Interpelacja w sprawie finansowania udziału przedstawicieli polskiego wymiaru sprawiedliwości w niemiecko-polskim seminarium w Wustrau
Data wpływu: 2025-10-06
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł pyta o koszty udziału polskich przedstawicieli wymiaru sprawiedliwości w niemiecko-polskim seminarium w Wustrau, zarzucając mu jednostronny i polityczny charakter oraz utrwalanie negatywnego obrazu polskiego wymiaru sprawiedliwości. Poseł kwestionuje zasadność finansowania tego typu wydarzeń z środków publicznych, domagając się informacji o kosztach i mechanizmach kontroli.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie finansowania udziału przedstawicieli polskiego wymiaru sprawiedliwości w niemiecko-polskim seminarium w Wustrau Interpelacja nr 12709 do ministra sprawiedliwości w sprawie finansowania udziału przedstawicieli polskiego wymiaru sprawiedliwości w niemiecko-polskim seminarium w Wustrau Zgłaszający: Marcin Romanowski Data wpływu: 06-10-2025 Na podstawie art. 192 Regulaminu Sejmu RP składam interpelację do ministra sprawiedliwości w sprawie kosztów udziału przedstawicieli polskiego wymiaru sprawiedliwości w niemiecko-polskim seminarium poświęconym tzw.
problematyce praworządności, które odbyło się w miejscowości Wustrau w Niemczech. Z informacji medialnych, w tym m.in. opublikowanych przez portal Niezalezna.pl, wynika, że w wydarzeniu uczestniczyli m.in. wiceminister sprawiedliwości Dariusz Mazur, prezes Stowarzyszenia Sędziów Polskich „Iustitia” Bartłomiej Przymusiński, prokurator Robert Kmieciak z Lex Super Omnia oraz przedstawiciele Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury – będącej współorganizatorem wydarzenia wraz z Niemiecką Akademią Sędziowską (Deutsche Richterakademie).
Według relacji uczestników spotkanie miało wyraźnie jednostronny, polityczny charakter, a wystąpienia polskich prelegentów miały w istocie służyć utrwalaniu negatywnego obrazu polskiego wymiaru sprawiedliwości oraz były apologią bezprawia dziejącego się obecnie w Polsce pod rządami koalicji 13 grudnia. Jednocześnie uniemożliwiano zabranie głosu przedstawicielom środowisk sędziowskich o odmiennych poglądach, a przygotowane referaty zostały im odebrane bez wyjaśnienia.
W związku z powyższym zasadne jest uzyskanie pełnej informacji o zaangażowaniu i wydatkowaniu środków publicznych na organizację tego wydarzenia oraz udział przedstawicieli polskich instytucji w tym wydarzeniu, zwłaszcza wobec jego politycznego charakteru i kontrowersji wokół jednostronnego przekazu prezentowanego za granicą. W związku z powyższym wnoszę o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania: Które instytucje publiczne z Polski były organizatorami lub współorganizatorami niemiecko-polskiego seminarium w Wustrau? Jaka była łączna kwota wydatkowana z polskich środków publicznych na organizację całego wydarzenia?
Jakie koszty poniósł Skarb Państwa w związku z udziałem przedstawicieli polskiego wymiaru sprawiedliwości w tym wydarzeniu, w tym: a) koszt delegacji i zakwaterowania, b) wysokość wypłaconych diet, c) koszty transportu i innych świadczeń związanych z udziałem w seminarium, d) ile dni osoby uczestniczące w seminarium nie wykonywały obowiązków służbowych w Polsce w związku z wyjazdem – proszę również o podanie w odniesieniu do każdej z nich wartości świadczeń Skarbu Państwa, które dana osoba otrzymała/otrzyma za okres odpowiadający udziałowi w seminarium i nieobecności w pracy, e) jakie świadczenia finansowe lub inne otrzymały te osoby z tytułu udziału w seminarium?
Czy Ministerstwo Sprawiedliwości, KSSiP lub inne polskie instytucje publiczne finansowały również udział osób pochodzących z zagranicy (np. z Niemiec), a jeśli tak – jaka była łączna wysokość środków przeznaczonych na ten cel oraz liczba beneficjentów? Jakie mechanizmy weryfikacji merytorycznej Ministerstwo Sprawiedliwości zamierza w przyszłości wprowadzić, aby uniknąć sytuacji, w której środki publiczne wykorzystywane są do prezentowania jednostronnego politycznego przekazu?
Uzasadnienie niniejszej interpelacji wynika z potrzeby zapewnienia przejrzystości i kontroli wydatkowania środków publicznych oraz z troski o wiarygodność międzynarodową Rzeczypospolitej Polskiej. Wydarzenia o charakterze międzynarodowym, finansowane ze środków publicznych, powinny służyć rzetelnej wymianie naukowej i zawodowej, a nie utrwalaniu jednostronnych narracji politycznych.
