Interpelacja w sprawie skali wsparcia kobiet po poronieniu oraz planowanych zmian w przepisach dotyczących urlopów macierzyńskich i opieki okołoporodowej
Data wpływu: 2025-07-03
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Interpelacja dotyczy niewystarczającego wsparcia dla kobiet po poronieniu, w szczególności problemów z uzyskaniem urlopu macierzyńskiego i braku odpowiedniej opieki psychologicznej. Posłowie pytają o statystyki, analizy wpływu procedur i planowane zmiany legislacyjne mające na celu uproszczenie dostępu do urlopu i poprawę opieki szpitalnej.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie skali wsparcia kobiet po poronieniu oraz planowanych zmian w przepisach dotyczących urlopów macierzyńskich i opieki okołoporodowej Interpelacja nr 10728 do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej w sprawie skali wsparcia kobiet po poronieniu oraz planowanych zmian w przepisach dotyczących urlopów macierzyńskich i opieki okołoporodowej Zgłaszający: Jarosław Sachajko, Anna Gembicka Data wpływu: 03-07-2025 Szanowna Pani Minister, z roku na rok coraz więcej kobiet otwarcie mówi o dramatycznych doświadczeniach związanych z utratą ciąży.
Poronienie to nie tylko bolesne doświadczenie fizyczne, ale przede wszystkim głęboka trauma psychiczna. Niestety, wiele sygnałów płynących ze środowisk kobiecych, organizacji wspierających rodziny i personelu medycznego wskazuje, że obecny system wsparcia dla kobiet po poronieniu nie spełnia swojej roli. W szczególności dotyczy to możliwości skorzystania z przysługującego częściowego urlopu macierzyńskiego po poronieniu.
Choć teoretycznie kobieta ma prawo do 8 tygodni płatnego urlopu, w praktyce procedury administracyjne – takie jak konieczność uzyskania karty martwego urodzenia, nadania dziecku imienia czy przedstawienia aktu urodzenia pracodawcy – stanowią barierę trudną do pokonania, zwłaszcza w stanie świeżo przeżywanej traumy. Zdarzają się również sytuacje, w których kobieta po poronieniu trafia na oddział wspólny z matkami noworodków, co w oczywisty sposób potęguje cierpienie. Utrata dziecka – niezależnie od etapu ciąży – to jedno z najtrudniejszych doświadczeń, jakie mogą spotkać kobietę i rodzinę.
W takich chwilach państwo powinno okazać zrozumienie, empatię i realną pomoc. Obowiązkiem administracji publicznej jest nie tylko tworzenie przepisów, ale przede wszystkim eliminowanie barier, które uniemożliwiają korzystanie z praw już przyznanych. Zwracam się z prośbą o poważne potraktowanie tej sprawy. Troska o kobiety, ich zdrowie i godność powinna być jednym z fundamentów polityki rodzinnej państwa. W związku z powyższym zwracam się z uprzejmą prośbą o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania: 1. Jaka jest liczba kobiet korzystających rocznie z częściowego urlopu macierzyńskiego po poronieniu? 2.
Jakie są statystyki dotyczące poronień w Polsce, z uwzględnieniem odsetka poronień w stosunku do ogólnej liczby ciąż oraz podziału na etapy ciąży? 3. Czy ministerstwo prowadzi analizę wpływu obecnych procedur na decyzje kobiet o rezygnacji z przysługującego urlopu macierzyńskiego na rzecz zwolnienia lekarskiego? 4. Czy ministerstwo planuje zmiany legislacyjne mające na celu uproszczenie procedur niezbędnych do uzyskania urlopu macierzyńskiego po poronieniu, zwłaszcza w zakresie: - wymogu nadania imienia dziecku, - przedstawiania aktu urodzenia pracodawcy, - innych rozwiązań? 5.
Czy przewiduje się wprowadzenie alternatywnych form wsparcia dla kobiet po poronieniu – zarówno finansowego, jak i psychologicznego – które nie byłyby uzależnione od spełnienia rygorystycznych warunków administracyjnych? 6. Jakie działania podejmuje ministerstwo w celu poprawy opieki szpitalnej nad kobietami po poronieniu, w tym zapewnienia odpowiednich warunków hospitalizacji (np. oddzielne sale) oraz wsparcia psychologicznego? 7. Czy planowane są wytyczne dla szpitali dotyczące postępowania wobec kobiet po utracie ciąży, które miałyby na celu zminimalizowanie dodatkowego stresu i poczucia wykluczenia?
Posłanka Anna Gembicka pyta o potencjalną niedozwoloną pomoc publiczną udzielaną przez Niemcy dla inwestycji chemicznych, która może negatywnie wpływać na konkurencyjność Grupy Azoty SA. Domaga się informacji o działaniach Ministerstwa Aktywów Państwowych w celu ochrony uczciwej konkurencji dla polskich przedsiębiorstw na rynku UE.
