Interpelacja w sprawie ryzyka ubóstwa energetycznego w wyniku założeń KPEiK oraz potrzeby racjonalnej transformacji energetycznej
Data wpływu: 2025-08-05
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł Marek Suski wyraża zaniepokojenie planami rządu dotyczącymi eliminacji ogrzewania węglowego do 2040 roku, argumentując, że może to doprowadzić do ubóstwa energetycznego i braku dostępu do ogrzewania dla wielu polskich rodzin. Pyta o analizę ryzyka, programy wsparcia i strategię wykorzystania węgla jako surowca strategicznego.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie ryzyka ubóstwa energetycznego w wyniku założeń KPEiK oraz potrzeby racjonalnej transformacji energetycznej Interpelacja nr 11599 do ministra energii w sprawie ryzyka ubóstwa energetycznego w wyniku założeń KPEiK oraz potrzeby racjonalnej transformacji energetycznej Zgłaszający: Marek Suski Data wpływu: 05-08-2025 Szanowna Pani Minister, w związku z przyjęciem przez Radę Ministrów Krajowego planu na rzecz energii i klimatu (KPEiK), który zakłada całkowitą eliminację ogrzewania węglowego w gospodarstwach domowych do roku 2040, zwracam się z interpelacją dotyczącą realnych konsekwencji społeczno-gospodarczych tej polityki, w szczególności w kontekście narastającego ubóstwa energetycznego.
Z danych Polskiej Izby Gospodarczej Sprzedawców Węgla wynika, że ok. 3,5–4 milionów polskich rodzin nadal korzysta z węgla jako podstawowego źródła ogrzewania. W wielu przypadkach są to osoby mieszkające na terenach wiejskich i podmiejskich, pozbawione dostępu do sieci gazowej lub ciepłowniczej. Ograniczenie lub zakaz używania węgla – bez zapewnienia realnej, dostępnej i opłacalnej alternatywy – oznacza, że setki tysięcy rodzin mogą zostać pozbawione podstawowej możliwości ogrzania swoich domów. Nie można narzucać obywatelom sztucznych rozwiązań bez zapewnienia im wyboru.
Transformacja energetyczna nie może polegać na administracyjnym przymusie, lecz powinna być efektem rozwoju rynku, technologii i dostępności, tak jak miało to miejsce np. w przypadku upowszechnienia telefonii komórkowej. Nikt nie zmuszał Polaków do rezygnacji z telefonów stacjonarnych – rynek sam wymusił zmianę dzięki tańszym, bardziej praktycznym i innowacyjnym rozwiązaniom.
Dlatego kluczowe jest, aby w zakresie polityki energetycznej: 1) nie wprowadzać zakazów, które uderzają w najuboższe warstwy społeczeństwa; 2) zwiększyć dostępność alternatyw technologicznych, takich jak pompy ciepła, biogaz czy ogrzewanie elektryczne – ale w cenach akceptowalnych dla gospodarstw domowych; 3) zachować prawo do korzystania z węgla jako surowca strategicznego, przynajmniej do wyczerpania krajowych złóż i zabezpieczenia transformacji energetycznej w sposób suwerenny i kontrolowany.
Węgiel, jako nasz skarb narodowy, powinien być wykorzystywany do ostatniego dostępnego zasobu – nie tylko z powodów ekonomicznych, ale również ze względu na bezpieczeństwo energetyczne Polski. W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania: 1. Czy ministerstwo planuje analizę ryzyka ubóstwa energetycznego w związku z eliminacją ogrzewania węglowego w Polsce? 2. Jakie konkretne programy wsparcia zostaną przygotowane dla osób nieposiadających infrastruktury alternatywnej (brak gazu, ciepłowni)? 3. Czy rząd rozważa uznanie węgla krajowego za surowiec strategiczny i wykorzystanie go jako pomostu w transformacji? 4.
W jaki sposób planowana jest ochrona gospodarstw domowych, które zainwestowały już w nowoczesne kotły węglowe 5. klasy, zgodne z obowiązującymi dotąd przepisami?
Interpelacja dotyczy niedoboru pelletu drzewnego i wzrostu cen w sezonie grzewczym 2025/2026, pytając o konkretne działania rządu oraz plan zapobiegania podobnym kryzysom w przyszłości. Posłowie wyrażają zaniepokojenie brakiem kompleksowych rozwiązań systemowych, które mogłyby zapewnić bezpieczeństwo energetyczne gospodarstw domowych.
Poseł Marek Suski pyta ministra infrastruktury o pogarszającą się sytuację finansową Lotniska Warszawa-Radom, plany ograniczenia infrastruktury i delegowania pracowników. Domaga się szczegółowych informacji na temat strategii rozwoju lotniska, pozyskiwania przewoźników i długoterminowych planów rządu wobec tej inwestycji.
