Interpelacja w sprawie rezygnacji szpitali w Polsce z zatrudniania części personelu i przekazywania ich obowiązków firmom zewnętrznym
Data wpływu: 2025-07-23
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka Marta Stożek wyraża zaniepokojenie rosnącym outsourcingiem usług w szpitalach, co prowadzi do pogorszenia warunków pracy, jakości opieki i bezpieczeństwa pacjentów. Pyta ministra zdrowia o monitorowanie skali outsourcingu, planowane działania ograniczające ten proces oraz kroki podjęte w celu poprawy warunków pracy personelu niemedycznego.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie rezygnacji szpitali w Polsce z zatrudniania części personelu i przekazywania ich obowiązków firmom zewnętrznym Interpelacja nr 11143 do ministra zdrowia w sprawie rezygnacji szpitali w Polsce z zatrudniania części personelu i przekazywania ich obowiązków firmom zewnętrznym Zgłaszający: Marta Stożek Data wpływu: 23-07-2025 Szanowni Państwo, z niepokojem obserwujemy coraz wyraźniejsze symptomy systemowego kryzysu w polskich szpitalach publicznych. Przykładem mogą być niepokojące doniesienia z Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego we Wrocławiu, gdzie pracownicy alarmują o dramatycznej sytuacji kadrowej.
Z powodu zlecania firmom zewnętrznym usług takich jak transport pacjentów, sprzątanie czy obsługa techniczna, zatrudniani przez zewnętrzne firmy pracownicy są coraz gorzej wynagradzani, co prowadzi do masowych odejść z pracy. W konsekwencji szpitalowi grozi paraliż podstawowych funkcji logistycznych i sanitarnych. Problem ten nie dotyczy jedynie Wrocławia. Coraz więcej placówek medycznych w całym kraju decyduje się na częściowy outsourcing usług niemedycznych, argumentując to względami ekonomicznymi.
Niestety, praktyka pokazuje, że działania te nie tylko nie poprawiają sytuacji finansowej szpitali, ale także negatywnie wpływają na bezpieczeństwo pacjentów i jakość opieki. Outsourcing usług dotyczy nie tylko personelu pomocniczego, ale także usług diagnostycznych, laboratoryjnych czy nawet części usług medycznych. To „prowadzi do osłabienia publicznego systemu, który wciąż boryka się z niedofinansowaniem, brakami kadrowymi i starzejącą się infrastrukturą — co skutkuje „pełzającą prywatyzacją” systemu ochrony zdrowia.
Zatrudnianie pracowników przez pośredników często wiąże się z niestabilnością zatrudnienia, brakiem odpowiedniego przeszkolenia, a także niskimi pensjami – często niewspółmiernymi do charakteru i odpowiedzialności wykonywanej pracy. Osoby te nie są włączane w struktury zespołu szpitalnego, nie uczestniczą w szkoleniach wewnętrznych i nie mają wpływu na poprawę standardów opieki. Braki kadrowe pogłębiają się, co odbija się zarówno na pozostałym personelu medycznym, jak i na pacjentach – którzy coraz częściej zgłaszają przypadki zaniedbań, długiego oczekiwania na pomoc czy niskiego standardu higienicznego.
W związku z powyższym, zwracam się do Pana Ministra z następującymi pytaniami: Czy Ministerstwo Zdrowia monitoruje skalę zatrudniania zewnętrznych firm w szpitalach publicznych w Polsce? Czy resort planuje działania ograniczające outsourcing usług szpitalnych i przywracające pełną kontrolę szpitali nad personelem pomocniczym? Jakie konkretne kroki zostały dotychczas podjęte w celu poprawy warunków pracy personelu niemedycznego, który ma bezpośredni wpływ na funkcjonowanie placówek i bezpieczeństwo pacjentów? Czy ministerstwo planuje przeprowadzenie ogólnopolskiego audytu skutków outsourcingu w publicznych jednostkach ochrony zdrowia?
Oczekuję również informacji o planach na przyszłość, długoterminowych celach dotyczących jakości opieki medycznej oraz stabilności zatrudnienia. Proszę o udzielenie odpowiedzi w możliwie najkrótszym terminie, aby móc podjąć dalsze działania w tej sprawie. Z poważaniem Marta Stożek Posłanka na Sejm RP
Posłanka Marta Stożek pyta o monitorowanie dostępności i realizacji świadczeń związanych z zakończeniem ciąży od 1 stycznia 2023 roku, w tym o liczbę wykonanych świadczeń, odmów oraz o dane dotyczące przyczyn odmów i czasu oczekiwania. Wyraża zaniepokojenie brakiem kompleksowych danych pozwalających na ocenę realnej dostępności świadczeń i skuteczności nadzoru państwa nad podmiotami zobowiązanymi do ich wykonywania.
Posłanka Marta Stożek interweniuje w sprawie niskich cen skupu ziemniaków i warzyw, które nie pokrywają kosztów produkcji, szczególnie na Dolnym Śląsku. Pyta o działania ministerstwa mające na celu poprawę pozycji negocjacyjnej rolników i ograniczenie marnowania żywności.
