Interpelacja w sprawie działań dotyczących zmniejszenia oprocentowania kredytów hipotecznych
Data wpływu: 2025-07-07
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł kwestionuje brak poprawy sytuacji w zakresie oprocentowania kredytów hipotecznych w Polsce w porównaniu do innych krajów UE, mimo nowelizacji Rekomendacji S KNF. Pyta, czy ministerstwo podjęło inne działania i czy aktualnie prowadzi prace w celu obniżenia oprocentowania kredytów hipotecznych.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie działań dotyczących zmniejszenia oprocentowania kredytów hipotecznych Interpelacja nr 10777 do ministra finansów w sprawie działań dotyczących zmniejszenia oprocentowania kredytów hipotecznych Zgłaszający: Rafał Komarewicz Data wpływu: 07-07-2025 Szanowny Panie Ministrze, w odpowiedzi na moją interpelację numer 8303, odnosząc się do jednego z pytań dotyczącego działań, jakie zostały podjęte przez Ministerstwo Finansów w celu zmiany sytuacji, w której Polakom od lat są oferowane kredyty hipoteczne o dużo wyższym oprocentowaniu niż w innych krajach Unii Europejskiej, w tym krajach naszego regionu, wskazano jedynie na Rekomendację S Komisji Nadzoru Finansowego, która została znowelizowana w grudniu 2019 r.
Odwołując się do poruszonej przez Pana Ministra kwestii, należy wskazać na kilka istotnych faktów. Po pierwsze, od znowelizowania Rekomendacji S Komisji Nadzoru Finansowego minęło niemal 6 lat. Należałoby oczekiwać, że Ministerstwo Finansów lub inne organa państwa podejmą przez ten okres jakieś dalsze działania. Po drugie, wydanie ww. rekomendacji nie doprowadziło do zmniejszenia dysproporcji w oprocentowaniu kredytów między Polską a innymi krajami UE, na co wskazują poniższe dane. Oprocentowanie nowo udzielonych kredytów hipotecznych w kwietniu 2025 r.
(dane za EBC): Polska: 7,43% (przy stopie referencyjnej NBP: 5,75%), Hiszpania: 2,74% (przy stopie podstawowych operacji refinansujących EBC: 2,4%), Czechy: 4,73% (przy stopie referencyjnej Czeskiego Banku Narodowego: 3,75%), Rumunia: 5,82% (przy stopie referencyjnej Rumuńskiego Banku Centralnego: 6,5%), Węgry: 6,83% (przy stopie referencyjnej Narodowego Banku Węgier: 6,5%). W swoich poprzednich interpelacjach podawałem dane za wcześniejsze okresy, które wskazywały na podobną zależność, polegającą na tym, że Polacy od lat mają najdroższe kredyty hipoteczne w Unii Europejskiej.
Co istotne, widać to zarówno w liczbach, jak też w porównaniu oprocentowania nowo udzielonych kredytów hipotecznych, i wartości podstawowej stopy procentowej NBP. Podsumowując, wprowadzenie Rekomendacji S Komisji Nadzoru Finansowego nie zmieniło tego, że oprocentowanie kredytów hipotecznych w Polsce należy do najwyższych w Europie. To zaś sugeruje, że konieczne jest podjęcie działań mających na celu zmianę tej tendencji, jako że ma ona negatywny wpływ na zasobność portfeli Polaków oraz rozwój gospodarczy Polski. Mając na uwadze powyższe, uprzejmie proszę Pana Ministra o szczegółową odpowiedź na poniższe konkretne pytania.
Czy minister finansów dysponuje analizami, które wskazują, dlaczego znowelizowanie Rekomendacji S Komisji Nadzoru Finansowego w grudniu 2019 roku nie zmieniło sytuacji, w której Polakom od lat są oferowane kredyty hipoteczne o dużo wyższym oprocentowaniu niż w innych krajach Unii Europejskiej, w tym krajach naszego regionu? W przypadku odpowiedzi pozytywnej proszę o przedstawienie tych analiz.
Czy minister finansów lub inne organa państwowe podjęły inne działania, oprócz znowelizowania Rekomendacji S Komisji Nadzoru Finansowego w grudniu 2019 roku, mające na celu zmianę sytuacji, w której Polakom od lat są oferowane kredyty hipoteczne o dużo wyższym oprocentowaniu niż w innych krajach Unii Europejskiej, w tym krajach naszego regionu? W przypadku odpowiedzi pozytywnej proszę o wskazanie jakie konkretne były to działania, kiedy zostały podjęte i czy przyniosły spodziewane efekty.
Proszę o wskazanie czy aktualnie minister finansów prowadzi jakieś działania w celu zmiany sytuacji, w której Polakom od lat są oferowane kredyty hipoteczne o dużo wyższym oprocentowaniu niż w innych krajach Unii Europejskiej, w tym krajach naszego regionu, w szczególności, czy w Ministerstwie Finansów trwają jakieś pracę legislacyjne w tym zakresie?
