Interpelacja w sprawie zasad refundacji szczepień przeciwko półpaścowi i rozszerzenia grupy uprawnionych pacjentów
Data wpływu: 2025-12-12
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka pyta o możliwość modyfikacji kryteriów refundacji szczepień przeciwko półpaścowi, aby zwiększyć dostępność dla osób z grup ryzyka i seniorów, szczególnie w odniesieniu do wieku i chorób przewlekłych. Interpelacja dotyczy również analizy danych epidemiologicznych i ewentualnych działań systemowych mających na celu poprawę wyszczepialności.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie zasad refundacji szczepień przeciwko półpaścowi i rozszerzenia grupy uprawnionych pacjentów Interpelacja nr 14211 do ministra zdrowia w sprawie zasad refundacji szczepień przeciwko półpaścowi i rozszerzenia grupy uprawnionych pacjentów Zgłaszający: Jolanta Zięba-Gzik Data wpływu: 12-12-2025 Szanowna Pani Minister, w ostatnich latach choroba półpaścowa (herpes zoster), wynikająca z reaktywacji wirusa ospy wietrznej, występuje coraz częściej w populacji dorosłych, szczególnie osób starszych.
Epidemiologiczne dane wskazują, że średnia zachorowalność w Polsce wynosi około 338–340 przypadków na 100 000 mieszkańców rocznie, a wśród osób po 50. roku życia przekracza 600 przypadków na 100 000 osób rocznie, co jest związane z naturalnym spadkiem odporności w miarę starzenia się organizmu. Statystyki te potwierdzają, że choroba ta jest istotnym problemem zdrowotnym w społeczeństwie, a ryzyko zachorowania wzrasta znacząco z wiekiem. Obecnie szczepionka przeciw półpaścowi Shingrix (adjuvant recombinant zoster vaccine) jest dostępna w Polsce z refundacją 50% kosztów dla osób powyżej 18.
roku życia o zwiększonym ryzyku zachorowania oraz w 100% dla osób w wieku 65 lat i starszych, które znajdują się w takiej grupie ryzyka. Jednak w praktyce pacjenci często podnoszą, że obecne granice wieku oraz kryteria grup ryzyka są zbyt wąskie, co ogranicza dostęp do szczepienia dla wielu osób, które – mimo niższego formalnego ryzyka – narażone są na ciężki przebieg choroby i jej powikłań, w tym neuralgii popółpaścowej. Seniorzy zwracają także uwagę, iż ustalona granica wieku 65 lat wydaje się arbitralna, szczególnie w świetle faktu, że ryzyko zachorowania oraz ciężkich powikłań rośnie już u osób po 60.
roku życia, co potwierdzają publikowane analizy naukowe. Wskazują także na relatywnie wysoką liczbę zachorowań nawet w grupach młodszych dorosłych, szczególnie tych z chorobami przewlekłymi czy obniżoną odpornością, które nie zawsze formalnie kwalifikują się jako grupa „o zwiększonym ryzyku”. W związku z powyższym uprzejmie proszę o odpowiedzi na poniższe pytania: Czy Ministerstwo Zdrowia analizowało lub zamierza podjąć pracę nad modyfikacją kryteriów refundacji szczepień przeciwko półpaścowi, tak aby zwiększyć dostęp do szczepienia dla osób z grup ryzyka, które nie mieszczą się w obecnych kryteriach (np. osoby po 60. roku życia)?
Czy rozważane są zmiany w wysokości lub warunkach refundacji, które mogłyby zwiększyć dostępność szczepionki Shingrix dla pacjentów powyżej określonego wieku lub z określonymi schorzeniami przewlekłymi? Czy Ministerstwo Zdrowia planuje prowadzenie lub sfinansowanie badań przesiewowych lub analiz epidemiologicznych mających na celu ocenę rzeczywistej liczby zachorowań na półpasiec w Polsce oraz ich trendów w ostatnich latach? Czy istnieje możliwość rozszerzenia katalogu chorób i stanów, które uprawniałyby pacjentów do refundowanego szczepienia, biorąc pod uwagę rosnącą liczbę przypadków oraz wiekową strukturę zachorowań?
Czy Ministerstwo Zdrowia wraz z Ministerstwem Finansów rozważa działania systemowe (np. kampanie edukacyjne, zwiększenie finansowania programów szczepień) mające na celu poprawę wyszczepialności przeciwko półpaścowi w populacji dorosłych, ze szczególnym uwzględnieniem seniorów?
Posłanka interpeluje w sprawie braku połączeń kolejowych w Wieruszowie, co pogłębia wykluczenie komunikacyjne powiatu. Pyta o plany Ministerstwa Infrastruktury dotyczące przywrócenia tych połączeń i przeciwdziałania wykluczeniu komunikacyjnemu regionu.
