Interpelacja w sprawie dostępności aparatów słuchowych dla osób starszych
Data wpływu: 2025-05-06
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Interpelacja dotyczy ograniczonej dostępności aparatów słuchowych dla osób starszych ze względu na niską refundację NFZ, co prowadzi do wykluczenia społecznego i zdrowotnych problemów. Poseł pyta o analizy ministerstwa, liczbę korzystających z refundacji, planowane zwiększenie refundacji oraz objęcie refundacją akcesoriów i serwisu, a także o program profilaktyki słuchu.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie dostępności aparatów słuchowych dla osób starszych Interpelacja nr 9724 do ministra zdrowia w sprawie dostępności aparatów słuchowych dla osób starszych Zgłaszający: Krzysztof Piątkowski, Ewa Kołodziej Data wpływu: 06-05-2025 Szanowna Pani Minister, jednym z najpoważniejszych problemów zdrowotnych dotykających osoby starsze jest niedosłuch – według danych medycznych cierpi na niego ponad 60% seniorów powyżej 70. roku życia. Utrata słuchu prowadzi nie tylko do wykluczenia z życia społecznego, ale również zwiększa ryzyko depresji, zaburzeń lękowych i rozwoju demencji.
Mimo to wciąż niewielki odsetek osób starszych w Polsce decyduje się na korzystanie z aparatów słuchowych. Jednym z głównych powodów jest bariera finansowa. Refundacja zakupu aparatów słuchowych przez Narodowy Fundusz Zdrowia – choć formalnie istnieje – nie odpowiada realnym kosztom tych urządzeń. W przypadku osób powyżej 26. roku życia refundacja wynosi obecnie 1050 zł na jedno ucho (czyli łącznie 2100 zł przy obustronnym niedosłuchu). Tymczasem ceny aparatów słuchowych w klasie średniej i wyższej wahają się od 3000 do nawet 12 000 zł za jeden aparat.
Do tego dochodzą regularne wydatki na wkładki uszne, baterie, środki pielęgnacyjne oraz serwis techniczny. Dla wielu emerytów i rencistów, których dochody nie pozwalają na pokrycie takich kosztów, decyzja o rezygnacji z użytkowania aparatów staje się koniecznością, mimo istniejących wskazań lekarskich. W efekcie osoby te stają się ofiarami systemowej niesprawiedliwości – pozbawione wsparcia w kluczowym aspekcie zdrowotnym i społecznym. W tym kontekście warto zauważyć, że refundacja protez stomatologicznych, ortopedycznych czy leków w wielu przypadkach jest znacznie wyższa i bardziej dostępna.
W związku z powyższym proszę Panią Minister o odpowiedź na następujące pytania. 1. Czy Ministerstwo Zdrowia prowadzi analizy dotyczące zasięgu niedosłuchu u osób starszych oraz jego społecznych i psychologicznych konsekwencji? 2. Ilu seniorów w Polsce korzysta obecnie z refundowanych aparatów słuchowych, a ilu – mimo wskazań – z nich nie korzysta? 3. Czy ministerstwo rozważa zwiększenie kwoty refundacji na zakup aparatów słuchowych, tak aby odpowiadała ona realnym kosztom nowoczesnych urządzeń i nie wykluczała seniorów z systemu wsparcia? 4.
Czy planowane są zmiany, które objęłyby refundacją również akcesoria i serwis aparatów słuchowych, na wzór innych wyrobów medycznych stosowanych długoterminowo? 5. Czy rozważane jest uruchomienie programu profilaktyki słuchu dla seniorów, który obejmowałby systematyczne badania oraz ułatwienie w dostępie do aparatów słuchowych, także dla osób o niższych dochodach? Z wyrazami szacunku Krzysztof Piątkowski Poseł na Sejm RP
Interpelacja dotyczy braku centralnego rejestru procedur medycznie wspomaganej reprodukcji w Polsce, co utrudnia ocenę skuteczności i bezpieczeństwa leczenia niepłodności. Poseł pyta o ewentualne prace nad nowelizacją programu leczenia niepłodności oraz nad stworzeniem takiego rejestru.
