Interpelacja w sprawie poprawy standardów postępowania Policji podczas zabezpieczania zgromadzeń publicznych na przykładzie nieprawidłowości w działaniach Policji podczas zabezpieczania zgromadzenia publicznego na pl. Wolności we Wrocławiu
Data wpływu: 2025-06-09
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka Marta Stożek interweniuje w sprawie nieprawidłowości w działaniach Policji podczas zabezpieczania zgromadzenia publicznego we Wrocławiu, zarzucając jej bierność wobec kontrmanifestacji i brak adekwatnej reakcji na zagrożenia. Pyta o przyczyny zaniechań, kompetencje funkcjonariuszy oraz planowane działania naprawcze w zakresie standardów postępowania Policji.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie poprawy standardów postępowania Policji podczas zabezpieczania zgromadzeń publicznych na przykładzie nieprawidłowości w działaniach Policji podczas zabezpieczania zgromadzenia publicznego na pl. Wolności we Wrocławiu Interpelacja nr 10221 do ministra spraw wewnętrznych i administracji w sprawie poprawy standardów postępowania Policji podczas zabezpieczania zgromadzeń publicznych na przykładzie nieprawidłowości w działaniach Policji podczas zabezpieczania zgromadzenia publicznego na pl.
Wolności we Wrocławiu Zgłaszający: Marta Stożek Data wpływu: 09-06-2025 Szanowny Panie Ministrze, zwracam się z interpelacją w związku z poważnymi i niepokojącymi doniesieniami dotyczącymi działań Policji podczas legalnego zgromadzenia publicznego „Miasteczko Równości”, które odbyło się na Placu Wolności we Wrocławiu. Zgromadzenie to zostało należycie zgłoszone, objęło całą powierzchnię placu i stanowiło wydarzenie towarzyszące 17. Wrocławskiemu Marszowi Równości, który odbył się 7 czerwca 2025 roku. Przewodniczący zgromadzenia zaplanował jego zakończenie na godzinę 14 00 .
Jednakże w wyniku pojawienia się grupy osób reprezentujących kontrmanifestację, które wtargnęły na teren zgromadzenia przed jego planowanym zakończeniem, przewodniczący podjął decyzję o jego przedłużeniu do godziny 15 00 . Celem tej decyzji było zapewnienie bezpieczeństwa uczestników oraz niedopuszczenie do eskalacji napięcia i zakłócenia przebiegu wydarzenia przez osoby trzecie.
Pomimo licznych, wielokrotnie ponawianych zgłoszeń składanych przez organizatora do funkcjonariuszy Policji – zarówno w formie próśb, jak i formalnych żądań – funkcjonariusze nie podjęli skutecznych działań mających na celu usunięcie osób nielegalnie przebywających na terenie zgromadzenia. Osoby te wykrzykiwały hasła, które miały charakter antagonizujący, tworząc atmosferę zagrożenia i prowokacji wobec uczestników legalnego zgromadzenia.
W sytuacji eskalującego napięcia funkcjonariusze ograniczyli się do biernego obserwowania sytuacji lub, w najlepszym przypadku, odgrodzenia kontrmanifestantów, bez podjęcia realnych kroków w kierunku ich usunięcia. Organizator nie otrzymał także od Policji jasnej i jednoznacznej informacji, kto pełni funkcję dowódcy zabezpieczenia. Jeden z funkcjonariuszy oświadczył wprost, że nie pełni tej funkcji i nie ma kompetencji do podejmowania decyzji. Jednocześnie odmówił podania danych osoby odpowiedzialnej, co w praktyce uniemożliwiło skuteczną koordynację działań z Policją oraz zgłoszenie formalnego wniosku o interwencję.
Co więcej, wbrew jednoznacznym przepisom ustawy Prawo o zgromadzeniach, funkcjonariusze Policji twierdzili, że nie posiadają kompetencji do rozwiązania kontrmanifestacji, uznając, że obowiązek ten spoczywa na władzach miejskich. Dopiero interwencja przedstawicielki urzędu miasta uświadomiła funkcjonariuszom, iż zgodnie z ustawą Policja posiada uprawnienia do rozwiązania zgromadzenia spontanicznego, jeśli zakłóca ono inne, wcześniej zgłoszone zgromadzenie. Fakt ten budzi szczególne zaniepokojenie i może świadczyć o braku odpowiedniego przeszkolenia funkcjonariuszy lub o ich świadomej bezczynności.
W kulminacyjnym momencie wydarzenia doszło do wtargnięcia jednego z kontrmanifestantów na scenę zgromadzenia. Tylko dzięki szybkiej i zdecydowanej reakcji przewodniczącego, który natychmiast wyłączył zasilanie sceny, udało się zapobiec dalszym incydentom. Reakcja Policji była opóźniona, niewystarczająca i ograniczyła się do uprzejmej prośby skierowanej do intruza o zejście ze sceny. Brak zdecydowanej interwencji w sytuacji zagrożenia dla bezpieczeństwa uczestników wydarzenia jest niedopuszczalny.
