Interpelacja w sprawie współpracy obronnej między Polską a Ukrainą i związanych z tym korzyści dla Polski
Data wpływu: 2025-03-23
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł pyta o konkretne korzyści dla Polski wynikające ze współpracy obronnej z Ukrainą, podkreślając, że relacja ta powinna być wzajemna, a nie jednostronna. Wyraża obawę, że Polska ponosi głównie koszty, nie otrzymując adekwatnych korzyści gospodarczych, wojskowych i politycznych.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie współpracy obronnej między Polską a Ukrainą i związanych z tym korzyści dla Polski Interpelacja nr 8797 do ministra obrony narodowej w sprawie współpracy obronnej między Polską a Ukrainą i związanych z tym korzyści dla Polski Zgłaszający: Jarosław Sachajko Data wpływu: 23-03-2025 Szanowny Panie Ministrze, w ostatnich latach Polska i Ukraina podpisały szereg umów dotyczących współpracy w zakresie obronności i bezpieczeństwa. Ich celem było wzmocnienie obronności Ukrainy oraz wsparcie jej wysiłków wojennych przeciwko rosyjskiej agresji, a pośrednio wzmocnienie bezpieczeństwa Polski.
Podpisane porozumienia obejmują m.in.: umowę o wzajemnej współpracy w dziedzinie obronności z 2016 roku, która ustanowiła ramy prawne dla współpracy wojskowej, wymiany informacji i wspólnych szkoleń, umowę o współpracy w dziedzinie bezpieczeństwa z 2024 roku rozszerzającą zakres współpracy o możliwość stacjonowania wojsk, tworzenie ukraińskiego legionu w Polsce oraz wspólne działania w zakresie cyberbezpieczeństwa i ochrony infrastruktury krytycznej. Nie ulega wątpliwości, że wspieranie bezpieczeństwa Ukrainy jest istotnym elementem stabilizacji regionu.
Jednak jako państwo musimy również dbać o własne interesy i bilans korzyści wynikających z takich porozumień. Dlatego rodzą się pytania: Czy Polska odnosi z tych umów konkretne korzyści, czy też nasza rola ogranicza się jedynie do ponoszenia kosztów? Polska od początku wojny na Ukrainie ponosi znaczące wydatki na wsparcie naszego wschodniego sąsiada zarówno w postaci przekazywanego uzbrojenia, jak i pomocy humanitarnej. Jednak brakuje jasnych informacji o tym, jakie konkretne i wymierne korzyści Polska uzyskała z tej współpracy.
Potencjalne korzyści dla Polski powinny obejmować m.in.: korzyści gospodarcze i zamówienia dla polskiego przemysłu obronnego, wzmocnienie własnych zdolności obronnych i lepsze przygotowanie wojska do współczesnych konfliktów, współpracę w zakresie nowych technologii wojskowych i modernizacji armii, zabezpieczenie dostępu do rynku ukraińskiego dla polskich firm, polityczne wsparcie Ukrainy dla polskich interesów w Unii Europejskiej. Niestety, w przestrzeni publicznej dominują informacje o tym, jak Polska wspiera Ukrainę, a nie o tym, jakie realne korzyści otrzymuje w zamian.
Współpraca z sąsiadami powinna opierać się na zasadzie wzajemnych korzyści, a nie jednostronnego poświęcenia. Tymczasem pojawiają się sygnały o jednostronności tej relacji: Polska przekazała Ukrainie sprzęt wojskowy o wartości wielu miliardów złotych, ale nie widać rekompensaty w postaci np. zamówień dla polskiego przemysłu obronnego; Ukraina od dłuższego czasu prowadzi politykę protekcjonistyczną wobec polskich firm, blokując np.
eksport polskich towarów rolnych, co prowadziło do protestów rolników; nie widać oficjalnych deklaracji Kijowa o długoterminowym wsparciu dla Polski w polityce międzynarodowej – Ukraina koncentruje się na własnych interesach, co jest naturalne, ale Polska również powinna dbać o swoje priorytety; tworzenie ukraińskiego legionu na terenie Polski budzi pytania o jego finansowanie oraz ewentualne skutki społeczne i polityczne takiej inicjatywy. Polska ma prawo wspierać swoich sąsiadów zwłaszcza w sytuacji wojny, ale powinna to robić na zasadach wzajemnych korzyści.
Współpraca polsko-ukraińska w zakresie obronności musi być równoważna, a nie jednostronna. W związku z powyższym zwracam się z prośbą o szczegółową odpowiedź na poniższe pytania oraz przedstawienie działań rządu mających na celu zabezpieczenie interesów Polski w tej współpracy: Jakie konkretne korzyści gospodarcze, wojskowe i polityczne uzyskała Polska w ramach umowy o współpracy obronnej z 2016 i 2024 roku? Czy istnieją mechanizmy, które zabezpieczają interesy Polski w tej współpracy, czy też jest ona jednostronna i oparta głównie na udzielaniu wsparcia Ukrainie?
