Interpelacja w sprawie ograniczenia nakładów na Komisję Nadzoru Finansowego oraz Polską Izbę Ubezpieczeń w kontekście ich niewystarczającego zaangażowania w ochronę interesów poszkodowanych
Data wpływu: 2025-08-11
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka kwestionuje zasadność finansowania KNF i PIU z uwagi na ich niewystarczające zaangażowanie w ochronę poszkodowanych w sprawach odszkodowań OC, wskazując na niski poziom zaufania społecznego i brak skutecznego nadzoru. Pyta, czy ministerstwo planuje ograniczenie finansowania KNF, zwiększenie nakładów na Rzecznika Finansowego, zweryfikowanie działań PIU oraz przeprowadzenie audytu wykorzystania środków z polis OC.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie ograniczenia nakładów na Komisję Nadzoru Finansowego oraz Polską Izbę Ubezpieczeń w kontekście ich niewystarczającego zaangażowania w ochronę interesów poszkodowanych Interpelacja nr 11700 do ministra finansów i gospodarki w sprawie ograniczenia nakładów na Komisję Nadzoru Finansowego oraz Polską Izbę Ubezpieczeń w kontekście ich niewystarczającego zaangażowania w ochronę interesów poszkodowanych Zgłaszający: Paulina Matysiak Data wpływu: 11-08-2025 Szanowny Panie Ministrze, do mojego biura docierają zgłoszenia podnoszące kwestię celowości utrzymywania oraz dalszego finansowania Komisji Nadzoru Finansowego (KNF) i Polskiej Izby Ubezpieczeń (PIU) w obecnym zakresie ze względu na ich niewystarczające zaangażowanie w ochronę interesów poszkodowanych w procesie likwidacji szkód z ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych.
Pragnę zwrócić przy tym uwagę na rosnącą liczbę skarg składanych do Rzecznika Finansowego przez osoby, które doświadczyły zaniżonych odszkodowań z OC. Jednocześnie warto zauważyć, że liczba skarg kierowanych do KNF jest symboliczna – jak wynika z dostępnych danych, przykładowo w 2021 roku do UKNF wpłynęło jedynie 190 zgłoszeń dotyczących wysokości odszkodowania. Tak niski poziom aktywności tego organu w tej sferze może wskazywać na brak zaufania społecznego wobec jego skuteczności.
Jak zauważają środowiska rzeczoznawców i poszkodowanych, przez wiele lat KNF raczej legitymizowała niż przeciwdziałała praktykom naruszającym zasadę pełnego odszkodowania, a przygotowywane przez komisję „Wytyczne“ i „Rekomendacje“ nie uwzględniały rzeczywistych głosów konsumentów i rzeczoznawców, nie odnosząc się adekwatnie do art. 363 §1 K.c. dotyczącego przywrócenia stanu pojazdu sprzed szkody. KNF podkreśla, że dokumenty przez nią wydawane – mimo że służą „wypracowaniu oczekiwanego standardu zachowań“ – nie stanowią źródła prawa i nie dają realnych instrumentów do egzekwowania odpowiednich działań wobec zakładów ubezpieczeń.
W tym kontekście nasuwa się pytanie o zasadność finansowania tego organu z pieniędzy pośrednio pochodzących ze składek ubezpieczeniowych, które – jak należy zakładać – powinny służyć przede wszystkim ochronie interesów poszkodowanych. Ponadto, jak wynika z raportu NIK pt. „Ochrona konsumentów na rynku ubezpieczeniowym“, UKNF traktował tematykę konsumencką jako zagadnienie o mniejszej istotności w porównaniu ze stabilnością finansową zakładów ubezpieczeń.
