Interpelacja w sprawie zaniechania dochodzenia reparacji wojennych od Republiki Federalnej Niemiec i politycznej zdrady interesów Rzeczypospolitej
Data wpływu: 2025-05-09
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł kwestionuje stanowisko Premiera o zamknięciu sprawy reparacji wojennych od Niemiec, argumentując, że zrzeczenie się reparacji w 1953 roku było nieważne i szkodliwe dla Polski. Domaga się wyjaśnień prawnych oraz informacji o konsultacjach w tej sprawie i pyta, czy rząd podejmie działania w celu wznowienia roszczeń.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie zaniechania dochodzenia reparacji wojennych od Republiki Federalnej Niemiec i politycznej zdrady interesów Rzeczypospolitej Interpelacja nr 9795 do ministra spraw zagranicznych w sprawie zaniechania dochodzenia reparacji wojennych od Republiki Federalnej Niemiec i politycznej zdrady interesów Rzeczypospolitej Zgłaszający: Jarosław Sachajko, Dariusz Matecki, Anna Gembicka Data wpływu: 09-05-2025 Szanowny Panie Premierze, z najwyższym niepokojem i konsternacją przyjmuję Pana ostatnie publiczne wypowiedzi, w których – w imieniu całego państwa polskiego – ogłasza Pan, że sprawa reparacji wojennych od Niemiec została „zamknięta”.
Wypowiedzi te nie tylko są historycznie nieprawdziwe i prawnie bezzasadne, ale również stanowią poważne naruszenie konstytucyjnych zasad działania władz publicznych – w szczególności zasady legalizmu (art. 7 Konstytucji RP) oraz zasady reprezentacji państwa na arenie międzynarodowej wyłącznie w granicach prawa. Nie mielibyśmy dzisiejszej Polski w takim stanie – z zapaścią infrastruktury, służby zdrowia, edukacji i galopującym długiem – gdyby nie II wojna światowa i niemiecka okupacja.
Przypomnę, że Polska straciła co najmniej 6 milionów obywateli, Warszawa – nasze serce – została zamieniona w morze gruzów, nie sposób tu wymienić wszystkich miejscowości, które zostały zniszczone lub doszczętnie spalone. Niemcy nigdy nie zapłaciły za te zbrodnie. Co więcej, nie ponoszą do dziś żadnych realnych kosztów tej niewyobrażalnej tragedii. Nieważność zrzeczenia się reparacji w 1953 roku Szereg czołowych polskich ekspertów w dziedzinie prawa międzynarodowego i historii prawa jednoznacznie wskazał, że: rzekome „zrzeczenie się” reparacji przez PRL z 23 sierpnia 1953 r.
zostało wydane pod przymusem ZSRR, co oznacza nieważność z mocy art. 52 Konwencji wiedeńskiej o prawie traktatów z 1969 r.; dokument ten nie spełniał wymogów formalnych, nie był ratyfikowany, nie został notyfikowany międzynarodowo, nie był publikowany w Dzienniku Ustaw; odnosił się jedynie do NRD (Niemieckiej Republiki Demokratycznej), nie zaś do RFN, która przejęła odpowiedzialność prawną za III Rzeszę; późniejsze działania władz PRL, w tym formalne wystąpienia do ONZ z lat 60.
i 70., przeczyły rzekomemu zrzeczeniu się; roszczenia z tytułu zbrodni wojennych i przeciw ludzkości nie podlegają przedawnieniu ani zrzeczeniu, będąc objęte normami ius cogens. Powyższe tezy zostały szczegółowo i wielokrotnie uargumentowane m.in. w następujących publikacjach: Beata Komarnicka-Nowak, Wiktoria Nowak, „Ius cogens i moralność międzynarodowa a nieważność zrzeczenia się przez Polskę reparacji wojennych”, law24.pl, 2024; dr hab. Anna Korzeniewska-Lasota, „Reparacje wojenne od Niemiec.
