Interpelacja w sprawie procedury objęcia dziecka z rozpoznanym ADHD pomocą w ramach programu "Za życiem"
Data wpływu: 2025-10-01
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka pyta o procedury i wymogi formalne, które umożliwiają objęcie dzieci z ADHD, ale bez orzeczenia o niepełnosprawności, pomocą w ramach programu "Za życiem". Interpelacja ma na celu wyjaśnienie dostępności i efektywności wsparcia dla tej grupy dzieci w ramach programu.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie procedury objęcia dziecka z rozpoznanym ADHD pomocą w ramach programu "Za życiem" Interpelacja nr 12635 do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej w sprawie procedury objęcia dziecka z rozpoznanym ADHD pomocą w ramach programu "Za życiem" Zgłaszający: Marta Stożek Data wpływu: 01-10-2025 Szanowna Pani Minister, w odpowiedzi na interpelację nr 8957 z dnia 7 maja 2025 r.
dotyczącą wsparcia uczniów z ADHD wskazano, że „dla dzieci, które nie mają stwierdzonej niepełnosprawności, ale występują u nich poważne zaburzenia rozwoju psychoruchowego, możliwe jest uzyskanie specjalistycznej pomocy w ramach programu kompleksowego wsparcia dla rodzin »Za życiem«”. Zgodnie z tą informacją dzieci z rozpoznaniem zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD), które nie zostały formalnie zakwalifikowane jako osoby z niepełnosprawnością, mogą potencjalnie skorzystać ze wsparcia przewidzianego w programie „Za życiem”, o ile występują u nich poważne zaburzenia rozwoju psychoruchowego.
Zważywszy na rosnącą liczbę diagnoz ADHD wśród dzieci oraz znaczące trudności, z jakimi borykają się ich rodziny, zwracam się z uprzejmą prośbą o szczegółowe przedstawienie obowiązujących procedur oraz wymogów formalnych, które umożliwiają objęcie tych dzieci pomocą w ramach wspomnianego programu. W szczególności proszę o odpowiedzi na poniższe pytania: Jakie dokumenty musi przedstawić rodzic lub opiekun prawny dziecka z rozpoznanym ADHD, aby możliwe było ubieganie się o wsparcie w ramach programu „Za życiem”? Które instytucje (np.
poradnie psychologiczno-pedagogiczne, lekarze, zespoły orzekające) są właściwe do potwierdzenia występowania „poważnych zaburzeń rozwoju psychoruchowego”? Czy diagnoza ADHD postawiona przez lekarza psychiatrę dziecięcego lub psychologa klinicznego wystarcza jako podstawa do objęcia dziecka wsparciem w ramach programu, czy konieczne jest uzyskanie dodatkowych zaświadczeń, orzeczeń lub opinii? Jak wygląda praktyczny przebieg procedury wnioskowania o objęcie dziecka pomocą? Gdzie należy złożyć wniosek, jakie są etapy jego rozpatrywania oraz obowiązujące terminy?
Jakie formy wsparcia przewidziane są w programie „Za życiem” dla dzieci z ADHD, które nie posiadają orzeczenia o niepełnosprawności? Ilu dzieciom z rozpoznaniem ADHD, które nie posiadają orzeczenia o niepełnosprawności, udzielono dotychczas wsparcia w ramach programu „Za życiem”? Proszę o podanie danych liczbowych z ostatnich trzech lat. Jakie środki finansowe zostały przeznaczone i faktycznie wydatkowane w ramach programu „Za życiem” na rzecz dzieci z ADHD nieposiadających orzeczenia o niepełnosprawności? Proszę o zestawienie roczne oraz – jeśli to możliwe – podział według rodzajów udzielonego wsparcia.
