Interpelacja w sprawie wdrożenia bezpłatnych szczepień przypominających dla dorosłych
Data wpływu: 2025-04-03
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanki Marta Stożek i Marcelina Zawisza pytają Ministerstwo Zdrowia o plany wprowadzenia bezpłatnych szczepień przypominających dla dorosłych przeciwko krztuścowi, błonicy, tężcowi i odrze ze względu na gwałtowny wzrost zachorowań. Interpelacja podkreśla konieczność zwiększenia dostępności szczepień i rozszerzenia programu szczepień ochronnych.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie wdrożenia bezpłatnych szczepień przypominających dla dorosłych Interpelacja nr 8996 do ministra zdrowia w sprawie wdrożenia bezpłatnych szczepień przypominających dla dorosłych Zgłaszający: Marta Stożek, Marcelina Zawisza Data wpływu: 03-04-2025 Szanowna Pani Minister, w świetle gwałtownego wzrostu zachorowań na choroby zakaźne w Polsce kieruję niniejszy apel o pilne wdrożenie kompleksowych działań mających na celu wprowadzenie bezpłatnych szczepień przypominających przeciwko krztuścowi, błonicy i tężcowi dla dorosłych.
Według danych NIZP PZH – PIB za rok 2024 odnotowano ponad 32 tysiące przypadków krztuśca, podczas gdy w roku 2023 odnotowano takich przypadków zaledwie ponad 900. Tak dramatyczny wzrost zachorowań stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia publicznego, wymagające natychmiastowych działań profilaktycznych. Analiza danych epidemiologicznych jednoznacznie wskazuje na niską wyszczepialność wśród dzieci oraz wygasającą odporność poszczepienną u dorosłych jako główne przyczyny tego zjawiska, co podkreśla konieczność zintensyfikowania działań prewencyjnych i zwiększenia dostępności szczepień. Podobne zjawiska dotyczą odporności na odrę.
Od lat utrzymuje się niska wyszczepialność dzieci i rośnie ryzyko związane z utratą odporności zbiorowiskowej na tę chorobę. Jest to tym istotniejsze, że istnieje grupa osób urodzonych przed rokiem 1975, które nie były szczepione, nie przeszły tej choroby w dzieciństwie lub były szczepione w sposób niepełny (jedna dawka szczepionki). Są to osoby w wieku, w którym zachorowanie na odrę wiąże się z dużym ryzykiem ciężkiego przebiegu tej choroby. Niestety, szczepienie na odrę dla nich jest pełnopłatne, co stanowi poważną barierę dla wielu mniej zamożnych pacjentek i pacjentów.
Skutki krztuśca i odry u dorosłych Krztusiec, powszechnie postrzegany jako choroba wieku dziecięcego, stanowi również poważne zagrożenie dla zdrowia dorosłych, zwłaszcza osób starszych, przewlekle chorych oraz pracowników mających częsty kontakt z dziećmi. Choroba ta może prowadzić do ciężkich powikłań, takich jak zapalenie płuc, odma płucna czy złamanie żeber wskutek nasilenia kaszlu. Szacuje się, że 10-15% przypadków krztuśca u dorosłych prowadzi do powikłań, co jasno wskazuje na potrzebę wprowadzenia szczepień ochronnych.
Wzrost zachorowań w 2024 roku jednoznacznie wskazuje na konieczność wdrożenia skutecznych działań profilaktycznych, które ograniczą dalsze rozprzestrzenianie się choroby. Odra u dorosłych, w tym zwłaszcza osób starszych i przewlekle chorych, to ryzyko ciężkiego zapalenia płuc i powikłań, które mogą doprowadzić nawet do zgonu. I tu również od wielu lat obserwowany jest powiązany z ruchami antyszczepionkowymi wzrost zachorowań na tę chorobę, co jednoznacznie wskazuje na konieczność podjęcia wszelkich działań zmierzających do zwiększenia stopnia odporności Polek i Polaków na odrę.
Koszt szczepień a dostępność Obecnie szczepienia przeciwko krztuścowi, błonicy i tężcowi są bezpłatne wyłącznie dla dzieci oraz kobiet w ciąży. Natomiast osoby dorosłe są zmuszone ponosić znaczne koszty związane z realizacją szczepienia – koszt samej szczepionki to około 160 zł, a dodatkowe opłaty za konsultacje i kwalifikacje mogą wynieść nawet 130 zł. Bariery finansowe w znacznym stopniu ograniczają dostępność szczepień dla dorosłych, co skutkuje obniżonym poziomem odporności populacyjnej.
