Interpelacja w sprawie realizacji wyroku TSUE z 2 marca 2023 r., nakazującego Polsce wprowadzenie możliwości zaskarżenia planów urządzenia lasu
Data wpływu: 2025-07-01
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka Marta Stożek pyta o działania Ministerstwa Klimatu i Środowiska w związku z niewykonaniem wyroku TSUE nakazującego wprowadzenie możliwości zaskarżenia planów urządzenia lasu (PUL), co naraża Polskę na kary finansowe. Pyta również o monitoring konsultacji społecznych dotyczących PUL i plany na uczynienie procesu bardziej przystępnym.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie realizacji wyroku TSUE z 2 marca 2023 r., nakazującego Polsce wprowadzenie możliwości zaskarżenia planów urządzenia lasu Interpelacja nr 10663 do ministra klimatu i środowiska w sprawie realizacji wyroku TSUE z 2 marca 2023 r., nakazującego Polsce wprowadzenie możliwości zaskarżenia planów urządzenia lasu Zgłaszający: Marta Stożek Data wpływu: 01-07-2025 Szanowna Pani Minister, w dniu 2 marca 2023 r.
Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) wydał wyrok w sprawie C-432/21, w którym jednoznacznie wskazał, że Polska narusza prawo Unii Europejskiej, nie zapewniając obywatelkom oraz obywatelom, organizacjom społecznym ani instytucjom możliwości sądowego zaskarżenia planów urządzenia lasu (PUL). Wyrok ten jest prawomocny i wiążący. Polska, jako państwo członkowskie UE, jest zobowiązana do jego bezzwłocznego wykonania. Niewykonanie tego wyroku może skutkować nałożeniem przez TSUE wysokich kar finansowych, co obciąży budżet państwa i pośrednio wszystkich obywateli.
Obecny stan prawny uniemożliwia obywatelom, organizacjom pozarządowym oraz samorządom skuteczne kwestionowanie decyzji zawartych w planach urządzenia lasu, mimo że mają one bezpośredni wpływ na środowisko, krajobraz, klimat lokalny oraz bioróżnorodność. PUL, mimo że formalnie nie są decyzjami administracyjnymi, w praktyce określają szczegółowo poziom gospodarczego wykorzystania lasu – w tym liczbę planowanych wycinek, ich lokalizację i terminy. Brak możliwości ich zaskarżenia oznacza całkowite wyłączenie kontroli społecznej nad decyzjami o ogromnym wpływie na środowisko naturalne.
Co więcej, choć proces konsultacyjny w ramach sporządzania PUL jest teoretycznie obowiązkowy, praktyka pokazuje, że często przeprowadzany jest w sposób fasadowy – bez rzetelnego rozpatrzenia zgłaszanych postulatów. Liczne organizacje ekologiczne, lokalne społeczności czy samorządy sygnalizują, że ich merytoryczne, dobrze udokumentowane postulaty dotyczące ochrony przyrody i zachowania bioróżnorodności są systematycznie ignorowane przez Lasy Państwowe. W efekcie proces ten nie spełnia standardów rzeczywistej partycypacji społecznej.
Warto zauważyć, że Polska, jako strona Konwencji z Aarhus, jest zobowiązana do zapewnienia obywatelom: prawa do dostępu do informacji o środowisku, realnego udziału w podejmowaniu decyzji dotyczących środowiska, oraz możliwości dochodzenia swoich praw przed niezależnym sądem. Obecna praktyka jest zatem nie tylko sprzeczna z prawem unijnym, ale również narusza fundamentalne zasady Konwencji z Aarhus. Dodatkowo, istnieje szereg przykładów z ostatnich lat pokazujących skalę rozbieżności pomiędzy społecznymi oczekiwaniami w zakresie ochrony lasów a decyzjami zawartymi w PUL.
Przykładowo: w 2021 roku, w nadleśnictwie Białowieża mimo sprzeciwu organizacji i ekspertów, w ramach aneksu do Planu Urządzenia Lasu przewidziano znaczącą wycinkę w pobliżu rezerwatów i siedlisk chronionych gatunków, w raporcie Pracowni na rzecz Wszystkich Istot wskazano, że w ponad 46 analizowanych nadleśnictwach przez co najmniej 14 miesięcy prowadzono gospodarkę leśną bez zatwierdzonych PUL, co dotyczyło 780 000 ha lasów publicznych (10%).
Ponadto zauważono, że (1) ponad 2 mln m3 drewna pozyskano bez PUL i oceny środowiskowej, (2) wycinano drzewa na obszarach Natura 2000 mimo negatywnych opinii RDOŚ, konsultacje były prowadzone dopiero po rozpoczęciu wycinek, a zgłoszone uwagi były ignorowane, w badaniu przeprowadzonym w 2022 roku przez IPSOS dla Pracowni na rzecz Wszystkich Istot, aż 74,5% respondentów na pytanie “Czy uważasz, że w Polsce należy zwiększyć powierzchnię lasów, na których nie prowadzi się wycinki drzew?” udzieliło odpowiedzi twierdzącej“.
