Dziękuję bardzo, pani marszałek.
Szanowna Pani Marszałek! W trybie wniosku formalnego upominam się o prawo do sprostowania dla pana ministra Czarnka, który dalibóg jest mi ani bratem, ani swatem. Każdy z państwa, kto tutaj siedział przez poprzednie 4 lata w poprawczaku pani marszałek Witek, wie to doskonale, ale to, że Zjednoczona łże-Prawica przejawia instynkty stadne i silna jest w grupie kupą, nie jest powodem, żebyście odpowiadali pięknym za nadobne.
Pani Marszałek! To jest kolejna pani kadencja jako posła, ale pierwsza jako członka Prezydium Sejmu. Proszę nie odmawiać prawa do sprostowania w sytuacji tak oczywistej. Myślę, że nazwisko pana posła ministra padło z tej mównicy w tej ciągle jeszcze dalekiej od zakończenia debacie już kilkadziesiąt razy. Proszę przynajmniej obiecać panu ministrowi, że na zakończenie tej sesji, która staje się seansem nienawiści wobec niego, będzie mógł zabrać głos. Dziękuję. (Oklaski)