Na szczególną uwagę zasługuje również postawa jednej z dowodzących funkcjonariuszek, która w odpowiedzi na zarzuty przewodniczącego o dopuszczeniu do stworzenia zagrożenia, stwierdziła: „to jest Pana zdanie”. Taka odpowiedź, zamiast wyjaśnienia sytuacji czy podjęcia działań, była nieprofesjonalna i bagatelizująca wagę zgłaszanego problemu. Dodatkowo, po zakończeniu zgromadzenia, funkcjonariusze stwierdzili, że nie podejmowali działań, „aby nie eskalować konfliktu”.
Posłanka Marta Stożek wyraża zaniepokojenie ryzykiem dla zdrowia publicznego związanym z karmami dla zwierząt domowych, szczególnie w kontekście zagrożeń mikrobiologicznych i braku wystarczającej komunikacji. Pyta o ocenę ryzyka, podział kompetencji i plany poprawy systemu ostrzegania oraz działań legislacyjnych w tej sprawie.
Posłanka Marta Stożek wyraża zaniepokojenie niską jakością i brakiem przejrzystości rynku karm dla zwierząt domowych, wskazując na liczne nieprawidłowości wykrywane przez IJHARS. Pyta o ocenę skuteczności nadzoru, planowane działania naprawcze oraz poprawę transparentności informacji dla konsumentów.
Posłanka Marta Stożek pyta o monitorowanie dostępności i realizacji świadczeń związanych z zakończeniem ciąży od 1 stycznia 2023 roku, w tym o liczbę wykonanych świadczeń, odmów oraz o dane dotyczące przyczyn odmów i czasu oczekiwania. Wyraża zaniepokojenie brakiem kompleksowych danych pozwalających na ocenę realnej dostępności świadczeń i skuteczności nadzoru państwa nad podmiotami zobowiązanymi do ich wykonywania.
Projekt ustawy zmienia ustawę o ochronie zwierząt, wprowadzając wyjątki od zakazu płoszenia i odstraszania niektórych zwierząt drapieżnych i żubrów, które weszły na teren zabudowań mieszkalnych lub gospodarskich, umożliwiając użycie broni jako zabezpieczenia. Dodatkowo, precyzuje terminologię związaną z amunicją niepenetracyjną i modyfikuje przepisy dotyczące zwierząt, które mogą być odstraszane. Celem zmian jest ochrona mieszkańców i zwierząt domowych przed atakami dzikich zwierząt oraz doprecyzowanie przepisów dotyczących interwencji w sytuacjach zagrożenia. Ustawa ma również na celu ochronę osób działających zgodnie z zezwoleniem, które przypadkowo zranią lub zabiją zwierzę chronione podczas wykonywania czynności odstraszania lub odłowu.
Projekt dotyczy zawiadomienia Prezesa Rady Ministrów o zamiarze przedłożenia Prezydentowi RP do ratyfikacji, bez zgody wyrażonej w ustawie, Umowy między Polską a Szwecją o wzajemnej ochronie informacji niejawnych. Komisja Spraw Zagranicznych po rozpatrzeniu zawiadomienia wnosi o przyjęcie go przez Sejm bez zastrzeżeń. Celem jest umożliwienie wzajemnej ochrony informacji niejawnych między oboma krajami na mocy umowy międzynarodowej.
Projekt ustawy ma na celu implementację dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2557 w sprawie odporności podmiotów krytycznych. Wprowadza zmiany w ustawie o zarządzaniu kryzysowym oraz w niektórych innych ustawach, definiując m.in. pojęcia takie jak 'podmiot krytyczny', 'usługa kluczowa' i 'incydent istotny'. Projekt określa nowe zadania i obowiązki organów właściwych w sprawach zarządzania kryzysowego oraz podmiotów krytycznych, a także zasady sprawowania nadzoru i kontroli. Wprowadza również dokumenty strategiczne takie jak Krajowa Ocena Ryzyka (KOR) i Krajowa Strategia Odporności Podmiotów Krytycznych (KSOPK).
Projekt ustawy wprowadza zmiany w ustawie o ochronie ludności i obronie cywilnej oraz niektórych innych ustawach, mające na celu usprawnienie systemu ochrony ludności w Polsce. Nowelizacja doprecyzowuje zadania i kompetencje różnych organów w zakresie ochrony ludności, w tym Wojskowej Ochrony Przeciwpożarowej i Państwowej Straży Pożarnej. Wprowadza definicję i zasady identyfikacji punktów schronienia, a także reguluje kwestie finansowania zadań z zakresu ochrony ludności i obrony cywilnej, w tym tworzy Program Ochrony Ludności i Obrony Cywilnej. Ustawa ma na celu zwiększenie bezpieczeństwa obywateli w obliczu zagrożeń naturalnych, terrorystycznych i wojennych.
Przedłożony dokument to sprawozdanie Komisji Finansów Publicznych oraz Komisji Obrony Narodowej dotyczące uchwały Senatu w sprawie ustawy o Finansowym Instrumencie Zwiększania Bezpieczeństwa SAFE. Komisje po rozpatrzeniu uchwały Senatu wnoszą o przyjęcie wszystkich poprawek Senatu zawartych w punktach 1-4. Poprawka nr 1 ma być głosowana łącznie z poprawką nr 4. Dokument ten stanowi element procesu legislacyjnego, w którym Sejm rozpatruje poprawki Senatu do ustawy.