Interpelacja w sprawie poradni leczenia traumy

Szanowna Pani Minister,

w związku z niepokojącymi informacjami dotyczącymi przyszłości pilotażowego programu leczenia traumy, realizowanego przez 18 wyspecjalizowanych poradni leczenia traumy w Polsce, zwracam się z uprzejmą prośbą o wyjaśnienie kluczowych kwestii związanych z dalszym funkcjonowaniem tego programu oraz planami Ministerstwa Zdrowia w zakresie zapewnienia ciągłości terapii dla tysięcy pacjentów.

Pilotażowy program, przedłużony do końca czerwca 2025 roku, zapewnia bezpłatną, kompleksową terapię osobom z doświadczeniem ciężkich traum, takich jak przemoc, wypadki komunikacyjne czy trauma wojenna. Program ten, realizowany bez skierowania i rejonizacji, stanowi unikalne wsparcie dla pacjentów w głębokich kryzysach psychicznych, w tym zagrożonych ryzykiem samobójstwa. Jego zakończenie bez wdrożenia systemowego modelu kontynuacji opieki mogłoby prowadzić do przerwania leczenia, co miałoby dramatyczne konsekwencje dla zdrowia psychicznego pacjentów oraz generowało wysokie koszty społeczne.

Z uzyskanych informacji wynika, że Ministerstwo Zdrowia analizuje dane programu, po czym rozważy zasadność zapewnienia dedykowanych świadczeń lub włączenia ich do funkcjonującego systemu opieki psychiatrycznej. Brak jasnych wytycznych oraz harmonogramu działań budzi jednak obawy wśród pacjentów, terapeutów i podmiotów realizujących program. Decyzja o przyszłości programu leży po stronie Ministerstwa Zdrowia. Wsparcie dla programu wyraził także rzecznik praw obywatelskich, który kolejny raz zwrócił się do ministerstwa w tej sprawie.

W związku z powyższym, kieruję do Pani Minister następujące pytania:

Jakie są szczegółowe plany Ministerstwa Zdrowia dotyczące zapewnienia ciągłości terapii dla pacjentów objętych pilotażowym programem leczenia traumy po 30 czerwca 2025 roku?

Czy ministerstwo planuje włączenie świadczeń leczenia traumy do stałej oferty finansowanej przez NFZ? Jeśli tak, w jakim modelu i terminie?

Czy i w jaki sposób ministerstwo zamierza uwzględnić rekomendacje realizatorów programu oraz dane dotyczące jego efektywności w procesie tworzenia nowego modelu opieki nad osobami z doświadczeniem traumy?

Czy ministerstwo rozważa przedłużenie pilotażu do czasu pełnego wdrożenia systemowego modelu opieki, aby zapobiec przerwaniu terapii pacjentów?

Jakie kroki podejmie ministerstwo w celu zaangażowania konsultantów krajowych oraz innych kluczowych interesariuszy w proces przygotowania nowego modelu opieki psychiatrycznej dla osób z traumami?

Utrzymanie programu w obecnym modelu lub jego rozbudowa jest kluczowe dla zachowania ciągłości i skuteczności leczenia osób z najcięższymi doświadczeniami traumatycznymi. Przeniesienie świadczeń do standardowych kontraktów NFZ bez dodatkowych środków mogłoby ograniczyć dostępność pomocy, wydłużyć czas terapii oraz pogłębić kryzys w dostępie do usług psychiatrycznych i psychoterapeutycznych w Polsce.

Z wyrazami szacunku