Interpelacja w sprawie braku lekarzy POZ w gminach wiejskich woj. opolskiego
Data wpływu: 2025-12-08
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł Tomasz Kostuś wyraża zaniepokojenie brakiem lekarzy POZ w gminach wiejskich województwa opolskiego, co utrudnia dostęp do opieki zdrowotnej mieszkańcom. Pyta Ministerstwo Zdrowia o plany naprawcze i systemowe rozwiązania wzmacniające POZ na terenach wiejskich.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie braku lekarzy POZ w gminach wiejskich woj. opolskiego Interpelacja nr 14067 do ministra zdrowia w sprawie braku lekarzy POZ w gminach wiejskich woj. opolskiego Zgłaszający: Tomasz Kostuś Data wpływu: 08-12-2025 Szanowna Pani Minister, pragnę zwrócić uwagę Pani Minister na narastający problem braku lekarzy rodzinnych w gminach wiejskich województwa opolskiego. Mieszkańcy kolejnych miejscowości sygnalizują mi, że dostęp do podstawowej opieki zdrowotnej jest coraz trudniejszy, a w wielu przypadkach wręcz niemożliwy.
W części gmin lekarze przeszli na emeryturę, w innych zrezygnowali z prowadzenia praktyk, a część placówek POZ ograniczyła działalność z powodu braków kadrowych. W rezultacie mieszkańcy gmin wiejskich zmuszeni są jeździć do odległych miast, by uzyskać podstawową pomoc medyczną, odnowić receptę, wykonać bilans dziecka czy skonsultować wyniki badań. Dla wielu osób starszych i niesamodzielnych staje się to barierą nie do pokonania. W niektórych gminach brak jest choćby jednej praktyki lekarza rodzinnego, a mieszkańcy wskazują, że na wizytę muszą czekać tygodniami.
Zjawisko to pogłębia narastające wyludnianie Opolszczyzny, starzenie się lokalnych społeczności oraz niedobór kadr medycznych w całym kraju. Gminy wiejskie, z racji ograniczonej atrakcyjności ekonomicznej i mniejszej dostępności infrastruktury, są w szczególnie trudnym położeniu. Brak lekarza rodzinnego oznacza nie tylko obniżenie komfortu życia, ale stanowi realne zagrożenie dla bezpieczeństwa zdrowotnego obywateli, a w przypadku przewlekle chorych – także dla ich życia.
Sytuację komplikują dodatkowo rosnące obciążenia administracyjne, malejąca liczba młodych lekarzy wybierających medycynę rodzinną i brak systemowych zachęt do pracy na terenach wiejskich. Samorządy coraz częściej deklarują gotowość wsparcia lokalowego lub finansowego, jednak ich możliwości są ograniczone, a problem ma charakter ogólnokrajowy. W związku z powyższym zwracam się do Pani Minister z prośbą o odpowiedź na następujące pytania: Czy Ministerstwo Zdrowia posiada aktualne dane dotyczące liczby gmin w województwie opolskim, w których brakuje lekarzy rodzinnych lub w których dostęp do POZ jest ograniczony?
Czy resort planuje wdrożenie programu zachęt finansowych i organizacyjnych dla lekarzy rodzinnych, którzy podejmują pracę w gminach wiejskich i peryferyjnych? Czy w ministerstwie trwają prace nad zmianą finansowania POZ w sposób uwzględniający wyższe koszty funkcjonowania praktyk lekarskich na terenach o niskiej gęstości zaludnienia? Czy rząd rozważa wprowadzenie systemu obowiązkowych stypendiów medycznych lub innych mechanizmów, które zachęcałyby młodych lekarzy do podejmowania pracy w miejscach o deficycie kadry medycznej?
Czy ministerstwo planuje działania ułatwiające rekrutację lekarzy spoza Unii Europejskiej do POZ, w szczególności w regionach z największymi brakami kadrowymi? Czy resort zamierza wypracować wspólne rozwiązania z samorządami województwa opolskiego, które od lat zmagają się z jednymi z największych deficytów ludnościowych i kadrowych w Polsce? Jakie są aktualne plany ministerstwa dotyczące systemowego wzmocnienia podstawowej opieki zdrowotnej na terenach wiejskich? Brak lekarzy POZ w wielu gminach województwa opolskiego powoduje nierówny dostęp mieszkańców do opieki medycznej.
W kontekście starzenia się regionu, narastającej liczby chorób przewlekłych oraz zmian demograficznych problem ten będzie się pogłębiał, jeśli państwo nie wprowadzi rozwiązań o charakterze systemowym. Proszę o potraktowanie sprawy jako pilnej. Z poważaniem Tomasz Kostuś
Poseł Tomasz Kostuś zwraca uwagę na realne zagrożenie powodziowe w Brzegu, podkreślając potencjalną niewystarczalność istniejących zabezpieczeń. Pyta o stan techniczny wałów, planowane inwestycje i finansowanie ochrony przeciwpowodziowej w regionie.
Poseł Tomasz Kostuś pyta Ministra Infrastruktury o paraliż komunikacyjny w Głuchołazach spowodowany remontem drogi krajowej i wprowadzoną organizacją ruchu wahadłowego. Interpelacja wyraża zaniepokojenie utrudnieniami dla mieszkańców, szczególnie dla dzieci z niepełnosprawnościami, i domaga się alternatywnych rozwiązań oraz aktualizacji harmonogramu prac.
