Interpelacja w sprawie doniesień, że Polska może zostać pozbawiona dostępu do unijnego sprzętu obronnego, jeśli nie spełni ideologicznych kryteriów - tzw. unijnych wartości
Data wpływu: 2025-04-26
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł wyraża oburzenie doniesieniami o uzależnianiu dostępu Polski do unijnego sprzętu obronnego od spełnienia ideologicznych kryteriów. Pyta o działania rządu w celu przeciwdziałania temu szantażowi, zapewnienia dostępu do funduszy unijnych i rozwoju krajowego przemysłu zbrojeniowego.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie doniesień, że Polska może zostać pozbawiona dostępu do unijnego sprzętu obronnego, jeśli nie spełni ideologicznych kryteriów - tzw. unijnych wartości Interpelacja nr 9580 do prezesa Rady Ministrów w sprawie doniesień, że Polska może zostać pozbawiona dostępu do unijnego sprzętu obronnego, jeśli nie spełni ideologicznych kryteriów - tzw.
unijnych wartości Zgłaszający: Jarosław Sachajko, Anna Gembicka Data wpływu: 26-04-2025 Szanowny Panie Premierze, z najgłębszym oburzeniem i najwyższym niepokojem składam niniejszą interpelację w związku z bulwersującymi doniesieniami, że Polska może zostać pozbawiona dostępu do unijnego sprzętu obronnego, jeśli nie spełni ideologicznych kryteriów tzw. „unijnych wartości“. Jak podaje portal tysol.pl, dostęp do kluczowych zasobów obronnych, niezbędnych dla bezpieczeństwa naszego kraju, jest uzależniony od politycznych warunków narzucanych przez Brukselę.
Ta skandaliczna praktyka, która stawia ideologię ponad bezpieczeństwo narodowe, jest nie tylko niedopuszczalna, ale i śmiertelnie niebezpieczna w obliczu eskalujących zagrożeń ze strony Rosji. Co więcej, działania te wpisują się w szerszy schemat szantażu wobec Polski, potwierdzony wypowiedziami unijnych urzędników, takich jak Katarina Barley i Ursula von der Leyen, oraz wstrzymywaniem należnych Polsce środków z Krajowego Planu Odbudowy (KPO). Sytuacja ta, w połączeniu z wstrzymaniem zakupów uzbrojenia z USA, w tym kluczowych systemów HIMARS, stanowi bezpośrednie zagrożenie dla polskiej suwerenności i zdolności obronnych.
Nowym i szczególnie niepokojącym elementem tej układanki jest dokument zatytułowany „Wspólna Biała Księga – Europejska Gotowość Obronna 2030“, przyjęty 19 marca 2025 roku. Dokument ten, który ma stanowić fundament przyszłej wspólnotowej polityki obronnej, nie zawiera żadnych zapisów gwarantujących uwzględnienie potrzeb poszczególnych państw członkowskich, w tym Polski – państwa położonego na granicy NATO i najbardziej zagrożonego rosyjską agresją.
Co więcej, istnieją uzasadnione obawy, że dobór sprzętu wojskowego finansowanego przez UE zostanie odgórnie narzucony bez realnych konsultacji z dowództwami narodowymi, nawet w państwach frontowych, takich jak Polska czy Litwa. W praktyce oznacza to, że Polska może zostać zmuszona do rezygnacji z krajowych programów zbrojeniowych na rzecz wspólnotowych, nad którymi nie będzie miała kontroli.
W sytuacji ograniczonych środków oznacza to de facto utratę wpływu na kształtowanie własnych zdolności obronnych – a tym samym narażenie bezpieczeństwa państwa na decyzje podejmowane w Brukseli, niekoniecznie w oparciu o realne zagrożenia, ale raczej polityczne kalkulacje. Jeśli UE zakupi nie ten sprzęt, który będzie potrzebny do odparcia ataku – albo jeśli u władzy w Polsce znajdzie się rząd nieakceptowany przez brukselskich decydentów – nasza armia może zostać pozostawiona bez wsparcia. Informacja o uzależnieniu dostępu do sprzętu obronnego od „unijnych wartości” jest szczególnie szokująca w kontekście obecnej sytuacji geopolitycznej.
Rosja otwarcie grozi Polsce, a jej urzędnicy wprost wskazują nasz kraj jako cel potencjalnych działań militarnych. Pan Premier wielokrotnie ostrzegał z mównicy sejmowej, że Rosja może zaatakować kraj NATO w ciągu zaledwie trzech lat. W takim momencie ograniczanie Polsce dostępu do nowoczesnego uzbrojenia w imię ideologicznych kryteriów jest działaniem na szkodę nie tylko naszego kraju, ale całej wschodniej flanki NATO. Historia uczy nas, że w kluczowych momentach dla bezpieczeństwa Polski zewnętrzne naciski i opóźnienia w dostawach uzbrojenia – jak miało to miejsce przed wrześniem 1939 roku – prowadziły do tragicznych konsekwencji.
Dziś obserwujemy powtórkę tego schematu, gdy Bruksela, zamiast wspierać strategicznego sojusznika, stosuje polityczny szantaż. Wypowiedzi unijnych urzędników jasno potwierdzają, że mamy do czynienia z celową strategią nacisku na Polskę. W 2020 roku Katarina Barley, wiceprzewodnicząca Parlamentu Europejskiego, w rozmowie z Deutschlandfunk stwierdziła: „Polskę i Węgry trzeba finansowo zagłodzić. Dotacje unijne stanowią skuteczną dźwignię“. Te haniebne słowa, mimo przeprosin stacji, odbiły się szerokim echem i ujawniły intencje części unijnych elit.
