Interpelacja w sprawie zaniedbań w polityce państwa wobec Polonii amerykańskiej oraz potrzeby realnej strategii współpracy z Polakami za granicą, na przykładzie działalności prof. Jima Mazurkiewicza
Data wpływu: 2025-06-19
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł wyraża zaniepokojenie zaniedbaniami w polityce państwa wobec Polonii amerykańskiej, podkreślając niewykorzystany potencjał Polonii i brak systematycznego wsparcia ze strony polskich instytucji. Pyta o plany rządu dotyczące nowej strategii współpracy, promocji wybitnych polonusów i utworzenia funduszu wspierającego polonijne inicjatywy.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie zaniedbań w polityce państwa wobec Polonii amerykańskiej oraz potrzeby realnej strategii współpracy z Polakami za granicą, na przykładzie działalności prof. Jima Mazurkiewicza Interpelacja nr 10429 do ministra spraw zagranicznych w sprawie zaniedbań w polityce państwa wobec Polonii amerykańskiej oraz potrzeby realnej strategii współpracy z Polakami za granicą, na przykładzie działalności prof.
Jima Mazurkiewicza Zgłaszający: Jarosław Sachajko, Anna Gembicka Data wpływu: 19-06-2025 Szanowny Panie Premierze, z niepokojem, ale i rosnącym poczuciem odpowiedzialności śledzę publiczną debatę dotyczącą relacji państwa polskiego z Polonią amerykańską – debatę, która – zainicjowana na łamach tygodnika Do Rzeczy („Debata o Polonii amerykańskiej rozpoczęta”, 13 czerwca 2025 r.) – odsłania bolesną prawdę: państwo polskie od lat zaniedbuje strategiczne relacje z milionami naszych rodaków mieszkających w Stanach Zjednoczonych.
Zbyt często traktowano ich jedynie jako elektorat do wykorzystania podczas kampanii wyborczych lub jako żywy symbol „Polonii na uchodźstwie” – bez podjęcia realnych działań na rzecz wzmocnienia ich pozycji i znaczenia w USA. Jednak mimo tych zaniedbań – to właśnie w środowiskach polonijnych znajdują się ludzie wielkiego formatu, oddani Polsce bardziej niż niejeden krajowy polityk. Doskonałym przykładem takiej postawy jest prof.
Jim Mazurkiewicz z Teksasu – profesor uniwersytecki, hodowca bydła, promotor kultury polskiej, inicjator współpracy naukowej między USA i Polską, organizator licznych pielgrzymek, spotkań i wydarzeń patriotycznych, a zarazem człowiek głębokiej wiary, pokory i niezmiennej lojalności wobec Polski. To dzięki takim ludziom jak prof. Mazurkiewicz – który własnym sumptem przez dziesięciolecia utrwalał polskość w sercu Ameryki – nasz kraj nie stracił kontaktu z kolejnymi pokoleniami potomków emigrantów.
To właśnie jego inicjatywy pokazują, jak wielki jest niewykorzystany potencjał Polonii – edukacyjny, dyplomatyczny, kulturowy, religijny i gospodarczy, a zarazem – jak wielka jest obojętność polskich instytucji, które nie potrafią tych działań ani wspierać, ani systematycznie rozwijać. Państwo polskie nie może dłużej ignorować głosu Polaków zza oceanu. Jeśli dziś, w 2025 roku, nie stworzymy rzeczywistego, stabilnego systemu współpracy z Polonią, to w kolejnych dekadach stracimy nie tylko bezcenny kapitał ludzki i tożsamościowy, ale również moralne prawo, by wzywać ich do lojalności wobec Rzeczypospolitej.
W tym kontekście pytam: Czy rząd planuje opracowanie nowej, całościowej strategii współpracy z Polonią amerykańską , w tym utworzenie zespołu ds. koordynacji projektów z udziałem środowisk polonijnych i przedstawicieli społecznych, takich jak prof. Jim Mazurkiewicz? Czy rząd podejmie działania mające na celu promocję postaci wybitnych polonusów – jak Jim Mazurkiewicz – jako ambasadorów polskości i symboli aktywnego patriotyzmu poza granicami kraju?
Czy możliwe jest utworzenie stałego programu grantowego lub funduszu Polonia+ , wspierającego inicjatywy edukacyjne, religijne, medialne i akademickie realizowane przez środowiska polonijne w USA? Ile obecnie środków przeznaczają MSZ, KPRM i Instytut Dziedzictwa Myśli Narodowej na realne wsparcie inicjatyw polonijnych w USA – nie tylko centralnych, ale i lokalnych, takich jak ośrodki w Chicago, Houston, Greenpoint, Filadelfii czy Milwaukee?
Dlaczego brakuje oficjalnych przedstawicieli rządu RP na ważnych wydarzeniach polonijnych , takich jak pielgrzymka Polonii do Częstochowy czy konferencje naukowe organizowane przez środowiska polonijne i uniwersyteckie w USA? Czy rząd analizował dotychczasowe efekty pracy konsulatów RP i instytutów polskich w USA pod kątem integracji środowisk polonijnych, promocji języka i kultury oraz budowania lobbingu prorządowego w USA ? Czy Polska planuje sfinansowanie profesjonalnej kampanii PR lub mediowej w USA ukazującej wkład Polonii w rozwój Stanów Zjednoczonych i przypominającej o historycznym braterstwie obu narodów?
