Interpelacja nr 13287

Fragment treści interpelacji

HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript

Interpelacja w sprawie weryfikacji przepisów prawa w zakresie orzekania przez PZON i WZON Interpelacja nr 13287 do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej w sprawie weryfikacji przepisów prawa w zakresie orzekania przez PZON i WZON Zgłaszający: Sylwia Bielawska, Iwona Małgorzata Krawczyk, Maria Joanna Koźlakiewicz, Renata Rak, Alicja Łuczak Data wpływu: 30-10-2025 Szanowna Pani Minister, do mojego biura poselskiego zgłaszają się prośbami o interwencję mieszkanki Wałbrzycha i okolic, które przedstawiają mi szereg perypetii związanych z uzyskaniem aktualnego orzeczenia o niepełnosprawności dla swoich dzieci oraz opisują problem związany z wydawaniem decyzji orzeczniczych przez powiatowe zespoły ds.

orzekania o niepełnosprawności oraz wojewódzki zespół ds. orzekania o niepełnosprawności. Mieszkanki te, działając w imieniu własnym oraz jako przedstawiciel ustawowy małoletnich, których mają pod swoją opieką, przedstawiły mi do wglądu komplet dokumentów z postępowań orzeczniczych prowadzonych przez jednostki systemu orzekania o niepełnosprawności, w których, w ich opinii, wystąpiły poważne nieprawidłowości formalne i merytoryczne. Opiekują się one dziećmi wymagającymi stałej i długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji.

Niestety zdarza się, że orzecznicy w PZON i WZON wydają sprzeczne orzeczenia, które powodują, iż te matki muszą występować na drogę sądową celem rozstrzygnięcia ww. zagadnienia przez sąd. To z kolei powoduje, że PZON zawieszają trwające postępowania o wydanie stosownego orzeczenia o niepełnosprawności na kolejne lata, podając w odpowiedzi, że orzeczenie WZON powinno pozostać jako ostateczne i wykonalne w świetle obowiązujących przepisów. Organa niższego szczebla traktują je jako „nieprawomocne w toku“, co prowadzi do faktycznego pozbawienia dziecka dostępu do pomocy i świadczeń przysługujących osobom niepełnosprawnym.

W wyniku takiego postępowania dochodzi do sytuacji, w której: orzeczenie podsiadane dotychczas przez dziecko wygasło, kolejne orzeczenie ustalające niepełnosprawność dziecka nie jest uznawane przez PZON, pomimo iż wniosek o nowe orzeczenie został złożony przed upływem terminu ważności, a więc ciągłość wniosków została zachowana zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, do dzisiaj małoletni nie posiadają aktualnego orzeczenia, z uwagi na brak aktualnego orzeczenia ośrodek pomocy społecznej odmawia dziecku i matce przysługujących im świadczeń – świadczenia pielęgnacyjnego, zasiłku pielęgnacyjnego oraz innych świadczeń rodzinnych (zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami).

W świetle przepisów prawa status osoby niepełnosprawnej trwa bez przerwy, a zawieszenie postępowania przez PZON jest rażąco sprzeczne z art. 7 i art. 8 K.p.a., bo narusza zasadę pogłębiania zaufania i ciągłości orzeczeń, tym samym stanowią pogwałcenie zasad demokratycznego państwa prawa oraz działania dla dobra małoletnich. Mając na uwadze powyższe, zwracam się z pytaniami: Czy Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej potwierdza prawidłowość działań powiatowego i wojewódzkiego zespołu ds. orzekania o niepełnosprawności w zakresie wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania w takich przypadkach?

Czy Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej wyda zalecenia nadzorcze w zakresie stosowania przepisów art. 16 i art. 130 K.p.a. w odniesieniu do decyzji ostatecznych i wykonalnych? Czy Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej rozważy dokonanie weryfikacji przepisów prawa w zakresie: Skutków prawnych związanych z wniesieniem przez stronę odwołania do sądu pracy od orzeczenia WZON, w tym statusu orzeczenia WZON w świetle wniesienia takiego odwołania?

W przypadku trybu skargowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi decyzja administracyjna jest traktowana jako ostateczna i wykonalna, a wnioskodawca może żądać wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu przez sąd. W przypadku zaskarżenia orzeczenia administracyjnego WZON do sądu pracy przepisy prawa nie rozstrzygają kwestii ostateczności i wykonalności takiego orzeczenia. Z kolei różne organa w sposób odmienny oceniają kwestię możliwości stosowania i uznania za ostateczne orzeczenia PZON i WZON, od którego wniesiono odwołanie do sądu pracy, co jest niekorzystne dla obywateli.

W poszczególnych przypadkach orzeczenia te są uznawane za ostateczne do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez sąd pracy, a w innych przypadkach orzeczenia te nie są uznawane za ostateczne i w konsekwencji, mimo posiadania stosownego orzeczenia o niepełnosprawności, dana osoba nie może korzystać z gwarantowanych świadczeń do czasu zakończenia postępowania sądowego, co wielokrotnie trwa latami. Wprowadzenia stosownych regulacji prawnych określających szybsze terminy rozpoznawania przez sądy pracy spraw dotyczących odwołań od orzeczeń o niepełnosprawności?