Posłanka Anna Gembicka pyta o potencjalną niedozwoloną pomoc publiczną udzielaną przez Niemcy dla inwestycji chemicznych, która może negatywnie wpływać na konkurencyjność Grupy Azoty SA. Domaga się informacji o działaniach Ministerstwa Aktywów Państwowych w celu ochrony uczciwej konkurencji dla polskich przedsiębiorstw na rynku UE.
Posłowie wyrażają zaniepokojenie stanem technicznym pojazdów zarejestrowanych za granicą, które nie podlegają polskim badaniom technicznym, co wpływa na bezpieczeństwo ruchu drogowego. Pytają ministra o dane dotyczące wypadków spowodowanych przez cudzoziemców i o planowane działania mające na celu poprawę bezpieczeństwa i równości wobec wszystkich użytkowników dróg.
Posłowie pytają o postęp prac nad projektem ustawy UC95, mającej na celu wprowadzenie abolicji dla właścicieli ciągników rolniczych marki Belarus, i wyrażają zaniepokojenie opóźnieniami. Domagają się szczegółowego harmonogramu prac i wyjaśnień dotyczących zgłoszonych uwag.
Interpelacja dotyczy rozbieżności interpretacyjnych między Prawem pocztowym a Prawem telekomunikacyjnym w kwestii usług powszechnych świadczonych przez przedsiębiorstwa telekomunikacyjne niewyznaczone, w szczególności dostępu do Internetu i komunikacji głosowej. Posłowie pytają, czy usługi te, świadczone przez podmioty niewyznaczone, są traktowane jako usługi powszechne i w jakich okolicznościach tak się dzieje.
Posłowie pytają Ministerstwo Zdrowia o analizę efektywności refundacji systemów ciągłego monitorowania glikemii (CGM) oraz o mechanizmy stabilizacji kosztów i uwzględnienie opinii towarzystw naukowych w procesie decyzyjnym. Wyrażają zaniepokojenie brakiem proporcjonalnej redukcji wydatków na paski diagnostyczne po wprowadzeniu CGM i domagają się doprecyzowania planowanych zmian w obszarze refundacji wyrobów medycznych.
Projekt ustawy zmienia ustawę o ochronie zwierząt, wprowadzając wyjątki od zakazu płoszenia i odstraszania niektórych zwierząt drapieżnych i żubrów, które weszły na teren zabudowań mieszkalnych lub gospodarskich, umożliwiając użycie broni jako zabezpieczenia. Dodatkowo, precyzuje terminologię związaną z amunicją niepenetracyjną i modyfikuje przepisy dotyczące zwierząt, które mogą być odstraszane. Celem zmian jest ochrona mieszkańców i zwierząt domowych przed atakami dzikich zwierząt oraz doprecyzowanie przepisów dotyczących interwencji w sytuacjach zagrożenia. Ustawa ma również na celu ochronę osób działających zgodnie z zezwoleniem, które przypadkowo zranią lub zabiją zwierzę chronione podczas wykonywania czynności odstraszania lub odłowu.
Projekt dotyczy zawiadomienia Prezesa Rady Ministrów o zamiarze przedłożenia Prezydentowi RP do ratyfikacji, bez zgody wyrażonej w ustawie, Umowy między Polską a Szwecją o wzajemnej ochronie informacji niejawnych. Komisja Spraw Zagranicznych po rozpatrzeniu zawiadomienia wnosi o przyjęcie go przez Sejm bez zastrzeżeń. Celem jest umożliwienie wzajemnej ochrony informacji niejawnych między oboma krajami na mocy umowy międzynarodowej.
Projekt ustawy ma na celu implementację dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2557 w sprawie odporności podmiotów krytycznych. Wprowadza zmiany w ustawie o zarządzaniu kryzysowym oraz w niektórych innych ustawach, definiując m.in. pojęcia takie jak 'podmiot krytyczny', 'usługa kluczowa' i 'incydent istotny'. Projekt określa nowe zadania i obowiązki organów właściwych w sprawach zarządzania kryzysowego oraz podmiotów krytycznych, a także zasady sprawowania nadzoru i kontroli. Wprowadza również dokumenty strategiczne takie jak Krajowa Ocena Ryzyka (KOR) i Krajowa Strategia Odporności Podmiotów Krytycznych (KSOPK).
Projekt ustawy wprowadza zmiany w ustawie o ochronie ludności i obronie cywilnej oraz niektórych innych ustawach, mające na celu usprawnienie systemu ochrony ludności w Polsce. Nowelizacja doprecyzowuje zadania i kompetencje różnych organów w zakresie ochrony ludności, w tym Wojskowej Ochrony Przeciwpożarowej i Państwowej Straży Pożarnej. Wprowadza definicję i zasady identyfikacji punktów schronienia, a także reguluje kwestie finansowania zadań z zakresu ochrony ludności i obrony cywilnej, w tym tworzy Program Ochrony Ludności i Obrony Cywilnej. Ustawa ma na celu zwiększenie bezpieczeństwa obywateli w obliczu zagrożeń naturalnych, terrorystycznych i wojennych.
Przedłożony dokument to sprawozdanie Komisji Finansów Publicznych oraz Komisji Obrony Narodowej dotyczące uchwały Senatu w sprawie ustawy o Finansowym Instrumencie Zwiększania Bezpieczeństwa SAFE. Komisje po rozpatrzeniu uchwały Senatu wnoszą o przyjęcie wszystkich poprawek Senatu zawartych w punktach 1-4. Poprawka nr 1 ma być głosowana łącznie z poprawką nr 4. Dokument ten stanowi element procesu legislacyjnego, w którym Sejm rozpatruje poprawki Senatu do ustawy.