Interpelacja w sprawie reformy modelu wsparcia w kryzysie bezdomności w kierunku reintegracji i usług środowiskowych
Data wpływu: 2025-09-09
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka Marcelina Zawisza krytykuje niespójny i nieskuteczny system wsparcia osób w kryzysie bezdomności w Polsce, pytając ministerstwa o plany kompleksowej reformy i przewidywane środki finansowe na ten cel w najbliższej dekadzie. Podkreśla potrzebę przesunięcia zasobów z doraźnej pomocy do stabilnego wsparcia mieszkaniowego i usług środowiskowych.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie reformy modelu wsparcia w kryzysie bezdomności w kierunku reintegracji i usług środowiskowych Interpelacja nr 12176 do ministra finansów i gospodarki, ministra rodziny, pracy i polityki społecznej w sprawie reformy modelu wsparcia w kryzysie bezdomności w kierunku reintegracji i usług środowiskowych Zgłaszający: Marcelina Zawisza Data wpływu: 09-09-2025 Szanowna Pani Ministro! Szanowny Panie Ministrze!
System wspierania osób w kryzysie bezdomności, na który składają się działania podejmowane przez organy administracji rządowej, samorządowej oraz organizacje pozarządowe nie jest ani spójny, ani skuteczny - nie zapewnia osobom w kryzysie bezdomności odpowiedniej aktywizacji, dzięki której mogłyby osiągnąć życiową samodzielność. Co więcej, nie prowadzi się statystyk, które umożliwiałyby rzetelną ocenę skuteczności działań podejmowanych przez poszczególne podmioty, więc ministerstwo nie ma możliwości prowadzenia monitoringu poszczególnych elementów tego systemu i oceny kosztów do efektów.
Środki przeznaczane przez gminy oraz środki z programu Pokonać bezdomność, które przeznacza się na wsparcie osób w kryzysie bezdomności są zbyt małe. Problemem jest również funkcjonowanie programów gminnych i centralnych w różnych perspektywach czasowych - o środki programu Pokonać bezdomność trzeba się ubiegać w perspektywie rocznej, środki z programów gmin za to często zakładają perspektywy 3-4 lat. Tak skomplikowana sytuacja powoduje nie tylko niską atrakcyjność zawodową, ale również brak stabilności zatrudnienia dla osób decydujących się podjąć pracę.
Wywołuje to dużą rotację w organizacjach, a system państwa wymusza często charytatywny charakter pomocy ze strony NGO. To sytuacja skandaliczna, gdzie bogate państwo, będące 20. gospodarką świata zrzuca koszty funkcjonowania systemu na organizacje pozarządowe. W toku prac Zespołu Parlamentarnego ds. zakończenia bezdomności eksperci i ekspertki wskazywali wady i problemy obecnie funkcjonującego systemu wsparcia osób w kryzysie bezdomności oraz prezentowali propozycje zmian, które mogłyby radykalnie ograniczyć występowanie zjawiska bezdomności poprzez skuteczne działanie i reintegrację społeczną.
Odbyłoby się to z korzyścią nie tylko dla osób potrzebujących wsparcia i ich najbliższych, ale także dla finansów publicznych. Im szybsza i skuteczniejsza pomoc, tym mniejsze wydatki na ochronę zdrowia, pomoc społeczną a także mniejsza szansa na popadnięcie w konflikt z prawem czy doświadczenie przemocy, więc mniejsze koszty dla budżetu systemu sprawiedliwości. Mamy również doświadczenia krajów, które z problemem bezdomności radzą sobie znacznie lepiej niż Polska.
Wszystkie te rozwiązania sprowadzają się do przesunięcia ciężaru doraźnego wsparcia w postaci noclegowni i schronisk na bardziej stabilne wsparcie mieszkaniowe oraz lepsze i stabilne finansowanie usług środowiskowych. W związku z powyższym proszę MRPiPS o odpowiedź na następujące pytania: Czy Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej prowadzi prace nad kompleksową reformą systemu wsparcia osób w kryzysie bezdomności? Jeżeli tak, jakie są założenia reformy, na jakim etapie są prace, jaki jest przewidywany kalendarz przekazania ustawy do Sejmu RP? Jeżeli nie, to dlaczego?
W związku z powyższym proszę MFiG odpowiedź na następujące pytania: Jakie środki planuje rząd przeznaczyć na działania mające na celu zakończenie bezdomności w perspektywie 10 najbliższych lat w rozbiciu na poszczególne lata? Jakie środki ministerstwo planuje przeznaczyć na powołanie pełnomocnika ds. koordynacji prac międzyresortowych w zakresie opracowania reformy systemu pomocy osoby w kryzysie bezdomności?
