Interpelacja w sprawie opłacalności płacenia kar za nieprzyjmowanie migrantów oraz propozycji wspierania macierzyństwa zamiast przyjmowania migrantów
Data wpływu: 2025-03-18
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł pyta o analizę kosztów przyjęcia migrantów w ramach paktu migracyjnego oraz o alternatywne strategie, takie jak zapłata kary za ich nieprzyjmowanie i rozwój polityki prorodzinnej. Podkreśla, że wspieranie rodzin jest bardziej opłacalne i służy przyszłości Polski niż import migrantów.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie opłacalności płacenia kar za nieprzyjmowanie migrantów oraz propozycji wspierania macierzyństwa zamiast przyjmowania migrantów Interpelacja nr 8733 do ministra spraw wewnętrznych i administracji w sprawie opłacalności płacenia kar za nieprzyjmowanie migrantów oraz propozycji wspierania macierzyństwa zamiast przyjmowania migrantów Zgłaszający: Jarosław Sachajko Data wpływu: 18-03-2025 Szanowny Panie Premierze, zwracam się z interpelacją dotyczącą skutków finansowych, społecznych i dotyczących bezpieczeństwa, wynikających z wdrożenia unijnego paktu migracyjnego.
Analiza kosztów jednoznacznie wskazuje, że przyjęcie migrantów stanowi ogromne obciążenie finansowe dla Polski, a dodatkowo niesie ze sobą poważne zagrożenia dla bezpieczeństwa, stabilności społecznej oraz integralności kulturowej naszego kraju. Jednocześnie warto zauważyć, że skuteczną, racjonalną alternatywą dla uzupełniania luki demograficznej powinna być promocja rodzicielstwa i polityki prorodzinnej, co w długim terminie jest znacznie bardziej opłacalne oraz służy przyszłości Polski.
Na podstawie dostępnych analiz poniżej przedstawiam szacowane koszty związane z przyjęciem migrantów oraz konsekwencje finansowe związane z odmową ich relokacji: Opcja Szacowany koszt (przy 30 000 migrantach) Przyjęcie migrantów 1,35 – 3,45 mld zł rocznie Odmowa i zapłata kary 2,7 mld zł jednorazowo Koszty przyjęcia migrantów obejmują: 1) zakwaterowanie – wynajem miejsc tymczasowego pobytu, budowa nowych ośrodków, utrzymanie istniejącej infrastruktury, 2) pomoc socjalna – świadczenia dla migrantów, w tym zasiłki i wsparcie materialne, 3) opieka zdrowotna – koszty leczenia, szczepień, opieki psychiatrycznej i psychologicznej, 4) edukacja – nauka języka polskiego, integracja dzieci migrantów do polskiego systemu edukacji, 5) bezpieczeństwo i administracja – kontrola graniczna, monitoring pobytu, procesy legalizacyjne, 6) wzrost przestępczości – zwiększone wydatki na Policję, Straż Graniczną i system penitencjarny.
Koszty odmowy przyjęcia migrantów: - 20 000 euro kary za każdą nieprzyjętą osobę, co przy 30 000 migrantów oznacza 2,7 mld zł, - jest to jednorazowy koszt, a nie wieloletnie obciążenie budżetowe. Analizując powyższe dane, bardziej opłaca się zapłacić karę niż przez lata utrzymywać tysiące migrantów na koszt polskiego podatnika. W wielu krajach Europy Zachodniej napływ migrantów znacznie zwiększył poziom przestępczości.
Doświadczone przez masową migrację Niemcy, Francja, Szwecja czy Belgia odnotowały: - wzrost przestępczości związanej z gangami i handlem narkotykami, - rozrastające się strefy "no-go", do których nawet Policja nie ma wstępu, - powtarzające się zamachy terrorystyczne i akty przemocy. Nie można ignorować faktu, że znaczna część migrantów pochodzi z rejonów o odmiennych wartościach kulturowych, co utrudnia ich integrację. Polska, jako kraj jednorodny kulturowo, nie powinna powielać błędów państw zachodnich. Polska polityka powinna opierać się na wspieraniu rodzin, a nie importowaniu ludności.
Unijni urzędnicy argumentują, że Europa potrzebuje migrantów z powodu kryzysu demograficznego. Tymczasem zamiast wdrażać kosztowny pakt migracyjny Polska powinna skupić się na polityce prorodzinnej.
Kompleksowe propozycje wspierania rodzin: 1) wspólny PIT i kwota wolna od podatku dla każdego członka rodziny – umożliwienie rodzinom wspólnego rozliczania podatkowego, co zmniejszyłoby ich obciążenia fiskalne i zwiększyło opłacalność posiadania większej liczby dzieci, 2) kredyt hipoteczny 0% dla rodzin z czwórką dzieci oraz 2% dla rodzin z trójką dzieci – dostęp do taniego finansowania mieszkań zwiększyłby bezpieczeństwo finansowe rodzin wielodzietnych, 3) dodatek emerytalny dla kobiet w zależności od liczby wychowanych dzieci: - 10% z PIT pierwszego dziecka, - 20% z PIT drugiego dziecka, - 30% z PIT trzeciego dziecka, - 40% z PIT czwartego dziecka, - 50% z PIT piątego i każdego kolejnego dziecka.
