Interpelacja w sprawie zmiany w ustawie o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych
Data wpływu: 2024-08-30
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka wyraża zaniepokojenie planowanymi zmianami w ustawie o świadczeniach opieki zdrowotnej, które mogą prowadzić do likwidacji oddziałów ginekologiczno-położniczych w wielu powiatach, szczególnie w regionach o utrudnionym dostępie. Pyta o działania Ministerstwa Zdrowia mające na celu zapewnienie dostępu do opieki i analizę wpływu zmian na bezpieczeństwo pacjentek.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie zmiany w ustawie o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych Interpelacja nr 4547 do ministra zdrowia w sprawie zmiany w ustawie o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych Zgłaszający: Alicja Łepkowska-Gołaś Data wpływu: 30-08-2024 Szanowna Pani Ministro, na podstawie dostępnych informacji dotyczących projektu ustawy przygotowanej przez Ministerstwo Zdrowia, która przewiduje zmiany w ustawie o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw, chciałabym zwrócić uwagę na potencjalne konsekwencje tych zmian dla dostępu do opieki ginekologiczno-położniczej w naszym kraju.
Zgodnie z przedstawionym projektem, pacjentki z ponad 170 powiatów w Polsce mogą stracić dostęp do oddziałów ginekologiczno-położniczych znajdujących się blisko ich miejsca zamieszkania. Jest to ponad połowa z 314 powiatów w całej Polsce. Szczególnie niepokojąca jest sytuacja m.in w województwie podlaskim, gdzie likwidacji mogą ulec oddziały w powiatach sejneńskim, kolneńskim, monieckim, hajnowskim, siemiatyckim, zambrowskim, grajewskim, bielskim, wysokomazowieckim, augustowskim oraz sokólskim. W wyniku tych zmian, jedynym miastem w regionie posiadającym oddział ginekologiczno-położniczy pozostanie Łomża.
Problem będzie również odczuwalny w województwach lubuskim, zachodniopomorskim, świętokrzyskim i podkarpackim, a także lubelskim. Zaproponowane przez Ministerstwo Zdrowia kryterium minimalnej liczby 400 porodów rocznie na danym oddziale ginekologiczno-położniczym może prowadzić do zamknięcia wielu oddziałów w mniejszych miejscowościach, co znacząco wpłynie na dostępność świadczeń zdrowotnych dla pacjentek z tych regionów.
W efekcie kobiety z terenów wiejskich oraz małych miast będą zmuszone do pokonywania znacznych odległości w celu skorzystania z niezbędnej opieki medycznej, co może prowadzić do poważnych zagrożeń dla ich zdrowia i bezpieczeństwa. W związku z powyższym, uprzejmie proszę o odpowiedzi na następujące pytania: Jakie kroki zamierza podjąć Ministerstwo Zdrowia, aby zapewnić pacjentkom z powiatów, w których planowane jest zamknięcie oddziałów ginekologiczno-położniczych, odpowiedni dostęp do opieki medycznej w zakresie położnictwa i ginekologii?
Czy Ministerstwo Zdrowia przeprowadziło analizę wpływu proponowanych zmian na bezpieczeństwo pacjentek, w szczególności w kontekście dostępności opieki w sytuacjach nagłych, takich jak poród? Jakie alternatywne rozwiązania są rozważane w celu zapewnienia odpowiedniego poziomu opieki ginekologiczno-położniczej w powiatach, które mogą stracić swoje oddziały z powodu nieosiągnięcia minimalnej liczby porodów? Czy ministerstwo rozważa możliwość wprowadzenia odstępstw od przyjętego kryterium minimalnej liczby porodów, uwzględniając specyfikę regionów o rozproszonej zabudowie i utrudnionym dostępie do opieki zdrowotnej?
Jakie środki zostaną przeznaczone na wsparcie placówek medycznych w regionach, które najbardziej ucierpią na skutek proponowanych zmian, aby pacjentki nie odczuły negatywnych skutków wprowadzenia nowej ustawy? Zwracam się z prośbą o szczegółowe odniesienie się do powyższych kwestii, mając na uwadze dobro i bezpieczeństwo pacjentek w całym kraju, a w szczególności w regionach najbardziej narażonych na utratę dostępu do niezbędnych świadczeń zdrowotnych.
Posłowie pytają o stan zaawansowania prac nad poradnikiem bezpieczeństwa dla uczniów szkół podstawowych, zapowiedzianym przez Ministerstwo Edukacji Narodowej. Wyrażają zaniepokojenie brakiem publikacji poradnika pomimo upływu czasu.
