Interpelacja w sprawie sytuacji pacjentów leczonych żywieniowo w warunkach domowych
Data wpływu: 2025-02-03
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł pyta o sytuację pacjentów leczonych żywieniowo w domu, w szczególności o problem braku płatności za nadwykonania i wynikające z tego kolejki, oraz o planowane zmiany legislacyjne w celu wprowadzenia bezlimitowego finansowania tego świadczenia, zwłaszcza dla osób z orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. Poseł krytykuje brak systemowego rozwiązania problemu i podkreśla pilną potrzebę działania.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie sytuacji pacjentów leczonych żywieniowo w warunkach domowych Interpelacja nr 7764 do ministra zdrowia w sprawie sytuacji pacjentów leczonych żywieniowo w warunkach domowych Zgłaszający: Adrian Witczak, Alicja Łepkowska-Gołaś, Marek Tomasz Hok, Barbara Okuła, Aleksandra Karolina Uznańska-Wiśniewska, Patryk Jaskulski Data wpływu: 03-02-2025 Szanowna Pani Minister, w nawiązaniu do treści interpelacji nr 3952 w sprawie płatności dla jednostek prowadzących leczenie żywieniowe w warunkach domowych, dotyczącej trudności ze strony płatnika publicznego w regularnych płatnościach przez NFZ za zrealizowane świadczenia w powyższym zakresie, coraz częściej zwracają się do mnie pacjenci, którzy oczekują w wielomiesięcznych kolejkach na świadczenie żywienia dojelitowego w warunkach domowych.
Zweryfikowałem tę kwestię w rozmowach z poradniami żywieniowymi realizującymi to świadczenie. Okazuje się, że problem kolejek jest wynikiem konieczności działania w ramach kontraktów z OW NFZ, a co za tym idzie, ponoszenia ryzyka w sytuacji realizowania nadwykonań. Dodatkowe utrudnienie stanowi skala nieuregulowanych nadwykonań za 2024 rok oraz brak systemowego rozwiązania problemu pod postacią bezlimitowego rozliczania świadczenia żywienia dojelitowego w warunkach domowych dla osób z orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności.
Ryzyko braku płynności finansowej poradni żywieniowych może mieć istotny wpływ na życie i zdrowie pacjentów, którzy nie mogą odżywiać się doustnie i muszą być objęci tą procedurą ratującą życie. Pogarszająca się sytuacja finansowa placówek spowodowała konieczność ustawienia wielomiesięcznych kolejek oczekujących, które aktualnie objęły realizację świadczeń w większości województw i dotyczą zarówno pacjentów dorosłych, jak i dzieci (bez specjalnych uprawnień).
Poradnie żywieniowe poinformowały mnie, że znajdują się tym samym w prawnym klinczu, ponieważ (zgodnie z odrębnymi przepisami) w kolejce oczekujących nie mogą się znaleźć osoby z orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. Zgodnie z przepisami ustawy o szczególnych rozwiązaniach wspierających osoby o znacznym stopniu niepełnosprawności – pacjenci ci muszą zostać przyjęci w dniu zgłoszenia do poradni lub jeżeli nie jest to możliwe, najpóźniej w ciągu 7 dni. Jednocześnie istnieje luka prawna, która powoduje, że Narodowy Fundusz Zdrowia nie ma obowiązku zapłaty za tych pacjentów nawet w przypadku wykorzystania kontraktu.
W odpowiedzi wiceministra zdrowia Jerzego Szafranowicza na interpelację nr 3952 Ministerstwo Zdrowia wskazało, że uwzględnienie propozycji zawartej w interpelacji – bezlimitowego rozliczania świadczenia żywienia dojelitowego w warunkach domowych, szczególnie w przypadku pacjentów z orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności – wymagałoby zmian ustawowych.
