Interpelacja w sprawie potrzeby wydłużenia okresu wypłacania zasiłku opiekuńczego rodzicom dzieci chorujących onkologicznie i genetycznie
Data wpływu: 2025-10-10
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka pyta o możliwość wydłużenia okresu wypłacania zasiłku opiekuńczego rodzicom dzieci chorujących onkologicznie i genetycznie, proponując elastyczny system przyznawania zasiłku w oparciu o opinię lekarza. Krytykuje obecne przepisy jako niewystarczające i powodujące trudności finansowe rodzin.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie potrzeby wydłużenia okresu wypłacania zasiłku opiekuńczego rodzicom dzieci chorujących onkologicznie i genetycznie Interpelacja nr 12838 do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej w sprawie potrzeby wydłużenia okresu wypłacania zasiłku opiekuńczego rodzicom dzieci chorujących onkologicznie i genetycznie Zgłaszający: Danuta Jazłowiecka Data wpływu: 10-10-2025 Szanowna Pani Minister, zwracam się z uprzejmą prośbą o rozważenie zmian w obowiązujących przepisach dotyczących długości okresu zwolnienia z pracy dla rodziców dzieci zmagających się z chorobami nowotworowymi i genetycznymi.
Obecnie rodzicom dzieci chorych nowotworowo przysługuje 60 dni zwolnienia na opiekę nad dzieckiem, jednak w przypadku leczenia onkologicznego jest to okres dalece niewystarczający. Proces leczenia nowotworów u dzieci trwa często od kilku miesięcy do nawet kilku lat, nierzadko z koniecznością hospitalizacji, rehabilitacji i leczenia powikłań. Lekarze oraz rodzice dzieci onkologicznych podkreślają, że obecność rodzica przy dziecku w tym czasie jest nie tylko wsparciem emocjonalnym, ale przede wszystkim elementem realnie wpływającym na pozytywny przebieg terapii.
Gdy mały pacjent pozostaje na oddziale bez rodzica, pogarsza się jego samopoczucie, a stres może negatywnie wpływać na skuteczność leczenia. Rodziny zmagające się z chorobą dziecka często same określają siebie jako „pacjentów bezobjawowych” — osób, które trwają przy chorobie dziecka, same nie będąc formalnie objęte żadnym wsparciem systemowym. Wielu rodziców rezygnuje z pracy, by zapewnić opiekę choremu dziecku, co prowadzi do pogorszenia sytuacji finansowej całej rodziny. Z relacji rodziców wynika, że w momencie diagnozy nie myśli się o formalnościach — szok i lęk o życie dziecka całkowicie dominują.
Dopiero później, w toku leczenia, pojawia się konieczność uzyskania zwolnień i zasiłków. Wtedy okazuje się, że 60 dni zwolnienia w praktyce nie pokrywa nawet jednej fazy terapii, co zmusza rodziców do kreatywnego „rozciągania” zwolnień lub całkowitej rezygnacji z zatrudnienia. Dlatego zasadnym wydaje się rozważenie wprowadzenia rozszerzonego, elastycznego mechanizmu przyznawania zasiłku opiekuńczego dla rodziców dzieci leczonych onkologicznie . Wielu ekspertów podkreśla, że nie chodzi o sztywne ustalenie nowego limitu dni (np.
120 czy 180), lecz o system, który pozwala lekarzowi prowadzącemu — w porozumieniu z ZUS — określić realny, indywidualny czas potrzebny na opiekę nad dzieckiem. W związku z tym uprzejmie proszę o odpowiedź na następujące pytania: Czy Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej rozważa wprowadzenie mechanizmu umożliwiającego wydłużenie okresu zasiłku opiekuńczego dla rodziców dzieci chorych onkologicznie, uwzględniając również inne choroby, takie jak choroby genetyczne?
Czy planowane są konsultacje z Ministerstwem Zdrowia oraz przedstawicielami środowisk lekarskich i organizacji wspierających rodziny dzieci onkologicznych, aby opracować model elastycznego przyznawania tego zasiłku? Czy ministerstwo analizuje dane dotyczące liczby rodziców rezygnujących z pracy z powodu konieczności stałej opieki nad dzieckiem podczas jego leczenia? Czy rozważane jest utworzenie specjalnego programu wsparcia finansowego dla rodzin dzieci przewlekle chorych, który obejmowałby również składki ZUS w okresie dłuższej nieobecności w pracy?
Zdaję sobie sprawę, że wprowadzenie takich rozwiązań wymaga analizy budżetowej i prawnej, jednak w obliczu ogromnego obciążenia psychicznego i ekonomicznego, z jakim mierzą się te rodziny, warto wspólnie poszukać rozwiązań, które pozwolą im przejść przez ten trudny czas bez dodatkowego lęku o utratę pracy i środków do życia. Z wyrazami szacunku Danuta Jazłowiecka Poseł na Sejm X kadencji
Posłanka interweniuje w sprawie braku ciągłości ważności kart parkingowych dla osób z niepełnosprawnościami w okresie oczekiwania na wydanie nowej karty. Pyta, czy ministerstwo analizowało problem i rozważa wprowadzenie rozwiązań legislacyjnych lub organizacyjnych, które by tę ciągłość zapewniły.
