Interpelacja w sprawie zapewnienia opieki i wsparcia psychologicznego kobietom po poronieniu
Data wpływu: 2025-02-06
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka pyta o dostępność i organizację wsparcia psychologicznego dla kobiet po poronieniu w Polsce oraz o informowanie kobiet o ich prawach w tym zakresie. Podkreśla potrzebę kompleksowej pomocy psychologicznej z uwagi na długotrwałe skutki emocjonalne i psychiczne poronienia.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie zapewnienia opieki i wsparcia psychologicznego kobietom po poronieniu Interpelacja nr 7843 do ministra zdrowia w sprawie zapewnienia opieki i wsparcia psychologicznego kobietom po poronieniu Zgłaszający: Agnieszka Maria Kłopotek Data wpływu: 06-02-2025 Szanowna Pani Ministro, zwracam się z interpelacją w sprawie opieki i wsparcia psychologicznego oferowanego kobietom, które doświadczyły poronienia. Z danych dostępnych w Polsce wynika, że rocznie około 40 tysięcy kobiet traci ciążę na skutek poronienia.
Jest to nie tylko dramatyczne przeżycie fizyczne, ale także ogromne obciążenie emocjonalne, które może prowadzić do długotrwałych problemów psychicznych, takich jak depresja, lęk czy stres pourazowy. Wiele kobiet czuje się wtedy zagubionych, zrozpaczonych, samotnych, nawet jeśli mają wsparcie od bliskich osób. Często jednak, kiedy są same z tym problemem, mogą doświadczać uczucia osamotnienia i stygmatyzacji, co potęguje ból. Wiele kobiet w takich sytuacjach zmaga się z poczuciem winy – mogą się obwiniać, myśląc, że coś zrobiły źle lub że ich ciało zawiodło.
Inne mogą czuć się zagubione, bo nie wiedzą, jak poradzić sobie z tą stratą, zwłaszcza jeśli nie mają wokół siebie osób, które mogą zrozumieć, przez co przechodzą. Niekiedy pojawiają się też silne emocje związane z lękiem o przyszłość i możliwość ponownego zajścia w ciążę. Samotność może także prowadzić do tego, że kobieta nie ma z kim podzielić się swoimi myślami, co może spotęgować poczucie niepewności i frustracji. Często w takich sytuacjach pojawia się też poczucie, że społeczeństwo nie rozumie w pełni rozmiaru tej straty, bo poronienie bywa traktowane jako temat tabu, a nie zawsze otrzymuje się otwarte wsparcie.
Warto pamiętać, że każda kobieta może przeżywać to inaczej. Niektóre mogą czuć ulgę, inne mogą potrzebować dużo czasu, by się pozbierać. Wsparcie psychiczne, czy to od terapeuty, bliskich czy grup wsparcia, może być bardzo ważne, by pomóc przetrwać te trudne chwile. W kontekście tego trudnego doświadczenia kluczowe jest zapewnienie odpowiedniego wsparcia psychologicznego, które pomoże kobietom przejść przez ten traumatyczny moment. Z tego powodu chciałbym zapytać o następujące kwestie: Czy w Polsce istnieje ogólnokrajowy system wsparcia psychologicznego dla kobiet po poronieniu?
Jeśli taki system istnieje, w jaki sposób jest on zorganizowany? Kto odpowiada za jego koordynację – Ministerstwo Zdrowia, placówki medyczne czy organizacje pozarządowe? Jakie instytucje są odpowiedzialne za świadczenie tego wsparcia? Czy są to ośrodki zdrowia publicznego, czy wsparcie jest realizowane przez specjalistów prywatnych? Czy kobietom po poronieniu oferuje się pomoc psychologiczną w ramach opieki zdrowotnej? Czy lekarze prowadzący ciążę oraz personel medyczny w szpitalach i przychodniach informują kobiety o możliwości skorzystania z pomocy psychologicznej?
Czy kobietom po poronieniu proponuje się systematyczne sesje terapeutyczne lub porady psychologiczne, a jeśli tak, to na jakich zasadach? Czy kobiety po poronieniu są informowane o swoich prawach, w tym o przysługujących im świadczeniach zdrowotnych, które mogą obejmować wsparcie psychologiczne? Jakie informacje są przekazywane kobietom w kontekście ich praw do opieki psychologicznej po poronieniu? Czy są dostępne materiały edukacyjne i informacyjne dotyczące możliwości skorzystania z pomocy psychologicznej po utracie ciąży?
Jakie działania podejmowane są w celu zwiększenia świadomości na temat potrzeby wsparcia psychologicznego po poronieniu, zarówno wśród personelu medycznego, jak i w społeczeństwie? Czy Ministerstwo Zdrowia planuje w najbliższym czasie wprowadzenie programów edukacyjnych skierowanych do lekarzy i pielęgniarek w celu poprawy jakości opieki psychologicznej oferowanej kobietom po poronieniu? Biorąc pod uwagę skalę tego problemu oraz emocjonalne i psychiczne skutki poronienia, które mogą trwać przez długie lata, uważam, że niezbędne jest zapewnienie kompleksowej pomocy psychologicznej dla kobiet, które przeżyły tę traumatyczną sytuację.
