Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Celem projektu ma być uelastycznienie podejścia organu nadzoru do oceny opóźnień, tak aby kara nie była automatyczna, lecz zależała od charakteru i skali naruszenia.
Mam trzy pytania. Jak organ nadzoru będzie rozróżniał, które opóźnienia są uzasadnione, a które wynikają ze złej woli, zaniedbań lub polityki finansowej zakładów ubezpieczeń? Czy projekt przewiduje wprowadzenie dodatkowych mechanizmów ochrony klientów, aby brak obligatoryjnych kar nie oznaczał de facto osłabienia pozycji obywatela w starciu z dużą instytucją finansową? Czy organ nadzoru będzie dysponował wystarczającymi narzędziami, aby skutecznie reagować na przypadki uporczywego przeciągania postępowań likwidacyjnych i zapewnić, że brak obligatoryjnych kar nie przerodzi się w faktyczną bezkarność zakładów ubezpieczeń? Dziękuję.