Perspektywa historyczno-prawna”, Publishers Panel, 2024; Mariusz Muszyński, „Skuteczność oświadczenia z 1953 r.”, Kwartalnik Prawa Publicznego 2004, nr 3, s. 43–79; prof. Grzegorz Kucharczyk, liczne wystąpienia publiczne oraz opinie prawne. Skala możliwych roszczeń i potencjalne inwestycje Według raportu Biura Analiz Sejmowych oraz innych niezależnych analiz potencjalna wysokość reparacji wojennych należnych Polsce przekracza 6 bilionów złotych.
Środki te mogłyby zostać przeznaczone na: budowę elektrowni jądrowych: koszt budowy jednej elektrowni jądrowej w Polsce szacowany jest na około 192 miliardy złotych, za kwotę 6 bilionów złotych można by sfinansować budowę ponad 30 takich elektrowni, co zapewniłoby Polsce niezależność energetyczną, a nawet możliwość sprzedaży energii elektrycznej; realizację projektu Centralnego Portu Komunikacyjnego (CPK): zaktualizowany łączny koszt programu CPK do 2032 roku został oszacowany na 131,7 miliarda złotych, środki z reparacji pozwoliłyby na pełne sfinansowanie nie jednego, a kilkudziesięciu takich projektów infrastrukturalnych, obejmujących budowę nowego lotniska oraz sieci kolei dużych prędkości; modernizację infrastruktury transportowej: środki te umożliwiłyby również kompleksową modernizację dróg, linii kolejowych oraz transportu publicznego w całym kraju, co przyczyniłoby się do zwiększenia mobilności obywateli, poprawy jakości życia oraz wzrostu gospodarczego; inwestycje w ochronę zdrowia i edukację: dzięki tym środkom możliwe byłoby zbudowanie nowoczesnych szpitali, szkół i uczelni wyższych, co znacząco wpłynęłoby na poprawę jakości usług publicznych i rozwój kapitału ludzkiego.
Panie Premierze, naród polski nigdy nie wyraził zgody na rezygnację z prawa do sprawiedliwości, nie ma przedawnienia dla zbrodni wojennych, nie ma pokoju bez zapłaty, a Pan – używając swego urzędu – w imieniu własnym, nie narodu, zrzeka się należnych Polsce pieniędzy, które mogłyby na zawsze zmienić oblicze naszej Ojczyzny. W związku z powyższym zwracam się do Pana Premiera z następującymi pytaniami: Na jakiej podstawie prawnej uznaje Pan oświadczenie z 1953 roku za skuteczne i wiążące dla dzisiejszego państwa polskiego? Proszę o wskaz
Posłanka Anna Gembicka pyta o potencjalną niedozwoloną pomoc publiczną udzielaną przez Niemcy dla inwestycji chemicznych, która może negatywnie wpływać na konkurencyjność Grupy Azoty SA. Domaga się informacji o działaniach Ministerstwa Aktywów Państwowych w celu ochrony uczciwej konkurencji dla polskich przedsiębiorstw na rynku UE.
Posłowie wyrażają zaniepokojenie stanem technicznym pojazdów zarejestrowanych za granicą, które nie podlegają polskim badaniom technicznym, co wpływa na bezpieczeństwo ruchu drogowego. Pytają ministra o dane dotyczące wypadków spowodowanych przez cudzoziemców i o planowane działania mające na celu poprawę bezpieczeństwa i równości wobec wszystkich użytkowników dróg.
Posłowie pytają o postęp prac nad projektem ustawy UC95, mającej na celu wprowadzenie abolicji dla właścicieli ciągników rolniczych marki Belarus, i wyrażają zaniepokojenie opóźnieniami. Domagają się szczegółowego harmonogramu prac i wyjaśnień dotyczących zgłoszonych uwag.
Interpelacja dotyczy rozbieżności interpretacyjnych między Prawem pocztowym a Prawem telekomunikacyjnym w kwestii usług powszechnych świadczonych przez przedsiębiorstwa telekomunikacyjne niewyznaczone, w szczególności dostępu do Internetu i komunikacji głosowej. Posłowie pytają, czy usługi te, świadczone przez podmioty niewyznaczone, są traktowane jako usługi powszechne i w jakich okolicznościach tak się dzieje.
