Interpelacja w sprawie dodania do ustawy o leczeniu niepłodności warunku uzyskania uprzedniej zgody żony na zastosowanie komórek rozrodczych męża w procedurze zapłodnienia pozaustrojowego in vitro
Data wpływu: 2025-03-03
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Interpelacja dotyczy luki prawnej w ustawie o leczeniu niepłodności, która umożliwia mężczyznom udział w procedurze in vitro z innymi kobietami bez wiedzy żony. Posłowie pytają, czy Ministerstwo Zdrowia dostrzega problem i planuje zmiany w prawie, aby zapobiec takim sytuacjom i chronić małżeństwo.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie dodania do ustawy o leczeniu niepłodności warunku uzyskania uprzedniej zgody żony na zastosowanie komórek rozrodczych męża w procedurze zapłodnienia pozaustrojowego in vitro Interpelacja nr 8454 do ministra zdrowia w sprawie dodania do ustawy o leczeniu niepłodności warunku uzyskania uprzedniej zgody żony na zastosowanie komórek rozrodczych męża w procedurze zapłodnienia pozaustrojowego in vitro Zgłaszający: Karina Anna Bosak, Michał Wawer, Krzysztof Szymański, Krzysztof Mulawa, Witold Tumanowicz Data wpływu: 03-03-2025 Szanowna Pani Minister, w dniu 9 grudnia 2024 r.
dziennikarze Szymon Jadczak i Tatiana Kolesnychenko opublikowali na portalu „Wirtualna Polska” artykuł pod tytułem „Między szpitalem a skandalem. (...)”. Wśród licznych wątków opisywanej sprawy, które wzbudziły powszechne oburzenie opinii publicznej, znalazła się także informacja, jakoby główny bohater tego artykułu w 2022 oraz 2023 roku „był w procedurze in vitro z dwiema kobietami jednocześnie” – ze swoją żoną oraz z inną kobietą, z którą pozostawał, w tajemnicy przed żoną, w nieformalnym związku partnerskim. Dziennikarze opisują, że żona bohatera artykułu „odczytała maila z kliniki do jej męża. Informowano w nim o przebiegu leczenia.
Tyle, że wiadomość wysłała inna klinika niż ta, której byli pacjentami. A w dokumentacji medycznej […] widniały dane innej kobiety – znajomej męża”. Okazało się, że bohater artykułu „prowadził podwójne życie”, a druga z kobiet dodaje, że „chodził ze mną na wizyty, żartował z lekarzem, osobiście podpisywał wszelką dokumentację i oświadczenie, że jest ze mną w związku”. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. o leczeniu niepłodności (t.j. Dz. U. 2020 poz.
442) dawstwo partnerskie oznacza przekazanie komórek rozrodczych przez dawcę – mężczyznę w celu zastosowania ich w procedurze medycznie wspomaganej prokreacji u biorczyni pozostającej z dawcą w związku małżeńskim albo we wspólnym pożyciu potwierdzonym zgodnym oświadczeniem dawcy i biorczyni; w dawstwie partnerskim stosowane są komórki rozrodcze biorczyni. Art. 32 ust.
2 pkt 6 tej ustawy przewiduje, że w przypadku, gdy biorczyni pozostaje w związku małżeńskim (albo we wspólnym pożyciu), zastosowanie jej komórek rozrodczych albo zarodka następuje po wyrażeniu, w formie pisemnej, zgody przez jej męża (albo mężczyznę pozostającego z biorczynią we wspólnym pożyciu). Analogiczny wymóg zgody męża (albo mężczyzny pozostającego z biorczynią we wspólnym pożyciu) jest przewidziany także w art. 36 ust. 1 pkt 7 ustawy dotyczącym dawstwa zarodka pochodzącego od innych rodziców. Tymczasem w art.
29 ustawy dotyczącym pobierania komórek rozrodczych od mężczyzn brakuje analogicznego przepisu, zgodnie z którym w przypadku, gdy dawca pozostaje w związku małżeńskim, zastosowanie jego komórek rozrodczych następuje po wyrażeniu, w formie pisemnej, zgody przez żonę. Brak tego przepisu w ustawie o leczeniu niepłodności w praktyce może prowadzić do wielu ludzkich dramatów, takich jak ten opisany w cytowanym wyżej artykule „Wirtualnej Polski”.
Okazuje się, że obecne brzmienie przepisów ustawy o leczeniu niepłodności sprawia, że procedura zapłodnienia pozaustrojowego in vitro może być wykorzystywana przez mężczyzn do poczęcia dzieci z innymi kobietami w tajemnicy przed własnymi żonami. Jest to zatem luka prawna, która budzi poważne wątpliwości co do zgodności z zasadą ochrony i opieki małżeństwa jako związku kobiety i mężczyzny (art. 18 Konstytucji RP), zasadą równouprawnienia kobiet i mężczyzn (art. 33 Konstytucji RP), zasadą uwzględniania przez państwo dobra rodziny w swojej polityce społecznej i gospodarczej (art. 71 ust.
1 Konstytucji RP), zasadą szczególnej pomocy władz publicznych dla matki przed i po urodzeniu dziecka (art. 71 ust. 2 Konstytucji RP) oraz zasadą ochrony praw dziecka (art. 72 Konstytucji RP). Państwo nie powinno instytucjonalnie wspomagać i pogłębiać konsekwencji procederu zdrady małżeńskiej.
