Interpelacja w sprawie zapewnienia kontynuacji leczenia podskórnego dzieciom z hemofilią A powyżej drugiego roku życia
Data wpływu: 2025-07-07
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł pyta Ministerstwo Zdrowia o plany rozszerzenia programu lekowego B.15, aby umożliwić kontynuację leczenia podskórnego dzieciom z hemofilią A po ukończeniu 2. roku życia. Wyraża zaniepokojenie rodziców, których dzieci stracą dostęp do tej formy leczenia po osiągnięciu tego wieku.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie zapewnienia kontynuacji leczenia podskórnego dzieciom z hemofilią A powyżej drugiego roku życia Interpelacja nr 10789 do ministra zdrowia w sprawie zapewnienia kontynuacji leczenia podskórnego dzieciom z hemofilią A powyżej drugiego roku życia Zgłaszający: Marek Tomasz Hok Data wpływu: 07-07-2025 Szanowna Pani Minister, pacjenci z hemofilią mają zapewniony od kilkunastu lat dobrze funkcjonujący system leczenia w ramach Narodowego Programu Chorych na Hemofilię i Pokrewne Skazy Krwotoczne polegający na regularnym podawaniu leku w postaci iniekcji.
W przypadku małych dzieci konieczność częstych wkłuć dożylnych jest wyjątkowo trudna i traumatyzująca zarówno dla małych pacjentów, jak i rodziców, zmuszonych często do szukania pomocy w placówkach podstawowej opieki zdrowotnej czy szpitalach w celu podania leku. Dzięki staraniom rodziców i pozytywnej opinii lekarzy specjalistów ministra zdrowia wprowadziła od 1 lipca 2024 r. dla określonej grupy dzieci z hemofilią typu A leczenie w formie podskórnej, podawane znacznie rzadziej niż dotychczasowe leczenie. Refundacją objęta została tylko część pacjentów pediatrycznych, spełniających określone kryteria zapisane w programie lekowym B.15.
Dotyczą one m.in. dzieci od 1. dnia życia z zachowaniem ciągłości leczenia, z ciężką postacią hemofilii typu A do ukończenia 2. roku życia. Obecnie zwrócili się do mnie rodzice małych pacjentów zaniepokojonych, że już niedługo, w ciągu najbliższych tygodni, pierwsze z korzystających z podskórnego leczenia dzieci osiągną drugi rok życia, co oznacza konieczność powrotu do tradycyjnego, częstego podawania leku w formie dożylnej.
Dlatego zwracam się do Pani z następującymi pytaniami: Jakie są plany Ministerstwa Zdrowia w zakresie zmiany kryteriów włączenia do programu lekowego i umożliwienia dostępu do leczenia podskórnego również dzieciom powyżej 2. roku życia? Jaki jest terminarz prac w tym zakresie i kiedy rodzice pacjentów obecnie korzystających z leczenia podskórnego mogą liczyć, że ich dzieci będą mogły kontynuować to leczenie po przekroczeniu obecnie obowiązującej granicy 2. roku życia? Czy resort planuje ewentualne objęcie refundowanym, znacznie wygodniejszym dla pacjenta leczeniem podskórnym również inne grupy chorych?
Jaki jest przewidziany harmonogram tych prac?
Interpelacja dotyczy braku centralnego rejestru procedur medycznie wspomaganej reprodukcji w Polsce, co utrudnia ocenę skuteczności i bezpieczeństwa leczenia niepłodności. Poseł pyta o ewentualne prace nad nowelizacją programu leczenia niepłodności oraz nad stworzeniem takiego rejestru.
Interpelacja dotyczy nierównego dostępu do nowoczesnych terapii dla pacjentów z hemofilią w zależności od wieku, a konkretnie braku dostępu dla dorosłych do terapii dostępnych dla dzieci. Poseł pyta o postęp w udostępnianiu tych terapii dorosłym pacjentom i o działania na rzecz równego dostępu do leczenia.
Poseł pyta o powody utrzymywania ograniczeń w dostępie do refundowanych systemów CGM dla pacjentów z cukrzycą typu 2, wymagających insulinoterapii, oraz czy trwają prace nad rozszerzeniem refundacji dla tej grupy pacjentów. Podkreśla, że obecne kryteria dyskryminują pacjentów leczonych mniej intensywnie insuliną, mimo dowodów na korzyści z CGM.
Posłowie pytają Ministra Zdrowia o plany wdrożenia rekomendacji Senatu RP dotyczących edukacji zdrowotnej i profilaktyki, wypracowanych w ramach Roku Edukacji Zdrowotnej i Profilaktyki. Wyrażają zainteresowanie konkretnymi działaniami w obszarach chorób onkologicznych, kardiologicznych, zdrowia dzieci i młodzieży, zdrowia komunikacyjnego, zawodów medycznych i danych o stanie zdrowia.
Posłowie pytają Ministra Zdrowia o planowane działania w zakresie wdrożenia niskodawkowej tomografii komputerowej we wczesnej diagnostyce raka płuca, rozszerzenia finansowania płynnej biopsji oraz zmian w refundowanym leczeniu raka płuca. Podkreślają potrzebę poprawy diagnostyki i leczenia, szczególnie w kontekście drobnokomórkowego raka płuca.
Projekt ustawy dotyczy zmian w składach osobowych komisji sejmowych. Na podstawie art. 20 ust. 1 i art. 137 ust. 4 Regulaminu Sejmu, Prezydium Sejmu wnioskuje o odwołanie i powołanie posłów do różnych komisji, takich jak Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych, Komisja do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych, Komisja Finansów Publicznych, Komisja Zdrowia, Komisja Nadzwyczajna do spraw ochrony zwierząt, Komisja Nadzwyczajna do spraw zmian w kodyfikacjach oraz Komisja do Spraw Służb Specjalnych. Celem tych zmian jest dostosowanie składów komisji do bieżących potrzeb i zapewnienie efektywnej pracy parlamentarnej. Zmiany personalne mają umożliwić lepsze reprezentowanie różnych opcji politycznych w pracach legislacyjnych.
Projekt ustawy zakłada zmiany w ustawie o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz ustawie o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych. Głównym celem jest zapewnienie bezpłatnego dostępu do antykoncepcji dla kobiet w wieku od 18 do 25 lat. Dodatkowo, ustawa ma na celu poszerzenie katalogu refundowanych środków antykoncepcyjnych dla wszystkich kobiet. Wprowadzenie tych zmian ma poprawić dostępność antykoncepcji, zwiększyć poczucie bezpieczeństwa kobiet oraz umożliwić im podejmowanie świadomych decyzji dotyczących macierzyństwa.
Tekst stanowi informację dla Sejmu i Senatu RP o udziale Polski w pracach Unii Europejskiej w okresie przewodnictwa Polski w Radzie UE (styczeń-czerwiec 2025). Podkreśla się, że Polska prezydencja skupiła się na wzmocnieniu bezpieczeństwa i odporności Unii w jej kluczowych wymiarach: zewnętrznym, wewnętrznym, informacyjnym, ekonomicznym, energetycznym, żywnościowym i zdrowotnym. Sprawozdanie opisuje działania i inicjatywy podjęte w celu realizacji tych priorytetów, w tym reagowanie na agresję Rosji na Ukrainę, wzmacnianie europejskiej obronności, ochronę granic, zwalczanie dezinformacji i przestępczości zorganizowanej, poprawę konkurencyjności gospodarki oraz zapewnienie bezpieczeństwa energetycznego i żywnościowego. Polska prezydencja dążyła również do uproszczeń regulacyjnych i wsparcia społeczeństwa obywatelskiego.