Interpelacja w sprawie wprowadzania w błąd opinii publicznej w kwestii terminów i wykorzystania środków z Krajowego Planu Odbudowy oraz katastrofalnych konsekwencji dla finansów publicznych w związku z koniecznością spłaty całej zaciągniętej pożyczki
Data wpływu: 2025-06-19
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Interpelacja dotyczy wprowadzania w błąd opinii publicznej w kwestii terminów i wykorzystania środków z Krajowego Planu Odbudowy, a także potencjalnych katastrofalnych konsekwencji finansowych związanych ze spłatą pożyczki. Posłowie kwestionują narrację rządu o przedłużeniu terminu KPO i domagają się wyjaśnień dotyczących niskiego tempa wydatkowania środków oraz planów spłaty zobowiązań.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie wprowadzania w błąd opinii publicznej w kwestii terminów i wykorzystania środków z Krajowego Planu Odbudowy oraz katastrofalnych konsekwencji dla finansów publicznych w związku z koniecznością spłaty całej zaciągniętej pożyczki Interpelacja nr 10426 do ministra funduszy i polityki regionalnej w sprawie wprowadzania w błąd opinii publicznej w kwestii terminów i wykorzystania środków z Krajowego Planu Odbudowy oraz katastrofalnych konsekwencji dla finansów publicznych w związku z koniecznością spłaty całej zaciągniętej pożyczki Zgłaszający: Jarosław Sachajko, Anna Gembicka Data wpływu: 19-06-2025 Szanowna Pani Minister, z wielkim zaniepokojeniem i stanowczym sprzeciwem obserwuję forsowaną przez obecny rząd narrację dotyczącą Krajowego Planu Odbudowy (KPO), która jest niczym innym, jak jawną manipulacją i celowym wprowadzaniem w błąd obywateli Rzeczypospolitej Polskiej (https://www.youtube.com/watch?v=GL-WLMLXLkk).
Publiczne oświadczenia Pani Minister oraz innych przedstawicieli rządu o rzekomym przedłużeniu terminu realizacji KPO są oczywistą nieprawdą i fałszywą narracją stojącą w sprzeczności z faktami i zapisami rozporządzenia unijnego o funduszu odbudowy. Nie ma żadnego „wielkiego sukcesu” w kwestii przedłużenia terminu wykorzystania środków. Polska nie otrzymała „ani jednego dnia więcej niż inne kraje Unii Europejskiej”, a ostateczny termin rozliczenia zarówno dotacji, jak i pożyczek z KPO przypada niezmiennie na 31 grudnia 2026 roku. Włączenie elementu REPowerEU do KPO w żaden sposób nie zmienia tej kluczowej daty.
Co więcej, szkodliwe i nieprawdziwe są również stwierdzenia, jakoby środki z komponentu pożyczkowego mogły być realizowane do roku 2030; rok ten dotyczy wyłącznie technicznego okresu spłaty zadłużenia, a nie terminu realizacji inwestycji. Takie komunikaty to absolutna nieprawda niezgodna z zapisem rozporządzenia i stanowią ewidentne mydlenie oczu społeczeństwu, stwarzając fałszywe poczucie bezpieczeństwa i czasu, podczas gdy rzeczywistość jest drastycznie inna. Podczas gdy rząd triumfalnie ogłasza odblokowanie KPO, rzeczywiste tempo wydatkowania funduszy woła o pomstę do nieba.
Z blisko 380 miliardów złotych do wydania do końca przyszłego roku obecne miesięczne wydatki wynoszą zaledwie 1 do 1,5 miliarda złotych, podczas gdy aby wykorzystać środki, należałoby wydawać co najmniej 13 miliardów złotych miesięcznie. Brak jakichkolwiek ułatwień biurokratycznych czy przyspieszeń w kluczowych komponentach KPO, takich jak energetyka, cyfryzacja, zdrowie czy transport, utwierdza w przekonaniu, że przyspieszenie wydatkowania do wymaganego poziomu to absolutna fikcja.