Ponadto oszacowanie skutku finansowego wprowadzenia bezlimitowego rozliczania tych świadczeń jest w opinii Ministerstwa Zdrowia niemożliwe ze względu na fakt, że NFZ nie posiada wiarygodnych danych o liczbie takich pacjentów wśród osób żywionych dojelitowo, co ma wynikać z faktu, że świadczeniodawcy nie są obowiązani do sprawozdawania takich informacji, zaś świadczeniobiorcy nie mają obowiązku przedstawiać orzeczeń. Jednocześnie w dalszej części odpowiedzi znajduje się informacja, że według orientacyjnych informacji przekazanych do NFZ przez świadczeniodawców pacjenci ci mogą stanowić ponad 50% osób żywionych dojelitowo w warunkach domowych.
Dostrzegając działania podejmowane przez Ministerstwo Zdrowia w zakresie „odwracania piramidy świadczeń”, pragnę podkreślić, że świadczenia żywienia dojelitowego w warunkach domowych realizowane przez poradnie żywieniowe udzielane są w większości poradni w miejscu zamieszkania pacjenta. Dotyczy to nie tylko dostarczania diet, ale również wizyt monitorujących stan zdrowia pacjenta czy poboru materiału do badań. Jest to doskonały przykład odciążenia szpitali i zmniejszenia kosztów opieki poprzez przenoszenie realizacji świadczeń poza oddział szpitalny.
Niestety oczekiwanie w kolejce zwiększa ryzyko rehospitalizacji i tym samym obciążenia finansowego systemu opieki zdrowotnej, oddalając od zakładanego celu. W związku z tym, że ta grupa pacjentów nie może przyjmować pokarmów drogą doustną, wzrasta też ryzyko zgonu z niedożywienia. Powyższe zmiany wydają się pilne i konieczne, ponieważ świadczenie żywienia dojelitowego w warunkach domowych jest procedurą ratującą życie. W związku z powyższym zwracam się z prośbą o udzielenie wyjaśnień i odpowiedzi na następujące pytania: 1.
Poseł pyta o powody utrzymywania ograniczeń w dostępie do refundowanych systemów CGM dla pacjentów z cukrzycą typu 2, wymagających insulinoterapii, oraz czy trwają prace nad rozszerzeniem refundacji dla tej grupy pacjentów. Podkreśla, że obecne kryteria dyskryminują pacjentów leczonych mniej intensywnie insuliną, mimo dowodów na korzyści z CGM.
Posłowie pytają Ministra Zdrowia o plany wdrożenia rekomendacji Senatu RP dotyczących edukacji zdrowotnej i profilaktyki, wypracowanych w ramach Roku Edukacji Zdrowotnej i Profilaktyki. Wyrażają zainteresowanie konkretnymi działaniami w obszarach chorób onkologicznych, kardiologicznych, zdrowia dzieci i młodzieży, zdrowia komunikacyjnego, zawodów medycznych i danych o stanie zdrowia.
Posłowie pytają Ministra Zdrowia o planowane działania w zakresie wdrożenia niskodawkowej tomografii komputerowej we wczesnej diagnostyce raka płuca, rozszerzenia finansowania płynnej biopsji oraz zmian w refundowanym leczeniu raka płuca. Podkreślają potrzebę poprawy diagnostyki i leczenia, szczególnie w kontekście drobnokomórkowego raka płuca.
Poseł pyta o planowane rozszerzenie wskazań do profilaktycznej mastektomii w ramach świadczeń gwarantowanych, zgodnie z postulatami środowiska medycznego i rekomendacją AOTMiT, oraz o harmonogram wdrożenia zmian i dotychczasowe statystyki wykonanych zabiegów. Wyraża zaniepokojenie opóźnieniami w procesie legislacyjnym w tej sprawie.
Posłanka Ewa Kołodziej pyta ministra zdrowia o dostępność edukacji diabetologicznej dla pacjentów pierwszorazowych z cukrzycą w poradniach diabetologicznych oraz o plany ministerstwa dotyczące poprawy tej sytuacji. Wyraża zaniepokojenie ograniczonym dostępem do kompleksowej edukacji, co negatywnie wpływa na zdrowie pacjentów.