Takie rozwiązania znacznie bardziej opłacają się Polsce niż migracja i w sposób naturalny wzmacniają nasz system emerytalny, gospodarkę oraz tożsamość narodową. Polska stoi przed wyborem – importować migrantów i generować gigantyczne koszty społeczne czy inwestować w swoje rodziny i przyszłość narodu. Państwa zachodnie pokazały, że polityka otwartych granic prowadzi do chaosu i zagrożeń. Polska powinna unikać tych błędów. W związku z powyższym uprzejmie proszę Pana Premiera o odpowiedź na poniższe pytania: Czy ministerstwo przeprowadziło szczegółową analizę długofalowych kosztów przyjęcia migrantów w ramach paktu migracyjnego?
Poseł Jarosław Sachajko pyta o szczegóły dotyczące funkcjonujących i planowanych centrów integracji cudzoziemców (CIC) oraz ośrodków dla cudzoziemców w Polsce, włączając ich liczbę, lokalizację, status prawny, finansowanie oraz koszty związane z paktem migracyjnym. Poseł wyraża zaniepokojenie brakiem przejrzystości i dostępu do pełnych informacji na temat infrastruktury migracyjnej i integracyjnej w Polsce.
Posłowie wyrażają zaniepokojenie stanem technicznym pojazdów zarejestrowanych za granicą, które nie podlegają polskim badaniom technicznym, co wpływa na bezpieczeństwo ruchu drogowego. Pytają ministra o dane dotyczące wypadków spowodowanych przez cudzoziemców i o planowane działania mające na celu poprawę bezpieczeństwa i równości wobec wszystkich użytkowników dróg.
Projekt ustawy zmienia ustawę o ochronie zwierząt, wprowadzając wyjątki od zakazu płoszenia i odstraszania niektórych zwierząt drapieżnych i żubrów, które weszły na teren zabudowań mieszkalnych lub gospodarskich, umożliwiając użycie broni jako zabezpieczenia. Dodatkowo, precyzuje terminologię związaną z amunicją niepenetracyjną i modyfikuje przepisy dotyczące zwierząt, które mogą być odstraszane. Celem zmian jest ochrona mieszkańców i zwierząt domowych przed atakami dzikich zwierząt oraz doprecyzowanie przepisów dotyczących interwencji w sytuacjach zagrożenia. Ustawa ma również na celu ochronę osób działających zgodnie z zezwoleniem, które przypadkowo zranią lub zabiją zwierzę chronione podczas wykonywania czynności odstraszania lub odłowu.
Projekt dotyczy zawiadomienia Prezesa Rady Ministrów o zamiarze przedłożenia Prezydentowi RP do ratyfikacji, bez zgody wyrażonej w ustawie, Umowy między Polską a Szwecją o wzajemnej ochronie informacji niejawnych. Komisja Spraw Zagranicznych po rozpatrzeniu zawiadomienia wnosi o przyjęcie go przez Sejm bez zastrzeżeń. Celem jest umożliwienie wzajemnej ochrony informacji niejawnych między oboma krajami na mocy umowy międzynarodowej.
Projekt ustawy ma na celu implementację dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2557 w sprawie odporności podmiotów krytycznych. Wprowadza zmiany w ustawie o zarządzaniu kryzysowym oraz w niektórych innych ustawach, definiując m.in. pojęcia takie jak 'podmiot krytyczny', 'usługa kluczowa' i 'incydent istotny'. Projekt określa nowe zadania i obowiązki organów właściwych w sprawach zarządzania kryzysowego oraz podmiotów krytycznych, a także zasady sprawowania nadzoru i kontroli. Wprowadza również dokumenty strategiczne takie jak Krajowa Ocena Ryzyka (KOR) i Krajowa Strategia Odporności Podmiotów Krytycznych (KSOPK).
Projekt ustawy wprowadza zmiany w ustawie o ochronie ludności i obronie cywilnej oraz niektórych innych ustawach, mające na celu usprawnienie systemu ochrony ludności w Polsce. Nowelizacja doprecyzowuje zadania i kompetencje różnych organów w zakresie ochrony ludności, w tym Wojskowej Ochrony Przeciwpożarowej i Państwowej Straży Pożarnej. Wprowadza definicję i zasady identyfikacji punktów schronienia, a także reguluje kwestie finansowania zadań z zakresu ochrony ludności i obrony cywilnej, w tym tworzy Program Ochrony Ludności i Obrony Cywilnej. Ustawa ma na celu zwiększenie bezpieczeństwa obywateli w obliczu zagrożeń naturalnych, terrorystycznych i wojennych.
Przedłożony dokument to sprawozdanie Komisji Finansów Publicznych oraz Komisji Obrony Narodowej dotyczące uchwały Senatu w sprawie ustawy o Finansowym Instrumencie Zwiększania Bezpieczeństwa SAFE. Komisje po rozpatrzeniu uchwały Senatu wnoszą o przyjęcie wszystkich poprawek Senatu zawartych w punktach 1-4. Poprawka nr 1 ma być głosowana łącznie z poprawką nr 4. Dokument ten stanowi element procesu legislacyjnego, w którym Sejm rozpatruje poprawki Senatu do ustawy.