Interpelacja w sprawie sytuacji instruktorów terapii zajęciowej

Szanowna Pani Minister!

Do mojego biura poselskiego zwrócili się pracownicy warsztatów terapii zajęciowej z prośbą o interwencję w sprawie ich sytuacji zawodowej. Jak wskazują, specyfika pracy w trudnych warunkach z osobami z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym i znacznym wymaga wielkiego oddania, zaangażowania, pokładów wrażliwości i cierpliwości. Instruktor terapii zajęciowej to dla podopiecznego nie tylko nauczyciel, ale także opiekun, mentor, przyjaciel i terapeuta. Polepszanie jakości i komfortu funkcjonowania osób z niepełnosprawnością jest jego celem i priorytetem, równocześnie wiąże się z wielką odpowiedzialnością i obciążeniem psychicznym.

W ślad za tym nie idzie jednak wynagrodzenie regulowane w sposób adekwatny do obowiązków i kompetencji, systemowe mechanizmy rozwoju czy jasno określona ścieżka kariery, co prowadzi do stagnacji zawodowej, spadku motywacji i satysfakcji z wykonywanej pracy. Zawód instruktora terapii zajęciowej jest zdaniem pracowników marginalizowany, bowiem jego przedstawiciele czują się pomijani w kwestii dodatków motywacyjnych, dofinansowań czy dodatkowych urlopów. Nie jest on nawet zakwalifikowany jako zawód w systemie opieki społecznej. Instruktorzy terapii zajęciowej chcieliby także uznania ich pracy za pracę o szczególnym charakterze, w której doświadczają ryzyka zwiększonego stresu, bowiem w codziennej pracy mają kontakt z osobami, które często wymagają intensywnego wsparcia, mogą wykazywać zachowania agresywne lub stanowić zagrożenie dla siebie, jak i otoczenia.

Mając na uwadze powyższe uprzejmie proszę Panią Minister o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

1. Jak Pani Minister ustosunkuje się do przedstawionej kwestii?

2. Czy ministerstwo zamierza podjąć działania dotyczące:

- sposobu wynagradzania instruktorów terapii zajęciowej, w tym podwyższenia wynagrodzeń i przyznania im dodatków motywacyjnych, - wprowadzenia systemowych mechanizmów rozwoju dla instruktorów terapii zajęciowej, - zakwalifikowania zawodu instruktora terapii zajęciowej jako zawodu w systemie opieki społecznej, - uznania pracy instruktora terapii zajęciowej za pracę o szczególnym charakterze, - przyznania dodatkowych dni urlopu dla instruktorów terapii zajęciowej?

Jeśli tak, które postulaty mogłyby zostać zrealizowane, w jaki sposób i kiedy? Jeśli zaś nie, dlaczego?

3. Jakie inne działania planuje podjąć ministerstwo, aby polepszyć sytuację zawodową instruktorów terapii zajęciowej?

Z wyrazami szacunku

Posłanka Katarzyna Osos