Interpelacja w sprawie stref ochronnych zwierząt łownych w otulinach parków narodowych

Szanowna Pani Minister,

ustawa z 16 kwietnia 2004 roku o ochronie przyrody, określająca cele, zasady i formy ochrony przyrody żywej i nieożywionej oraz krajobrazu uznaje park narodowy za najwyższą formę ochrony przyrody. Zgodnie z art. 11 tej ustawy na obszarach graniczących z parkiem narodowym wyznacza się otulinę parku narodowego. W otulinie może być utworzona strefa ochronna zwierząt łownych ze względu na potrzebę ochrony zwierząt w parku narodowym. Ustanawia ją minister właściwy do spraw środowiska, w drodze rozporządzenia, określając obszary wchodzące w jej skład oraz kryteria i sposoby utrzymania właściwej liczebności i struktury populacji poszczególnych gatunków zwierząt łownych. Jak stanowi ustawa, strefa ochronna zwierząt łownych w otulinach parków narodowych nie podlega włączeniu w granice obwodów łowieckich.

Wobec planowanego tworzenia przez Ministerstwo Klimatu i Środowiska stref ochronnych zwierząt łownych w otulinach parków narodowych docierają do mnie obawy mieszkańców oraz producentów rolnych mieszkających oraz gospodarujących na terenie otulin. Jako właściciele obawiają się, że wprowadzenie stref ochronnych może prowadzić do nadmiernego zwiększenia liczby dzikich zwierząt, co z kolei może skutkować szkodami w uprawach rolnych. Wiele osób wskazuje na potrzebę równowagi między ochroną przyrody a interesami rolniczymi.

Mając na uwadze powyższe zwracam się z pytaniami:

Podsumowując, tworzenie stref ochronnych dla zwierząt łownych w otulinach parków narodowych wskazuje na potrzebę dialogu między różnymi interesariuszami – ekologami, rolnikami oraz organami rządowymi. Kluczowe jest znalezienie kompromisu, który z jednej strony zabezpieczy przyrodę, a z drugiej nie wpłynie na życie mieszkańców i działalność rolniczą.

Z poważaniem Stefan Krajewski