Posłowie wyrażają zaniepokojenie stanem technicznym pojazdów zarejestrowanych za granicą, które nie podlegają polskim badaniom technicznym, co wpływa na bezpieczeństwo ruchu drogowego. Pytają ministra o dane dotyczące wypadków spowodowanych przez cudzoziemców i o planowane działania mające na celu poprawę bezpieczeństwa i równości wobec wszystkich użytkowników dróg.
Posłowie pytają o postęp prac nad projektem ustawy UC95, mającej na celu wprowadzenie abolicji dla właścicieli ciągników rolniczych marki Belarus, i wyrażają zaniepokojenie opóźnieniami. Domagają się szczegółowego harmonogramu prac i wyjaśnień dotyczących zgłoszonych uwag.
Interpelacja dotyczy rozbieżności interpretacyjnych między Prawem pocztowym a Prawem telekomunikacyjnym w kwestii usług powszechnych świadczonych przez przedsiębiorstwa telekomunikacyjne niewyznaczone, w szczególności dostępu do Internetu i komunikacji głosowej. Posłowie pytają, czy usługi te, świadczone przez podmioty niewyznaczone, są traktowane jako usługi powszechne i w jakich okolicznościach tak się dzieje.
Posłowie pytają Ministerstwo Zdrowia o analizę efektywności refundacji systemów ciągłego monitorowania glikemii (CGM) oraz o mechanizmy stabilizacji kosztów i uwzględnienie opinii towarzystw naukowych w procesie decyzyjnym. Wyrażają zaniepokojenie brakiem proporcjonalnej redukcji wydatków na paski diagnostyczne po wprowadzeniu CGM i domagają się doprecyzowania planowanych zmian w obszarze refundacji wyrobów medycznych.
Dokument stanowi informację Rady Ministrów o realizacji w roku 2024 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej z dnia 9 czerwca 2011 r. Został przekazany Marszałkowi Sejmu przez Prezesa Rady Ministrów. Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej został upoważniony do prezentowania stanowiska Rządu w tej sprawie w parlamencie. Dokument ten służy raportowaniu i ocenie efektywności istniejących przepisów dotyczących wsparcia rodziny i pieczy zastępczej. Celem jest monitorowanie i potencjalna modyfikacja polityki w tym obszarze.
Projekt ustawy dotyczy zmian w składach osobowych komisji sejmowych. Na podstawie art. 20 ust. 1 i art. 137 ust. 4 Regulaminu Sejmu, Prezydium Sejmu wnioskuje o odwołanie i powołanie posłów do różnych komisji, takich jak Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych, Komisja do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych, Komisja Finansów Publicznych, Komisja Zdrowia, Komisja Nadzwyczajna do spraw ochrony zwierząt, Komisja Nadzwyczajna do spraw zmian w kodyfikacjach oraz Komisja do Spraw Służb Specjalnych. Celem tych zmian jest dostosowanie składów komisji do bieżących potrzeb i zapewnienie efektywnej pracy parlamentarnej. Zmiany personalne mają umożliwić lepsze reprezentowanie różnych opcji politycznych w pracach legislacyjnych.
Tekst stanowi informację dla Sejmu i Senatu RP o udziale Polski w pracach Unii Europejskiej w okresie przewodnictwa Polski w Radzie UE (styczeń-czerwiec 2025). Podkreśla się, że Polska prezydencja skupiła się na wzmocnieniu bezpieczeństwa i odporności Unii w jej kluczowych wymiarach: zewnętrznym, wewnętrznym, informacyjnym, ekonomicznym, energetycznym, żywnościowym i zdrowotnym. Sprawozdanie opisuje działania i inicjatywy podjęte w celu realizacji tych priorytetów, w tym reagowanie na agresję Rosji na Ukrainę, wzmacnianie europejskiej obronności, ochronę granic, zwalczanie dezinformacji i przestępczości zorganizowanej, poprawę konkurencyjności gospodarki oraz zapewnienie bezpieczeństwa energetycznego i żywnościowego. Polska prezydencja dążyła również do uproszczeń regulacyjnych i wsparcia społeczeństwa obywatelskiego.
Dokument to Sprawozdanie Rady Ministrów z wykonywania w 2023 roku ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży. Zawiera szczegółowe informacje o rozwoju demograficznym Polski, opiece prenatalnej i medycznej nad kobietami w ciąży, wsparciu materialnym dla kobiet w trudnej sytuacji, dostępie do metod planowania rodziny oraz edukacji młodzieży w tym zakresie. Sprawozdanie analizuje także dane dotyczące zabiegów przerywania ciąży oraz działań podejmowanych w celu przestrzegania przepisów ustawy.