Taka postawa prowadziła do braku systemowego nadzoru nad przestrzeganiem standardów likwidacji szkód, a w rezultacie do bezkarności niektórych ubezpieczycieli w zakresie zaniżania wypłat odszkodowań. Kolejnym istotnym elementem wymagającym uwagi jest działalność Polskiej Izby Ubezpieczeń, finansowanej ze środków przekazywanych przez zakłady ubezpieczeń, czyli w praktyce przez konsumentów. PIU stwierdziła, że części zamienne z grupy „P“ posiadają certyfikaty jakościowe przyznawane przez zagraniczne instytuty badawcze (TÜV, Centro Zaragoza, Thatcham).
Tymczasem, zgodnie z informacjami przedstawionymi przez Automobilklub Polski, instytuty te nie prowadzą badań w zakresie zgodności tych części z technologiami napraw przewidzianymi przez producentów samochodów. Podobne stanowisko prezentował Instytut Transportu Samochodowego, który na szkoleniach biegłych sądowych wielokrotnie wskazywał, że certyfikaty przytaczanych firm nie są wystarczające do uznania, iż dana część posiada parametry techniczne zgodne z wymaganiami producenta pojazdu.
Z powyższych powodów zasadne jest przeprowadzenie całościowego przeglądu polityki finansowania instytucji nadzorczych i branżowych, które – mimo strategicznego znaczenia – nie realizują skutecznie misji ochrony konsumentów i poszkodowanych. W sytuacji pogłębiającej się nierównowagi między pozycją zakładów ubezpieczeń a prawami konsumentów, państwo powinno przede wszystkim wzmacniać instytucje, które rzeczywiście wspierają obywateli, takie jak Rzecznik Finansowy. W związku z powyższym, działając na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz.
907), proszę o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania: Czy Ministerstwo Finansów planuje ograniczenie lub przegląd zasad finansowania Komisji Nadzoru Finansowego w zakresie działań związanych z rynkiem ubezpieczeniowym, a zwłaszcza dotyczącym likwidacji szkód OC? Jeśli tak, to kiedy? A jeśli nie, to co jest powodem tej decyzji? Czy ministerstwo planuje zwiększenie nakładów finansowych na działalność Rzecznika Finansowego jako instytucji skutecznie wspierającej poszkodowanych? Jeśli tak, to kiedy i w jakim zakresie? A jeśli nie, to co jest powodem tej decyzji?
Posłanka Paulina Matysiak pyta o przyczyny braku wprowadzenia zerowej stawki VAT na bilety w transporcie publicznym, obiecanej przez Koalicję Obywatelską, zwracając uwagę na brak wsparcia dla pasażerów w obliczu rosnących kosztów życia, w przeciwieństwie do wsparcia dla kierowców. Pyta, kiedy rząd zamierza wprowadzić to rozwiązanie i czy rozważa analogiczne wsparcie dla pasażerów transportu publicznego.
Posłanka pyta Ministra Infrastruktury o możliwość wprowadzenia czasowej obniżki cen biletów kolejowych w Polsce, podobnej do tej na Litwie, w odpowiedzi na wzrost cen paliw i kosztów życia. Sugeruje, że byłoby to wsparcie dla gospodarstw domowych i popularyzacja transportu zbiorowego.
Posłanka Paulina Matysiak interpeluje w sprawie pominięcia autogazu LPG w rządowym pakiecie „Ceny Paliwa Niżej", co uważa za nierówne traktowanie kierowców używających LPG. Pyta o przyczyny tej decyzji i ewentualne plany rozszerzenia pakietu o autogaz, a także o działania łagodzące skutki wzrostu cen LPG.
Posłanka Paulina Matysiak pyta o wytyczne SOK dotyczące fotografowania infrastruktury kolejowej, wyrażając zaniepokojenie, że prowadzą one do nieproporcjonalnych interwencji i naruszają prawa obywatelskie. Kwestionuje, czy samo fotografowanie z miejsc ogólnodostępnych powinno stanowić podstawę do legitymowania i wzywania służb.