Posłanka Danuta Jazłowiecka pyta o plany modernizacji drogi krajowej nr 43 na odcinku Rudniki-Kałuże, zwracając uwagę na jej zły stan techniczny, liczne wypadki i brak infrastruktury dla pieszych. Interpelacja dotyczy analiz, planów inwestycyjnych oraz doraźnych działań poprawiających bezpieczeństwo na tym odcinku.
Posłanka Danuta Jazłowiecka wyraża zaniepokojenie planowanymi zmianami w funkcjonowaniu warsztatów terapii zajęciowej, szczególnie wprowadzeniem limitu czasu uczestnictwa, co może negatywnie wpłynąć na osoby z niepełnosprawnościami. Pyta o analizę skutków tych zmian oraz o planowane formy wsparcia dla osób wyłączonych z WTZ.
Posłanka Danuta Jazłowiecka wyraża zaniepokojenie wdrożonym pilotażowym programem centralizacji harmonogramów pracy drużyn konduktorskich w PKP Intercity, wskazując na negatywne konsekwencje dla pracowników, takie jak przemęczenie i brak dialogu. Pyta Ministra Infrastruktury o monitoring programu, analizę wpływu na zmęczenie pracowników, ewaluację z udziałem pracowników i możliwość modyfikacji programu.
Posłanka pyta o możliwość rozszerzenia ulg kolejowych na studentów i młode osoby uczące się z UE, przebywające w Polsce czasowo, argumentując to potrzebą wzmacniania atrakcyjności Polski. Kwestionuje kryterium obywatelstwa lub prawa stałego pobytu jako warunek uzyskania ulgi.
Przedstawiony dokument to sprawozdanie dwóch komisji sejmowych (Komisji Polityki Senioralnej oraz Komisji Polityki Społecznej i Rodziny) dotyczące Informacji o sytuacji osób starszych w Polsce za rok 2024. Komisje, po rozpatrzeniu informacji i przeprowadzeniu dyskusji, wnioskują do Sejmu o przyjęcie tejże Informacji. Dokument nie proponuje zmian prawnych, a jedynie rekomenduje akceptację raportu o sytuacji seniorów.
Dokument stanowi informację Rady Ministrów o realizacji w roku 2024 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej z dnia 9 czerwca 2011 r. Został przekazany Marszałkowi Sejmu przez Prezesa Rady Ministrów. Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej został upoważniony do prezentowania stanowiska Rządu w tej sprawie w parlamencie. Dokument ten służy raportowaniu i ocenie efektywności istniejących przepisów dotyczących wsparcia rodziny i pieczy zastępczej. Celem jest monitorowanie i potencjalna modyfikacja polityki w tym obszarze.
Projekt ustawy dotyczy zmian w składach osobowych komisji sejmowych. Na podstawie art. 20 ust. 1 i art. 137 ust. 4 Regulaminu Sejmu, Prezydium Sejmu wnioskuje o odwołanie i powołanie posłów do różnych komisji, takich jak Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych, Komisja do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych, Komisja Finansów Publicznych, Komisja Zdrowia, Komisja Nadzwyczajna do spraw ochrony zwierząt, Komisja Nadzwyczajna do spraw zmian w kodyfikacjach oraz Komisja do Spraw Służb Specjalnych. Celem tych zmian jest dostosowanie składów komisji do bieżących potrzeb i zapewnienie efektywnej pracy parlamentarnej. Zmiany personalne mają umożliwić lepsze reprezentowanie różnych opcji politycznych w pracach legislacyjnych.
Przedstawiony dokument to sprawozdanie Komisji do Spraw Kontroli Państwowej oraz Komisji Polityki Społecznej i Rodziny dotyczące działalności Państwowej Inspekcji Pracy (PIP) w 2024 roku. Komisje te, po rozpatrzeniu sprawozdania PIP i przeprowadzeniu dyskusji, wnioskują do Sejmu o jego przyjęcie. Dokument ten nie wprowadza nowych regulacji prawnych, a jedynie rekomenduje przyjęcie sprawozdania z działalności PIP.
Tekst stanowi informację dla Sejmu i Senatu RP o udziale Polski w pracach Unii Europejskiej w okresie przewodnictwa Polski w Radzie UE (styczeń-czerwiec 2025). Podkreśla się, że Polska prezydencja skupiła się na wzmocnieniu bezpieczeństwa i odporności Unii w jej kluczowych wymiarach: zewnętrznym, wewnętrznym, informacyjnym, ekonomicznym, energetycznym, żywnościowym i zdrowotnym. Sprawozdanie opisuje działania i inicjatywy podjęte w celu realizacji tych priorytetów, w tym reagowanie na agresję Rosji na Ukrainę, wzmacnianie europejskiej obronności, ochronę granic, zwalczanie dezinformacji i przestępczości zorganizowanej, poprawę konkurencyjności gospodarki oraz zapewnienie bezpieczeństwa energetycznego i żywnościowego. Polska prezydencja dążyła również do uproszczeń regulacyjnych i wsparcia społeczeństwa obywatelskiego.