Proszę o wskazanie czy sytuacja, w której Polakom od lat są oferowane kredyty hipoteczne o dużo wyższym oprocentowaniu niż w innych krajach Unii Europejskiej, w tym krajach naszego regionu, jest identyfikowana przez ministra finansów jako problem i czy w ocenie ministra finansów wymaga ona zmiany? Liczę na to, że Pan Minister z wyjątkową powagą potraktuje poruszone w interpelacji kwestie, jako że wysokie oprocentowanie kredytów w Polsce jest jedną z istotnych barier tamujących rozwój gospodarczy naszego kraju. Z wyrazami szacunku Rafał Komarewicz
Poseł pyta Premiera, czy uważa, że ujednolicenie nadzoru nad hutnictwem (przez jedno ministerstwo lub pełnomocnika rządu) jest konieczne dla usprawnienia jego ochrony oraz czy jest gotów podjąć działania w tym kierunku. Poseł wyraża zaniepokojenie rozdrobnieniem nadzoru i jego negatywnym wpływem na konkurencyjność polskiego hutnictwa.
Poseł Komarewicz wyraża oburzenie w związku z doniesieniami o nieetycznym uzależnianiu leczenia raka trzustki w PIM MSWiA od dobrowolnych wpłat pacjentów i domaga się wyciągnięcia konsekwencji wobec osób odpowiedzialnych. Pyta o konkretne działania MSWiA w tej sprawie, skargi na inne placówki oraz planowane usprawnienia w kontroli.
Poseł Rafał Komarewicz interweniuje w sprawie nieetycznych i niezgodnych z prawem praktyk w Państwowym Instytucie Medycznym MSWiA, gdzie leczenie raka trzustki było uzależnione od dobrowolnych wpłat. Pyta o konsekwencje dla odpowiedzialnych i działania, aby zapobiec podobnym sytuacjom w przyszłości.
Poseł pyta o kryteria wyboru podmiotów, które będą realizować zamówienia finansowane ze środków programu SAFE oraz o konkretne podmioty, które zostały wybrane. Wyraża obawę o przejrzystość wydatkowania tych środków i potencjalne zagrożenie dla społecznego poparcia programu.
Projekt ustawy ma na celu implementację prawa Unii Europejskiej w zakresie funkcjonowania rynku finansowego i ochrony jego uczestników. Wprowadza zmiany w szeregu ustaw, w tym w Prawie Bankowym, ustawie o Narodowym Banku Polskim, ustawie o ostateczności rozrachunku, prawie upadłościowym, ustawie o nadzorze nad rynkiem kapitałowym, ustawie o obrocie instrumentami finansowymi, ustawie o usługach płatniczych oraz ustawie o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym. Zmiany te dotyczą m.in. minimalnego wymogu w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, zdolności do pokrycia strat i dokapitalizowania instytucji, porównywalności opłat za rachunki płatnicze, poleceń przelewu natychmiastowego w euro oraz wskaźników referencyjnych w instrumentach finansowych.
Prezydent RP odmawia podpisania ustawy o rynku kryptoaktywów, argumentując to nadmierną regulacją i wysokimi kosztami nadzoru. Ustawa, mająca wdrożyć rozporządzenie UE 2023/1114 (MiCA), zdaniem Prezydenta wprowadza rozwiązania bardziej restrykcyjne niż w innych krajach UE, co może negatywnie wpłynąć na konkurencyjność Polski i rozwój rynku kryptoaktywów. Prezydent wskazuje na nieproporcjonalne obciążenia finansowe dla małych i średnich przedsiębiorstw oraz zastrzeżenia dotyczące kompetencji KNF w zakresie blokowania domen internetowych. W efekcie, głowa państwa wnosi o ponowne rozpatrzenie ustawy przez Sejm w celu usunięcia istotnych wątpliwości.
Projekt ustawy o rynku kryptoaktywów ma na celu wdrożenie rozporządzeń UE dotyczących rynków kryptoaktywów (MiCA) do polskiego porządku prawnego. Ustawa określa zasady prowadzenia działalności w zakresie kryptoaktywów, zasady odpowiedzialności cywilnej oraz organizację i zasady nadzoru nad rynkiem kryptoaktywów. Dodatkowo, ustawa przewiduje utworzenie Rady ds. Kryptoaktywów oraz Technologii Finansowych jako organu odwoławczego od decyzji Komisji Nadzoru Finansowego oraz organu doradczego dla Sejmu. Wprowadzane są także zmiany w zakresie nadzoru nad domenami internetowymi wykorzystywanymi do prowadzenia nielegalnej działalności związanej z kryptoaktywami.