Interpelacja w sprawie sytuacji osób chorych na cukrzycę w Polsce
Data wpływu: 2025-07-10
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka Elżbieta Gelert zwraca uwagę na pogarszającą się sytuację osób chorych na cukrzycę w Polsce, pytając o działania Ministerstwa Zdrowia w zakresie refundacji leków, dostępności nowoczesnych terapii, wykorzystania środków z opłaty cukrowej, zmian systemowych w opiece diabetologicznej oraz profilaktyki i edukacji. Posłanka krytycznie ocenia obecny stan i proponuje konkretne rozwiązania, aby poprawić sytuację diabetyków.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie sytuacji osób chorych na cukrzycę w Polsce Interpelacja nr 10876 do ministra zdrowia w sprawie sytuacji osób chorych na cukrzycę w Polsce Zgłaszający: Elżbieta Gelert Data wpływu: 10-07-2025 Szanowna Pani Minister, na podstawie art. 192 Regulaminu Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej składam interpelację poselską w sprawie dotyczącą sytuacji osób chorych na cukrzycę w Polsce, która z roku na rok staje się coraz bardziej alarmująca.
Według danych Polskiego Stowarzyszenia Diabetyków, już co dwunasty mieszkaniec naszego kraju żyje z cukrzycą, a liczba przypadków niezdiagnozowanych lub w stanie przedcukrzycowym jest również niepokojąco wysoka. Chciałabym zwrócić uwagę na konieczność podjęcia działań, które przybliżą nas do standardów europejskich w leczeniu tej przewlekłej choroby.
W oparciu o raport opublikowany przez Polskie Stowarzyszenie Diabetyków - pełną treść raportu można pobrać ze strony: https://diabetyk.org.pl/raport-diabetologia-w-polsce-na-tle-unii-europejskiej-bilans-z-okazji-polskiej-prezydencji-w-radzie-unii-europejskiej/ - zwracam się z następującymi pytaniami: Jakie kroki podejmuje Ministerstwo Zdrowia, aby skrócić czas oczekiwania na refundację leków przeciwcukrzycowych, który obecnie wynosi średnio 1943 dni, co jest jednym z najdłuższych okresów w Europie?
Czy planowane jest zwiększenie dostępności nowoczesnych terapii dla pacjentów z cukrzycą, w tym leków flozynowych i inkretynowych, które są kluczowe dla ograniczenia skutków tej choroby? Jakie działania są podejmowane, aby środki z tzw. opłaty cukrowej były wykorzystywane zgodnie z ich przeznaczeniem, tj. na promocję zdrowego stylu życia i rozwój innowacyjnych terapii? Czy Ministerstwo Zdrowia planuje wdrożenie systemowych zmian, takich jak wzmocnienie opieki ambulatoryjnej oraz poprawa wyceny świadczeń diabetologicznych, co zostało zaproponowane przez ekspertów w raporcie „Diabetologia w Polsce na tle Unii Europejskiej”?
Jakie kroki są podejmowane w zakresie profilaktyki i edukacji zdrowotnej, aby zwiększyć świadomość społeczną na temat cukrzycy oraz jej powikłań, w tym poprzez wprowadzenie programów edukacyjnych w szkołach? Proponuję następujące rozwiązania, które mogłyby znacząco przyczynić się do poprawy sytuacji diabetyków w Polsce: - Zwiększenie transparentności i efektywności w zarządzaniu środkami z opłaty cukrowej poprzez regularne raportowanie i audyty. - Wzmocnienie roli profilaktyki i edukacji zdrowotnej, m.in. poprzez wprowadzenie programów edukacyjnych w szkołach oraz rozważenie wdrożenia medycyny szkolnej.
- Lepsze wykorzystanie zasobów systemu zdrowia poprzez większe zaangażowanie pielęgniarek i farmaceutów w opiekę nad pacjentami oraz rozwój opieki koordynowanej w podstawowej opiece zdrowotnej. Mam nadzieję, że moje sugestie spotkają się z uwagą i przyczynią się do podjęcia konstruktywnych działań na rzecz osób z cukrzycą w Polsce. Oczekuję na odpowiedź i z góry dziękuję za podjęcie działań w tej istotnej kwestii.
Posłanka Elżbieta Gelert zwraca uwagę na niskie zarobki pielęgniarek w domach pomocy społecznej (DPS) w porównaniu do pielęgniarek w podmiotach leczniczych i pyta, czy ministerstwo planuje włączyć pielęgniarki z DPS do systemu minimalnych wynagrodzeń oraz rozważa mechanizmy finansowania ich wynagrodzeń. Pyta również o plany resortu w celu zapewnienia stabilności zatrudnienia, rozwoju zawodowego i właściwych warunków pracy pielęgniarek w DPS.
Posłanka Elżbieta Gelert pyta o planowane działania legislacyjne i praktyczne w celu ujednolicenia praktyki ZUS w zakresie wydawania decyzji administracyjnych przy odmowie rozłożenia na raty, umorzenia lub odroczenia płatności składek, zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego. Podkreśla problem dla przedsiębiorców, którym brak decyzji uniemożliwia odwołanie się do sądu.