Poseł pyta o postęp modernizacji linii kolejowych E30 i 132 na odcinku Opole-Gliwice, wyrażając zaniepokojenie opóźnieniami i ich wpływem na pasażerów. Domaga się informacji o harmonogramie, przyczynach opóźnień i aktualizacji analiz wpływu inwestycji.
Poseł Tomasz Kostuś interpeluje w sprawie nadania projektowanej obwodnicy Brzegu statusu obiektu strategicznego dla bezpieczeństwa państwa, argumentując, że usprawni to transport wojskowy i cywilny w sytuacji kryzysowej. Pyta, czy MON analizuje taką możliwość i czy planuje konsultacje w tej sprawie z innymi ministerstwami i samorządami.
Poseł Tomasz Kostuś pyta o stan realizacji inwestycji kolejowych w województwie opolskim w ramach Krajowego Programu Kolejowego i KPO, wyrażając zaniepokojenie brakiem pełnej informacji na ten temat. Domaga się szczegółowych danych dotyczących zrealizowanych, trwających i planowanych projektów oraz ich wpływu na połączenia i stacje w regionie.
Projekt ustawy dotyczy zmian w składach osobowych komisji sejmowych. Na podstawie art. 20 ust. 1 i art. 137 ust. 4 Regulaminu Sejmu, Prezydium Sejmu wnioskuje o odwołanie i powołanie posłów do różnych komisji, takich jak Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych, Komisja do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych, Komisja Finansów Publicznych, Komisja Zdrowia, Komisja Nadzwyczajna do spraw ochrony zwierząt, Komisja Nadzwyczajna do spraw zmian w kodyfikacjach oraz Komisja do Spraw Służb Specjalnych. Celem tych zmian jest dostosowanie składów komisji do bieżących potrzeb i zapewnienie efektywnej pracy parlamentarnej. Zmiany personalne mają umożliwić lepsze reprezentowanie różnych opcji politycznych w pracach legislacyjnych.
Przedstawiony dokument to roczne sprawozdanie z realizacji Narodowego Programu Chorób Układu Krążenia na lata 2022-2032 za rok 2024. Program ma na celu zmniejszenie zachorowalności i umieralności z powodu chorób układu krążenia, poprawę jakości życia pacjentów oraz wyrównanie dostępu do świadczeń zdrowotnych w różnych regionach Polski. Sprawozdanie szczegółowo opisuje działania i inwestycje w takie obszary jak rozwój kadr medycznych, edukacja i profilaktyka, badania przesiewowe pacjentów, nauka i innowacje oraz system opieki kardiologicznej. Program stanowi odpowiedź na wysoki wzrost zachorowań i umieralności z powodu ChUK w Polsce.
Projekt ustawy o zmianie ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej ma na celu wdrożenie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/505 dotyczącej uznawania kwalifikacji zawodowych pielęgniarek z Rumunii. Ustawa wprowadza zmiany umożliwiające uznawanie kwalifikacji rumuńskich pielęgniarek, które odbyły kształcenie przed 2007 rokiem i uzyskały specjalne programy podwyższania kwalifikacji, za równoważne z polskimi dyplomami. Ponadto, ustawa zachowuje ważność kwalifikacji rumuńskich pielęgniarek uznanych przed 3 marca 2024 r. Celem jest ułatwienie dostępu do zawodu pielęgniarki w Polsce osobom posiadającym odpowiednie kwalifikacje zdobyte w Rumunii.
Tekst stanowi informację dla Sejmu i Senatu RP o udziale Polski w pracach Unii Europejskiej w okresie przewodnictwa Polski w Radzie UE (styczeń-czerwiec 2025). Podkreśla się, że Polska prezydencja skupiła się na wzmocnieniu bezpieczeństwa i odporności Unii w jej kluczowych wymiarach: zewnętrznym, wewnętrznym, informacyjnym, ekonomicznym, energetycznym, żywnościowym i zdrowotnym. Sprawozdanie opisuje działania i inicjatywy podjęte w celu realizacji tych priorytetów, w tym reagowanie na agresję Rosji na Ukrainę, wzmacnianie europejskiej obronności, ochronę granic, zwalczanie dezinformacji i przestępczości zorganizowanej, poprawę konkurencyjności gospodarki oraz zapewnienie bezpieczeństwa energetycznego i żywnościowego. Polska prezydencja dążyła również do uproszczeń regulacyjnych i wsparcia społeczeństwa obywatelskiego.
Prezydent odmawia podpisania ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy, argumentując to niedotrzymaniem obietnic wyborczych, pogarszającą się sytuacją finansową państwa i nierównym traktowaniem obywateli Ukrainy i Polaków. Uważa, że ustawa w niedostatecznym stopniu uwzględnia obecne obciążenia budżetowe i utrzymuje uprzywilejowane traktowanie Ukraińców, np. w dostępie do opieki zdrowotnej i świadczeń socjalnych (800+). Prezydent proponuje własny projekt ustawy, który ma na celu likwidację nieuzasadnionych preferencji i wprowadzenie zasady równowagi, gdzie obywatele Ukrainy korzystający z publicznych usług powinni pracować i płacić podatki jak Polacy. Prezydent chce skupić się na selektywnej pomocy dla najbardziej potrzebujących uchodźców oraz upomina się o te zmiany, które przywracają nam równowagę relacji.