Interpelacja w sprawie zmian legislacyjnych w zakresie trybu ustalania wysokości odpłatności za pobyt dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej
Data wpływu: 2025-02-25
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka Anna Schmidt zwraca uwagę na problem uznaniowości starostów w ustalaniu kosztów utrzymania dziecka w placówkach opiekuńczo-wychowawczych, co jej zdaniem prowadzi do niedofinansowania tych placówek i uderza w dobro dziecka. Pyta o stanowisko ministerstwa i planowane zmiany legislacyjne mające zagwarantować skuteczne finansowanie pieczy zastępczej.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie zmian legislacyjnych w zakresie trybu ustalania wysokości odpłatności za pobyt dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej Interpelacja nr 8369 do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej w sprawie zmian legislacyjnych w zakresie trybu ustalania wysokości odpłatności za pobyt dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej Zgłaszający: Anna Schmidt Data wpływu: 25-02-2025 Jak wynika z art. 196 ust. 4 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. z 2025 r. poz.
49), zwanej dalej u.w.r., wysokość odpłatności za pobyt dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej jest uzależniona od ustalonej przez starostę wysokości „średnich miesięcznych wydatków przeznaczonych na utrzymanie dziecka“, podlegających następnie ogłoszeniu w trybie art. 196 ust. 3 u.w.r. Przez wydatki tego rodzaju art. 196 ust. 1 u.w.r. rozumie „kwotę rocznych wydatków przeznaczonych na działalność placówki wynikającej z utrzymania dzieci w poprzednim roku kalendarzowym, bez wydatków inwestycyjnych“.
Zatem suma wydatków rocznych stanowiąca podstawę ustalenia przez starostę kwoty wydatków miesięcznych w nowym roku obejmuje wydatki związane z utrzymaniem dziecka (prowadzeniem placówki), które nie są wydatkami poczynionymi na inwestycje. Funkcjonujący aktualnie tryb zakłada zatem, że w stosunku do każdej placówki opiekuńczo-wychowawczej właściwy starosta, w drodze indywidualnego aktu – zarządzenia, rozstrzyga o wliczeniu lub niewliczeniu poszczególnych realnych wydatków z ubiegłego roku jako składników mających wpływ na obowiązujący w kolejnym roku koszt utrzymania dziecka w placówce.
Sama zaś wysokość tego kosztu jest automatycznie wysokością odpłatności, na jaką liczy placówka opiekuńczo-wychowawcza, a więc kwoty przesądzającej o jej istnieniu i wypełnianiu nałożonych na nią ról. Żaden inny przepis nie odnosi się do tak rozumianych „wydatków na utrzymanie dziecka w placówce“, zatem należy przez tę kategorię rozumieć wszystkie nieinwestycyjne rozporządzenia prawami majątkowymi placówki (podmiotu ją prowadzącego), które powodują uszczuplenie majątku placówki w celu zapewnienia utrzymania (a więc m.in. mieszkania, opieki, wyżywienia, edukacji, rozwoju, ochrony zdrowia) umieszczonemu w placówce dziecku.
Do kategorii takich czynności rozporządzających należą rozporządzenia tak środkami pieniężnymi (bez względu na źródło, np. pochodzących z umów cywilnych odpłatnych, np. sprzedaży, ale i środków pieniężnych pochodzących darowizny itp.), jak i rzeczami, zwłaszcza ruchomymi należącymi do placówki z tytułu ich zakupu (wówczas wysokość wydatku odpowiada cenie), lub wskutek pozyskania na podstawie czynności prawnych nieodpłatnych (np. darowizn, spadkobrania, cesji wierzytelności itp.). Również świadczenia, np.
świadczenia wychowawcze przysługujące dyrektorowi placówki opiekuńczo-wychowawczej, są wydatkiem na utrzymanie dziecka wymagającym uwzględnienia podczas ustalania kosztu utrzymania dziecka, jeżeli zostaną przez placówkę wydatkowane zgodnie z przeznaczeniem. Przesądza o tym art. 4 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2024 r. poz. 1576) w zw. z art. 196 ust. 1 u.w.r.
Zgodnie z tymi przepisami świadczenie wychowawcze jest wydatkowane przez dyrektora placówki wyłącznie na „wychowanie dziecka, w tym opiekę i zaspokajanie jego potrzeb życiowych“, a to w pełni odpowiada wymogom celu jakim jest „utrzymanie dziecka“ w ramach „działalności placówki“ w rozumieniu art. 196 ust. 1 u.w.r.
Tak znaczna swoboda pozostawiona starostom co do autorytarnego kwalifikowania wydatku, jako mającego wpływ na utrzymanie lub wydatku nie dość mocno związanego z utrzymaniem dziecka, rodzi pole do nadużyć, zwłaszcza że o wysokości średniego kosztu utrzymania w placówce nie rozstrzyga się decyzją administracyjną (od której służyłoby odwołanie, a następnie skarga do sądu administracyjnego), ale aktem przypominającym akt normatywny o utrudnionej podatności na zmiany lub eliminację z porządku prawnego.