Posłowie pytają o planowane reformy systemu wsparcia dla pracodawców zatrudniających osoby niepełnosprawne, aby zwiększyć równość szans i ograniczyć nadużycia. Wyrażają zaniepokojenie, że obecny system nie zapewnia równych szans osobom o różnych stopniach niepełnosprawności.
Posłanka Elżbieta Gelert wyraża zaniepokojenie upartyjnieniem i brakiem transparentności w spółkach SIM KZN, wskazując na nadmierną kontrolę KZN nad tymi spółkami. Pyta, czy KZN planuje działania w celu demokratyzacji, uspołecznienia i zwiększenia transparentności tych spółek.
Posłanka Elżbieta Gelert pyta o plany rządu dotyczące włączenia spraw budownictwa społecznego do jednego resortu oraz ujednolicenia zasad traktowania TBS i SIM, wskazując na niespójność i nierówne traktowanie tych podmiotów. Interpelacja dotyczy również rozważenia zróżnicowania zadań TBS i SIM w zależności od typu jednostki samorządu terytorialnego.
Projekt ustawy dotyczy zmian w składach osobowych komisji sejmowych. Na podstawie art. 20 ust. 1 i art. 137 ust. 4 Regulaminu Sejmu, Prezydium Sejmu wnioskuje o odwołanie i powołanie posłów do różnych komisji, takich jak Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych, Komisja do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych, Komisja Finansów Publicznych, Komisja Zdrowia, Komisja Nadzwyczajna do spraw ochrony zwierząt, Komisja Nadzwyczajna do spraw zmian w kodyfikacjach oraz Komisja do Spraw Służb Specjalnych. Celem tych zmian jest dostosowanie składów komisji do bieżących potrzeb i zapewnienie efektywnej pracy parlamentarnej. Zmiany personalne mają umożliwić lepsze reprezentowanie różnych opcji politycznych w pracach legislacyjnych.
Przedstawiony dokument to roczne sprawozdanie z realizacji Narodowego Programu Chorób Układu Krążenia na lata 2022-2032 za rok 2024. Program ma na celu zmniejszenie zachorowalności i umieralności z powodu chorób układu krążenia, poprawę jakości życia pacjentów oraz wyrównanie dostępu do świadczeń zdrowotnych w różnych regionach Polski. Sprawozdanie szczegółowo opisuje działania i inwestycje w takie obszary jak rozwój kadr medycznych, edukacja i profilaktyka, badania przesiewowe pacjentów, nauka i innowacje oraz system opieki kardiologicznej. Program stanowi odpowiedź na wysoki wzrost zachorowań i umieralności z powodu ChUK w Polsce.
Projekt ustawy o zmianie ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej ma na celu wdrożenie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/505 dotyczącej uznawania kwalifikacji zawodowych pielęgniarek z Rumunii. Ustawa wprowadza zmiany umożliwiające uznawanie kwalifikacji rumuńskich pielęgniarek, które odbyły kształcenie przed 2007 rokiem i uzyskały specjalne programy podwyższania kwalifikacji, za równoważne z polskimi dyplomami. Ponadto, ustawa zachowuje ważność kwalifikacji rumuńskich pielęgniarek uznanych przed 3 marca 2024 r. Celem jest ułatwienie dostępu do zawodu pielęgniarki w Polsce osobom posiadającym odpowiednie kwalifikacje zdobyte w Rumunii.
Tekst stanowi informację dla Sejmu i Senatu RP o udziale Polski w pracach Unii Europejskiej w okresie przewodnictwa Polski w Radzie UE (styczeń-czerwiec 2025). Podkreśla się, że Polska prezydencja skupiła się na wzmocnieniu bezpieczeństwa i odporności Unii w jej kluczowych wymiarach: zewnętrznym, wewnętrznym, informacyjnym, ekonomicznym, energetycznym, żywnościowym i zdrowotnym. Sprawozdanie opisuje działania i inicjatywy podjęte w celu realizacji tych priorytetów, w tym reagowanie na agresję Rosji na Ukrainę, wzmacnianie europejskiej obronności, ochronę granic, zwalczanie dezinformacji i przestępczości zorganizowanej, poprawę konkurencyjności gospodarki oraz zapewnienie bezpieczeństwa energetycznego i żywnościowego. Polska prezydencja dążyła również do uproszczeń regulacyjnych i wsparcia społeczeństwa obywatelskiego.
Prezydent odmawia podpisania ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy, argumentując to niedotrzymaniem obietnic wyborczych, pogarszającą się sytuacją finansową państwa i nierównym traktowaniem obywateli Ukrainy i Polaków. Uważa, że ustawa w niedostatecznym stopniu uwzględnia obecne obciążenia budżetowe i utrzymuje uprzywilejowane traktowanie Ukraińców, np. w dostępie do opieki zdrowotnej i świadczeń socjalnych (800+). Prezydent proponuje własny projekt ustawy, który ma na celu likwidację nieuzasadnionych preferencji i wprowadzenie zasady równowagi, gdzie obywatele Ukrainy korzystający z publicznych usług powinni pracować i płacić podatki jak Polacy. Prezydent chce skupić się na selektywnej pomocy dla najbardziej potrzebujących uchodźców oraz upomina się o te zmiany, które przywracają nam równowagę relacji.