Interpelacja w sprawie branżowych centrów umiejętności
Data wpływu: 2024-10-18
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł wyraża zaniepokojenie kryteriami wyboru placówek dla branżowych centrów umiejętności, brakiem zaangażowania pracodawców i długoterminową efektywnością projektu. Pyta o gwarancje trwałości BCU, listę centrów, podstawy wyboru zawodów, koszty i plany kontynuacji projektu.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie branżowych centrów umiejętności Interpelacja nr 5612 do ministra edukacji w sprawie branżowych centrów umiejętności Zgłaszający: Krzysztof Piątkowski Data wpływu: 18-10-2024 Szanowna Pani Minister, branżowe centra umiejętności (BCU) zostały powołane, aby podnieść jakość kształcenia zawodowego i dostosować je do potrzeb rynku pracy, zwłaszcza w kluczowych sektorach gospodarki. Mimo to pojawiają się wątpliwości dotyczące wyboru placówek edukacyjnych oraz skuteczności długofalowej realizacji założeń projektu.
Jednym z głównych problemów jest to, czy wybrane placówki rzeczywiście mają potencjał do długoterminowego prowadzenia BCU, czy może centra te zostały utworzone jedynie w celu pozyskania funduszy na doposażenie szkół. Kluczową kwestią jest również to, czy zawody, w ramach których powstają BCU, odpowiadają rzeczywistym potrzebom rynku pracy, co ma zapewnić zatrudnienie ich absolwentom, a nie kształcenie przyszłych bezrobotnych.
Dodatkowe obawy budzi brak większego zaangażowania pracodawców, zwłaszcza dużych przedsiębiorstw, w procesie wyboru placówek, co mogłoby zagwarantować, że BCU będą prowadzone przez szkoły o ugruntowanej współpracy z rynkiem pracy. Pracodawcy powinni odgrywać kluczową rolę w tym procesie, aby zapewnić, że szkoły najlepiej przygotowane do kształcenia zawodowego i z odpowiednim doświadczeniem zostały wybrane. W związku z tym proszę o odpowiedzi na następujące pytania: 1. Jakie kryteria zostały zastosowane przy wyborze placówek prowadzących branżowe centra umiejętności?
Czy ministerstwo dołożyło wszelkich starań, aby wybrać placówki gwarantujące trwałość i skuteczność tych centrów, a nie tylko umożliwiające pozyskanie środków na inwestycje i doposażenie szkół? 2. Dlaczego w procesie wyboru placówek oświatowych do prowadzenia branżowych centrów umiejętności pracodawcy, zwłaszcza duże przedsiębiorstwa, nie odegrali kluczowej roli? Czy ministerstwo nie uważa, że zaangażowanie pracodawców zapewniłoby lepszy wybór placówek z ugruntowaną współpracą z rynkiem pracy? 3.
Czy ministerstwo posiada gwarancje, że branżowe centra umiejętności będą funkcjonować długoterminowo, a nie staną się jedynie krótkoterminowym projektem? 4. Proszę o przedstawienie szczegółowej listy branżowych centrów umiejętności wraz z ich lokalizacjami, z podziałem na województwa i powiaty, oraz informację, ile z nich powstało przy placówkach publicznych, a ile przy placówkach niepublicznych. Proszę również o informację, czy centra te są dostępne dla uczniów w skali ogólnokrajowej oraz w jakich podmiotach (szkoła lub inny organ) prowadzone są BCU. 5.
Jakie zawody zostały wybrane w ramach branżowych centrów umiejętności i na jakiej podstawie dokonano tego wyboru? Czy ministerstwo korzystało z prognoz dotyczących zapotrzebowania na rynku pracy, aby zapewnić, że absolwenci tych placówek będą mieli realne szanse na zatrudnienie? 6. Jakie były całkowite koszty utworzenia branżowych centrów umiejętności do tej pory oraz jakie koszty planowane są w przyszłości na kontynuację tego projektu? 7. Czy ministerstwo planuje kontynuację projektu branżowych centrów umiejętności i przewiduje utworzenie kolejnych takich placówek w najbliższych latach? 8.
Jakie są, zdaniem obecnego kierownictwa ministerstwa, największe ryzyka związane z funkcjonowaniem branżowych centrów umiejętności i co można by zrobić inaczej w ramach tego projektu, gdyby zależało to wyłącznie od obecnych władz resortu? Z poważaniem Krzysztof Piątkowski Poseł na Sejm RP
Interpelacja dotyczy nierówności w dostępie do instytucji kultury pomiędzy dużymi miastami a mniejszymi ośrodkami, podkreślając ograniczony dostęp do oferty kulturalnej dla mieszkańców mniejszych miejscowości i obszarów wiejskich. Poseł pyta o działania podejmowane przez państwo w celu wyrównywania tych nierówności oraz o skuteczność dotychczasowych instrumentów wsparcia.