Poseł Marek Suski zadaje szereg szczegółowych pytań dotyczących działalności spółki Enea Nowa Energia, w tym kwestii finansowych, inwestycji, zatrudnienia, planów rozwoju i umów. Poseł wyraża zaniepokojenie transparentnością i efektywnością działania spółki, żądając konkretnych informacji i danych.
Poseł Marek Suski pyta Ministra Infrastruktury o stan techniczny i plany remontowe wiaduktu w Radomiu zarządzanego przez PKP, który zagraża bezpieczeństwu. Wyraża zaniepokojenie brakiem remontu części wiaduktu będącej pod zarządem PKP, w przeciwieństwie do wyremontowanej części zarządzanej przez miasto.
Poseł Marek Suski pyta o przyszłość i rozwój Lotniska Warszawa-Radom, wyrażając zaniepokojenie brakiem jasności w kwestii jego roli i przeznaczenia, szczególnie w kontekście wcześniejszych deklaracji inwestycyjnych i obecnych wątpliwości finansowych. Interpelacja dotyczy planowanych połączeń, roli miasta Radom, ewentualnego przekazania wojsku, koncepcji portu cargo, decyzyjności, finansów, ograniczeń operacyjnych i warunków środowiskowych.
Przedstawiony dokument to sprawozdanie Komisji do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych oraz Komisji do Spraw Deregulacji dotyczące uchwały Senatu w sprawie ustawy o zmianie ustawy Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw. Komisje po rozpatrzeniu uchwały Senatu wnoszą o przyjęcie przez Sejm poprawek zawartych w druku. Sprawozdanie wskazuje również, które poprawki powinny być głosowane łącznie. Celem ustawy jest prawdopodobnie zmiana regulacji w sektorze energetycznym.
Projekt ustawy ma na celu nowelizację Prawa energetycznego i innych ustaw, wdrażając dyrektywy UE dotyczące efektywności energetycznej i poprawy struktury rynku energii elektrycznej. Wprowadza definicje nowych typów umów (np. z gwarancją stałej ceny, elastyczne umowy przyłączeniowe) i zmienia zasady przyłączania do sieci. Ustawa ma także na celu wzmocnienie ochrony konsumentów, w tym odbiorców dotkniętych ubóstwem energetycznym, oraz promowanie racjonalnego zużycia energii. Zmiany obejmują także kwestie związane z liczeniem zużycia paliw gazowych i przyłączaniem instalacji oraz magazynów energii elektrycznej.
Projekt ustawy dotyczy zmian w składach osobowych komisji sejmowych. Na podstawie art. 20 ust. 1 i art. 137 ust. 4 Regulaminu Sejmu, Prezydium Sejmu wnioskuje o odwołanie i powołanie posłów do różnych komisji, takich jak Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych, Komisja do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych, Komisja Finansów Publicznych, Komisja Zdrowia, Komisja Nadzwyczajna do spraw ochrony zwierząt, Komisja Nadzwyczajna do spraw zmian w kodyfikacjach oraz Komisja do Spraw Służb Specjalnych. Celem tych zmian jest dostosowanie składów komisji do bieżących potrzeb i zapewnienie efektywnej pracy parlamentarnej. Zmiany personalne mają umożliwić lepsze reprezentowanie różnych opcji politycznych w pracach legislacyjnych.
Projekt ustawy o zmianie Prawa energetycznego ma na celu implementację prawa Unii Europejskiej oraz realizację priorytetów polityki Rady Ministrów w zakresie deregulacji. Ustawa wprowadza zmiany dotyczące m.in. definicji umów sprzedaży energii, przyłączania do sieci, programów wsparcia dla odbiorców dotkniętych ubóstwem energetycznym oraz promocji oszczędnego zużycia energii. Proponowane regulacje mają również na celu wdrożenie tzw. pakietu antyblackoutowego, mającego na celu poprawę bezpieczeństwa energetycznego kraju. Dodatkowo, projekt zmienia inne ustawy związane z rynkiem energii, takie jak ustawa o OZE czy ustawa o rynku mocy.
Projekt ustawy dotyczy zmiany ustawy o dotacji przeznaczonej dla niektórych podmiotów. Komisja do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych po rozpatrzeniu projektu ustawy na posiedzeniu wnosi o jego uchwalenie przez Sejm bez poprawek. Oznacza to, że pierwotna propozycja zmian w zakresie dotacji nie uległa modyfikacji na etapie prac komisyjnych. Celem jest prawdopodobnie doprecyzowanie lub usprawnienie mechanizmów dotacyjnych dla określonych podmiotów.