Posłanka pyta o koordynację działań międzyresortowych w celu ograniczenia powstawania nielegalnych składowisk odpadów niebezpiecznych, wyrażając zaniepokojenie brakiem skutecznych mechanizmów. Domaga się informacji o podjętych działaniach koordynacyjnych, planowanych zmianach legislacyjnych i rozwiązaniach ograniczających obciążanie samorządów kosztami likwidacji tych składowisk.
Posłowie wyrażają zaniepokojenie detencją dzieci cudzoziemskich w Polsce, szczególnie po nowelizacji ustawy o cudzoziemcach, co stoi w sprzeczności z orzecznictwem ETPC i standardami ochrony praw dziecka. Zadają pytania o uzasadnienie dla detencji małoletnich bez opieki i działania podjęte w celu zapewnienia im alternatywnej opieki.
Interpelacja dotyczy zaostrzenia praktyki przymusowych powrotów cudzoziemców do państw niebezpiecznych, z naruszeniem zasady non-refoulement, oraz wykonywania deportacji przed zapewnieniem realnej kontroli sądowej. Posłowie pytają o procedury i przypadki deportacji pomimo ryzyka naruszenia praw człowieka i braku skutecznej kontroli sądowej.
Projekt ustawy dotyczy zmian w składach osobowych komisji sejmowych. Na podstawie art. 20 ust. 1 i art. 137 ust. 4 Regulaminu Sejmu, Prezydium Sejmu wnioskuje o odwołanie i powołanie posłów do różnych komisji, takich jak Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych, Komisja do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych, Komisja Finansów Publicznych, Komisja Zdrowia, Komisja Nadzwyczajna do spraw ochrony zwierząt, Komisja Nadzwyczajna do spraw zmian w kodyfikacjach oraz Komisja do Spraw Służb Specjalnych. Celem tych zmian jest dostosowanie składów komisji do bieżących potrzeb i zapewnienie efektywnej pracy parlamentarnej. Zmiany personalne mają umożliwić lepsze reprezentowanie różnych opcji politycznych w pracach legislacyjnych.
Przedstawiony dokument to roczne sprawozdanie z realizacji Narodowego Programu Chorób Układu Krążenia na lata 2022-2032 za rok 2024. Program ma na celu zmniejszenie zachorowalności i umieralności z powodu chorób układu krążenia, poprawę jakości życia pacjentów oraz wyrównanie dostępu do świadczeń zdrowotnych w różnych regionach Polski. Sprawozdanie szczegółowo opisuje działania i inwestycje w takie obszary jak rozwój kadr medycznych, edukacja i profilaktyka, badania przesiewowe pacjentów, nauka i innowacje oraz system opieki kardiologicznej. Program stanowi odpowiedź na wysoki wzrost zachorowań i umieralności z powodu ChUK w Polsce.
Projekt ustawy o zmianie ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej ma na celu wdrożenie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/505 dotyczącej uznawania kwalifikacji zawodowych pielęgniarek z Rumunii. Ustawa wprowadza zmiany umożliwiające uznawanie kwalifikacji rumuńskich pielęgniarek, które odbyły kształcenie przed 2007 rokiem i uzyskały specjalne programy podwyższania kwalifikacji, za równoważne z polskimi dyplomami. Ponadto, ustawa zachowuje ważność kwalifikacji rumuńskich pielęgniarek uznanych przed 3 marca 2024 r. Celem jest ułatwienie dostępu do zawodu pielęgniarki w Polsce osobom posiadającym odpowiednie kwalifikacje zdobyte w Rumunii.
Tekst stanowi informację dla Sejmu i Senatu RP o udziale Polski w pracach Unii Europejskiej w okresie przewodnictwa Polski w Radzie UE (styczeń-czerwiec 2025). Podkreśla się, że Polska prezydencja skupiła się na wzmocnieniu bezpieczeństwa i odporności Unii w jej kluczowych wymiarach: zewnętrznym, wewnętrznym, informacyjnym, ekonomicznym, energetycznym, żywnościowym i zdrowotnym. Sprawozdanie opisuje działania i inicjatywy podjęte w celu realizacji tych priorytetów, w tym reagowanie na agresję Rosji na Ukrainę, wzmacnianie europejskiej obronności, ochronę granic, zwalczanie dezinformacji i przestępczości zorganizowanej, poprawę konkurencyjności gospodarki oraz zapewnienie bezpieczeństwa energetycznego i żywnościowego. Polska prezydencja dążyła również do uproszczeń regulacyjnych i wsparcia społeczeństwa obywatelskiego.
Prezydent odmawia podpisania ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy, argumentując to niedotrzymaniem obietnic wyborczych, pogarszającą się sytuacją finansową państwa i nierównym traktowaniem obywateli Ukrainy i Polaków. Uważa, że ustawa w niedostatecznym stopniu uwzględnia obecne obciążenia budżetowe i utrzymuje uprzywilejowane traktowanie Ukraińców, np. w dostępie do opieki zdrowotnej i świadczeń socjalnych (800+). Prezydent proponuje własny projekt ustawy, który ma na celu likwidację nieuzasadnionych preferencji i wprowadzenie zasady równowagi, gdzie obywatele Ukrainy korzystający z publicznych usług powinni pracować i płacić podatki jak Polacy. Prezydent chce skupić się na selektywnej pomocy dla najbardziej potrzebujących uchodźców oraz upomina się o te zmiany, które przywracają nam równowagę relacji.