Interpelacja w sprawie wpływu ograniczonej dostępności mieszkań na pogłębianie kryzysu demograficznego w Polsce
Data wpływu: 2026-04-13
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Interpelacja dotyczy wpływu ograniczonej dostępności mieszkań i wysokich kosztów najmu na pogłębiający się kryzys demograficzny w Polsce, pytając ministerstwa o analizy i planowane działania w tym zakresie. Poseł argumentuje, że brak stabilnych warunków mieszkaniowych uniemożliwia młodym ludziom usamodzielnienie się i zakładanie rodzin, co negatywnie wpływa na demografię kraju.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie wpływu ograniczonej dostępności mieszkań na pogłębianie kryzysu demograficznego w Polsce Interpelacja nr 16542 do ministra aktywów państwowych, ministra finansów i gospodarki, ministra funduszy i polityki regionalnej, ministra rodziny, pracy i polityki społecznej w sprawie wpływu ograniczonej dostępności mieszkań na pogłębianie kryzysu demograficznego w Polsce Zgłaszający: Kamil Wnuk, Adam Gomoła, Piotr Górnikiewicz, Ewa Schädler, Łukasz Osmalak, Piotr Paweł Strach, Wioleta Tomczak, Bożenna Hołownia Data wpływu: 13-04-2026 Szanowny Panie Ministrze, Szanowna Pani Ministro, zwracam się do Pana Ministra w sprawie wpływu sytuacji mieszkaniowej młodych na pogłębiający się kryzys demograficzny w Polsce.
Wnioski płynące z opracowania „Diagnoza Młodych 2026. Potencjał i wyzwania młodego pokolenia” wskazują jednoznacznie, że brak dostępnego mieszkania, wysoki koszt najmu, trudności w uzyskaniu kredytu hipotecznego oraz przedłużające się zamieszkiwanie z rodzicami stają się dziś nie tylko problemem społecznym i ekonomicznym, lecz również jedną z najważniejszych barier demograficznych państwa. Z danych przywołanych w diagnozie wynika, że ponad 80% gospodarstw domowych w Polsce zajmuje mieszkanie lub dom na własność, co plasuje Polskę wyraźnie powyżej średniej unijnej.
Jednocześnie utrwalony kulturowo model własności sprawia, że posiadanie mieszkania jest przez młodych ludzi postrzegane jako podstawowy warunek stabilizacji życiowej, samodzielności, a także założenia rodziny. W praktyce jednak struktura rynku mieszkaniowego nie pozwala na realizację tych aspiracji. Mimo wzrostu całkowitego zasobu mieszkaniowego, mieszkania pozostają dla młodych dorosłych trudno dostępne. Z jednej strony rosną ceny zakupu, z drugiej – bardzo wysokie są koszty najmu. Jednocześnie udział mieszkań gminnych pozostaje niski, a znacząca część zasobu mieszkaniowego pozostaje niewykorzystana.
Diagnoza wskazuje także na narastające zjawisko gniazdownictwa, rozumianego jako przedłużone zamieszkiwanie z rodzicami i opóźnione wejście w samodzielną dorosłość. Zjawisko to nie dotyczy już wyłącznie osób wykluczonych z rynku pracy, ale coraz częściej osób aktywnych zawodowo, które mimo pracy nie są w stanie osiągnąć niezależności mieszkaniowej. Tworzy to mechanizm „niestabilna praca – niestabilny najem – opóźniona dorosłość”, który uderza nie tylko w dobrostan młodych ludzi, lecz także w ich decyzje dotyczące zakładania rodzin i posiadania dzieci.
Co szczególnie istotne, w przywoływanych badaniach podkreśla się, że stabilne zatrudnienie i własne mieszkanie należą do najważniejszych warunków podejmowania decyzji prokreacyjnych. Brak mieszkania lub niestabilność mieszkaniowa opóźniają decyzje o wejściu w trwały związek, o usamodzielnieniu się, a w konsekwencji również o rodzicielstwie. Problem mieszkaniowy staje się zatem jednym z kluczowych czynników osłabiających potencjał demograficzny Polski. W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania: 1.
Czy ministerstwa analizują wpływ ograniczonej dostępności mieszkań, wysokich kosztów najmu oraz luki czynszowej na pogłębianie kryzysu demograficznego w Polsce? 2. Czy w ocenie ministerstw brak stabilnego i dostępnego mieszkania należy obecnie do głównych barier podejmowania decyzji o założeniu rodziny i posiadaniu dzieci przez młodych dorosłych, czy są inne przesłanki? 3. Czy ministerstwa prowadzą analizy dotyczące związku pomiędzy opóźnionym usamodzielnianiem się młodych ludzi a spadkiem dzietności w Polsce? 4.
Jak ministerstwa oceniają wpływ zjawiska gniazdownictwa, czyli przedłużonego zamieszkiwania młodych dorosłych z rodzicami, na decyzje rodzinne i demograficzne? 5. Jakie konkretne instrumenty państwo zamierza rozwijać, aby młode osoby pracujące mogły uzyskać stabilne warunki mieszkaniowe? 6. Czy ministerstwo prowadzi analizy terytorialnego zróżnicowania luki czynszowej i dostępności najmu, w szczególności w kontekście odpływu młodych ludzi z mniejszych miejscowości do największych miast? 7.
Jakie działania zamierza podjąć rząd, aby przeciwdziałać mechanizmowi „niestabilna praca – niestabilny najem – opóźniona dorosłość”, który osłabia samodzielność młodych ludzi oraz ich gotowość do zakładania rodzin? 8. Czy przygotowywana jest międzyresortowa strategia łącząca politykę mieszkaniową, rynek pracy, politykę społeczną i cele demograficzne państwa? 9. Czy ministerstwa planują przygotowanie odrębnych rozwiązań dla młodych rodzin oraz osób planujących rodzicielstwo, dla których główną barierą jest brak dostępu do stabilnego i przewidywalnego mieszkania? 10.