Posłanka Kłopotek zwraca uwagę na dramatyczną sytuację finansową specjalistycznych ośrodków wsparcia dla osób doznających przemocy domowej, która zagraża ich funkcjonowaniu. Pyta o planowane działania rządu w celu zwiększenia finansowania, wprowadzenia systemowych zmian i poprawy sytuacji kadrowej w tych ośrodkach.
Posłanka interpeluje w sprawie wyłączenia funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej z dodatku mieszkaniowego dla służb mundurowych oraz z projektowanej ustawy o Karcie Rodziny Mundurowej, argumentując to nierównym traktowaniem i potencjalnym negatywnym wpływem na motywację. Pyta o przyczyny takiego wyłączenia, analizę skutków oraz plany włączenia SCS do tych programów.
Posłanka Agnieszka Kłopotek wyraża zaniepokojenie drastycznym ograniczeniem środków Funduszu Pracy na 2026 rok, co grozi paraliżem powiatowych urzędów pracy i ograniczeniem wsparcia dla bezrobotnych oraz przedsiębiorców, pytając o przesłanki takiej decyzji i planowane działania naprawcze. Pyta dlaczego utrzymywane są wysokie nadwyżki środków Funduszu Pracy, jednocześnie ograniczając finansowanie na aktywne formy przeciwdziałania bezrobociu.
Posłanka pyta o stanowisko Ministerstwa Rolnictwa i KOWR w sprawie dalszego zaangażowania kapitałowego w budowę portu przeładunkowego w Emilianowie, podkreślając znaczenie inwestycji i potrzebę jasnych decyzji. Wyraża zaniepokojenie brakiem klarowności, który opóźnia realizację przedsięwzięcia.
Posłanka Kłopotek pyta Ministerstwo Klimatu i Środowiska o jego stanowisko w sprawie budowy portu przeładunkowego w Emilianowie, podkreślając potrzebę jasnych decyzji dotyczących gruntów Lasów Państwowych i wymogów środowiskowych. Wyraża obawę, że brak klarowności ze strony ministerstwa i Lasów Państwowych może opóźnić lub uniemożliwić realizację tej ważnej inwestycji.
Projekt ustawy dotyczy zmian w składach osobowych komisji sejmowych. Na podstawie art. 20 ust. 1 i art. 137 ust. 4 Regulaminu Sejmu, Prezydium Sejmu wnioskuje o odwołanie i powołanie posłów do różnych komisji, takich jak Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych, Komisja do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych, Komisja Finansów Publicznych, Komisja Zdrowia, Komisja Nadzwyczajna do spraw ochrony zwierząt, Komisja Nadzwyczajna do spraw zmian w kodyfikacjach oraz Komisja do Spraw Służb Specjalnych. Celem tych zmian jest dostosowanie składów komisji do bieżących potrzeb i zapewnienie efektywnej pracy parlamentarnej. Zmiany personalne mają umożliwić lepsze reprezentowanie różnych opcji politycznych w pracach legislacyjnych.
Tekst stanowi informację dla Sejmu i Senatu RP o udziale Polski w pracach Unii Europejskiej w okresie przewodnictwa Polski w Radzie UE (styczeń-czerwiec 2025). Podkreśla się, że Polska prezydencja skupiła się na wzmocnieniu bezpieczeństwa i odporności Unii w jej kluczowych wymiarach: zewnętrznym, wewnętrznym, informacyjnym, ekonomicznym, energetycznym, żywnościowym i zdrowotnym. Sprawozdanie opisuje działania i inicjatywy podjęte w celu realizacji tych priorytetów, w tym reagowanie na agresję Rosji na Ukrainę, wzmacnianie europejskiej obronności, ochronę granic, zwalczanie dezinformacji i przestępczości zorganizowanej, poprawę konkurencyjności gospodarki oraz zapewnienie bezpieczeństwa energetycznego i żywnościowego. Polska prezydencja dążyła również do uproszczeń regulacyjnych i wsparcia społeczeństwa obywatelskiego.
Dokument to Sprawozdanie Rady Ministrów z wykonywania w 2023 roku ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży. Zawiera szczegółowe informacje o rozwoju demograficznym Polski, opiece prenatalnej i medycznej nad kobietami w ciąży, wsparciu materialnym dla kobiet w trudnej sytuacji, dostępie do metod planowania rodziny oraz edukacji młodzieży w tym zakresie. Sprawozdanie analizuje także dane dotyczące zabiegów przerywania ciąży oraz działań podejmowanych w celu przestrzegania przepisów ustawy.