Interpelacja w sprawie niewliczania świadczenia wspierającego do dochodu
Data wpływu: 2025-01-02
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Interpelacja dotyczy problemu wliczania świadczenia wspierającego do dochodu, co powoduje wzrost opłat za usługi opiekuńcze i pogarsza sytuację finansową osób z niepełnosprawnościami i ich opiekunów. Posłanka pyta o kroki podjęte przez resort w celu rozwiązania tego problemu i o planowane zmiany w ustawie, aby świadczenie wspierające nie było wliczane do dochodu.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie niewliczania świadczenia wspierającego do dochodu Interpelacja nr 7233 do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej w sprawie niewliczania świadczenia wspierającego do dochodu Zgłaszający: Barbara Oliwiecka, Tomasz Zimoch Data wpływu: 02-01-2025 Szanowna Pani Minister, w ostatnim czasie mocno wybrzmiewa problem wliczania świadczenia wspierającego dla osób z niepełnosprawnością do dochodu, co ma istotny wpływ na ustalanie odpłatności za usługi opiekuńcze i inne świadczenia.
Do mojego biura poselskiego zgłosiła się samotna mama dorosłej osoby całkowicie niesamodzielnej z konkretnymi wyliczeniami, które pokazują drastyczny wzrost opłat na usługi opiekuńcze. Osobie tej przyznano świadczenie w wysokości 3900,00 zł, co sprawiło, że koszt usług opiekuńczych wzrósł z 11,70 zł/h do 42,00 zł/h. Ta samotna mama niepełnosprawnej, niesamodzielnej córki do tej pory pracowała za minimalną krajową i córka korzystała z usług opiekuńczych w wymiarze 9h dziennie. Po otrzymaniu decyzji o przyznaniu świadczenia wspierającego za te same usługi ma płacić ponad 300% więcej (wzrost z 2106,00 zł/miesiąc do 7560,00 zł/miesiąc).
Czy rozwiązaniem ma być rezygnacja z pracy? Przecież również w interesie państwa jest, aby taka osoba pracowała, budowała PKB i co najważniejsze wypracowywała swoją emeryturę. Dla niej samej praca jest też elementem terapii i namiastką normalnego życia, z tego czerpie siłę do opieki nad niesamodzielnym dorosłym dzieckiem, do prowadzenia domu, do życia. Dodam, że rodzina ta żyje na granicy ubóstwa, bardzo skromnie. Świadczenie wspierające miało im pomóc, a w rzeczywistości zniechęca do pracy oraz w żaden sposób nie poprawia sytuacji finansowej. Opisany powyżej przypadek nie jest jednostkowy.
Za każdą taką decyzją kryje się podobna tragedia i poczucie, że państwo zawiodło – kolokwialnie mówiąc jedną ręką państwo przyznaje pieniądze, wspiera osoby z niepełnosprawnością, a drugą im je odbiera. W niektórych przypadkach taki wzrost opłat może wręcz doprowadzić do rezygnacji z usług opiekuńczych i negatywnie wpłynąć na społeczny dobrostan osoby wymagającej wsparcia. Przy obecnym stanie prawnym korzyści finansowe wynikające z tego nowego świadczenia są drastyczne minimalizowane.
A przecież ideą świadczenia wspierającego było wsparcie osób z największymi trudnościami w samodzielnym funkcjonowaniu, zapewnienie środków finansowych, które pokryją część wydatków związanych z zaspokajaniem potrzeb życiowych. Problem ten nie jest nowy. Został zauważony już przy wprowadzaniu ustawy o świadczeniu wspierającym (lipiec 2023 r.). Senat RP wprowadził do niej poprawkę mówiącą o tym, że świadczenie wspierające nie będzie wliczane do dochodu przy ustalaniu odpłatności za usługi opiekuńcze, jednak Sejm RP jej nie przyjął. 24.12.2024 r.