Poseł alarmuje o dramatycznej sytuacji rolnictwa na Lubelszczyźnie, spowodowanej wzrostem kosztów produkcji, polityką UE (umowa Mercosur) i klęskami żywiołowymi. Pyta, czy celem rządu jest likwidacja polskiego rolnictwa i domaga się pilnych działań obniżających koszty produkcji, dopłat wyrównawczych i usprawnienia systemu odszkodowań.
Poseł Marcin Romanowski pyta o wysokie koszty audytów i obsługi prawnej w Lasach Państwowych w latach 2024-2025, wyrażając zaniepokojenie zarzutami o polityczne wykorzystywanie instytucji. Żąda szczegółowych informacji finansowych, w tym kosztów, liczby audytów, zaangażowanych pracowników oraz zleceń dla zewnętrznych kancelarii prawnych.
Posłowie wyrażają zaniepokojenie działalnością Antify, którą uważają za organizację terrorystyczną i apelują o podjęcie działań w celu uznania jej za takową na forum Unii Europejskiej. Pytają, czy rząd planuje formalny wniosek do Rady UE i czy prowadzi współpracę z innymi państwami w tej sprawie.
Interpelacja dotyczy wdrażania standardów ochrony dzieci wynikających z "ustawy Kamilka" oraz realizacji Krajowego Planu Przeciwdziałania Przestępstwom Przeciwko Wolności Seksualnej i Obyczajności na Szkodę Małoletnich. Posłowie wyrażają obawy co do terminowości i efektywności działań Ministerstwa Sprawiedliwości w tym zakresie, zadając szereg szczegółowych pytań o postępy w realizacji poszczególnych zadań planu.
Poseł Marcin Romanowski pyta o koszty i efekty pracy komisji ds. badania wpływów rosyjskich i białoruskich (tzw. komisji Stróżyka), żądając szczegółowych informacji o wydatkach i wytworzonych dokumentach. Domaga się uzasadnienia ewentualnego braku dostępu do dokumentów.
Projekt ustawy o zmianie ustawy o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi oraz ustawy o obrocie instrumentami finansowymi został skierowany do ponownego rozpatrzenia przez Komisję do Spraw Deregulacji oraz Komisję Finansów Publicznych. Po rozpatrzeniu wniosku zgłoszonego w drugim czytaniu, komisje wnoszą o odrzucenie projektu ustawy. Wniosek o odrzucenie został złożony przez KP PiS.
Projekt ustawy zmienia ustawę o finansach publicznych oraz inne ustawy, wprowadzając poprawki zgłoszone w drugim czytaniu. Poprawki dotyczą m.in. definicji zasobów własnych Unii Europejskiej, zasad realizacji inwestycji o wysokiej wartości kosztorysowej, przenoszenia wydatków majątkowych, upoważnień do zmian limitów zobowiązań oraz terminów przekazywania dochodów budżetowych przez jednostki samorządu terytorialnego. Celem zmian jest doprecyzowanie i uelastycznienie przepisów dotyczących finansów publicznych w kontekście realizacji inwestycji i współpracy z Unią Europejską. Dodatkowo doprecyzowuje kwestie związane z darowiznami na rzecz JST.
Projekt ustawy dotyczy zmian w ustawie o finansach publicznych oraz niektórych innych ustawach. Został on skierowany do Komisji Finansów Publicznych przez Marszałka Sejmu i rozpatrzony na posiedzeniu komisji. Komisja wnosi o uchwalenie projektu ustawy przez Sejm. Celem zmian nie jest sprecyzowany w tym fragmencie, ale dotyczy on obszaru finansów publicznych.
Projekt ustawy o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw ma na celu dostosowanie przepisów do wymogów Krajowego Planu Odbudowy (KPO) oraz wprowadzenie szeregu zmian technicznych i doprecyzowujących w zakresie finansów publicznych. Nowelizacja dotyczy m.in. klasyfikacji dochodów i wydatków publicznych, zasad planowania i wykonywania budżetu, gospodarowania środkami europejskimi, a także kontroli nad wydatkami inwestycyjnymi. Wprowadza się obowiązek sporządzania oceny inwestycji dla projektów finansowanych ze środków publicznych powyżej określonej kwoty, a także zmiany w zakresie rezerw celowych i dotacji. Celem jest zwiększenie efektywności i transparentności w zarządzaniu środkami publicznymi.
Projekt ustawy nowelizuje przepisy dotyczące Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury, umożliwiając aplikantom, którzy nie zdali egzaminu sędziowskiego lub prokuratorskiego, ponowne podejście do niego. Wprowadza się możliwość trzykrotnego zdawania egzaminu dla osób, które dwukrotnie go nie zdały, a także reguluje zasady ponownego przystępowania do egzaminu w zależności od przyczyn niezdania lub nieprzystąpienia do niego. Celem jest uwzględnienie różnych okoliczności życiowych aplikantów oraz poprawa sytuacji kadrowej w sądach i prokuraturze. Dodatkowo, ujednolica się terminy związane z egzaminami, wyrażając je w latach, a nie w miesiącach, aby uniknąć trudności interpretacyjnych.