Interpelacja w sprawie narastającego kryzysu w Poczcie Polskiej SA
Data wpływu: 2025-04-01
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka Marta Stożek pyta o narastający kryzys w Poczcie Polskiej SA, wynikający z braku dialogu społecznego, planowanych redukcji zatrudnienia, braku strategii rozwoju i niskich wynagrodzeń. Wyraża zaniepokojenie sytuacją i domaga się konkretnych działań ze strony ministerstwa w celu poprawy sytuacji pracowników i rozwoju spółki.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie narastającego kryzysu w Poczcie Polskiej SA Interpelacja nr 8958 do ministra aktywów państwowych w sprawie narastającego kryzysu w Poczcie Polskiej SA Zgłaszający: Marta Stożek Data wpływu: 01-04-2025 Szanowny Panie Ministrze, w odpowiedzi na list otwarty Wspólnej Reprezentacji Związkowej Poczty Polskiej SA z dnia 4 listopada 2024 roku składam interpelację dotyczącą narastającego kryzysu w Poczcie Polskiej SA, wynikającego z zaniedbań w obszarze dialogu społecznego oraz nieprzejrzystych działań restrukturyzacyjnych.
Pracownicy wyrażają głębokie obawy związane z warunkami zatrudnienia w spółce oraz postępującą jego redukcją, równocześnie wskazując na niesprawną strategię zarządzania oraz marginalizację wpływu zatrudnionych na procesy decyzyjne. W szczególności odnoszą się do planowanych masowych zwolnień, odwołania przedstawicieli pracowników z Rady Nadzorczej bez natychmiastowego powołania ich następców, braku działań mających powstrzymać odpływ klientów do sektora prywatnego oraz ignorowania postulatów pracowniczych dotyczących poprawy warunków pracy.
Te działania prowadzą do pogłębiającego się kryzysu zaufania pomiędzy pracownikami a zarządem, co skutkuje znaczącym obniżeniem morale oraz brakiem poczucia stabilności zatrudnienia. Pracownicy jednoznacznie wskazują na potrzebę natychmiastowej interwencji w celu odbudowy zaufania oraz zapewnienia odpowiednich warunków pracy i możliwości rozwoju zawodowego. Kryzys dialogu społecznego Problem dialogu społecznego został spotęgowany poprzez odwołanie przedstawicieli pracowników z Rady Nadzorczej Poczty Polskiej SA bez powołania nowych reprezentantów, co stanowi naruszenie ustawy o komercjalizacji poczty oraz statutu spółki.
Takie działania podważają podstawy demokratycznego nadzoru pracowniczego oraz naruszają fundamentalne zasady współuczestnictwa w zarządzaniu. Dialog społeczny powinien stanowić podstawę wszelkich działań transformacyjnych, tym bardziej fundamentalnych zmian, które bezpośrednio dotyczą tysięcy pracowników. Ignorowanie głosu zatrudnionych przez Zarząd prowadzi do ich alienacji, eskalacji frustracji oraz utraty zaufania do kierownictwa, a także ryzyka podjęcia błędnych decyzji nieuwzględniających kluczowej wiedzy pracowników. Niedopuszczalne jest podejmowanie decyzji strategicznych bez uwzględnienia opinii tych, których one bezpośrednio dotyczą.
Redukcja zatrudnienia i chaos informacyjny Planowana transformacja zakłada redukcję zatrudnienia o około 9300 etatów, co budzi poważny niepokój, zwłaszcza w kontekście arbitralnego charakteru decyzji dotyczących zwolnień, które nie są oparte na przejrzystych kryteriach. Nieopublikowanie Regulaminu Programu Dobrowolnych Odejść (PDO) potęguje chaos informacyjny, co ma destrukcyjny wpływ na poczucie bezpieczeństwa pracowników, prowadząc do spadku efektywności pracy oraz pogorszenia jakości świadczonych usług. Niepewność co do przyszłości zawodowej skutkuje utratą zaangażowania i obniżeniem jakości pracy.
Liczni doświadczeni pracownicy w obliczu niepewności decydują się na opuszczenie firmy, co wpływa negatywnie na jakość usług oraz erozję zaufania klientów. Brak strategii rozwoju i inwestycji w innowacje Niezwykle niepokojący jest również brak wizji rozwoju Poczty Polskiej SA, szczególnie w obliczu rosnącej konkurencji ze strony prywatnych firm kurierskich oraz niewystarczających inwestycji w infrastrukturę i technologie. Brak strategii rozwoju, zaniedbania w zakresie wdrażania innowacji technologicznych i nieefektywna polityka medialna skutkują stopniową marginalizacją Poczty Polskiej SA na rynku usług doręczeniowych.