Jakie kroki podjęło ministerstwo, aby w zamian za pomoc wojskową dla Ukrainy uzyskać większe zamówienia dla polskiego przemysłu obronnego? Czy strona ukraińska zobowiązała się do jakichkolwiek działań mających na celu wsparcie polskich interesów, np. w zakresie współpracy gospodarczej czy wsparcia polskich firm na rynku ukraińskim? Czy planowane jest rozliczenie kosztów wsparcia dla Ukrainy w postaci umów offsetowych lub innych mechanizmów rekompensujących poniesione wydatki? Jakie są zasady finansowania ukraińskiego legionu w Polsce? Czy środki na jego utrzymanie pochodzą z budżetu państwa, czy też przewidziane są fundusze zewnętrzne?
Poseł Jarosław Sachajko pyta o szczegóły dotyczące funkcjonujących i planowanych centrów integracji cudzoziemców (CIC) oraz ośrodków dla cudzoziemców w Polsce, włączając ich liczbę, lokalizację, status prawny, finansowanie oraz koszty związane z paktem migracyjnym. Poseł wyraża zaniepokojenie brakiem przejrzystości i dostępu do pełnych informacji na temat infrastruktury migracyjnej i integracyjnej w Polsce.
Posłowie wyrażają zaniepokojenie stanem technicznym pojazdów zarejestrowanych za granicą, które nie podlegają polskim badaniom technicznym, co wpływa na bezpieczeństwo ruchu drogowego. Pytają ministra o dane dotyczące wypadków spowodowanych przez cudzoziemców i o planowane działania mające na celu poprawę bezpieczeństwa i równości wobec wszystkich użytkowników dróg.
Projekt ustawy zmienia ustawę o ochronie zwierząt, wprowadzając wyjątki od zakazu płoszenia i odstraszania niektórych zwierząt drapieżnych i żubrów, które weszły na teren zabudowań mieszkalnych lub gospodarskich, umożliwiając użycie broni jako zabezpieczenia. Dodatkowo, precyzuje terminologię związaną z amunicją niepenetracyjną i modyfikuje przepisy dotyczące zwierząt, które mogą być odstraszane. Celem zmian jest ochrona mieszkańców i zwierząt domowych przed atakami dzikich zwierząt oraz doprecyzowanie przepisów dotyczących interwencji w sytuacjach zagrożenia. Ustawa ma również na celu ochronę osób działających zgodnie z zezwoleniem, które przypadkowo zranią lub zabiją zwierzę chronione podczas wykonywania czynności odstraszania lub odłowu.
Projekt ustawy dotyczy niekarania obywateli RP biorących udział po stronie Ukrainy w konflikcie zbrojnym wywołanym agresją Federacji Rosyjskiej. Komisje Sejmowe Obrony Narodowej oraz Sprawiedliwości i Praw Człowieka rozpatrzyły uchwałę Senatu w tej sprawie i wnoszą o przyjęcie poprawek zawartych w niej. Celem jest ochrona prawna Polaków walczących w obronie Ukrainy przed potencjalnymi konsekwencjami prawnymi w Polsce.
Projekt dotyczy zawiadomienia Prezesa Rady Ministrów o zamiarze przedłożenia Prezydentowi RP do ratyfikacji, bez zgody wyrażonej w ustawie, Umowy między Polską a Szwecją o wzajemnej ochronie informacji niejawnych. Komisja Spraw Zagranicznych po rozpatrzeniu zawiadomienia wnosi o przyjęcie go przez Sejm bez zastrzeżeń. Celem jest umożliwienie wzajemnej ochrony informacji niejawnych między oboma krajami na mocy umowy międzynarodowej.
Projekt ustawy ma na celu implementację dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2557 w sprawie odporności podmiotów krytycznych. Wprowadza zmiany w ustawie o zarządzaniu kryzysowym oraz w niektórych innych ustawach, definiując m.in. pojęcia takie jak 'podmiot krytyczny', 'usługa kluczowa' i 'incydent istotny'. Projekt określa nowe zadania i obowiązki organów właściwych w sprawach zarządzania kryzysowego oraz podmiotów krytycznych, a także zasady sprawowania nadzoru i kontroli. Wprowadza również dokumenty strategiczne takie jak Krajowa Ocena Ryzyka (KOR) i Krajowa Strategia Odporności Podmiotów Krytycznych (KSOPK).
Przedstawiony dokument to pismo Marszałka Senatu do Marszałka Sejmu, przekazujące uchwały Senatu dotyczące szeregu ustaw po ich rozpatrzeniu. Dotyczą one m.in. niekaralności obywateli walczących po stronie Ukrainy, obrotu towarami strategicznymi, zmian w CEIDG, ochronie zabytków, Prawa oświatowego, inwestycji przeciwpowodziowych, Prawa energetycznego oraz wykonywania mandatu posła i senatora. Pismo wskazuje, że przyjęcie poprawek Senatu może skutkować koniecznością wprowadzenia zmian redakcyjnych i systematyzacyjnych w treści ustaw. Celem jest uwzględnienie stanowiska Senatu w procedurze legislacyjnej oraz dostosowanie ostatecznego brzmienia ustaw.