Posłanka Paulina Matysiak wyraża zaniepokojenie planami wdrożenia narzędzi do monitorowania pracy zdalnej (TimeCamp) w Ministerstwie Cyfryzacji i podległych jednostkach, kwestionując zasadność i wpływ takiego rozwiązania na prywatność, dobrostan pracowników oraz kulturę zaufania. Pyta o szczegóły wdrożenia, zgodność z przepisami prawa oraz alternatywne sposoby poprawy efektywności pracy.
Projekt ustawy o rynku kryptoaktywów ma na celu implementację rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) dotyczących rynków kryptoaktywów oraz informacji towarzyszących transferom środków pieniężnych i niektórych kryptoaktywów. Ustawa określa szczegółowe zasady prowadzenia działalności w zakresie kryptoaktywów, zasady odpowiedzialności cywilnej, oraz organizację i zasady nadzoru nad tym rynkiem. Ustawa zmienia również szereg innych ustaw, w tym Kodeks postępowania cywilnego, Prawo bankowe, i ustawę o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu.
Projekt ustawy o zmianie ustawy o transporcie kolejowym wprowadza szereg zmian mających na celu uregulowanie kwestii odszkodowań, rekompensat i świadczeń dla właścicieli nieruchomości i lokali dotkniętych realizacją inwestycji kolejowych, zwłaszcza tych związanych z budową tuneli. Nowelizacja wprowadza również możliwość zmiany decyzji o lokalizacji linii kolejowej w przypadku wystąpienia nieprzewidzianych okoliczności oraz reguluje kwestie związane z najmem lokali zamiennych dla lokatorów. Dodatkowo ustawa przesuwa termin wprowadzenia kas rejestrujących dla przewoźników kolejowych i operatorów publicznego transportu zbiorowego. Celem zmian jest zapewnienie sprawiedliwego i efektywnego procesu inwestycyjnego w sektorze kolejowym, przy jednoczesnym uwzględnieniu praw i interesów osób poszkodowanych przez te inwestycje.
Projekt ustawy o rynku kryptoaktywów ma na celu implementację rozporządzeń UE dotyczących rynków kryptoaktywów (MiCA) oraz transferów środków pieniężnych i niektórych kryptoaktywów. Ustawa określa zasady prowadzenia działalności w zakresie kryptoaktywów, odpowiedzialność cywilną związaną z dokumentami informacyjnymi dotyczącymi tych aktywów oraz organizację i zasady nadzoru nad tym rynkiem. Dodatkowo, nowelizuje szereg innych ustaw w celu dostosowania polskiego prawa do regulacji unijnych.
Projekt ustawy o zmianie ustawy o transporcie kolejowym ma na celu wprowadzenie mechanizmów prawnych, które ułatwią kontynuowanie inwestycji kolejowych w sytuacjach wystąpienia nieprzewidzianych trudności. Dodatkowo, projekt ma na celu ochronę osób dotkniętych skutkami decyzji lokalizacyjnych, zwłaszcza najemców, poprzez umożliwienie inwestorowi finansowania kosztów najmu lokalu zastępczego. Ustawa wprowadza również możliwość zmiany decyzji o lokalizacji linii kolejowej przez wojewodę w przypadku wystąpienia okoliczności niemożliwych do przewidzenia, a mających istotny negatywny wpływ na otoczenie. Ponadto, reguluje kwestie związane z dostępem do nieruchomości w sytuacjach kryzysowych związanych z budową tuneli kolejowych.
Projekt ustawy nowelizuje Kodeks cywilny oraz ustawy dotyczące ubezpieczeń obowiązkowych, Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego i Polskiego Biura Ubezpieczycieli Komunikacyjnych, a także ustawy o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej. Głównym celem jest umożliwienie komunikacji elektronicznej między zakładami ubezpieczeń a osobami zgłaszającymi roszczenia, pod warunkiem uzyskania ich zgody. Dodatkowo, ustawa wprowadza obowiązek informowania o przyczynach odmowy wypłaty odszkodowania oraz pouczenie o możliwości dochodzenia roszczeń na drodze sądowej. Zmiany te mają na celu usprawnienie procesu likwidacji szkód i poprawę komunikacji z klientami.