”W Polsce należy zwiększyć powierzchnię lasów, na której nie prowadzi się wycinki drzew” – co stoi w wyraźnym kontraście do tendencji zwiększania pozyskania drewna zawartej w wielu aktualizowanych PUL, w badaniu przeprowadzonym w 2024 roku przez IPSOS dla Pracowni na rzecz Wszystkich Istot, 84,6% respondentów popiera objęcie ochroną 20 proc. najcenniejszych przyrodniczo i społecznie polskich lasów a 82,2% oczekuje reformy zarządzania publicznymi lasami na rzecz zwiększenia ochrony przyrody.
Posłanka Marta Stożek wyraża zaniepokojenie ryzykiem dla zdrowia publicznego związanym z karmami dla zwierząt domowych, szczególnie w kontekście zagrożeń mikrobiologicznych i braku wystarczającej komunikacji. Pyta o ocenę ryzyka, podział kompetencji i plany poprawy systemu ostrzegania oraz działań legislacyjnych w tej sprawie.
Posłanka Marta Stożek wyraża zaniepokojenie niską jakością i brakiem przejrzystości rynku karm dla zwierząt domowych, wskazując na liczne nieprawidłowości wykrywane przez IJHARS. Pyta o ocenę skuteczności nadzoru, planowane działania naprawcze oraz poprawę transparentności informacji dla konsumentów.
Posłanka Marta Stożek pyta o monitorowanie dostępności i realizacji świadczeń związanych z zakończeniem ciąży od 1 stycznia 2023 roku, w tym o liczbę wykonanych świadczeń, odmów oraz o dane dotyczące przyczyn odmów i czasu oczekiwania. Wyraża zaniepokojenie brakiem kompleksowych danych pozwalających na ocenę realnej dostępności świadczeń i skuteczności nadzoru państwa nad podmiotami zobowiązanymi do ich wykonywania.
Dokument dotyczy zgłoszenia kandydatury Macieja Taborowskiego na stanowisko sędziego Trybunału Konstytucyjnego. Taborowski jest adwokatem, doktorem habilitowanym nauk prawnych, profesorem w Instytucie Nauk Prawnych PAN i doświadczonym wykładowcą prawa Unii Europejskiej. Uzasadnieniem kandydatury jest jego bogate doświadczenie zawodowe, publikacje naukowe oraz praca w instytucjach publicznych. Kandydaturę zgłasza Prezydium Sejmu.
Projekt ustawy ma na celu uproszczenie procedur administracyjnych poprzez wprowadzenie mechanizmu milczącej zgody w różnych obszarach prawa. Wprowadza się terminy, po których upływie brak decyzji administracyjnej będzie traktowany jako zgoda na wniosek. Dotyczy to m.in. opinii gminnych komisji rozwiązywania problemów alkoholowych, ulg w podatku rolnym, umorzeń zaległości podatkowych, wpisów do rejestrów działalności gospodarczej, pozwoleń na imprezy masowe oraz przedłużania zezwoleń na zbieranie i przetwarzanie odpadów. Ma to przyspieszyć procesy decyzyjne i zmniejszyć obciążenie administracyjne dla obywateli i przedsiębiorców.
Projekt ustawy ma na celu implementację prawa Unii Europejskiej dotyczącego zapobiegania zanieczyszczaniu morza przez statki, ze szczególnym uwzględnieniem rozporządzenia 2023/1805 w sprawie stosowania paliw odnawialnych i niskoemisyjnych w transporcie morskim. Wprowadza zmiany w ustawie o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki oraz w ustawie Prawo ochrony środowiska. Nowelizacja dotyczy m.in. definicji, obowiązków armatorów i dyrektorów urzędów morskich, monitorowania emisji gazów cieplarnianych, kar pieniężnych za niezgodność z przepisami oraz zasilania statków energią elektryczną z lądu. Celem jest zmniejszenie wpływu transportu morskiego na środowisko poprzez promowanie stosowania paliw alternatywnych i ograniczenie emisji.
Projekt ustawy ma na celu wdrożenie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/2405 (ReFuelEU Aviation) dotyczącego zrównoważonego transportu lotniczego. Wprowadza zmiany w ustawie Prawo lotnicze oraz innych ustawach (Prawo energetyczne, Prawo ochrony środowiska, ustawa o biokomponentach i biopaliwach ciekłych), aby zapewnić nadzór nad stosowaniem zharmonizowanych przepisów dotyczących upowszechniania i dostaw zrównoważonych paliw lotniczych (SAF). Określa obowiązki i kary dla operatorów statków powietrznych, zarządzających lotniskami i dostawców paliw lotniczych w zakresie SAF oraz tworzy mechanizmy wsparcia finansowego dla produkcji i rozwoju SAF.
Projekt ustawy ma na celu implementację rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/2405 (ReFuelEU Aviation) dotyczącego zapewnienia równych warunków działania dla zrównoważonego transportu lotniczego. Wprowadza zmiany w ustawie Prawo lotnicze, Prawie energetycznym, Prawie ochrony środowiska oraz ustawie o biokomponentach i biopaliwach ciekłych, aby umożliwić nadzór nad stosowaniem zharmonizowanych przepisów dotyczących upowszechniania i dostaw zrównoważonych paliw lotniczych (SAF). Ustawa określa obowiązki i uprawnienia Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego oraz Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki w zakresie monitorowania i egzekwowania przepisów dotyczących SAF. Projekt wprowadza również kary pieniężne za niedopełnienie obowiązków wynikających z rozporządzenia ReFuelEU Aviation.