Interpelacja dotyczy nierównego dostępu do nowoczesnych terapii dla pacjentów z hemofilią w zależności od wieku, a konkretnie braku dostępu dla dorosłych do terapii dostępnych dla dzieci. Poseł pyta o postęp w udostępnianiu tych terapii dorosłym pacjentom i o działania na rzecz równego dostępu do leczenia.
Przedstawiony dokument to sprawozdanie dwóch komisji sejmowych (Komisji Polityki Senioralnej oraz Komisji Polityki Społecznej i Rodziny) dotyczące Informacji o sytuacji osób starszych w Polsce za rok 2024. Komisje, po rozpatrzeniu informacji i przeprowadzeniu dyskusji, wnioskują do Sejmu o przyjęcie tejże Informacji. Dokument nie proponuje zmian prawnych, a jedynie rekomenduje akceptację raportu o sytuacji seniorów.
Projekt ustawy dotyczy zmian w składach osobowych komisji sejmowych. Na podstawie art. 20 ust. 1 i art. 137 ust. 4 Regulaminu Sejmu, Prezydium Sejmu wnioskuje o odwołanie i powołanie posłów do różnych komisji, takich jak Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych, Komisja do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych, Komisja Finansów Publicznych, Komisja Zdrowia, Komisja Nadzwyczajna do spraw ochrony zwierząt, Komisja Nadzwyczajna do spraw zmian w kodyfikacjach oraz Komisja do Spraw Służb Specjalnych. Celem tych zmian jest dostosowanie składów komisji do bieżących potrzeb i zapewnienie efektywnej pracy parlamentarnej. Zmiany personalne mają umożliwić lepsze reprezentowanie różnych opcji politycznych w pracach legislacyjnych.
Przedstawiony dokument to "Informacja o sytuacji osób starszych w Polsce za 2024 r." przygotowana przez Sekretarz Stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, z upoważnienia Ministra do spraw Polityki Senioralnej. Dokument analizuje różne aspekty życia seniorów, takie jak sytuacja demograficzna, ekonomiczna, rodzinna, zdrowotna, sytuacja na rynku pracy oraz dostępność usług społecznych. Wykorzystano w tym celu najnowsze dane GUS, a celem jest diagnoza i opis warunków życia osób starszych. Zawiera również wnioski i rekomendacje dotyczące polityki senioralnej.
Projekt ustawy wprowadza zmiany w ustawie o gospodarce nieruchomościami, ustawie o ochronie praw lokatorów oraz ustawie o finansowym wsparciu niektórych przedsięwzięć mieszkaniowych. Główne zmiany dotyczą zasad zwrotu bonifikaty przy zbyciu nieruchomości, definicji osoby starszej w kontekście praw lokatorów oraz możliwości nabywania przez gminy lokali od osób starszych z jednoczesnym zapewnieniem im najmu w zasobach gminy. Celem jest ochrona praw osób starszych i wsparcie gmin w zapewnieniu im lokali mieszkalnych. Wprowadzone przepisy regulują również zasady finansowania takich przedsięwzięć.
Projekt ustawy o zmianie ustawy o Funduszu Medycznym wprowadza zmiany dotyczące finansowania ochrony zdrowia w Polsce. Ustanawia subfundusz infrastruktury na potrzeby obronne państwa oraz subfundusz chorób rzadkich u dzieci. Ustawa reguluje także finansowanie świadczeń opieki zdrowotnej, w tym leczenia chorób rzadkich u dzieci terapiami zaawansowanymi, oraz wspiera rozwój teleinformatycznej obsługi pacjentów. Dodatkowo, ustawa określa kwoty finansowania Funduszu Medycznego w latach 2026-2029 i wprowadza zmiany w procedurach związanych z dotacjami dla NFZ.