Interpelacja w sprawie ustawy o ochronie ludności i obronie cywilnej
Data wpływu: 2025-04-17
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka Urszula Nowogórska pyta o niejasności w ustawie o ochronie ludności i obronie cywilnej, dotyczące prowadzenia szkoleń, uprawnień do ich prowadzenia, programu szkoleń oraz weryfikacji ich jakości. Podnosi wątpliwości dotyczące zakresu i interpretacji art. 52 ustawy oraz jego powiązania z art. 50.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie ustawy o ochronie ludności i obronie cywilnej Interpelacja nr 9362 do ministra spraw wewnętrznych i administracji w sprawie ustawy o ochronie ludności i obronie cywilnej Zgłaszający: Urszula Nowogórska Data wpływu: 17-04-2025 Szanowny Panie Ministrze, szkolenia w ramach systemu ochrony ludności i obrony cywilnej mają być jednym z jego stałych i zasadniczych elementów. Można wręcz powiedzieć, że ich jakość przekładać się będzie na to, jak osoby przeszkolone reagować będą na sytuacje kryzysowe i zagrożenia. Dotyczy to nie tylko wiedzy ogólnej (o systemie), ale również np.
znajomości sposobów i zasad alarmowania czy ewakuacji. Przywołując art. 52 ustawy z dnia 5 grudnia 2024 r. o ochronie ludności i obronie cywilnej: „1. Organy ochrony ludności mogą również prowadzić szkolenia z zakresu ochrony ludności i obrony cywilnej dla podmiotów ochrony ludności, zrzeszeń i przedsiębiorców oraz ludności. 2. Podmioty ochrony ludności, w szczególności jednostki organizacyjne Państwowej Straży Pożarnej, związek ochotniczych straży pożarnych, Polski Czerwony Krzyż i Rządowe Centrum Bezpieczeństwa, wspomagają organy ochrony ludności w organizacji szkoleń z zakresu ochrony ludności i obrony cywilnej”.
Jednocześnie szkolenia o tej samej nazwie opisane są w rozporządzeniu MSWiA z dnia 6 lutego 2025 r. w sprawie programów szkoleń z zakresu ochrony ludności i obrony cywilnej oraz wymagań dla podmiotów prowadzących szkolenia, a mianowicie: a) dla kadry podmiotów ochrony ludności – szkolenie określa załącznik nr 7; b) dla członków zrzeszeń i przedsiębiorców – szkolenie określa załącznik nr 8; c) dla ludności – szkolenie określa załącznik nr 9. W przypadku dwóch pierwszych różnica polega tylko na dodaniu słowa „kadra” i „członkowie”, których w art. 52 nie ma.
Trudno jednak uznać, że szkolenie dla pomiotów ochrony ludności lub przedsiębiorców jest czymś innym niż dla ich kadry/członków. Szkoleniu mogą bowiem podlegać jedynie osoby, a nie podmioty lub zrzeszenia. Problem polega jednak na tym, że nie jest jasnym, kto właściwie może prowadzić szkolenia przewidziane w art. 52 i na jakich warunkach. Formalnie rzecz biorąc użyto zwrotu: „Organy ochrony ludności mogą również prowadzić szkolenia…”, w odróżnieniu od zawartego w art. 50 ust. 2 in fine: „Szkolenia dla wójtów (burmistrzów, prezydentów miast) organizują wojewodowie”.
Jeśli zaś chodzi o wspierających organy w tej aktywności, to kadra pomiotów sama podlega szkoleniom, o czym mowa w przywołanym art. 50 ust. 2 ww. ustawy i rozporządzeniu. Należałoby więc chyba uznać, że osoby te są zarówno w grupie osób przewidzianych do szkoleń, jak i mogących szkolić innych. Analizując przepisy, nie jest do końca jasne, co ma być przedmiotem tych szkoleń (tematy, tezy, liczba godzin itd.). Możliwe są tu różne interpretacje. Biorąc powyższe pod uwagę, proszę o odpowiedź na następujące pytania: Czy szkolenia prowadzone na podstawie art. 52 ust. 1 ustawy organ (ich katalog określony jest w art. 9 ust.
1 ustawy) musi prowadzić samodzielnie, czy też może on upoważniać do ich prowadzenia w jego imieniu inne osoby? Czy wsparcie przez podmioty (art. 52 ust. 2) oznacza wspólne prowadzenie zajęć, czy też może to być „zastąpienie” organu w prowadzeniu szkolenia? Czy osoby prowadzące szkolenia z art. 52 ustawy (organ, inne osoby wspierające itd.) muszą spełniać kryteria fachowości określone w § 11 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia z dnia 6 lutego 2025 r. w sprawie programów szkoleń z zakresu ochrony ludności i obrony cywilnej oraz wymagań dla podmiotów prowadzących szkolenia?
Jeżeli nie, czy osoby szkolące innych muszą najpierw same odbyć szkolenie, o którym mowa w art. 50 ustawy? Jaki ma być program tych szkoleń? Czy ma być określony w odpowiednich załącznikach do ww. rozporządzenia z dnia 6 lutego 2025 r., czy też jest to indywidualną sprawą prowadzącego szkolenie? W przypadku, gdyby nie obowiązywały w tym zakresie regulacje zawarte w ww. rozporządzeniu, czy szkolenie takie może trwać np. 2 godziny? Jakie byłoby w takim wypadku uzasadnienie dla istnienia odmiennych wymogów w ramach takich samych szkoleń? Czy szkolenie z art. 52 „zastępuje” szkolenia przewidziane w art. 50 ww. ustawy?