Mając na uwadze znaczenie programu „Za życiem” jako istotnego elementu systemu wczesnego wsparcia rodzin, a także potrzebę jego pełnej dostępności dla dzieci z ADHD, proszę o szczegółowe i konkretne odpowiedzi umożliwiające ocenę efektywności oraz transparentności procedur. Z poważaniem Marta Stożek
Posłanka Marta Stożek pyta o monitorowanie dostępności i realizacji świadczeń związanych z zakończeniem ciąży od 1 stycznia 2023 roku, w tym o liczbę wykonanych świadczeń, odmów oraz o dane dotyczące przyczyn odmów i czasu oczekiwania. Wyraża zaniepokojenie brakiem kompleksowych danych pozwalających na ocenę realnej dostępności świadczeń i skuteczności nadzoru państwa nad podmiotami zobowiązanymi do ich wykonywania.
Posłanka Marta Stożek interweniuje w sprawie niskich cen skupu ziemniaków i warzyw, które nie pokrywają kosztów produkcji, szczególnie na Dolnym Śląsku. Pyta o działania ministerstwa mające na celu poprawę pozycji negocjacyjnej rolników i ograniczenie marnowania żywności.
Posłanka pyta o koordynację działań międzyresortowych w celu ograniczenia powstawania nielegalnych składowisk odpadów niebezpiecznych, wyrażając zaniepokojenie brakiem skutecznych mechanizmów. Domaga się informacji o podjętych działaniach koordynacyjnych, planowanych zmianach legislacyjnych i rozwiązaniach ograniczających obciążanie samorządów kosztami likwidacji tych składowisk.
Posłowie wyrażają zaniepokojenie detencją dzieci cudzoziemskich w Polsce, szczególnie po nowelizacji ustawy o cudzoziemcach, co stoi w sprzeczności z orzecznictwem ETPC i standardami ochrony praw dziecka. Zadają pytania o uzasadnienie dla detencji małoletnich bez opieki i działania podjęte w celu zapewnienia im alternatywnej opieki.
Interpelacja dotyczy zaostrzenia praktyki przymusowych powrotów cudzoziemców do państw niebezpiecznych, z naruszeniem zasady non-refoulement, oraz wykonywania deportacji przed zapewnieniem realnej kontroli sądowej. Posłowie pytają o procedury i przypadki deportacji pomimo ryzyka naruszenia praw człowieka i braku skutecznej kontroli sądowej.
Dokument stanowi informację Rady Ministrów o realizacji w roku 2024 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej z dnia 9 czerwca 2011 r. Został przekazany Marszałkowi Sejmu przez Prezesa Rady Ministrów. Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej został upoważniony do prezentowania stanowiska Rządu w tej sprawie w parlamencie. Dokument ten służy raportowaniu i ocenie efektywności istniejących przepisów dotyczących wsparcia rodziny i pieczy zastępczej. Celem jest monitorowanie i potencjalna modyfikacja polityki w tym obszarze.
Projekt ustawy wprowadza zmiany w ustawie o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, a także w niektórych innych ustawach. Głównym celem jest poprawa sytuacji finansowej i warunków pracy pracowników warsztatów terapii zajęciowej (WTZ). Proponuje się zwiększenie finansowania WTZ, zagwarantowanie dodatkowego urlopu dla pracowników oraz uznanie ich pracy za wykonywaną w szczególnych warunkach, co uprawniałoby do wcześniejszej emerytury. Dodatkowo, projekt ma na celu dopisanie WTZ do ustawy o pomocy społecznej, aby zapewnić im równe traktowanie z innymi placówkami reintegracyjnymi.
Projekt ustawy wprowadza bon ciepłowniczy, czyli świadczenie pieniężne dla gospodarstw domowych korzystających z ciepła systemowego, o niskich dochodach. Celem jest ochrona przed wysokimi cenami ciepła. Wysokość bonu jest uzależniona od dochodów oraz ceny ciepła, i będzie wypłacana dwukrotnie: za okres od lipca do grudnia 2025 oraz za cały rok 2026. Ustawa reguluje zasady przyznawania, ustalania wysokości i wypłacania bonu, a także właściwość organów w tych sprawach.