Ten katastrofalny brak tempa i świadome wprowadzanie w błąd co do terminów prowadzi do nieuchronnego scenariusza, w którym Polska, jak wskazują eksperci, wykorzysta „nie więcej niż 60%” dostępnych środków. Co gorsza, nawet w przypadku niewykorzystania całości funduszy Polska będzie zobowiązana do spłaty „całej zaciągniętej pożyczki” wraz z odsetkami, co dodatkowo pogłębi ogromny deficyt budżetowy i grozi przekroczeniem konstytucyjnego progu zadłużenia wynoszącego 60% PKB, bez jakichkolwiek widocznych zasadniczych reform wydatkowych.
W obliczu tych alarmujących faktów domagam się natychmiastowych i transparentnych wyjaśnień, a także podjęcia realnych działań zamiast kontynuowania polityki zaklinania rzeczywistości i dezinformacji. Czy potwierdza Pani Minister, że termin rozliczenia środków z KPO, zarówno w części dotacyjnej, jak i pożyczkowej, pozostaje niezmieniony i przypada na 31 grudnia 2026 roku, zgodnie z rozporządzeniem unijnym o funduszu odbudowy?
W jaki sposób rząd uzasadnia narrację o przedłużeniu terminu realizacji KPO, skoro eksperci wskazują, że włączenie elementu REPowerEU do KPO nie zmienia ostatecznego terminu, który jest taki sam dla całej Unii Europejskiej? Czy prawdą jest, że inwestycje finansowane z komponentu pożyczkowego również muszą zostać zrealizowane i rozliczone do 31 grudnia 2026 roku, a rok 2030 dotyczy wyłącznie technicznego okresu spłaty zadłużenia, a nie terminu realizacji inwestycji, jak podają źródła eksperckie? Jeśli tak, dlaczego wiceminister Jan Szyszko przekazywał inną informację? Jaki jest aktualny rzeczywisty miesięczny poziom wydatkowania środków z KPO?
Eksperci wskazują, że Polska wydaje obecnie między 1 a 1,5 miliarda złotych miesięcznie, podczas gdy aby wykorzystać dostępne środki (blisko 380 miliardów złotych do końca przyszłego roku), należałoby wydawać co najmniej 13 miliardów złotych miesięcznie. Jakie konkretne kroki podejmuje rząd, aby przyspieszyć proces wydatkowania i rozliczania funduszy, biorąc pod uwagę znaczne opóźnienia i brak sygnalizowanych ułatwień biurokratycznych oraz przyspieszeń w żadnym z komponentów KPO (energetyka, cyfryzacja, zdrowie, transport)?
Posłanka Anna Gembicka pyta o potencjalną niedozwoloną pomoc publiczną udzielaną przez Niemcy dla inwestycji chemicznych, która może negatywnie wpływać na konkurencyjność Grupy Azoty SA. Domaga się informacji o działaniach Ministerstwa Aktywów Państwowych w celu ochrony uczciwej konkurencji dla polskich przedsiębiorstw na rynku UE.
Posłowie wyrażają zaniepokojenie stanem technicznym pojazdów zarejestrowanych za granicą, które nie podlegają polskim badaniom technicznym, co wpływa na bezpieczeństwo ruchu drogowego. Pytają ministra o dane dotyczące wypadków spowodowanych przez cudzoziemców i o planowane działania mające na celu poprawę bezpieczeństwa i równości wobec wszystkich użytkowników dróg.
Posłowie pytają o postęp prac nad projektem ustawy UC95, mającej na celu wprowadzenie abolicji dla właścicieli ciągników rolniczych marki Belarus, i wyrażają zaniepokojenie opóźnieniami. Domagają się szczegółowego harmonogramu prac i wyjaśnień dotyczących zgłoszonych uwag.
