Interpelacja w sprawie waloryzacji stypendiów doktoranckich od 1 stycznia 2025 r.
Data wpływu: 2024-11-29
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka Iwona Arent interweniuje w sprawie braku waloryzacji stypendiów doktoranckich w 2025 roku, pomimo wzrostu wydatków na szkolnictwo wyższe. Pyta, dlaczego ministerstwo nie uwzględniło waloryzacji i jakie kroki podejmie, by wspierać doktorantów w trudnej sytuacji ekonomicznej.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie waloryzacji stypendiów doktoranckich od 1 stycznia 2025 r. Interpelacja nr 6728 do ministra nauki w sprawie waloryzacji stypendiów doktoranckich od 1 stycznia 2025 r. Zgłaszający: Iwona Ewa Arent Data wpływu: 29-11-2024 Szanowna Pani Minister, w imieniu społeczności doktorantów zwracam się z uprzejmą prośbą o wyjaśnienie kwestii dotyczących braku waloryzacji stypendiów doktoranckich w 2025 roku.
W budżecie przewidziano 5% wzrost wydatków na szkolnictwo wyższe, jednak brak zmiany rozporządzenia dotyczącego minimalnego wynagrodzenia zasadniczego profesora skutkuje brakiem jakiegokolwiek wzrostu stypendiów doktoranckich, co pogarsza sytuację finansową tej grupy. Zwracam uwagę na fakt, że ministerstwo wskazuje możliwość podniesienia stypendiów przez rektorów, ale w praktyce takie decyzje należą do wyjątków. Koszty życia rosną znacznie szybciej niż inflacja, co szczególnie dotyka doktorantów.
Czynsze za mieszkania, opłaty za akademiki oraz rachunki za energię wzrastają w tempie przekraczającym oficjalny wskaźnik inflacji, co znacznie pogarsza sytuację finansową młodych badaczy. Warto podkreślić, że waloryzacja stypendiów nie jest podwyżką, lecz koniecznością utrzymania realnej wartości finansowego wsparcia na niezmienionym poziomie. Brak waloryzacji stypendiów doktoranckich w obecnych warunkach gospodarczych i społecznych stawia pod znakiem zapytania dbałość o przyszłość nauki w Polsce.
W obliczu dynamicznej sytuacji międzynarodowej i rosnącego zapotrzebowania na wysoko wykwalifikowaną kadrę naukową, zwłaszcza w sektorach związanych z innowacjami technologicznymi i obronnością, decyzja o braku waloryzacji może przynieść negatywne skutki w dłuższej perspektywie. W związku z powyższym zwracam się z następującymi pytaniami: Czy Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego planuje wprowadzenie nowego rozporządzenia zmieniającego wysokość minimalnego wynagrodzenia zasadniczego profesora, co umożliwiłoby automatyczną waloryzację stypendiów doktoranckich, a jeśli tak, to kiedy można się spodziewać jego podpisania?
Dlaczego ministerstwo nie uwzględniło waloryzacji stypendiów doktoranckich w swoich planach budżetowych skoro inne grupy, takie jak nauczyciele czy emeryci mają zagwarantowaną waloryzację świadczeń zgodnie z poziomem inflacji? Czy ministerstwo przewiduje dodatkowe środki finansowe w budżecie na 2025 rok, które mogłyby zostać przeznaczone na podwyższenie stypendiów doktoranckich? Jeśli nie, to jakie działania zamierza podjąć ministerstwo, by wspierać doktorantów w trudnych warunkach ekonomicznych?
Czy ministerstwo zdaje sobie sprawę, że brak waloryzacji stypendiów doktoranckich, w połączeniu z rosnącymi kosztami życia, może prowadzić do odpływu młodych, wykształconych kadr z sektora naukowego i jakie działania podejmie, aby temu zapobiec? Jakie konkretne argumenty przemawiają za twierdzeniem, że rektorzy mogą samodzielnie podnosić stypendia doktoranckie skoro w praktyce niemal żaden z rektorów poza nielicznymi wyjątkami nie korzysta z tej możliwości? Doktoranci są przyszłością nauki, a inwestycja w nich jest równoznaczna z inwestycją w przyszłość kraju.
Brak waloryzacji stypendiów w obliczu galopującej inflacji nie tylko obniża ich standard życia, ale także wysyła niepokojący sygnał o marginalizacji znaczenia nauki w Polsce. Z poważaniem Iwona Arent
Interpelacja dotyczy tragicznej śmierci pensjonariuszki DPS, która zmarła z wychłodzenia po opuszczeniu placówki, co rodzi pytania o nadzór i bezpieczeństwo w DPS-ach. Posłowie pytają o działania ministerstwa w celu zapobiegania podobnym tragediom i wzmocnienia nadzoru nad domami pomocy społecznej.
