Interpelacja w sprawie badań endoskopowych przewodu pokarmowego u pacjentów w ramach AOS
Data wpływu: 2026-01-29
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka pyta o planowane zmiany w przepisach, aby chirurdzy dziecięcy z certyfikatem endoskopowym mogli rozliczać badania endoskopowe w ramach AOS, co obecnie zmusza do niepotrzebnych hospitalizacji. Zwraca uwagę na brak logicznego uzasadnienia dla pominięcia chirurgów dziecięcych w rozporządzeniu.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie badań endoskopowych przewodu pokarmowego u pacjentów w ramach AOS Interpelacja nr 14949 do ministra zdrowia w sprawie badań endoskopowych przewodu pokarmowego u pacjentów w ramach AOS Zgłaszający: Elżbieta Anna Polak Data wpływu: 29-01-2026 Szanowna Pani Ministro, w związku z wnioskiem lekarza specjalisty chirurgii dziecięcej, certyfikowanego endoskopisty przewodu pokarmowego zwracam się z prośbą o zmianę przepisów dotyczących specjalizacji lekarskich, które są rozliczane wg NFZ w ramach udzielania świadczeń z zakresu endoskopii przewodu pokarmowego w ramach AOS.
Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 6.11.2013 r. ws. świadczeń gwarantowanych z zakresu ambulatoryjnej opieki specjalistycznej (tj.: Dz. U. z 2016 r., poz. 357 ze zm.), dotyczącej wykonywania badań endoskopowych przewodu pokarmowego stanowi o specjalizacjach lekarskich, które są rozliczane wg NFZ w ramach udzielania świadczeń z zakresu endoskopii przewodu pokarmowego w ramach AOS.
Świadczeń takich może udzielać: „- lekarz specjalista w dziedzinie gastroenterologii lub - lekarz specjalista w dziedzinie chorób wewnętrznych albo chirurgii, albo chirurgii ogólnej, albo chirurgii onkologicznej, albo pediatrii, albo lekarz ze specjalizacją I stopnia w dziedzinie chirurgii ogólnej albo chorób wewnętrznych posiadający udokumentowane potwierdzenie umiejętności wykonywania określonych badań endoskopowych przewodu pokarmowego”. W związku z powyższym badania wykonywane przeze chirurga dziecięcego z uzyskanym certyfikatem umiejętności endoskopowych nie są rozliczane przez NFZ.
Endoskopia przewodu pokarmowego (gastroskopia, kolonoskopia, endoskopowe usuwanie polipów, tamowanie krwawień z przewodu pokarmowego, endoskopowe zakładanie dostępów żywieniowych – PEG) jest częścią codziennej pracy chirurga dziecięcego, obok innych badań i zabiegów z użyciem toru wizyjnego – laparoskopii, cystoskopii, torakoskopii i in. Tego typu badania i zabiegi endoskopowe są w dużej mierze wykonywane głównie przez chirurgów, w mniejszym stopniu są w nie zaangażowani np. pediatrzy.
Ponadto również chirurdzy dziecięcy, aby udokumentować swoje umiejętności zdobywają certyfikaty umiejętności wykonywania badań endoskopowych w ramach Towarzystwa Chirurgów Polskich, które nie są w chwili obecnej uznawane przez NFZ, w czym brak racjonalnego uzasadnienia (ten sam egzamin zdają m.in. chirurdzy ogólni, chirurdzy onkologiczni). Pominięcie w ww.
rozporządzeniu chirurgów dziecięcych zmusza do przyjmowania pacjentów pediatrycznych wymagających badań endoskopowych na oddziały szpitalne, aby w tym trybie przeprowadzić procedurę, znacznie zwiększając liczbę niepotrzebnych hospitalizacji (ponieważ badania wykonane ambulatoryjnie przez chirurga dziecięcego nie są rozliczone przez NFZ) oraz powoduje wydłużenie kolejek do badań (jako lekarz endoskopista nie może on przeprowadzać procedur u pacjentów w AOS).
W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytanie: Czy ministerstwo planuje zmianę powyższych przepisów, tak aby rozszerzyć katalog lekarzy, którzy mogliby udzielać takich świadczeń również o chirurgów dziecięcych?
Posłowie wyrażają zaniepokojenie wprowadzeniem wyłącznie zdalnej rezerwacji wizyt w ZUS, argumentując, że utrudni to dostęp do usług seniorom i osobom wykluczonym cyfrowo. Pytają, czy ministerstwo monitoruje dostępność systemu rezerwacji i rozważa wprowadzenie puli wizyt bez wcześniejszej rezerwacji.
Posłanka interpeluje w sprawie refundacji procedury in vitro z diagnostyką preimplantacyjną PGT-M dla par będących nosicielami rzadkich chorób genetycznych, argumentując to wysokimi kosztami, ryzykiem urodzenia chorego dziecka i potencjalnymi korzyściami społecznymi. Pyta Ministerstwo Zdrowia o analizy, plany nowelizacji ustawy o leczeniu niepłodności oraz dostrzegane korzyści z refundacji tej procedury.