Interpelacja dotyczy rozbieżności interpretacyjnych między Prawem pocztowym a Prawem telekomunikacyjnym w kwestii usług powszechnych świadczonych przez przedsiębiorstwa telekomunikacyjne niewyznaczone, w szczególności dostępu do Internetu i komunikacji głosowej. Posłowie pytają, czy usługi te, świadczone przez podmioty niewyznaczone, są traktowane jako usługi powszechne i w jakich okolicznościach tak się dzieje.
Posłowie pytają Ministerstwo Zdrowia o analizę efektywności refundacji systemów ciągłego monitorowania glikemii (CGM) oraz o mechanizmy stabilizacji kosztów i uwzględnienie opinii towarzystw naukowych w procesie decyzyjnym. Wyrażają zaniepokojenie brakiem proporcjonalnej redukcji wydatków na paski diagnostyczne po wprowadzeniu CGM i domagają się doprecyzowania planowanych zmian w obszarze refundacji wyrobów medycznych.
Projekt ustawy o zmianie ustawy o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi oraz ustawy o obrocie instrumentami finansowymi został skierowany do ponownego rozpatrzenia przez Komisję do Spraw Deregulacji oraz Komisję Finansów Publicznych. Po rozpatrzeniu wniosku zgłoszonego w drugim czytaniu, komisje wnoszą o odrzucenie projektu ustawy. Wniosek o odrzucenie został złożony przez KP PiS.
Projekt ustawy zmienia ustawę o finansach publicznych oraz inne ustawy, wprowadzając poprawki zgłoszone w drugim czytaniu. Poprawki dotyczą m.in. definicji zasobów własnych Unii Europejskiej, zasad realizacji inwestycji o wysokiej wartości kosztorysowej, przenoszenia wydatków majątkowych, upoważnień do zmian limitów zobowiązań oraz terminów przekazywania dochodów budżetowych przez jednostki samorządu terytorialnego. Celem zmian jest doprecyzowanie i uelastycznienie przepisów dotyczących finansów publicznych w kontekście realizacji inwestycji i współpracy z Unią Europejską. Dodatkowo doprecyzowuje kwestie związane z darowiznami na rzecz JST.
Projekt ustawy dotyczy zmian w ustawie o finansach publicznych oraz niektórych innych ustawach. Został on skierowany do Komisji Finansów Publicznych przez Marszałka Sejmu i rozpatrzony na posiedzeniu komisji. Komisja wnosi o uchwalenie projektu ustawy przez Sejm. Celem zmian nie jest sprecyzowany w tym fragmencie, ale dotyczy on obszaru finansów publicznych.
Projekt ustawy o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw ma na celu dostosowanie przepisów do wymogów Krajowego Planu Odbudowy (KPO) oraz wprowadzenie szeregu zmian technicznych i doprecyzowujących w zakresie finansów publicznych. Nowelizacja dotyczy m.in. klasyfikacji dochodów i wydatków publicznych, zasad planowania i wykonywania budżetu, gospodarowania środkami europejskimi, a także kontroli nad wydatkami inwestycyjnymi. Wprowadza się obowiązek sporządzania oceny inwestycji dla projektów finansowanych ze środków publicznych powyżej określonej kwoty, a także zmiany w zakresie rezerw celowych i dotacji. Celem jest zwiększenie efektywności i transparentności w zarządzaniu środkami publicznymi.
Projekt ustawy dotyczy zmian w składach osobowych komisji sejmowych. Na podstawie art. 20 ust. 1 i art. 137 ust. 4 Regulaminu Sejmu, Prezydium Sejmu wnioskuje o odwołanie i powołanie posłów do różnych komisji, takich jak Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych, Komisja do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych, Komisja Finansów Publicznych, Komisja Zdrowia, Komisja Nadzwyczajna do spraw ochrony zwierząt, Komisja Nadzwyczajna do spraw zmian w kodyfikacjach oraz Komisja do Spraw Służb Specjalnych. Celem tych zmian jest dostosowanie składów komisji do bieżących potrzeb i zapewnienie efektywnej pracy parlamentarnej. Zmiany personalne mają umożliwić lepsze reprezentowanie różnych opcji politycznych w pracach legislacyjnych.