Posłanka pyta o dramatyczną sytuację finansową Szpitala Powiatowego w Lesku, zamknięcie oddziału ginekologiczno-położniczego i brak dostępu do opieki porodowej w Bieszczadach, domagając się pilnych wyjaśnień i działań naprawczych. Podkreśla, że kryteria ekonomiczne nie mogą być jedynym czynnikiem decydującym o istnieniu oddziałów położniczych w regionach słabo zaludnionych.
Posłowie wyrażają zaniepokojenie projektem rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie zakazów lub ograniczeń lotów na czas dłuższy niż 3 miesiące, wskazując na potencjalne negatywne konsekwencje dla szkolnictwa lotniczego i inwestycji w regionie Górnośląsko-Zagłębiowskiej Metropolii. Pytają o powody wprowadzenia ograniczeń i ich wpływ na rozwój lotnictwa w regionie.
Interpelacja dotyczy rozporządzenia w sprawie warunków technicznych dla budowli ochronnych, które według posła wymaga doprecyzowania w kwestiach bezpieczeństwa pożarowego instalacji elektrycznych, lokalizacji złącz elektrycznych, obwodów instalacji zewnętrznych oraz czasu pracy zasilania awaryjnego. Poseł zadaje pytania mające na celu uszczegółowienie i doprecyzowanie przepisów, aby zapewnić bezpieczeństwo i spójność interpretacji.
Poseł wyraża zaniepokojenie planowanym ograniczeniem funkcjonowania zespołu ratownictwa medycznego w Jednorożcu, co zagrozi bezpieczeństwu mieszkańców powiatu przasnyskiego i dotrzymaniu ustawowego czasu dojazdu. Pyta o powody tej decyzji i działania ministerstwa w celu utrzymania całodobowej dyspozycyjności zespołu.
Posłowie pytają o uzasadnienie zakupu satelitów telekomunikacyjnych za 2 mld zł z KPO i włączenie ich do programu IRIS(2), kwestionując brak debaty publicznej i pominięcie polskiego przemysłu kosmicznego. Wyrażają obawę, że decyzja jest doraźna i nie wspiera rozwoju krajowego sektora kosmicznego.
Przedmiotem dokumentu jest dodatkowe sprawozdanie Komisji Nadzwyczajnej do spraw zmian w kodyfikacjach dotyczące rządowego projektu ustawy o zmianie Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego oraz niektórych innych ustaw. Sejm skierował projekt ponownie do Komisji w celu rozpatrzenia wniosków i poprawek zgłoszonych w drugim czytaniu. Komisja wnosi o odrzucenie projektu ustawy, jednakże zaproponowano konkretne poprawki do artykułów 5 i 7, które Komisja przyjęła. Dotyczą one m.in. brzmienia informacji o pouczeniu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń oraz daty wejścia ustawy w życie.
Dokument ten jest drukiem sejmowym przedstawiającym kandydaturę Pana Marcina Dziurdy na stanowisko sędziego Trybunału Konstytucyjnego. Nie zawiera propozycji zmian prawnych. Druk ten ma charakter informacyjny i inicjuje proces wyboru sędziego do Trybunału Konstytucyjnego przez Sejm RP.
Projekt uchwały dotyczy działań mających na celu zapewnienie, aby Trybunał Konstytucyjny spełniał wymogi sądu ustanowionego na mocy prawa, a także by był niezawisły i bezstronny. Celem jest, aby Trybunał Konstytucyjny funkcjonował zgodnie z zasadami praworządności i standardami niezależnego sądownictwa. Projektodawcy chcą wpłynąć na funkcjonowanie TK w kierunku zgodności z normami prawnymi i oczekiwaniami społecznymi w zakresie bezstronności.
Autopoprawka dotyczy zmiany w składzie osobowym Komisji Nadzwyczajnej Sejmu, która ma zajmować się projektami ustaw dotyczącymi statusu osoby najbliższej w związku i umowy o wspólnym pożyciu. Konkretnie, autopoprawka zastępuje kandydaturę Elżbiety Burkiewicz z Centrum kandydaturą Barbary Oliwieckiej również z Centrum. Zmiana wynika z korekty zgłoszenia kandydata przez Przewodniczącego Klubu Parlamentarnego Centrum. Celem jest zapewnienie właściwego składu komisji zajmującej się omawianą tematyką.
Projekt uchwały dotyczy przywrócenia konstytucyjnych standardów wyboru członków-sędziów Krajowej Rady Sądownictwa (KRS). Komisja Sprawiedliwości i Praw Człowieka rozpatrzyła wniosek i poprawki zgłoszone w drugim czytaniu. Proponuje się odrzucenie projektu uchwały, jednak zgłoszono poprawki mające na celu zmianę brzmienia akapitów dotyczących niezależności KRS i sposobu wyboru sędziów do KRS, tak aby byli wybierani przez sędziów, zgodnie z Konstytucją. Poprawki mają na celu podkreślenie, że obecny skład KRS nie jest niezależny od innych władz, ponieważ sędziowie nie zostali wybrani przez sędziów.