Interpelacja w sprawie Drogi Czerwonej w Gdyni
Data wpływu: 2025-04-21
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł pyta o znaczny wzrost kosztów budowy Drogi Czerwonej w Gdyni, kwestionując zabezpieczenie pełnego finansowania inwestycji oraz domagając się przedstawienia planu finansowego z uwzględnieniem źródeł pokrycia brakujących środków i ewentualnych luk finansowych. Interpelacja wyraża obawę o dotrzymanie harmonogramu realizacji projektu z powodu problemów budżetowych.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie Drogi Czerwonej w Gdyni Interpelacja nr 9445 do ministra finansów w sprawie Drogi Czerwonej w Gdyni Zgłaszający: Krzysztof Szymański Data wpływu: 21-04-2025 Szanowny Panie Ministrze, Droga Czerwona w Gdyni została uznana za inwestycję o istotnym znaczeniu państwowym już kilka lat temu – art. 19 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o portach i przystaniach morskich oraz niektórych innych ustaw przewidział przekazanie na jej budowę 2 mld zł ze środków budżetu państwa. Od tego czasu jednak szacunkowe koszty realizacji projektu znacząco wzrosły.
Według informacji przekazanych przez Ministerstwo Infrastruktury pod koniec 2024 r. łączny koszt budowy Drogi Czerwonej wynosi obecnie ok. 4,45 mld zł. Jest to o ponad 2,4 mld zł więcej niż zakładano pierwotnie, co rodzi pytania o zabezpieczenie brakujących środków finansowych oraz stabilność finansowania tej kluczowej inwestycji w nadchodzących latach. Zapewnienie pełnego finansowania Drogi Czerwonej ma wymiar strategiczny – brak tej trasy ogranicza możliwości dalszego rozwoju Portu Gdynia i przeładunku rosnącej liczby towarów, a jednocześnie utrudnia sprawny przerzut wojsk w głąb kraju w razie zaistnienia takiej potrzeby.
Wicepremier, minister obrony narodowej, sygnalizował ostatnio pilną konieczność znalezienia „ponad czterech miliardów złotych” na realizację tej inwestycji, wskazując m.in. na możliwość wsparcia jej ze środków europejskich (planowane przesunięcie funduszy z KPO do Funduszu Bezpieczeństwa i Obronności). Niezależnie od źródeł finansowania niezbędne jest zapewnienie, że budowa Drogi Czerwonej będzie miała zagwarantowane środki w wysokości odpowiadającej aktualnym potrzebom, tak aby harmonogram realizacji (zakładający zakończenie inwestycji ok. 2032 r.) był dotrzymany bez dalszych opóźnień z powodów budżetowych.
W związku z powyższym uprzejmie proszę o odpowiedź na następujące pytania: Jaka jest aktualna oficjalna prognoza całkowitego kosztu realizacji Drogi Czerwonej w Gdyni? Proszę potwierdzić, czy kwota ok. 4,45 mld zł stanowi obecnie obowiązujący szacunek kosztów tego projektu oraz wyjaśnić jakie czynniki (inflacja kosztów materiałów i robót, zmiana zakresu inwestycji, dodatkowe wymagania techniczne itp.) spowodowały tak znaczący wzrost kosztorysu względem pierwotnie zakładanych 2 mld zł.
Czy w budżecie państwa oraz w Wieloletnim Planie Finansowym Państwa zabezpieczono środki adekwatne do pokrycia pełnego, zaktualizowanego kosztu Drogi Czerwonej? Proszę o przedstawienie planu finansowania tej inwestycji w ujęciu wieloletnim – z wyszczególnieniem, jakie kwoty i w jakich latach są zaplanowane na realizację poszczególnych etapów projektu (lata 2025–2032). Czy plan finansowy uwzględnia rezerwę na wypadek dalszego wzrostu kosztów? Z jakich źródeł finansowania zostanie pokryty wzrost kosztów budowy Drogi Czerwonej z 2 mld zł do ok. 4,45 mld zł?
Proszę wskazać, czy poza środkami krajowymi (budżet państwa) przewiduje się zaangażowanie funduszy Unii Europejskiej lub innych źródeł? W szczególności proszę określić, czy rząd planuje wykorzystać na ten cel środki z programów UE – takich jak Fundusz Odbudowy UE (KPO) lub instrument „Military Mobility” w ramach Connecting Europe Facility – a także czy rozważane jest wsparcie ze strony podmiotów lokalnych (np. budżetu Portu Gdynia) bądź formuła partnerstwa publiczno-prywatnego? Czy planowane jest dostosowanie obowiązujących przepisów prawa do zwiększonego kosztu inwestycji Drogi Czerwonej?
W szczególności – czy rozważane jest podniesienie limitu wydatków określonego w art. 19 nowelizacji ustawy z 2019 r. dotyczącej portów (tj. kwoty 2 mld zł) do poziomu odpowiadającego aktualnym potrzebom finansowym projektu? Jeśli tak, to kiedy planowana jest nowelizacja tych przepisów lub inne działania formalnoprawne w celu zagwarantowania finansowania całości inwestycji (ok. 4,45 mld zł) ze środków publicznych? Jeżeli nie przewiduje się zmiany ustawy – w jaki sposób Ministerstwo Finansów zamierza zapewnić pokrycie brakujących 2,45 mld zł ponad kwotę dotychczas wskazaną w ustawie?
