Interpelacja w sprawie zwrotu kosztów dojazdu do punktów krwiodawstwa w Polsce oraz wspierania krwiodawców
Data wpływu: 2025-03-16
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł interweniuje w sprawie zróżnicowanych zasad zwrotu kosztów dojazdu do punktów krwiodawstwa w różnych regionach Polski, co może zniechęcać dawców. Pyta o plany ujednolicenia tych zasad i wprowadzenia dogodniejszych form zwrotu kosztów.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie zwrotu kosztów dojazdu do punktów krwiodawstwa w Polsce oraz wspierania krwiodawców Interpelacja nr 8646 do ministra zdrowia w sprawie zwrotu kosztów dojazdu do punktów krwiodawstwa w Polsce oraz wspierania krwiodawców Zgłaszający: Jarosław Sachajko, Anna Gembicka Data wpływu: 16-03-2025 Szanowna Pani Minister, honorowe krwiodawstwo to jeden z filarów systemu ochrony zdrowia w Polsce. Krew jest surowcem niezastąpionym – nie da się jej wyprodukować syntetycznie, a jej niedobory mogą oznaczać realne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjentów.
To właśnie bezinteresowni dawcy zapewniają bezpieczeństwo transfuzji krwi w szpitalach, klinikach oraz centrach ratownictwa medycznego. System krwiodawstwa w Polsce opiera się na modelu w pełni honorowego oddawania krwi, co oznacza, że dawcy nie otrzymują wynagrodzenia finansowego – oddają krew bezinteresownie, ratując innych. W związku z tym państwo powinno aktywnie wspierać i zachęcać do oddawania krwi, eliminując wszelkie bariery, które mogą zniechęcać dawców, takie jak wysokie koszty dojazdu do punktów poboru krwi.
Obecnie obserwuje się coraz większe problemy z dostępnością krwi, zwłaszcza w okresach letnich i świątecznych, kiedy zapotrzebowanie wzrasta, a liczba dawców maleje. Wielu dawców mieszka daleko od punktów poboru krwi i musi ponosić własne koszty transportu. Nierówności w zasadach zwrotu kosztów w różnych regionach kraju powodują frustrację i mogą prowadzić do rezygnacji z regularnego oddawania krwi.
Z informacji uzyskanych od dawców i pracowników regionalnych centrów krwiodawstwa i krwiolecznictwa (RCKiK) wynika, że w zależności od regionu obowiązują różne zasady zwrotu kosztów transportu: - w województwie kujawsko-pomorskim dawca musi przedstawić bilet komunikacyjny lub dowód rejestracyjny pojazdu, jednak jeśli nie jest właścicielem pojazdu, nie otrzymuje zwrotu kosztów, co jest rażąco niesprawiedliwe – wiele osób korzysta z samochodów rodzinnych lub współdzielonych; - w województwie warmińsko-mazurskim dawca może przedstawić bilet komunikacyjny lub – w przypadku jego braku – wypełnić oświadczenie o zgubieniu biletu, a jeśli przybył na wezwanie RCKiK, zwrot kosztów oblicza się na podstawie przejechanych kilometrów i stawek z rozporządzenia; - zmniejszone stawki zwrotu kosztów dojazdu – w województwie warmińsko-mazurskim krwiodawcy, którzy mają 35 km do punktu poboru krwi, otrzymywali 30 zł, a obecnie otrzymują jedynie 15 zł, mimo że koszty paliwa i transportu publicznego stale rosną.
Skutki nierównego systemu zwrotów: 1) ograniczenie liczby dawców krwi – wysokie koszty dojazdu mogą zniechęcać krwiodawców z mniejszych miejscowości, dla których wydatek na transport stanowi realną przeszkodę; 2) brak jednolitego traktowania obywateli – w zależności od miejsca zamieszkania krwiodawcy są traktowani w różny sposób, co podważa zaufanie do systemu; 3) niesprawiedliwe wymagania formalne – konieczność przedstawienia dowodu rejestracyjnego pojazdu, którego właścicielem musi być dawca, jest absurdalna i dyskryminująca wobec osób korzystających z pojazdów współdzielonych czy rodzinnych. Dlaczego należy ułatwiać oddawanie krwi?