Posłanka Anna Gembicka pyta o potencjalną niedozwoloną pomoc publiczną udzielaną przez Niemcy dla inwestycji chemicznych, która może negatywnie wpływać na konkurencyjność Grupy Azoty SA. Domaga się informacji o działaniach Ministerstwa Aktywów Państwowych w celu ochrony uczciwej konkurencji dla polskich przedsiębiorstw na rynku UE.
Posłowie wyrażają zaniepokojenie stanem technicznym pojazdów zarejestrowanych za granicą, które nie podlegają polskim badaniom technicznym, co wpływa na bezpieczeństwo ruchu drogowego. Pytają ministra o dane dotyczące wypadków spowodowanych przez cudzoziemców i o planowane działania mające na celu poprawę bezpieczeństwa i równości wobec wszystkich użytkowników dróg.
Posłowie pytają o postęp prac nad projektem ustawy UC95, mającej na celu wprowadzenie abolicji dla właścicieli ciągników rolniczych marki Belarus, i wyrażają zaniepokojenie opóźnieniami. Domagają się szczegółowego harmonogramu prac i wyjaśnień dotyczących zgłoszonych uwag.
Interpelacja dotyczy rozbieżności interpretacyjnych między Prawem pocztowym a Prawem telekomunikacyjnym w kwestii usług powszechnych świadczonych przez przedsiębiorstwa telekomunikacyjne niewyznaczone, w szczególności dostępu do Internetu i komunikacji głosowej. Posłowie pytają, czy usługi te, świadczone przez podmioty niewyznaczone, są traktowane jako usługi powszechne i w jakich okolicznościach tak się dzieje.
Posłowie pytają Ministerstwo Zdrowia o analizę efektywności refundacji systemów ciągłego monitorowania glikemii (CGM) oraz o mechanizmy stabilizacji kosztów i uwzględnienie opinii towarzystw naukowych w procesie decyzyjnym. Wyrażają zaniepokojenie brakiem proporcjonalnej redukcji wydatków na paski diagnostyczne po wprowadzeniu CGM i domagają się doprecyzowania planowanych zmian w obszarze refundacji wyrobów medycznych.
Projekt ustawy dotyczy ratyfikacji umowy między Polską a Szwecją o wzajemnej ochronie informacji niejawnych. Umowa ta ma na celu aktualizację istniejącej umowy z 2007 roku, dostosowując ją do zmian w przepisach prawnych obu państw oraz aktualnych standardów ochrony informacji. Ratyfikacja ma zapewnić spójność systemu prawnego i umożliwić dalszą współpracę między Polską a Szwecją, szczególnie w obszarach wymagających wymiany informacji niejawnych. Ratyfikacja umowy ma odbyć się bez uprzedniej zgody wyrażonej w ustawie.
Projekt ustawy nowelizuje ustawę o Krajowym Rejestrze Karnym oraz szereg innych ustaw w celu wdrożenia prawa Unii Europejskiej, w szczególności decyzji ramowej Rady 2009/315/WSiSW oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/884 dotyczących wymiany informacji z rejestrów karnych między państwami członkowskimi. Wprowadza on także regulacje związane z funkcjonowaniem systemu ECRIS-TCN, mającego na celu usprawnienie wymiany informacji o wyrokach skazujących obywateli państw trzecich. Zmiany obejmują m.in. doprecyzowanie definicji, obowiązków Biura Informacyjnego Krajowego Rejestru Karnego, zasad wymiany informacji z państwami obcymi oraz zakresu danych gromadzonych w rejestrze. Dodatkowo, projekt wprowadza obowiązek pobierania odcisków linii papilarnych od obywateli państw trzecich na potrzeby identyfikacji w postępowaniu karnym.
Projekt ustawy dotyczy ratyfikacji Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Indonezji o wzajemnej pomocy prawnej w sprawach karnych. Celem umowy jest usprawnienie współpracy prawnej między oboma krajami w zakresie spraw karnych, w tym postępowań przygotowawczych i sądowych. Umowa ma na celu przezwyciężenie trudności w dotychczasowej współpracy, takie jak długotrwałe procedury i konieczność tłumaczeń na język indonezyjski, oraz wprowadza rozwiązania wzorowane na umowach z innymi krajami. Ratyfikacja ma pozytywnie wpłynąć na bezpieczeństwo obywateli i ochronę obrotu gospodarczego.
Projekt ustawy ma na celu wdrożenie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/884 dotyczącej wymiany informacji o obywatelach państw trzecich w europejskim systemie przekazywania informacji z rejestrów karnych (ECRIS) oraz umożliwienie stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/816 ustanawiającego scentralizowany system ECRIS-TCN, który ma na celu ustalanie państw członkowskich posiadających informacje o wyrokach skazujących wydanych wobec obywateli państw trzecich i bezpaństwowców. Wprowadza zmiany w ustawie o Krajowym Rejestrze Karnym oraz w niektórych innych ustawach, takich jak ustawa o Policji, Kodeks postępowania karnego, Kodeks karny skarbowy oraz ustawa o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym i ochronie małoletnich. Celem jest usprawnienie wymiany informacji o karalności na poziomie międzynarodowym i zwiększenie bezpieczeństwa.
Przedłożony dokument to sprawozdanie Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych dotyczące uchwały Senatu w sprawie ustawy o zmianie ustawy o wymianie informacji z organami ścigania. Komisja rekomenduje Sejmowi przyjęcie poprawek zawartych w uchwale Senatu. Zmiana dotyczy wymiany informacji z organami ścigania państw członkowskich Unii Europejskiej, państw trzecich, agencjami Unii Europejskiej oraz organizacjami międzynarodowymi. Celem jest usprawnienie i poszerzenie zakresu wymiany informacji w celu zwalczania przestępczości.