Jakie działania podejmuje Ministerstwo Finansów (we współpracy z MI oraz MON) w celu pozyskania brakujących środków na realizację Drogi Czerwonej? Proszę o informację, czy trwają obecnie uzgodnienia lub negocjacje dotyczące wsparcia tej inwestycji ze środków zewnętrznych, w szczególności z funduszy Unii Europejskiej? Czy w związku z deklaracjami Pana Wicepremiera (MON) dotyczącymi Funduszu Bezpieczeństwa i Obronności zasilanego środkami KPO Ministerstwo Finansów prowadzi rozmowy z Komisją Europejską w sprawie alokacji środków na Drogę Czerwoną? Jeśli tak – na jakim etapie są te rozmowy i kiedy można spodziewać się ich efektów?
Poseł interweniuje w sprawie braku refundacji leku belzutifan dla pacjentów z zespołem von Hippel-Lindaua (VHL), podkreślając skuteczność leku i pilną potrzebę jego dostępności. Pyta również o plany utworzenia ośrodków eksperckich oferujących kompleksową opiekę dla tych pacjentów.
Posłowie wyrażają zaniepokojenie decyzją o pozwoleniu na zrzut solanki do Zatoki Puckiej przez ORLEN SA i pytają o analizy wpływu tego zrzutu na środowisko, w tym poziom rtęci i degradację ekosystemu, oraz proponują alternatywne rozwiązania.
Projekt ustawy o zmianie ustawy o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi oraz ustawy o obrocie instrumentami finansowymi został skierowany do ponownego rozpatrzenia przez Komisję do Spraw Deregulacji oraz Komisję Finansów Publicznych. Po rozpatrzeniu wniosku zgłoszonego w drugim czytaniu, komisje wnoszą o odrzucenie projektu ustawy. Wniosek o odrzucenie został złożony przez KP PiS.
Projekt ustawy zmienia ustawę o finansach publicznych oraz inne ustawy, wprowadzając poprawki zgłoszone w drugim czytaniu. Poprawki dotyczą m.in. definicji zasobów własnych Unii Europejskiej, zasad realizacji inwestycji o wysokiej wartości kosztorysowej, przenoszenia wydatków majątkowych, upoważnień do zmian limitów zobowiązań oraz terminów przekazywania dochodów budżetowych przez jednostki samorządu terytorialnego. Celem zmian jest doprecyzowanie i uelastycznienie przepisów dotyczących finansów publicznych w kontekście realizacji inwestycji i współpracy z Unią Europejską. Dodatkowo doprecyzowuje kwestie związane z darowiznami na rzecz JST.
Senat wprowadza poprawki do ustawy o Finansowym Instrumencie Zwiększenia Bezpieczeństwa SAFE (FIZB). Kluczowe zmiany dotyczą wyłączenia spłaty pożyczki SAFE, kredytów, pożyczek i obligacji (wraz z odsetkami i kosztami) z minimalnego limitu wydatków obronnych, co oznacza, że nie będą one pokrywane z budżetu Ministerstwa Obrony Narodowej. Zamiast tego, na ten cel zostanie utworzona rezerwa celowa w budżecie państwa. Ponadto, rozszerzono obowiązek sprawozdawczy Ministra Obrony Narodowej o senackie komisje oraz wprowadzono obowiązek kontroli antykorupcyjnej i kontrwywiadowczej wykorzystania środków z FIZB przez ABW, SKW i CBA.
Projekt ustawy dotyczy zmian w ustawie o finansach publicznych oraz niektórych innych ustawach. Został on skierowany do Komisji Finansów Publicznych przez Marszałka Sejmu i rozpatrzony na posiedzeniu komisji. Komisja wnosi o uchwalenie projektu ustawy przez Sejm. Celem zmian nie jest sprecyzowany w tym fragmencie, ale dotyczy on obszaru finansów publicznych.
Projekt ustawy o Finansowym Instrumencie Zwiększenia Bezpieczeństwa SAFE ma na celu wzmocnienie potencjału obronnego Sił Zbrojnych UE w obliczu zagrożenia ze strony Rosji. Proponowane poprawki, odrzucone przez Komisję, obejmują m.in. dodanie preambuły wykluczającej mechanizm warunkowości środków SAFE, zapewnienie dodatkowego charakteru tych środków względem budżetu państwa, zagwarantowanie wysokiego udziału polskiego przemysłu zbrojeniowego w modernizacjach oraz wprowadzenie kontroli parlamentarnej nad wykorzystaniem środków. Istotną zmianą jest również ustanowienie Komitetu Sterującego oraz obowiązek składania sprawozdań Sejmowi przez różne organy. Celem poprawek jest wzmocnienie kontroli nad wydatkowaniem środków i zapewnienie, że służą one interesom polskiego bezpieczeństwa narodowego.