Każdego dnia w Polsce zużywa się około 1200 litrów krwi, a liczba dawców maleje. Zapotrzebowanie na krew stale rośnie – zwłaszcza w chirurgii, onkologii, hematologii i transplantologii. W wielu krajach za oddanie krwi i osocza przysługuje wynagrodzenie finansowe (np. Niemcy, Czechy, USA), tymczasem w Polsce mamy wyłącznie model honorowy – dlatego państwo powinno przynajmniej minimalizować koszty, które ponoszą dawcy. Osoby oddające krew regularnie ratują życie setek tysięcy pacjentów rocznie, dlatego ich poświęcenie powinno być doceniane poprzez zapewnienie uczciwego zwrotu kosztów dojazdu.
W związku z powyższym zwracam się z następującymi pytaniami: 1. Czy Ministerstwo Zdrowia posiada informacje na temat tego, jak poszczególne RCKiK w Polsce regulują zwroty kosztów dojazdu dla krwiodawców? Jeśli tak, proszę o przedstawienie zestawienia danych ogólnopolskich z podziałem na poszczególne centra krwiodawstwa. 2. Dlaczego w województwie warmińsko-mazurskim obniżono kwotę zwrotu za dojazd do punktów poboru krwi? Na jakiej podstawie prawnej i według jakiego algorytmu dokonano tej zmiany? 3.
Czy Ministerstwo Zdrowia planuje ujednolicenie zasad zwrotu kosztów dojazdu dla krwiodawców na terenie całej Polski, aby zapewnić równe traktowanie obywateli? Jeśli tak, to kiedy można spodziewać się zmian? Jeśli nie, to dlaczego? 4. Czy Ministerstwo Zdrowia rozważa wprowadzenie zwrotów kosztów dojazdu w formie przelewów bankowych zamiast standardowych płatności gotówkowych w punktach poboru krwi? Taki system mógłby ograniczyć problemy związane z brakami kadrowymi w RCKiK i uprościć proces administracyjny. 5. Czy ministerstwo przeprowadziło analizę, czy obecne zasady zwrotu kosztów dojazdu nie wpływają negatywnie na liczbę regularnych dawców?
Posłanka Anna Gembicka pyta o potencjalną niedozwoloną pomoc publiczną udzielaną przez Niemcy dla inwestycji chemicznych, która może negatywnie wpływać na konkurencyjność Grupy Azoty SA. Domaga się informacji o działaniach Ministerstwa Aktywów Państwowych w celu ochrony uczciwej konkurencji dla polskich przedsiębiorstw na rynku UE.
Posłowie wyrażają zaniepokojenie stanem technicznym pojazdów zarejestrowanych za granicą, które nie podlegają polskim badaniom technicznym, co wpływa na bezpieczeństwo ruchu drogowego. Pytają ministra o dane dotyczące wypadków spowodowanych przez cudzoziemców i o planowane działania mające na celu poprawę bezpieczeństwa i równości wobec wszystkich użytkowników dróg.
Posłowie pytają o postęp prac nad projektem ustawy UC95, mającej na celu wprowadzenie abolicji dla właścicieli ciągników rolniczych marki Belarus, i wyrażają zaniepokojenie opóźnieniami. Domagają się szczegółowego harmonogramu prac i wyjaśnień dotyczących zgłoszonych uwag.
Interpelacja dotyczy rozbieżności interpretacyjnych między Prawem pocztowym a Prawem telekomunikacyjnym w kwestii usług powszechnych świadczonych przez przedsiębiorstwa telekomunikacyjne niewyznaczone, w szczególności dostępu do Internetu i komunikacji głosowej. Posłowie pytają, czy usługi te, świadczone przez podmioty niewyznaczone, są traktowane jako usługi powszechne i w jakich okolicznościach tak się dzieje.