Projekt ustawy ma na celu zmianę w Prawie o szkolnictwie wyższym i nauce, aby umożliwić uczelniom finansowanie wsparcia dla osób niepełnosprawnych uczestniczących w studiach podyplomowych z dotacji budżetowej przeznaczonej na ten cel. Obecnie dotacja ta obejmuje tylko studentów i doktorantów, a proponowane zmiany mają na celu rozszerzenie wsparcia na uczestników studiów podyplomowych. Zmiana ta ma zapewnić równy dostęp do kształcenia podyplomowego dla wszystkich zainteresowanych, niezależnie od niepełnosprawności. Ustawa ma charakter deregulacyjny i nie wiąże się ze zwiększeniem środków na dotacje, lecz umożliwia uczelniom elastyczne gospodarowanie środkami.
Ustawa o Finansowym Instrumencie Zwiększenia Bezpieczeństwa SAFE ustanawia ramy prawne dla działania tego instrumentu, mającego na celu finansowanie inwestycji w europejskim przemyśle obronnym. Określa zasady kontroli i audytu wykorzystania środków z pożyczki SAFE, udzielanej na podstawie rozporządzenia UE. Tworzy FIZB w Banku Gospodarstwa Krajowego, precyzuje źródła finansowania i przeznaczenie środków, a także zasady współpracy między ministrem obrony, innymi ministrami i BGK. Ustawa wprowadza zmiany w Prawie bankowym, ustawie o finansach publicznych i ustawie o Krajowej Administracji Skarbowej, dostosowując je do funkcjonowania FIZB.
Projekt uchwały Sejmu dotyczy sfinansowania polskiego udziału w pożyczce udzielanej Ukrainie przez Unię Europejską w wysokości 90 miliardów euro. Środki na ten cel mają pochodzić z zamrożonych aktywów rosyjskich na terytorium Polski, należących do osób i podmiotów wpisanych na listę sankcyjną. Celem uchwały jest wsparcie Ukrainy oraz osłabienie Rosji, co Sejm postrzega jako polską rację stanu. Sejm wzywa Rząd RP do niezwłocznego wypracowania mechanizmów prawnych i organizacyjnych w celu realizacji tego finansowania.
Projekt ustawy dotyczy zmian w składach osobowych komisji sejmowych. Na podstawie art. 20 ust. 1 i art. 137 ust. 4 Regulaminu Sejmu, Prezydium Sejmu wnioskuje o odwołanie i powołanie posłów do różnych komisji, takich jak Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych, Komisja do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych, Komisja Finansów Publicznych, Komisja Zdrowia, Komisja Nadzwyczajna do spraw ochrony zwierząt, Komisja Nadzwyczajna do spraw zmian w kodyfikacjach oraz Komisja do Spraw Służb Specjalnych. Celem tych zmian jest dostosowanie składów komisji do bieżących potrzeb i zapewnienie efektywnej pracy parlamentarnej. Zmiany personalne mają umożliwić lepsze reprezentowanie różnych opcji politycznych w pracach legislacyjnych.
Przedstawiony tekst to fragment druku sejmowego dotyczącego ustawy budżetowej na rok 2026, po rozpatrzeniu przez Senat. Senat proponuje 10 poprawek do ustawy, obejmujących głównie przesunięcia środków między różnymi częściami budżetu państwa. Celem tych poprawek jest m.in. zwiększenie finansowania zadań własnych JST, przygotowań do Jamboree Skautowego, wsparcie Europejskiego Centrum Solidarności, Biblioteki Narodowej, Polskiej Organizacji Turystycznej, programów dla seniorów, rozbudowy szpitala w Bydgoszczy, cyberbezpieczeństwa i aktualizacja terminu wejścia w życie ustawy. Poprawki te mają na celu lepsze dostosowanie budżetu do aktualnych potrzeb i priorytetów państwa.