Posłowie pytają Ministra Zdrowia o przyspieszenie procedury refundacji wyższych dawek Nusinersenu dla pacjentów z SMA, argumentując to nowymi badaniami wskazującymi na ich skuteczność. Podkreślają potrzebę indywidualnego dostosowania dawek leku do potrzeb pacjenta.
Posłowie pytają Ministra Zdrowia o plany wdrożenia rekomendacji Senatu RP dotyczących edukacji zdrowotnej i profilaktyki, wypracowanych w ramach Roku Edukacji Zdrowotnej i Profilaktyki. Wyrażają zainteresowanie konkretnymi działaniami w obszarach chorób onkologicznych, kardiologicznych, zdrowia dzieci i młodzieży, zdrowia komunikacyjnego, zawodów medycznych i danych o stanie zdrowia.
Posłowie zwracają uwagę na potrzebę wsparcia rozwoju krajowych, akademickich terapii CAR-T, szczególnie dla chorych na szpiczaka plazmocytowego, wskazując na korzyści ekonomiczne i większą dostępność w porównaniu z terapiami komercyjnymi. Pytają o możliwość uzyskania dodatkowego wsparcia finansowego na realizację projektu oraz o uproszczenie procedur formalno-regulacyjnych dla terapii CAR-T.
Projekt ustawy dotyczy zmian w składach osobowych komisji sejmowych. Na podstawie art. 20 ust. 1 i art. 137 ust. 4 Regulaminu Sejmu, Prezydium Sejmu wnioskuje o odwołanie i powołanie posłów do różnych komisji, takich jak Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych, Komisja do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych, Komisja Finansów Publicznych, Komisja Zdrowia, Komisja Nadzwyczajna do spraw ochrony zwierząt, Komisja Nadzwyczajna do spraw zmian w kodyfikacjach oraz Komisja do Spraw Służb Specjalnych. Celem tych zmian jest dostosowanie składów komisji do bieżących potrzeb i zapewnienie efektywnej pracy parlamentarnej. Zmiany personalne mają umożliwić lepsze reprezentowanie różnych opcji politycznych w pracach legislacyjnych.
Projekt ustawy o zmianie ustawy o Funduszu Medycznym wprowadza zmiany dotyczące finansowania ochrony zdrowia w Polsce. Ustanawia subfundusz infrastruktury na potrzeby obronne państwa oraz subfundusz chorób rzadkich u dzieci. Ustawa reguluje także finansowanie świadczeń opieki zdrowotnej, w tym leczenia chorób rzadkich u dzieci terapiami zaawansowanymi, oraz wspiera rozwój teleinformatycznej obsługi pacjentów. Dodatkowo, ustawa określa kwoty finansowania Funduszu Medycznego w latach 2026-2029 i wprowadza zmiany w procedurach związanych z dotacjami dla NFZ.
Projekt ustawy zakłada zmiany w ustawie o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz ustawie o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych. Głównym celem jest zapewnienie bezpłatnego dostępu do antykoncepcji dla kobiet w wieku od 18 do 25 lat. Dodatkowo, ustawa ma na celu poszerzenie katalogu refundowanych środków antykoncepcyjnych dla wszystkich kobiet. Wprowadzenie tych zmian ma poprawić dostępność antykoncepcji, zwiększyć poczucie bezpieczeństwa kobiet oraz umożliwić im podejmowanie świadomych decyzji dotyczących macierzyństwa.
Projekt ustawy wprowadza zmiany w ustawie o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz w ustawie o aplikacji mObywatel. Głównym celem jest doprecyzowanie kodów procedur medycznych i chorób w dokumentacji, modyfikacja zasad dotyczących skierowań (szczególnie elektronicznych), wprowadzenie sankcji za niewywiązywanie się z obowiązku zgłaszania świadczeń do centralnej rejestracji i usprawnienie przekazywania informacji o spełnianiu kryteriów włączenia do programów zdrowotnych za pośrednictwem aplikacji mObywatel. Projekt ma na celu poprawę efektywności i transparentności w systemie opieki zdrowotnej. Wprowadzane poprawki dotyczą zarówno kwestii technicznych, jak i zasad finansowania świadczeń.
Projekt ustawy ma na celu ograniczenie spożycia alkoholu w Polsce poprzez wprowadzenie szeregu regulacji dotyczących jego dostępności i promocji. Kluczowe zmiany to m.in. całkowity zakaz reklamy alkoholu, ograniczenie sprzedaży w godzinach nocnych, zakaz sprzedaży na stacjach paliw i w placówkach medycznych, oraz regulacje dotyczące sprzedaży internetowej i minimalnych cen. Dodatkowo, ustawa porządkuje system finansowania działań profilaktycznych, przeznaczając środki na wsparcie sportu dzieci i młodzieży oraz przeciwdziałanie przemocy domowej. Celem jest ochrona zdrowia publicznego, zwłaszcza dzieci i młodzieży, przed negatywnymi skutkami spożycia alkoholu.