Interpelacja w sprawie poradni leczenia traumy
Data wpływu: 2025-05-12
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłowie pytają o plany Ministerstwa Zdrowia dotyczące przyszłości pilotażowego programu leczenia traumy po jego zakończeniu i wyrażają obawę o ciągłość terapii dla pacjentów. Domagają się jasnych wytycznych i włączenia leczenia traumy do stałej oferty finansowanej przez NFZ.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie poradni leczenia traumy Interpelacja nr 9797 do ministra zdrowia w sprawie poradni leczenia traumy Zgłaszający: Anna Gembicka, Jarosław Sachajko Data wpływu: 12-05-2025 Szanowna Pani Minister, w związku z niepokojącymi informacjami dotyczącymi przyszłości pilotażowego programu leczenia traumy, realizowanego przez 18 wyspecjalizowanych poradni leczenia traumy w Polsce, zwracam się z uprzejmą prośbą o wyjaśnienie kluczowych kwestii związanych z dalszym funkcjonowaniem tego programu oraz planami Ministerstwa Zdrowia w zakresie zapewnienia ciągłości terapii dla tysięcy pacjentów.
Pilotażowy program, przedłużony do końca czerwca 2025 roku, zapewnia bezpłatną, kompleksową terapię osobom z doświadczeniem ciężkich traum, takich jak przemoc, wypadki komunikacyjne czy trauma wojenna. Program ten, realizowany bez skierowania i rejonizacji, stanowi unikalne wsparcie dla pacjentów w głębokich kryzysach psychicznych, w tym zagrożonych ryzykiem samobójstwa. Jego zakończenie bez wdrożenia systemowego modelu kontynuacji opieki mogłoby prowadzić do przerwania leczenia, co miałoby dramatyczne konsekwencje dla zdrowia psychicznego pacjentów oraz generowało wysokie koszty społeczne.
Z uzyskanych informacji wynika, że Ministerstwo Zdrowia analizuje dane programu, po czym rozważy zasadność zapewnienia dedykowanych świadczeń lub włączenia ich do funkcjonującego systemu opieki psychiatrycznej. Brak jasnych wytycznych oraz harmonogramu działań budzi jednak obawy wśród pacjentów, terapeutów i podmiotów realizujących program. Decyzja o przyszłości programu leży po stronie Ministerstwa Zdrowia. Wsparcie dla programu wyraził także rzecznik praw obywatelskich, który kolejny raz zwrócił się do ministerstwa w tej sprawie.
W związku z powyższym, kieruję do Pani Minister następujące pytania: Jakie są szczegółowe plany Ministerstwa Zdrowia dotyczące zapewnienia ciągłości terapii dla pacjentów objętych pilotażowym programem leczenia traumy po 30 czerwca 2025 roku? Czy ministerstwo planuje włączenie świadczeń leczenia traumy do stałej oferty finansowanej przez NFZ? Jeśli tak, w jakim modelu i terminie? Czy i w jaki sposób ministerstwo zamierza uwzględnić rekomendacje realizatorów programu oraz dane dotyczące jego efektywności w procesie tworzenia nowego modelu opieki nad osobami z doświadczeniem traumy?
Czy ministerstwo rozważa przedłużenie pilotażu do czasu pełnego wdrożenia systemowego modelu opieki, aby zapobiec przerwaniu terapii pacjentów? Jakie kroki podejmie ministerstwo w celu zaangażowania konsultantów krajowych oraz innych kluczowych interesariuszy w proces przygotowania nowego modelu opieki psychiatrycznej dla osób z traumami? Utrzymanie programu w obecnym modelu lub jego rozbudowa jest kluczowe dla zachowania ciągłości i skuteczności leczenia osób z najcięższymi doświadczeniami traumatycznymi.
Przeniesienie świadczeń do standardowych kontraktów NFZ bez dodatkowych środków mogłoby ograniczyć dostępność pomocy, wydłużyć czas terapii oraz pogłębić kryzys w dostępie do usług psychiatrycznych i psychoterapeutycznych w Polsce. Z wyrazami szacunku
Posłanka Anna Gembicka pyta o potencjalną niedozwoloną pomoc publiczną udzielaną przez Niemcy dla inwestycji chemicznych, która może negatywnie wpływać na konkurencyjność Grupy Azoty SA. Domaga się informacji o działaniach Ministerstwa Aktywów Państwowych w celu ochrony uczciwej konkurencji dla polskich przedsiębiorstw na rynku UE.
Posłowie wyrażają zaniepokojenie stanem technicznym pojazdów zarejestrowanych za granicą, które nie podlegają polskim badaniom technicznym, co wpływa na bezpieczeństwo ruchu drogowego. Pytają ministra o dane dotyczące wypadków spowodowanych przez cudzoziemców i o planowane działania mające na celu poprawę bezpieczeństwa i równości wobec wszystkich użytkowników dróg.
