Interpelacja w sprawie sytuacji doktorantów czwartego roku szkół doktorskich po 1 października 2025 r.
Data wpływu: 2025-05-15
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka Paulina Matysiak interweniuje w sprawie trudnej sytuacji doktorantów czwartego roku szkół doktorskich, którzy po 1 października 2025 r. utracą stypendia i ubezpieczenie. Pyta, czy ministerstwo planuje wprowadzenie stypendiów pomostowych oraz mechanizmów wsparcia dla doktorantów przedłużających kształcenie, szczególnie tych dotkniętych pandemią i wojną w Ukrainie.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie sytuacji doktorantów czwartego roku szkół doktorskich po 1 października 2025 r. Interpelacja nr 9867 do ministra nauki i szkolnictwa wyższego w sprawie sytuacji doktorantów czwartego roku szkół doktorskich po 1 października 2025 r. Zgłaszający: Paulina Matysiak Data wpływu: 15-05-2025 Szanowny Panie Ministrze, środowisko doktorantów zwróciło mi uwagę na trudną sytuację, w której znalazły się osoby z czwartego roku szkół doktorskich; otóż z dniem 1 października 2025 roku utracą one prawo do stypendium doktoranckiego, ubezpieczenia zdrowotnego oraz ulg przysługujących im w transporcie publicznym.
Jednocześnie wielu z tych doktorantów będzie kontynuować kształcenie i prowadzenie badań naukowych w ramach przygotowywania rozprawy doktorskiej. Obecne warunki stawiają ich przed dramatycznym wyborem: kontynuować pisanie doktoratu bez środków do życia i ubezpieczenia czy porzucić naukę na rzecz pracy zarobkowej. Warto przy tym podkreślić, że zrealizowanie doktoratu w cztery lata - choć formalnie przewidziane przez ustawę - w wielu przypadkach okazuje się po prostu niemożliwe.
Wpływ na to miały czynniki całkowicie niezależne od doktorantów: pandemia COVID-19, wojna w Ukrainie i jej gospodarcze następstwa, w tym inflacja oraz kryzys mieszkaniowy, a także skomplikowane i czasochłonne procedury wewnętrzne uczelni. W praktyce realizacja badań, publikacja wyników i ukończenie rozprawy doktorskiej w tak krótkim czasie udaje się tylko w nielicznych przypadkach. Dlatego większość krajów europejskich przyjmuje model pięcioletni jako standard przy jednoczesnym zapewnieniu wsparcia socjalnego doktorantom również na końcowym etapie kształcenia.
Obecna ustawa dopuszcza przedłużenie okresu kształcenia o maksymalnie dwa lata, jednak nie przewiduje żadnego mechanizmu finansowego dla osób korzystających z tego rozwiązania. W rezultacie doktoranci zostają odcięci od wsparcia państwa - bez stypendium, bez ubezpieczenia zdrowotnego i bez ulg, które dotychczas im przysługiwały. W następstwie wiele osób nie kończy doktoratu - nie z powodu braku kompetencji czy zaangażowania, lecz ze względu na skomplikowaną sytuację materialną.
Szczególne trudności dotyczą obecnych doktorantów czwartego roku, którzy rozpoczęli kształcenie w 2021 roku, czyli w czasie pandemii i tuż przed wybuchem wojny w Ukrainie. To właśnie oni najbardziej odczuli ograniczenia pandemiczne, które uniemożliwiały prowadzenie badań, odbywanie zajęć dydaktycznych i rozwój naukowy. Jednocześnie otrzymywali bardzo niskie stypendium - ok. 2000 zł miesięcznie - przy gwałtownie rosnących kosztach życia. Z zapowiedzianych przez państwo podwyżek skorzystali dopiero pod koniec swojego cyklu kształcenia.
Ponadto skutki wojny w Ukrainie - w tym kryzys mieszkaniowy, niedobór miejsc w akademikach i kilkukrotne wzrosty czynszów - tylko pogorszyły ich sytuację materialną. Wiele osób było zmuszonych skoncentrować się na pracy zarobkowej, zaniedbując z konieczności pracę naukową. Doktoranci znajdujący się na końcowym etapie pracy naukowej potrzebują obecnie minimum wsparcia - nie pełnego stypendium, lecz choćby jego pomostowej formy, pozwalającej na dokończenie badań i rozprawy bez ryzyka utraty ubezpieczenia zdrowotnego i podstawowych środków do życia. Propozycja wprowadzenia stypendium pomostowego w obniżonej wysokości - np.
połowy stypendium sprzed oceny śródokresowej - jest rozsądnym kompromisem, który pozwala uniknąć ryzyka sztucznego przedłużania kształcenia, a jednocześnie daje realne wsparcie osobom na „ostatniej prostej”. Warto zaznaczyć, że takie rozwiązanie nie wymaga zmiany ustawy - może to być inne stypendium niż stypendium doktoranckie. Formalnie możliwe jest wprowadzenie takiego wsparcia już teraz, z inicjatywy ministerstwa.