Wprowadzenie dofinansowania części tych kosztów lub całkowite ich zniesienie mogłoby znacząco poprawić sytuację, prowadząc do wzrostu poziomu wyszczepialności wśród dorosłych. Zwiększenie odporności populacyjnej przyniosłoby korzyści zdrowotne, w tym zmniejszenie liczby poważnych przypadków krztuśca oraz obniżenie kosztów leczenia związanych z powikłaniami choroby, które często wymagają hospitalizacji i długotrwałej opieki medycznej. Grupy wysokiego ryzyka Szczególnie istotne jest objęcie bezpłatnymi szczepieniami grup o podwyższonym ryzyku ciężkiego przebiegu krztuśca, takich jak osoby powyżej 60.
roku życia, pracownicy służby zdrowia oraz osoby mające częsty kontakt z dziećmi. Osoby z przewlekłymi chorobami układu oddechowego, takimi jak astma czy przewlekła obturacyjna choroba płuc, są szczególnie narażone na powikłania związane z krztuścem, co dodatkowo uzasadnia potrzebę objęcia tych grup programem bezpłatnych szczepień. Realizacja takich działań przyczyniłaby się do poprawy zdrowia publicznego, a także mogłaby prowadzić do istotnych oszczędności budżetowych przez zmniejszenie wydatków na hospitalizacje i leczenie powikłań.
Posłanka Marta Stożek wyraża zaniepokojenie ryzykiem dla zdrowia publicznego związanym z karmami dla zwierząt domowych, szczególnie w kontekście zagrożeń mikrobiologicznych i braku wystarczającej komunikacji. Pyta o ocenę ryzyka, podział kompetencji i plany poprawy systemu ostrzegania oraz działań legislacyjnych w tej sprawie.
Projekt ustawy ma na celu zmianę w Prawie o szkolnictwie wyższym i nauce, aby umożliwić uczelniom finansowanie wsparcia dla osób niepełnosprawnych uczestniczących w studiach podyplomowych z dotacji budżetowej przeznaczonej na ten cel. Obecnie dotacja ta obejmuje tylko studentów i doktorantów, a proponowane zmiany mają na celu rozszerzenie wsparcia na uczestników studiów podyplomowych. Zmiana ta ma zapewnić równy dostęp do kształcenia podyplomowego dla wszystkich zainteresowanych, niezależnie od niepełnosprawności. Ustawa ma charakter deregulacyjny i nie wiąże się ze zwiększeniem środków na dotacje, lecz umożliwia uczelniom elastyczne gospodarowanie środkami.
Projekt ustawy dotyczy zmian w składach osobowych komisji sejmowych. Na podstawie art. 20 ust. 1 i art. 137 ust. 4 Regulaminu Sejmu, Prezydium Sejmu wnioskuje o odwołanie i powołanie posłów do różnych komisji, takich jak Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych, Komisja do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych, Komisja Finansów Publicznych, Komisja Zdrowia, Komisja Nadzwyczajna do spraw ochrony zwierząt, Komisja Nadzwyczajna do spraw zmian w kodyfikacjach oraz Komisja do Spraw Służb Specjalnych. Celem tych zmian jest dostosowanie składów komisji do bieżących potrzeb i zapewnienie efektywnej pracy parlamentarnej. Zmiany personalne mają umożliwić lepsze reprezentowanie różnych opcji politycznych w pracach legislacyjnych.
Przedstawiony dokument jest sprawozdaniem Komisji Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Środków Przekazu dotyczącym Raportu Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji (KRRiT) z realizacji obowiązku zapewnienia udogodnień w programach telewizyjnych w latach 2019-2024. Komisja, po rozpatrzeniu Raportu KRRiT, wnosi o jego przyjęcie przez Wysoki Sejm. Sprawozdanie nie wprowadza bezpośrednich zmian prawnych, a jedynie rekomenduje przyjęcie raportu oceniającego realizację istniejących obowiązków związanych z dostępnością programów telewizyjnych.
Przedstawiony dokument to raport Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji (KRRiT) dla Marszałka Sejmu, dotyczący realizacji obowiązku zapewnienia udogodnień w programach telewizyjnych w latach 2019-2024. Raport, przygotowany na podstawie ustawy o zmianie ustawy o radiofonii i telewizji z 2018 roku, odnosi się do art. 18a ust. 1 ustawy o radiofonii i telewizji i obejmuje analizę możliwości zwiększenia poziomu udogodnień dla osób z niepełnosprawnościami wzroku lub słuchu w kwartalnym czasie nadawania programu. Głównym celem raportu jest ocena dotychczasowego stanu wdrażania udogodnień i przedstawienie ewentualnych rekomendacji w zakresie ich rozszerzenia.
Projekt ustawy o asystencji osobistej osób z niepełnosprawnościami ma na celu systemowe uregulowanie dostępu do tej formy wsparcia, zapewniając indywidualne wsparcie w codziennych czynnościach. Celem jest zwiększenie niezależności i pełnego uczestnictwa w życiu społecznym i zawodowym osób z niepełnosprawnościami, szczególnie tych wymagających intensywnego wsparcia. Ustawa ma wyeliminować dotychczasową zależność od konkursowych i regionalnych rozwiązań, gwarantując ciągłość i powszechność usługi. Jest to realizacja zobowiązań międzynarodowych wynikających z Konwencji ONZ o Prawach Osób z Niepełnosprawnościami, odciążając jednocześnie rodziny i opiekunów.