Posłowie interweniują w sprawie braku dostępu pacjentów onkologicznych do orzeczeń lekarzy orzeczników ZUS, co opóźnia przyznawanie świadczeń rehabilitacyjnych. Kwestionują organizację pracy ZUS i pytają o działania naprawcze ministerstwa.
Posłanka Iwona Ewa Arent wyraża zaniepokojenie współpracą lokalnych władz Gołdapi z niemieckim Związkiem Wypędzonych i zarzuca staroście gołdapskiemu wprowadzenie jej w błąd w oficjalnej korespondencji. Pyta ministra o działania wyjaśniające oraz zapobiegawcze, mające na celu uniemożliwienie współpracy samorządów z organizacjami rewizjonistycznymi.
Posłowie pytają o przyczyny odmawiania zgody na modernizację obiektów rekreacyjno-wypoczynkowych dzierżawionych od Lasów Państwowych, pomimo umownych uprawnień dzierżawców. Interpelacja wyraża obawę o degradację obiektów i ograniczenie działalności gospodarczej dzierżawców.
Interpelacja dotyczy upolitycznienia przekazywania sprzętu dla OSP zakupionego ze środków KRUS przez polityków PSL, co budzi wątpliwości co do przejrzystości i wykorzystywania środków publicznych. Posłowie pytają o podstawę prawną takiego działania, procedury zapraszania gości, udostępnienie listy wspartych OSP oraz o monitoring wykorzystywania środków publicznych w celach promocyjnych.
Sprawozdanie Komisji do Spraw Deregulacji dotyczy rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (druk nr 2291). Komisja po pierwszym czytaniu i rozpatrzeniu projektu na posiedzeniu wnioskuje o uchwalenie projektu ustawy przez Sejm bez poprawek. Projekt ten ma na celu deregulację w obszarze szkolnictwa wyższego i nauki, jednak szczegółowe zmiany nie są w tym sprawozdaniu wymienione.
Projekt ustawy ma na celu zmianę w Prawie o szkolnictwie wyższym i nauce, aby umożliwić uczelniom finansowanie wsparcia dla osób niepełnosprawnych uczestniczących w studiach podyplomowych z dotacji budżetowej przeznaczonej na ten cel. Obecnie dotacja ta obejmuje tylko studentów i doktorantów, a proponowane zmiany mają na celu rozszerzenie wsparcia na uczestników studiów podyplomowych. Zmiana ta ma zapewnić równy dostęp do kształcenia podyplomowego dla wszystkich zainteresowanych, niezależnie od niepełnosprawności. Ustawa ma charakter deregulacyjny i nie wiąże się ze zwiększeniem środków na dotacje, lecz umożliwia uczelniom elastyczne gospodarowanie środkami.
Projekt ustawy zmienia ustawę o finansach publicznych oraz inne ustawy, wprowadzając poprawki zgłoszone w drugim czytaniu. Poprawki dotyczą m.in. definicji zasobów własnych Unii Europejskiej, zasad realizacji inwestycji o wysokiej wartości kosztorysowej, przenoszenia wydatków majątkowych, upoważnień do zmian limitów zobowiązań oraz terminów przekazywania dochodów budżetowych przez jednostki samorządu terytorialnego. Celem zmian jest doprecyzowanie i uelastycznienie przepisów dotyczących finansów publicznych w kontekście realizacji inwestycji i współpracy z Unią Europejską. Dodatkowo doprecyzowuje kwestie związane z darowiznami na rzecz JST.
Projekt ustawy wprowadza zmianę w Prawie o szkolnictwie wyższym i nauce, umożliwiając doktorantom znajdującym się w trudnej sytuacji życiowej otrzymanie zapomogi. Zapomoga ta przysługuje wyłącznie obywatelom polskim. Warunki przyznawania zapomogi mają być określane przez rektora uczelni lub dyrektora odpowiedniej instytucji w uzgodnieniu z samorządem doktorantów. Celem ustawy jest wsparcie finansowe doktorantów w trudnych sytuacjach życiowych, co potencjalnie wpłynie na poprawę ich warunków studiowania i prowadzenia badań.
Projekt ustawy wprowadza możliwość przyznawania zapomóg doktorantom, którzy znaleźli się w trudnej sytuacji życiowej. Dodaje on art. 209a do Ustawy Prawo o Szkolnictwie Wyższym i Nauce. Warunki przyznawania zapomogi mają być ustalone przez rektora uczelni lub dyrektora odpowiedniej jednostki naukowej w porozumieniu z samorządem doktorantów. Ustawa ma wejść w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.