Jak będzie weryfikowana jakość szkoleń prowadzonych na podstawie art. 52 ustawy i kompetencje osób szkolących? Jaki ma być sposób dokumentowania tych szkoleń? Z poważaniem
Posłanka Nowogórska wyraża zaniepokojenie faktem, że pracownicy urzędów wojewódzkich nie są szkoleni w zakresie ochrony ludności i obrony cywilnej, mimo ustawowego obowiązku. Pyta o procentową liczbę przeszkolonych pracowników i wzywa do zmiany praktyki, jeśli szkolenia są wyjątkiem.
Posłanka pyta ministra o interpretację przepisów dotyczących szkoleń z zakresu ochrony ludności i obrony cywilnej dla kadry podmiotów, wskazując na niejasności w rozporządzeniu i potencjalną sprzeczność z ustawą wymagającą corocznych szkoleń. Kwestionuje brak szkoleń aktualizujących dla kadry podmiotów w porównaniu do organów.
Posłanka Nowogórska, w oparciu o obawy przedsiębiorców dotyczące problemów technicznych i bezpieczeństwa danych w systemie KSeF, pyta o możliwość uczynienia go dobrowolnym lub odroczenia jego obowiązywania. Wyraża troskę o stabilność gospodarki i bezpieczeństwo danych firm.
Posłanka Nowogórska, w imieniu lokalnych pszczelarzy, zwraca uwagę na problemy branży związane z nieuczciwym importem, jakością produktów i brakiem wsparcia dla małych gospodarstw. Pyta o plany ministerstwa dotyczące powołania zespołu ds. wsparcia branży, nowelizacji przepisów oraz utworzenia funduszu celowego dla małych producentów.
Posłowie pytają, czy suszenie ziół ciepłym powietrzem jest podstawową produkcją rolniczą, kwestionowaną przez stacje sanitarno-epidemiologiczne. Uważają, że rozbieżna interpretacja przepisów może doprowadzić do delegalizacji działalności plantatorów ziół.
Projekt uchwały dotyczy działań mających na celu zapewnienie, że Trybunał Konstytucyjny spełnia wymogi sądu ustanowionego na mocy prawa, niezawisłego i bezstronnego. Komisja Sprawiedliwości i Praw Człowieka, po ponownym rozpatrzeniu wniosku, wnosi o odrzucenie projektu uchwały. Inicjatywa ustawodawcza związana jest z postulatami niezależności i bezstronności Trybunału Konstytucyjnego. Proponowane odrzucenie sugeruje brak zgody na interwencję w obecny stan prawny lub sposób funkcjonowania TK.
Projekt ustawy zmienia ustawę o ochronie zwierząt, wprowadzając wyjątki od zakazu płoszenia i odstraszania niektórych zwierząt drapieżnych i żubrów, które weszły na teren zabudowań mieszkalnych lub gospodarskich, umożliwiając użycie broni jako zabezpieczenia. Dodatkowo, precyzuje terminologię związaną z amunicją niepenetracyjną i modyfikuje przepisy dotyczące zwierząt, które mogą być odstraszane. Celem zmian jest ochrona mieszkańców i zwierząt domowych przed atakami dzikich zwierząt oraz doprecyzowanie przepisów dotyczących interwencji w sytuacjach zagrożenia. Ustawa ma również na celu ochronę osób działających zgodnie z zezwoleniem, które przypadkowo zranią lub zabiją zwierzę chronione podczas wykonywania czynności odstraszania lub odłowu.
Druk sejmowy nr 2334 dotyczy zgłoszenia kandydatury Pana Artura Kotowskiego na stanowisko sędziego Trybunału Konstytucyjnego. Pan Kotowski jest profesorem nauk prawnych, specjalistą w dziedzinie prawa publicznego i teorii prawa, z bogatym dorobkiem naukowym i doświadczeniem w praktyce prawniczej. Wnioskodawcy, grupa posłów Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość, argumentują, że jego wykształcenie, wiedza i doświadczenie czynią go bardzo dobrym kandydatem na to stanowisko. Kandydaturę popiera szereg posłów z Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość.
Projekt dotyczy zawiadomienia Prezesa Rady Ministrów o zamiarze przedłożenia Prezydentowi RP do ratyfikacji, bez zgody wyrażonej w ustawie, Umowy między Polską a Szwecją o wzajemnej ochronie informacji niejawnych. Komisja Spraw Zagranicznych po rozpatrzeniu zawiadomienia wnosi o przyjęcie go przez Sejm bez zastrzeżeń. Celem jest umożliwienie wzajemnej ochrony informacji niejawnych między oboma krajami na mocy umowy międzynarodowej.
Sprawozdanie Komisji do Spraw Deregulacji dotyczy rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (druk nr 2291). Komisja po pierwszym czytaniu i rozpatrzeniu projektu na posiedzeniu wnioskuje o uchwalenie projektu ustawy przez Sejm bez poprawek. Projekt ten ma na celu deregulację w obszarze szkolnictwa wyższego i nauki, jednak szczegółowe zmiany nie są w tym sprawozdaniu wymienione.