Posłanka Jolanta Zięba-Gzik interweniuje w sprawie niedoboru środków Funduszu Pracy dla powiatowych urzędów pracy w 2026 roku, co uniemożliwia realizację ich zadań ustawowych. Pyta o przyczyny tego stanu rzeczy, plany korekty podziału środków oraz zapewnienie stabilnego finansowania w kontekście reformy służb zatrudnienia.
Posłanka Jolanta Zięba-Gzik interpeluje w sprawie przepisów dotyczących ponownego użycia i regeneracji części samochodowych, wyrażając obawy branży regeneracji co do obecnych i planowanych regulacji utrudniających jej rozwój. Pyta o plany aktualizacji rozporządzenia i rozróżnienia profesjonalnej regeneracji od działań niespełniających norm oraz o analizę wpływu przepisów na rynek i dialog z branżą.
Posłanka Jolanta Zięba-Gzik wyraża zaniepokojenie planowaną restrukturyzacją TVP Wilno i jej potencjalnymi negatywnymi konsekwencjami dla bezpieczeństwa informacyjnego Polaków na Litwie, relacji polsko-litewskich oraz odporności regionu na dezinformację. Pyta, czy rząd uwzględnił te aspekty i planuje konsultacje w tej sprawie.
Posłanka Jolanta Zięba-Gzik zwraca uwagę na brak powszechnego dostępu do testów wielogenowych dla pacjentek z rakiem piersi w Polsce, pomimo ich udowodnionej roli w personalizacji leczenia i potencjalnych korzyściach. Pyta ministerstwo o status wniosku o refundację tych testów oraz o plany włączenia ich do katalogu świadczeń gwarantowanych.
Przedstawiony dokument to sprawozdanie dwóch komisji sejmowych (Komisji Polityki Senioralnej oraz Komisji Polityki Społecznej i Rodziny) dotyczące Informacji o sytuacji osób starszych w Polsce za rok 2024. Komisje, po rozpatrzeniu informacji i przeprowadzeniu dyskusji, wnioskują do Sejmu o przyjęcie tejże Informacji. Dokument nie proponuje zmian prawnych, a jedynie rekomenduje akceptację raportu o sytuacji seniorów.
Projekt ustawy dotyczy zmian w składach osobowych komisji sejmowych. Na podstawie art. 20 ust. 1 i art. 137 ust. 4 Regulaminu Sejmu, Prezydium Sejmu wnioskuje o odwołanie i powołanie posłów do różnych komisji, takich jak Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych, Komisja do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych, Komisja Finansów Publicznych, Komisja Zdrowia, Komisja Nadzwyczajna do spraw ochrony zwierząt, Komisja Nadzwyczajna do spraw zmian w kodyfikacjach oraz Komisja do Spraw Służb Specjalnych. Celem tych zmian jest dostosowanie składów komisji do bieżących potrzeb i zapewnienie efektywnej pracy parlamentarnej. Zmiany personalne mają umożliwić lepsze reprezentowanie różnych opcji politycznych w pracach legislacyjnych.
Przedstawiony dokument to "Informacja o sytuacji osób starszych w Polsce za 2024 r." przygotowana przez Sekretarz Stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, z upoważnienia Ministra do spraw Polityki Senioralnej. Dokument analizuje różne aspekty życia seniorów, takie jak sytuacja demograficzna, ekonomiczna, rodzinna, zdrowotna, sytuacja na rynku pracy oraz dostępność usług społecznych. Wykorzystano w tym celu najnowsze dane GUS, a celem jest diagnoza i opis warunków życia osób starszych. Zawiera również wnioski i rekomendacje dotyczące polityki senioralnej.
Projekt ustawy o klubach seniora reguluje zasady tworzenia, funkcjonowania i likwidacji klubów seniora w Polsce. Definiuje klub seniora jako dobrowolną organizację społeczną dla osób powyżej 60. roku życia, niezależną od administracji rządowej i samorządowej. Określa cele klubów seniora, takie jak integracja, aktywizacja, wsparcie seniorów oraz propagowanie aktywnego stylu życia. Ustawa wprowadza również zasady rejestracji klubów, finansowania ich działalności (w tym dotacje z budżetu państwa) oraz nadzoru nad nimi.
Projekt uchwały Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej ma na celu uczczenie 50. rocznicy powstania pierwszego Uniwersytetu Trzeciego Wieku (UTW) w Polsce. Podkreśla się w nim wkład UTW w edukację seniorów, integrację społeczną, budowanie więzi międzypokoleniowych i rozwój polityki senioralnej. Uchwała wyraża uznanie dla dorobku UTW, podkreślając ich znaczenie dla umacniania wspólnoty obywatelskiej i aktywizacji osób starszych. Jest to symboliczny gest uznania dla wkładu seniorów w rozwój społeczeństwa obywatelskiego.