Posłowie pytają o postęp prac nad projektem ustawy UC95, mającej na celu wprowadzenie abolicji dla właścicieli ciągników rolniczych marki Belarus, i wyrażają zaniepokojenie opóźnieniami. Domagają się szczegółowego harmonogramu prac i wyjaśnień dotyczących zgłoszonych uwag.
Interpelacja dotyczy rozbieżności interpretacyjnych między Prawem pocztowym a Prawem telekomunikacyjnym w kwestii usług powszechnych świadczonych przez przedsiębiorstwa telekomunikacyjne niewyznaczone, w szczególności dostępu do Internetu i komunikacji głosowej. Posłowie pytają, czy usługi te, świadczone przez podmioty niewyznaczone, są traktowane jako usługi powszechne i w jakich okolicznościach tak się dzieje.
Posłowie pytają Ministerstwo Zdrowia o analizę efektywności refundacji systemów ciągłego monitorowania glikemii (CGM) oraz o mechanizmy stabilizacji kosztów i uwzględnienie opinii towarzystw naukowych w procesie decyzyjnym. Wyrażają zaniepokojenie brakiem proporcjonalnej redukcji wydatków na paski diagnostyczne po wprowadzeniu CGM i domagają się doprecyzowania planowanych zmian w obszarze refundacji wyrobów medycznych.
Projekt ustawy dotyczy zmian w składach osobowych komisji sejmowych. Na podstawie art. 20 ust. 1 i art. 137 ust. 4 Regulaminu Sejmu, Prezydium Sejmu wnioskuje o odwołanie i powołanie posłów do różnych komisji, takich jak Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych, Komisja do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych, Komisja Finansów Publicznych, Komisja Zdrowia, Komisja Nadzwyczajna do spraw ochrony zwierząt, Komisja Nadzwyczajna do spraw zmian w kodyfikacjach oraz Komisja do Spraw Służb Specjalnych. Celem tych zmian jest dostosowanie składów komisji do bieżących potrzeb i zapewnienie efektywnej pracy parlamentarnej. Zmiany personalne mają umożliwić lepsze reprezentowanie różnych opcji politycznych w pracach legislacyjnych.
Projekt ustawy o zmianie ustawy o Funduszu Medycznym wprowadza zmiany dotyczące finansowania ochrony zdrowia w Polsce. Ustanawia subfundusz infrastruktury na potrzeby obronne państwa oraz subfundusz chorób rzadkich u dzieci. Ustawa reguluje także finansowanie świadczeń opieki zdrowotnej, w tym leczenia chorób rzadkich u dzieci terapiami zaawansowanymi, oraz wspiera rozwój teleinformatycznej obsługi pacjentów. Dodatkowo, ustawa określa kwoty finansowania Funduszu Medycznego w latach 2026-2029 i wprowadza zmiany w procedurach związanych z dotacjami dla NFZ.
Projekt ustawy zakłada zmiany w ustawie o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz ustawie o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych. Głównym celem jest zapewnienie bezpłatnego dostępu do antykoncepcji dla kobiet w wieku od 18 do 25 lat. Dodatkowo, ustawa ma na celu poszerzenie katalogu refundowanych środków antykoncepcyjnych dla wszystkich kobiet. Wprowadzenie tych zmian ma poprawić dostępność antykoncepcji, zwiększyć poczucie bezpieczeństwa kobiet oraz umożliwić im podejmowanie świadomych decyzji dotyczących macierzyństwa.
Projekt ustawy wprowadza zmiany w ustawie o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz w ustawie o aplikacji mObywatel. Głównym celem jest doprecyzowanie kodów procedur medycznych i chorób w dokumentacji, modyfikacja zasad dotyczących skierowań (szczególnie elektronicznych), wprowadzenie sankcji za niewywiązywanie się z obowiązku zgłaszania świadczeń do centralnej rejestracji i usprawnienie przekazywania informacji o spełnianiu kryteriów włączenia do programów zdrowotnych za pośrednictwem aplikacji mObywatel. Projekt ma na celu poprawę efektywności i transparentności w systemie opieki zdrowotnej. Wprowadzane poprawki dotyczą zarówno kwestii technicznych, jak i zasad finansowania świadczeń.
Projekt ustawy ma na celu ograniczenie spożycia alkoholu w Polsce poprzez wprowadzenie szeregu regulacji dotyczących jego dostępności i promocji. Kluczowe zmiany to m.in. całkowity zakaz reklamy alkoholu, ograniczenie sprzedaży w godzinach nocnych, zakaz sprzedaży na stacjach paliw i w placówkach medycznych, oraz regulacje dotyczące sprzedaży internetowej i minimalnych cen. Dodatkowo, ustawa porządkuje system finansowania działań profilaktycznych, przeznaczając środki na wsparcie sportu dzieci i młodzieży oraz przeciwdziałanie przemocy domowej. Celem jest ochrona zdrowia publicznego, zwłaszcza dzieci i młodzieży, przed negatywnymi skutkami spożycia alkoholu.