Posłowie pytają Ministerstwo Zdrowia o analizę efektywności refundacji systemów ciągłego monitorowania glikemii (CGM) oraz o mechanizmy stabilizacji kosztów i uwzględnienie opinii towarzystw naukowych w procesie decyzyjnym. Wyrażają zaniepokojenie brakiem proporcjonalnej redukcji wydatków na paski diagnostyczne po wprowadzeniu CGM i domagają się doprecyzowania planowanych zmian w obszarze refundacji wyrobów medycznych.
Projekt ustawy wprowadza zmiany w ustawie o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych. Najważniejszą zmianą jest zakaz wprowadzania do obrotu papierosów elektronicznych jednorazowego użytku, argumentowany koniecznością ograniczenia używania tych wyrobów przez młodzież. Ustawa zakazuje również wprowadzania do obrotu wyrobów zawierających nikotynę, które nie są wyrobami tytoniowymi lub powiązanymi wyrobami, z pewnymi wyjątkami (produkty lecznicze, wyroby medyczne, żywność i pasze). Projekt wprowadza także dodatkowe regulacje dotyczące składu, etykietowania i kontroli woreczków nikotynowych oraz papierosów elektronicznych.
Projekt uchwały dotyczy ustanowienia dnia 19 września Dniem Służby Bezpieczeństwa i Higieny Pracy w Polsce. Ma to na celu podkreślenie wkładu tej służby w zapewnianie bezpiecznych warunków pracy oraz jej fundamentalnego znaczenia dla ochrony zdrowia i życia pracowników. Uchwała nawiązuje do historycznych początków służby BHP w Polsce, sięgających lat 20. XX wieku i oficjalnego powołania służby 19 września 1953 roku. Ustanowienie tego dnia ma na celu uhonorowanie roli pracowników BHP w tworzeniu bezpiecznego środowiska pracy w Polsce.
Projekt ustawy o zmianie ustawy o Funduszu Medycznym wprowadza zmiany dotyczące finansowania ochrony zdrowia w Polsce. Ustanawia subfundusz infrastruktury na potrzeby obronne państwa oraz subfundusz chorób rzadkich u dzieci. Ustawa reguluje także finansowanie świadczeń opieki zdrowotnej, w tym leczenia chorób rzadkich u dzieci terapiami zaawansowanymi, oraz wspiera rozwój teleinformatycznej obsługi pacjentów. Dodatkowo, ustawa określa kwoty finansowania Funduszu Medycznego w latach 2026-2029 i wprowadza zmiany w procedurach związanych z dotacjami dla NFZ.
Projekt ustawy o zmianie ustawy o Funduszu Medycznym ma na celu zapewnienie płynności finansowej systemu ochrony zdrowia, poprawę bezpieczeństwa zdrowotnego obywateli i stabilność systemu. Proponuje się utworzenie subfunduszu infrastruktury bezpieczeństwa, który będzie finansował inwestycje związane z zapewnieniem ciągłości funkcjonowania systemu w sytuacjach kryzysowych, oraz subfunduszu chorób rzadkich u dzieci, zapewniającego stałe finansowanie leczenia pacjentów do 18. roku życia. Dodatkowo, ustawa przewiduje środki na stworzenie Centrum Obsługi Pacjenta opartego na narzędziach informatycznych oraz dostosowuje limity wpłat z budżetu państwa na Fundusz Medyczny.
Przedstawiony dokument to sprawozdanie Komisji Zdrowia dotyczące Sprawozdania Rzecznika Praw Pacjenta z przestrzegania praw pacjenta w roku 2024. Komisja Zdrowia, po rozpatrzeniu dokumentu, wnosi o jego przyjęcie przez Sejm. Celem procedury jest formalne przyjęcie i odnotowanie sprawozdania Rzecznika Praw Pacjenta przez parlament.