Rada Ministrów przyjęła projekt ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia, w którym założono, że świadczenia z programu „Aktywny rodzic” zostaną wyłączone z definicji dochodu. Adekwatnego rozwiązania oczekują również opiekunowie osób z niepełnosprawnościami i osoby z niepełnosprawnościami pobierające świadczenie wyrównawcze. Sprawa ta wymaga szybkiej interwencji państwa. W związku z powyższym proszę o odpowiedź na pytania: Jakie kroki podjął resort w celu rozwiązania tego problemu? Czy i kiedy dokonaną Państwo zmian w ustawie, aby świadczenie wyrównawcze nie wliczało się do dochodu? Czy w tej kwestii możemy liczyć na szybkie działanie?
Posłanka Barbara Oliwiecka pyta Ministra Infrastruktury o dotrzymanie obietnicy remontu dworców w Ostrzeszowie i Krotoszynie oraz o realizację programu "Dworce Przyjazne Pasażerom". Wyraża zaniepokojenie stanem dworców i oczekuje szczegółowych informacji dotyczących terminów, zakresu prac i harmonogramu programu.
Poseł interweniuje w sprawie braku zatrzymań pociągów dalekobieżnych na stacji Białośliwie, co pogłębia wykluczenie komunikacyjne mieszkańców regionu. Pyta ministra o możliwość zatrzymywania się przynajmniej jednego pociągu dalekobieżnego na tej stacji i gotowość do podjęcia rozmów z przewoźnikiem.
Posłowie wyrażają zaniepokojenie brakiem środków na refundację wynagrodzeń młodocianych pracowników, co zmusza pracodawców do zwalniania ich i ogranicza możliwości kształcenia zawodowego. Pytają ministra o przyczyny zmniejszenia środków oraz o możliwość ich zwiększenia, podkreślając negatywny wpływ tej sytuacji na system kształcenia i wzrost bezrobocia wśród młodych.
Posłowie alarmują o dramatycznym ograniczeniu środków na refundację wynagrodzeń dla młodocianych pracowników, co zagraża kształceniu dualnemu i wzywają ministerstwo do interwencji. Pytają, czy minister jest świadoma problemu i czy podejmie działania w celu zwiększenia środków na ten cel.
Posłanka pyta o postęp prac nad Krajowym Programem Działań wobec Chorób Otępiennych na lata 2025-2030, w tym o podsumowanie konsultacji, termin przyjęcia programu oraz planowane działania wspierające opiekunów i zwiększające świadomość. Podkreśla potrzebę przygotowania Polski na wzrost liczby chorych z powodu starzejącego się społeczeństwa.
Projekt ustawy o asystencji osobistej osób z niepełnosprawnościami ma na celu systemowe uregulowanie dostępu do tej formy wsparcia, zapewniając indywidualne wsparcie w codziennych czynnościach. Celem jest zwiększenie niezależności i pełnego uczestnictwa w życiu społecznym i zawodowym osób z niepełnosprawnościami, szczególnie tych wymagających intensywnego wsparcia. Ustawa ma wyeliminować dotychczasową zależność od konkursowych i regionalnych rozwiązań, gwarantując ciągłość i powszechność usługi. Jest to realizacja zobowiązań międzynarodowych wynikających z Konwencji ONZ o Prawach Osób z Niepełnosprawnościami, odciążając jednocześnie rodziny i opiekunów.
Projekt ustawy o asystencji osobistej osób z niepełnosprawnościami ma na celu zdefiniowanie warunków nabywania prawa do asystencji osobistej, zadań asystentów, zasad realizacji i finansowania asystencji, a także nadzoru nad nią. Ustawa ma umożliwić osobom z niepełnosprawnościami niezależne życie poprzez zorganizowaną formę wsparcia w codziennych czynnościach, poruszaniu się oraz uczestnictwie w życiu społecznym i zawodowym. Definiuje także role asystentów osobistych, doradców wzajemnych, realizatorów asystencji oraz wprowadza rejestry asystentów i realizatorów. Projekt określa także zasady przetwarzania danych osobowych w systemach teleinformatycznych w celu realizacji prawa do asystencji osobistej.