Posłowie pytają Ministerstwo Zdrowia o analizę efektywności refundacji systemów ciągłego monitorowania glikemii (CGM) oraz o mechanizmy stabilizacji kosztów i uwzględnienie opinii towarzystw naukowych w procesie decyzyjnym. Wyrażają zaniepokojenie brakiem proporcjonalnej redukcji wydatków na paski diagnostyczne po wprowadzeniu CGM i domagają się doprecyzowania planowanych zmian w obszarze refundacji wyrobów medycznych.
Projekt uchwały Sejmu wyraża solidarność z Ukrainą w czwartą rocznicę rosyjskiej agresji, potępiając działania Rosji jako pogwałcenie prawa międzynarodowego i akty terroru. Potwierdza integralność terytorialną Ukrainy i zobowiązuje Polskę do kontynuowania wsparcia politycznego, humanitarnego i militarnego. Uchwała wyraża uznanie dla solidarności polskiego państwa i społeczeństwa z narodem ukraińskim oraz popiera wysiłki na rzecz odnalezienia i uwolnienia ukraińskich dzieci uprowadzonych przez Rosję. Wzywa Radę Ministrów do kontynuowania pomocy Ukrainie i wprowadzania sankcji wobec Rosji.
Projekt ustawy dotyczy ratyfikacji poprawek do Rzymskiego Statutu Międzynarodowego Trybunału Karnego, przyjętych w latach 2015, 2017 i 2019. Komisje Spraw Zagranicznych oraz Sprawiedliwości i Praw Człowieka, po przeprowadzeniu pierwszego czytania, wnioskują o uchwalenie projektu ustawy bez poprawek. Celem ratyfikacji jest dostosowanie polskiego prawa do międzynarodowych standardów w zakresie ścigania zbrodni międzynarodowych. Proponowana ustawa ma na celu implementacje zmian wynikających z rezolucji Zgromadzenia Państw-Stron Statutu.
Projekt uchwały Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej ma na celu uczczenie 100. rocznicy śmierci kardynała Edmunda Dalbora, arcybiskupa gnieźnieńskiego i poznańskiego oraz prymasa Polski w latach 1915-1926. Uchwała podkreśla jego zasługi dla Polski, w tym działalność duszpasterską, społeczną, zaangażowanie w odbudowę państwowości polskiej, pomoc charytatywną oraz wkład w powstanie Konferencji Episkopatu Polski. Sejm stwierdza, że kardynał Dalbor dobrze przysłużył się Polsce.
Projekt uchwały Sejmu ma na celu upamiętnienie 100-lecia nadania praw miejskich Gdyni. Uchwała podkreśla znaczenie Gdyni jako symbolu odrodzonej Polski, jej rozwoju gospodarczego i udziału w życiu międzynarodowym. Zwraca uwagę na rolę portu w Gdyni jako okna na świat i ważnego elementu gospodarki morskiej II Rzeczypospolitej. Uchwała oddaje hołd twórcom miasta i jego mieszkańcom.
Projekt ustawy dotyczy ratyfikacji poprawek do Rzymskiego Statutu Międzynarodowego Trybunału Karnego, przyjętych w latach 2015, 2017 i 2019. Poprawki te mają na celu wzmocnienie jurysdykcji Trybunału poprzez usunięcie możliwości wyłączenia jurysdykcji w odniesieniu do zbrodni wojennych, rozszerzenie definicji zbrodni wojennych o stosowanie zakazanych broni oraz rozszerzenie definicji zbrodni wojennych na konflikty niemające charakteru międzynarodowego w zakresie wykorzystywania głodzenia jako metody prowadzenia działań wojennych. Ratyfikacja tych poprawek ma na celu efektywne przestrzeganie międzynarodowego prawa humanitarnego oraz wzmocnienie wizerunku Polski jako kraju wspierającego sądownictwo międzynarodowe.