Posłowie pytają o model obsługi środków z instrumentu SAFE, w tym o ewentualne powołanie odrębnego podmiotu pośredniczącego między BGK a beneficjentami. Wyrażają obawy co do przejrzystości przepływu środków, kosztów obsługi oraz odpowiedzialności poszczególnych podmiotów.
Interpelacja w sprawie ryzyka opóźnienia rewizji Krajowego Planu Odbudowy oraz zagrożenia ciągłości finansowania inwestycji z KPO Interpelacja nr 16730 do prezesa Rady Mini…
Posłowie wyrażają zaniepokojenie trudną sytuacją spółdzielni socjalnych w Polsce, wskazując na liczne bariery i problemy zagrażające ich działalności. Pytają o konkretne plany rządu dotyczące wsparcia i rozwoju tego sektora, w tym uproszczenia procedur, finansowania i udziału w zamówieniach publicznych.
Interpelacja w sprawie projektowanych zmian w ustawie o pomocy społecznej Interpelacja nr 16728 do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej w sprawie projektowanych…
Posłowie pytają o działania Ministerstwa Finansów i Gospodarki w celu wzmocnienia ochrony praw właścicieli nieruchomości przed nadużyciami ze strony najemców, wskazując na liczne przypadki naruszeń umów i dewastacji mienia. Domagają się pilnych działań legislacyjnych, aby przywrócić równowagę między ochroną lokatorów a prawem własności.
Ustawa o Finansowym Instrumencie Zwiększenia Bezpieczeństwa SAFE ustanawia ramy prawne dla działania tego instrumentu, mającego na celu finansowanie inwestycji w europejskim przemyśle obronnym. Określa zasady kontroli i audytu wykorzystania środków z pożyczki SAFE, udzielanej na podstawie rozporządzenia UE. Tworzy FIZB w Banku Gospodarstwa Krajowego, precyzuje źródła finansowania i przeznaczenie środków, a także zasady współpracy między ministrem obrony, innymi ministrami i BGK. Ustawa wprowadza zmiany w Prawie bankowym, ustawie o finansach publicznych i ustawie o Krajowej Administracji Skarbowej, dostosowując je do funkcjonowania FIZB.
Projekt uchwały Sejmu dotyczy sfinansowania polskiego udziału w pożyczce udzielanej Ukrainie przez Unię Europejską w wysokości 90 miliardów euro. Środki na ten cel mają pochodzić z zamrożonych aktywów rosyjskich na terytorium Polski, należących do osób i podmiotów wpisanych na listę sankcyjną. Celem uchwały jest wsparcie Ukrainy oraz osłabienie Rosji, co Sejm postrzega jako polską rację stanu. Sejm wzywa Rząd RP do niezwłocznego wypracowania mechanizmów prawnych i organizacyjnych w celu realizacji tego finansowania.
Dokument stanowi informację Rady Ministrów o realizacji w roku 2024 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej z dnia 9 czerwca 2011 r. Został przekazany Marszałkowi Sejmu przez Prezesa Rady Ministrów. Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej został upoważniony do prezentowania stanowiska Rządu w tej sprawie w parlamencie. Dokument ten służy raportowaniu i ocenie efektywności istniejących przepisów dotyczących wsparcia rodziny i pieczy zastępczej. Celem jest monitorowanie i potencjalna modyfikacja polityki w tym obszarze.
Przedstawiony tekst to fragment druku sejmowego dotyczącego ustawy budżetowej na rok 2026, po rozpatrzeniu przez Senat. Senat proponuje 10 poprawek do ustawy, obejmujących głównie przesunięcia środków między różnymi częściami budżetu państwa. Celem tych poprawek jest m.in. zwiększenie finansowania zadań własnych JST, przygotowań do Jamboree Skautowego, wsparcie Europejskiego Centrum Solidarności, Biblioteki Narodowej, Polskiej Organizacji Turystycznej, programów dla seniorów, rozbudowy szpitala w Bydgoszczy, cyberbezpieczeństwa i aktualizacja terminu wejścia w życie ustawy. Poprawki te mają na celu lepsze dostosowanie budżetu do aktualnych potrzeb i priorytetów państwa.
Projekt ustawy nowelizuje ustawę o języku polskim, wprowadzając wyjątki od obowiązku używania języka polskiego. Wyjątki te dotyczą procedur wyboru projektów finansowanych ze środków europejskich oraz konkursów na projekty badań naukowych, umożliwiając używanie języków obcych w sytuacjach uzasadnionych międzynarodowym charakterem lub koniecznością oceny przez zagranicznych ekspertów. Celem jest usprawnienie procesów związanych z projektami o charakterze międzynarodowym i badaniami naukowymi. Nowelizacja nie obejmuje konkursów i wyborów rozpoczętych przed wejściem w życie ustawy.