Posłanka Marcelina Zawisza wyraża zaniepokojenie planowaną likwidacją stażu lekarskiego i przeniesieniem przygotowania praktycznego na uczelnie, kwestionując gotowość uczelni do zapewnienia odpowiednich zasobów kadrowych i małych grup klinicznych. Pyta o aktualną sytuację na uczelniach i plany ministerstwa w zakresie wprowadzenia obowiązkowych, małych grup klinicznych na ostatnim roku studiów lekarskich.
Posłanka Zawisza interweniuje w sprawie wieloletnich naruszeń prawa w Warszawie dotyczących specjalistycznych usług opiekuńczych dla osób z zaburzeniami psychicznymi, niepełnosprawnością intelektualną i autyzmem, krytykując brak reakcji ministerstwa i zaniechania wojewody mazowieckiego. Pyta, jakie działania ministerstwo podejmuje, aby zapewnić dostęp do tych usług i wyegzekwować przestrzeganie praw osób niepełnosprawnych.
Posłanka pyta ministra o powody odmowy zwiększenia subwencji dla UAM na remont akademika "Jowita" w 2025 roku, mimo wcześniejszych obietnic finansowania. Interpelacja kwestionuje plany ministerstwa odnośnie do jednorazowego zwiększenia subwencji w 2026 roku na ten cel.
Posłanka Zawisza wyraża zaniepokojenie likwidacją oddziałów ginekologiczno-położniczych i wzrostem liczby porodów poza szpitalami, pytając o plany Ministerstwa Zdrowia dotyczące zapewnienia bezpieczeństwa rodzącym i finansowania opieki położniczej w szpitalach bez oddziałów ginekologicznych. Krytykuje przedstawianie tego zjawiska jako planowe działanie rządu.
Posłanka Marcelina Zawisza interweniuje w sprawie braku remontu drogi krajowej nr 43 na odcinku Rudniki-granica woj. opolskiego, wskazując na zagrożenie bezpieczeństwa pieszych, zwłaszcza dzieci. Pyta o postęp prac nad remontem, termin realizacji oraz możliwość skierowania środków na ten cel w roku 2026.
Projekt ustawy o zmianie ustawy o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi oraz ustawy o obrocie instrumentami finansowymi został skierowany do ponownego rozpatrzenia przez Komisję do Spraw Deregulacji oraz Komisję Finansów Publicznych. Po rozpatrzeniu wniosku zgłoszonego w drugim czytaniu, komisje wnoszą o odrzucenie projektu ustawy. Wniosek o odrzucenie został złożony przez KP PiS.
Projekt ustawy zmienia ustawę o finansach publicznych oraz inne ustawy, wprowadzając poprawki zgłoszone w drugim czytaniu. Poprawki dotyczą m.in. definicji zasobów własnych Unii Europejskiej, zasad realizacji inwestycji o wysokiej wartości kosztorysowej, przenoszenia wydatków majątkowych, upoważnień do zmian limitów zobowiązań oraz terminów przekazywania dochodów budżetowych przez jednostki samorządu terytorialnego. Celem zmian jest doprecyzowanie i uelastycznienie przepisów dotyczących finansów publicznych w kontekście realizacji inwestycji i współpracy z Unią Europejską. Dodatkowo doprecyzowuje kwestie związane z darowiznami na rzecz JST.
Projekt ustawy dotyczy informacji o funkcjonowaniu spółdzielni socjalnych w Polsce w latach 2022-2024. Analizuje on aspekty prawne, liczbę spółdzielni, zatrudnienie, działalność, instrumenty wsparcia oraz realizację programów publicznych przez te podmioty. Celem raportu jest monitorowanie i udoskonalanie rozwiązań prawnych i instytucjonalnych dla spółdzielni socjalnych. Informacja jest wymagana przez art. 19a ustawy o spółdzielniach socjalnych i pozwala na programowanie strategicznych rozwiązań wspierających rozwój sektora ekonomii społecznej.
Projekt ustawy dotyczy zmian w ustawie o finansach publicznych oraz niektórych innych ustawach. Został on skierowany do Komisji Finansów Publicznych przez Marszałka Sejmu i rozpatrzony na posiedzeniu komisji. Komisja wnosi o uchwalenie projektu ustawy przez Sejm. Celem zmian nie jest sprecyzowany w tym fragmencie, ale dotyczy on obszaru finansów publicznych.
Przedstawiony dokument to sprawozdanie dwóch komisji sejmowych (Komisji Polityki Senioralnej oraz Komisji Polityki Społecznej i Rodziny) dotyczące Informacji o sytuacji osób starszych w Polsce za rok 2024. Komisje, po rozpatrzeniu informacji i przeprowadzeniu dyskusji, wnioskują do Sejmu o przyjęcie tejże Informacji. Dokument nie proponuje zmian prawnych, a jedynie rekomenduje akceptację raportu o sytuacji seniorów.