Konkurencja wdraża zaawansowane technologie, takie jak automaty paczkowe, zintegrowane systemy śledzenia przesyłek w czasie rzeczywistym oraz platformy do zarządzania logistyką z wykorzystaniem sztucznej inteligencji, natomiast spółka pozostaje w tyle. Pracownicy wskazują, że modernizacja technologiczna obejmująca inwestycje w automaty paczkowe i zaawansowane systemy logistyczne jest kluczowa dla utrzymania konkurencyjności i sprostania wymaganiom współczesnych konsumentów. Niestety, działania Zarządu skupiają się wyłącznie na cięciu kosztów, co odbywa się kosztem zarówno utraty udziałów na rynku, jak i dobrostanu pracowników.
Niezadowolenie pracowników znalazło wyraz w referendum strajkowym, w którym ponad 33 tysiące osób (96.43% głosujących) opowiedziało się za strajkiem generalnym, co jednoznacznie wskazuje na kryzys zaufania do Zarządu oraz brak wiary w jego politykę. Potencjał rozwoju Poczty Polskiej SA Poczta Polska SA, jako narodowy operator usług doręczeniowych, posiada ogromny potencjał, ale jego realizacja wymaga wsparcia ze strony Zarządu oraz organów państwowych. Kluczowym elementem długoterminowego rozwoju spółki powinny być inwestycje w infrastrukturę, rozwój technologiczny oraz poprawę warunków pracy.
Posłanka Marta Stożek wyraża zaniepokojenie ryzykiem dla zdrowia publicznego związanym z karmami dla zwierząt domowych, szczególnie w kontekście zagrożeń mikrobiologicznych i braku wystarczającej komunikacji. Pyta o ocenę ryzyka, podział kompetencji i plany poprawy systemu ostrzegania oraz działań legislacyjnych w tej sprawie.
Projekt ustawy dotyczy zmiany ustawy o sporcie oraz ustawy o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012. Główna zmiana dotyczy dodania art. 6a do ustawy o sporcie, który ma na celu uregulowanie wzajemnych relacji pomiędzy zawodnikami, trenerami, instruktorami sportu lub innymi członkami sztabu szkoleniowego a klubami sportowymi, związkami sportowymi lub polskimi związkami sportowymi. Określa, że relacje te mogą opierać się na stosunku pracy lub umowie cywilnoprawnej (w tym kontrakcie sportowym). Ma to na celu usankcjonowanie różnych form zatrudnienia w sporcie.
Projekt ustawy dotyczy informacji o funkcjonowaniu spółdzielni socjalnych w Polsce w latach 2022-2024. Analizuje on aspekty prawne, liczbę spółdzielni, zatrudnienie, działalność, instrumenty wsparcia oraz realizację programów publicznych przez te podmioty. Celem raportu jest monitorowanie i udoskonalanie rozwiązań prawnych i instytucjonalnych dla spółdzielni socjalnych. Informacja jest wymagana przez art. 19a ustawy o spółdzielniach socjalnych i pozwala na programowanie strategicznych rozwiązań wspierających rozwój sektora ekonomii społecznej.
Projekt ustawy nowelizuje Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz szereg innych ustaw (m.in. Prawo o adwokaturze, Prawo o radcach prawnych, Prawo o notariacie) w celu wprowadzenia stanowiska młodszego asystenta sędziego. Ustawa określa wymagania, jakie musi spełniać osoba zatrudniana na tym stanowisku, w tym status studenta prawa, wiek i okres zatrudnienia. Reguluje również zasady zatrudniania asystentów sędziego na czas określony i nieokreślony oraz kwestie wynagrodzeń i staży asystenckich. Ma to na celu usprawnienie funkcjonowania sądów poprzez umożliwienie zatrudniania studentów prawa jako młodszych asystentów sędziów.
Przedstawiony dokument to dodatkowe sprawozdanie Komisji Finansów Publicznych dotyczące rządowego projektu ustawy budżetowej na rok 2026. Komisja rozpatrzyła wnioski i poprawki zgłoszone w drugim czytaniu i wnosi o odrzucenie projektu ustawy. Alternatywnie proponuje szereg poprawek, które dotyczą zmian w dochodach i wydatkach budżetowych, w tym przesunięcia środków między różnymi częściami budżetu, na przykład na wzrost wynagrodzeń w sferze budżetowej, restrukturyzację zadłużenia szpitali, dotacje dla NFZ, działalność naukową, kulturę, sport i infrastrukturę lokalną.
Projekt ustawy zakłada wprowadzenie dodatkowego wynagrodzenia rocznego (tzw. "trzynastki") dla pracowników instytucji kultury. Ma to na celu zniwelowanie nierówności w uprawnieniach pracowniczych między pracownikami instytucji kultury a pracownikami sfery budżetowej, gdzie takie wynagrodzenie jest standardem. Projekt przywraca stan prawny sprzed 2000 roku, kiedy część instytucji kultury miało możliwość wypłaty dodatkowych wynagrodzeń. Wprowadzenie "trzynastki" ma wzmocnić poczucie sprawiedliwości, docenić rolę pracowników kultury oraz poprawić ich sytuację finansową i stabilność zatrudnienia.