Interpelacja dotyczy narastającego problemu antybiotykooporności i braku monitoringu bakterii opornych w środowisku, zwłaszcza w ściekach szpitalnych. Poseł pyta o istnienie ogólnokrajowego monitoringu, regulacje dotyczące oczyszczania ścieków medycznych oraz współpracę ministerstw w zakresie przeciwdziałania antybiotykooporności.
Poseł kwestionuje skuteczność ustawy o wielkoobszarowych terenach zdegradowanych, wskazując na brak ciągłości finansowania między etapem planowania a realizacją rekultywacji. Pyta o konkretne źródła finansowania działań naprawczych i ewentualne zmiany legislacyjne w celu zapewnienia adekwatnego finansowania ze środków budżetu państwa.
Poseł Piątkowski pyta o potrzebę kompleksowej reformy przestarzałej ustawy o cmentarzach i chowaniu zmarłych oraz o to, który organ administracji rządowej jest właściwy w tej sprawie. Krytykuje przekazywanie interpelacji pomiędzy różnymi ministerstwami.
Poseł Piątkowski interweniuje w sprawie paraliżu decyzyjnego we wspólnotach mieszkaniowych spowodowanego biernością właścicieli i pyta o planowane rozwiązania w nowelizacji ustawy. Krytykuje brak mechanizmów umożliwiających podejmowanie uchwał pomimo trwałej bierności części współwłaścicieli.
Przedstawiony fragment dotyczy sprawozdania Komisji Edukacji i Nauki oraz Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej o uchwale Senatu w sprawie ustawy o zmianie ustawy Prawo oświatowe oraz niektórych innych ustaw. Komisje te rozpatrzyły uchwałę Senatu i wnoszą do Sejmu o przyjęcie poprawek Senatu. Dokument ten jest procesem legislacyjnym dotyczącym zmian w prawie oświatowym i regulacjach dotyczących samorządu terytorialnego w kontekście edukacji. Nie zawiera szczegółów co do treści poprawek, a jedynie informację o rekomendacji ich przyjęcia przez Sejm.
Projekt ustawy wprowadza Wojewódzkie Zespoły Koordynacji do spraw polityki umiejętności (WZK), które mają pełnić funkcje opiniodawczo-doradcze dla zarządów województw w zakresie rozwoju umiejętności mieszkańców i promocji uczenia się przez całe życie. WZK będą monitorować, koordynować i ewaluować działania związane z polityką umiejętności na poziomie regionalnym, a także wydawać rekomendacje dotyczące kształcenia zawodowego i potrzeb rynku pracy. Ustawa określa również skład, zadania, organizację i finansowanie WZK, a także wprowadza zmiany w ustawach o samorządzie województwa, prawie oświatowym, polityce rozwoju oraz rynku pracy.
Projekt ustawy ma na celu powołanie Wojewódzkich Zespołów Koordynacji (WZK) do spraw polityki umiejętności. WZK mają wspierać województwa w realizacji zadań związanych z rozwojem umiejętności mieszkańców i promocją uczenia się przez całe życie, poprzez opiniowanie i rekomendowanie działań w zakresie strategii rozwoju województwa i polityk publicznych. Ustawa określa organizację, zadania, skład i finansowanie WZK, a także wprowadza zmiany w ustawach o samorządzie województwa, prawie oświatowym, zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz o rynku pracy i służbach zatrudnienia. Wprowadzenie ustawy jest wymagane w ramach Krajowego Planu Odbudowy (KPO).
Ustawa o Finansowym Instrumencie Zwiększenia Bezpieczeństwa SAFE ustanawia ramy prawne dla działania tego instrumentu, mającego na celu finansowanie inwestycji w europejskim przemyśle obronnym. Określa zasady kontroli i audytu wykorzystania środków z pożyczki SAFE, udzielanej na podstawie rozporządzenia UE. Tworzy FIZB w Banku Gospodarstwa Krajowego, precyzuje źródła finansowania i przeznaczenie środków, a także zasady współpracy między ministrem obrony, innymi ministrami i BGK. Ustawa wprowadza zmiany w Prawie bankowym, ustawie o finansach publicznych i ustawie o Krajowej Administracji Skarbowej, dostosowując je do funkcjonowania FIZB.
Projekt uchwały Sejmu dotyczy sfinansowania polskiego udziału w pożyczce udzielanej Ukrainie przez Unię Europejską w wysokości 90 miliardów euro. Środki na ten cel mają pochodzić z zamrożonych aktywów rosyjskich na terytorium Polski, należących do osób i podmiotów wpisanych na listę sankcyjną. Celem uchwały jest wsparcie Ukrainy oraz osłabienie Rosji, co Sejm postrzega jako polską rację stanu. Sejm wzywa Rząd RP do niezwłocznego wypracowania mechanizmów prawnych i organizacyjnych w celu realizacji tego finansowania.