Interpelacja dotyczy ograniczonej dostępności mieszkań dla młodych osób i pogłębiającej się niesamodzielności mieszkaniowej, co jest postrzegane jako poważny problem społeczno-ekonomiczny. Posłowie pytają o ocenę sytuacji przez ministerstwo, podejmowane działania i planowane strategie mające na celu poprawę dostępności mieszkań dla młodych dorosłych.
Poseł pyta o transparentność i kryteria doboru uczestników spotkania w Ministerstwie Rozwoju i Technologii dotyczącego projektu ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych (UD311), wyrażając zaniepokojenie ograniczeniem dostępu dla zainteresowanych spółdzielców. Podkreśla konieczność otwartego i transparentnego procesu legislacyjnego ze względu na dużą liczbę mieszkańców dotkniętych zmianami.
Poseł Adam Gomoła, wraz z Wioletą Tomczak, interweniuje w sprawie systemowego odrzucania przez ZUS wniosków o świadczenia z tytułu niezdolności do pracy, szczególnie rent i świadczeń uzupełniających. Pyta o statystyki dotyczące decyzji ZUS, odwołań do sądów i wyników tych odwołań na korzyść ubezpieczonych.
Interpelacja dotyczy systemowego kwestionowania przez ZUS tytułów ubezpieczeniowych po wielu latach i przepadku składek emerytalnych obywateli, co posłowie uznają za niesprawiedliwe i naruszające zasadę zaufania do państwa. Posłowie pytają o analizy skali zjawiska, planowane działania legislacyjne oraz o sprawiedliwość mechanizmu działania ZUS.
Posłowie pytają ministra finansów o stopień przygotowania Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF) 2.0, zwracając uwagę na liczne problemy techniczne, organizacyjne, niejasności funkcjonalne oraz brak stabilności dokumentacji i wsparcia zgłaszane przez przedsiębiorców. Interpelacja sugeruje możliwość przesunięcia terminu wejścia w życie KSeF ze względu na te problemy.
Projekt ustawy wprowadza Wojewódzkie Zespoły Koordynacji do spraw polityki umiejętności (WZK), które mają pełnić funkcje opiniodawczo-doradcze dla zarządów województw w zakresie rozwoju umiejętności mieszkańców i promocji uczenia się przez całe życie. WZK będą monitorować, koordynować i ewaluować działania związane z polityką umiejętności na poziomie regionalnym, a także wydawać rekomendacje dotyczące kształcenia zawodowego i potrzeb rynku pracy. Ustawa określa również skład, zadania, organizację i finansowanie WZK, a także wprowadza zmiany w ustawach o samorządzie województwa, prawie oświatowym, polityce rozwoju oraz rynku pracy.
Projekt ustawy ma na celu powołanie Wojewódzkich Zespołów Koordynacji (WZK) do spraw polityki umiejętności. WZK mają wspierać województwa w realizacji zadań związanych z rozwojem umiejętności mieszkańców i promocją uczenia się przez całe życie, poprzez opiniowanie i rekomendowanie działań w zakresie strategii rozwoju województwa i polityk publicznych. Ustawa określa organizację, zadania, skład i finansowanie WZK, a także wprowadza zmiany w ustawach o samorządzie województwa, prawie oświatowym, zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz o rynku pracy i służbach zatrudnienia. Wprowadzenie ustawy jest wymagane w ramach Krajowego Planu Odbudowy (KPO).
Przedstawiony dokument to sprawozdanie Rady Ministrów z wykonywania ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży w 2024 roku. Sprawozdanie szczegółowo opisuje działania podejmowane przez Radę Ministrów w zakresie realizacji ustawy, bazując na danych i opiniach uzyskanych od różnych ministerstw, instytucji i urzędów. Celem sprawozdania jest ocena realizacji przepisów ustawy w 2024 roku, a także pokazanie wysiłków Rady Ministrów w poprawie traktowania macierzyństwa, rozumienia kobiet w ciąży i dostępu do zabiegów przerywania ciąży w sytuacjach tego wymagających. Dokument zawiera informacje dotyczące rozwoju demograficznego Polski, opieki prenatalnej, wsparcia materialnego dla kobiet w ciąży, dostępu do metod planowania rodziny, badań prenatalnych, pomocy uczennicom w ciąży, edukacji młodzieży, procedur przerywania ciąży oraz działań podejmowanych w celu respektowania przepisów ustawy.
Projekt ustawy nowelizuje przepisy dotyczące rehabilitacji zawodowej i społecznej osób niepełnosprawnych oraz ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia. Wprowadza możliwość finansowania programów rehabilitacji społecznej i zawodowej osób niepełnosprawnych ze środków UE przez Fundusz, także na podstawie umów dłuższych niż rok. Zmienia również zapisy dotyczące minimalnych wymagań dla systemów teleinformatycznych stosowanych w publicznych służbach zatrudnienia, w tym standaryzację bezpieczeństwa, wydajności i komunikacji systemów.
Dokument stanowi informację Rady Ministrów dla Sejmu o skutkach obowiązywania ustawy z 2016 roku o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z FUS w latach 2022-2024. Ocenia funkcjonowanie systemu emerytalnego w kontekście reformy z 1999 roku, której celem było zapewnienie wypłat emerytur w obliczu zmian demograficznych. Analiza obejmuje liczbę emerytur, wiek przechodzenia na emeryturę oraz sytuację finansową Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (FUS). Podkreśla się stabilną sytuację FUS w analizowanym okresie dzięki dobrej sytuacji na rynku pracy i wpływom ze składek.