Posłowie pytają o plany Ministerstwa Edukacji Narodowej dotyczące ujednolicenia pensum nauczycielek i nauczycieli w ogrodach jordanowskich z pensum obowiązującym w innych placówkach oświatowych, wskazując na trudności w rekrutacji i utrzymaniu kadry pedagogicznej z powodu obecnych różnic. Podnoszą problem zbyt wysokiego pensum w ogrodach jordanowskich (30 godzin tygodniowo) w porównaniu do innych placówek (18 godzin).
Posłanka pyta o stan przygotowań Polski do wdrożenia rozporządzenia EUDR, wyrażając obawy dotyczące braku krajowych regulacji i potencjalnych negatywnych skutków dla sektora rolnego, zwłaszcza produkcji i eksportu wołowiny. Pyta o harmonogram prac legislacyjnych, wsparcie dla rolników i działania ministerstwa w celu minimalizacji ryzyka nieprzygotowania producentów.
Posłowie kwestionują zasady podziału środków w ramach rządowego programu leczenia niepłodności in vitro na lata 2024-2028, wskazując na nieproporcjonalnie duże finansowanie podmiotów prywatnych kosztem publicznych. Domagają się ujawnienia kryteriów i algorytmu podziału środków oraz zapewnienia transparentności i równych warunków dla wszystkich realizatorów programu.
Projekt ustawy ma na celu zmianę w Prawie o szkolnictwie wyższym i nauce, aby umożliwić uczelniom finansowanie wsparcia dla osób niepełnosprawnych uczestniczących w studiach podyplomowych z dotacji budżetowej przeznaczonej na ten cel. Obecnie dotacja ta obejmuje tylko studentów i doktorantów, a proponowane zmiany mają na celu rozszerzenie wsparcia na uczestników studiów podyplomowych. Zmiana ta ma zapewnić równy dostęp do kształcenia podyplomowego dla wszystkich zainteresowanych, niezależnie od niepełnosprawności. Ustawa ma charakter deregulacyjny i nie wiąże się ze zwiększeniem środków na dotacje, lecz umożliwia uczelniom elastyczne gospodarowanie środkami.
Projekt ustawy dotyczy zmian w składach osobowych komisji sejmowych. Na podstawie art. 20 ust. 1 i art. 137 ust. 4 Regulaminu Sejmu, Prezydium Sejmu wnioskuje o odwołanie i powołanie posłów do różnych komisji, takich jak Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych, Komisja do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych, Komisja Finansów Publicznych, Komisja Zdrowia, Komisja Nadzwyczajna do spraw ochrony zwierząt, Komisja Nadzwyczajna do spraw zmian w kodyfikacjach oraz Komisja do Spraw Służb Specjalnych. Celem tych zmian jest dostosowanie składów komisji do bieżących potrzeb i zapewnienie efektywnej pracy parlamentarnej. Zmiany personalne mają umożliwić lepsze reprezentowanie różnych opcji politycznych w pracach legislacyjnych.
Przedstawiony dokument jest sprawozdaniem Komisji Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Środków Przekazu dotyczącym Raportu Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji (KRRiT) z realizacji obowiązku zapewnienia udogodnień w programach telewizyjnych w latach 2019-2024. Komisja, po rozpatrzeniu Raportu KRRiT, wnosi o jego przyjęcie przez Wysoki Sejm. Sprawozdanie nie wprowadza bezpośrednich zmian prawnych, a jedynie rekomenduje przyjęcie raportu oceniającego realizację istniejących obowiązków związanych z dostępnością programów telewizyjnych.
Przedstawiony dokument to raport Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji (KRRiT) dla Marszałka Sejmu, dotyczący realizacji obowiązku zapewnienia udogodnień w programach telewizyjnych w latach 2019-2024. Raport, przygotowany na podstawie ustawy o zmianie ustawy o radiofonii i telewizji z 2018 roku, odnosi się do art. 18a ust. 1 ustawy o radiofonii i telewizji i obejmuje analizę możliwości zwiększenia poziomu udogodnień dla osób z niepełnosprawnościami wzroku lub słuchu w kwartalnym czasie nadawania programu. Głównym celem raportu jest ocena dotychczasowego stanu wdrażania udogodnień i przedstawienie ewentualnych rekomendacji w zakresie ich rozszerzenia.
Projekt ustawy o asystencji osobistej osób z niepełnosprawnościami ma na celu systemowe uregulowanie dostępu do tej formy wsparcia, zapewniając indywidualne wsparcie w codziennych czynnościach. Celem jest zwiększenie niezależności i pełnego uczestnictwa w życiu społecznym i zawodowym osób z niepełnosprawnościami, szczególnie tych wymagających intensywnego wsparcia. Ustawa ma wyeliminować dotychczasową zależność od konkursowych i regionalnych rozwiązań, gwarantując ciągłość i powszechność usługi. Jest to realizacja zobowiązań międzynarodowych wynikających z Konwencji ONZ o Prawach Osób z Niepełnosprawnościami, odciążając jednocześnie rodziny i opiekunów.