Argument o autonomii uczelni, który pojawia się w odpowiedziach ministerstwa na podobne postulaty, nie znajduje odzwierciedlenia w praktyce - żadna uczelnia nie utworzy systemowego funduszu stypendialnego bez wyraźnych wytycznych i wsparcia ze strony resortu. Sprawa ma charakter pilny, ponieważ stypendia kończą się we wrześniu 2025 roku, a obecni doktoranci czwartego roku nie mają żadnej gwarancji jakiejkolwiek pomocy po tej dacie. W interesie całego systemu nauki i szkolnictwa wyższego jest udzielenie im wsparcia, które pozwoli im bezpiecznie ukończyć rozpoczętą pracę naukową. W związku z powyższym, działając na podstawie art. 14 ust.
Posłanka Paulina Matysiak wyraża zaniepokojenie planowanymi zmianami organizacyjnymi w Banku Pocztowym SA i Poczcie Polskiej Finanse sp. z o.o., pytając o analizę ryzyka, zgodność z regulacjami i wpływ na pracowników. Pyta, czy Ministerstwo Aktywów Państwowych oceniło wpływ tych zmian na bezpieczeństwo klientów, zarządzanie majątkiem publicznym i stabilność zatrudnienia.
Interpelacja dotyczy nagłego zaprzestania pełnienia funkcji przez polskiego przedstawiciela w Radzie ICAO po zaledwie sześciu miesiącach od powołania, co kompromituje Polskę. Posłowie pytają o przyczyny rezygnacji, uzgodnienia z ministerstwami i krajami CERG oraz o koszty promocji kandydata i przyszłe reprezentowanie Polski w ICAO.
Posłowie wyrażają zaniepokojenie opóźnieniami w przygotowaniu nowych przepisów dotyczących znaków i sygnałów drogowych, które mają zastąpić dotychczasowe regulacje do 20 września 2026 roku. Pytają ministra o postęp prac, przyczyny opóźnień i ryzyko powstania luki prawnej.
Sprawozdanie Komisji do Spraw Deregulacji dotyczy rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (druk nr 2291). Komisja po pierwszym czytaniu i rozpatrzeniu projektu na posiedzeniu wnioskuje o uchwalenie projektu ustawy przez Sejm bez poprawek. Projekt ten ma na celu deregulację w obszarze szkolnictwa wyższego i nauki, jednak szczegółowe zmiany nie są w tym sprawozdaniu wymienione.
Projekt ustawy ma na celu zmianę w Prawie o szkolnictwie wyższym i nauce, aby umożliwić uczelniom finansowanie wsparcia dla osób niepełnosprawnych uczestniczących w studiach podyplomowych z dotacji budżetowej przeznaczonej na ten cel. Obecnie dotacja ta obejmuje tylko studentów i doktorantów, a proponowane zmiany mają na celu rozszerzenie wsparcia na uczestników studiów podyplomowych. Zmiana ta ma zapewnić równy dostęp do kształcenia podyplomowego dla wszystkich zainteresowanych, niezależnie od niepełnosprawności. Ustawa ma charakter deregulacyjny i nie wiąże się ze zwiększeniem środków na dotacje, lecz umożliwia uczelniom elastyczne gospodarowanie środkami.
Projekt ustawy wprowadza zmianę w Prawie o szkolnictwie wyższym i nauce, umożliwiając doktorantom znajdującym się w trudnej sytuacji życiowej otrzymanie zapomogi. Zapomoga ta przysługuje wyłącznie obywatelom polskim. Warunki przyznawania zapomogi mają być określane przez rektora uczelni lub dyrektora odpowiedniej instytucji w uzgodnieniu z samorządem doktorantów. Celem ustawy jest wsparcie finansowe doktorantów w trudnych sytuacjach życiowych, co potencjalnie wpłynie na poprawę ich warunków studiowania i prowadzenia badań.
Projekt ustawy wprowadza możliwość przyznawania zapomóg doktorantom, którzy znaleźli się w trudnej sytuacji życiowej. Dodaje on art. 209a do Ustawy Prawo o Szkolnictwie Wyższym i Nauce. Warunki przyznawania zapomogi mają być ustalone przez rektora uczelni lub dyrektora odpowiedniej jednostki naukowej w porozumieniu z samorządem doktorantów. Ustawa ma wejść w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Projekt ustawy zakłada utworzenie Uniwersytetu Bezpieczeństwa Narodowego poprzez przekształcenie istniejącej Akademii Sztuki Wojennej. Celem jest stworzenie wiodącego ośrodka rozwoju myśli strategicznej, innowacji technologicznych i interdyscyplinarnych badań nad bezpieczeństwem, zdolnego do kształcenia kadr na najwyższym poziomie. Ustawa przewiduje zachowanie ciągłości działalności dydaktycznej i badawczej, a także praw i obowiązków Akademii. Uniwersytet ma wzmocnić obronność państwa, rozwijać kompetencje cyfrowe i wspierać współpracę międzynarodową.