Interpelacja w sprawie poprawy organizacji i finansowania oddziałów ortopedii i traumatologii narządu ruchu, ze szczególnym uwzględnieniem woj. warmińsko-mazurskiego
Data wpływu: 2025-06-25
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka Iwona Arent interpeluje w sprawie niedofinansowania i organizacji oddziałów ortopedii i traumatologii, szczególnie w województwie warmińsko-mazurskim, wskazując na liczne problemy systemowe i brak odpowiednich działań ze strony Ministerstwa Zdrowia. Pyta o plany poprawy finansowania, zwiększenia limitów na endoprotezoplastyki, wdrożenia systemu oceny jakości leczenia oraz wsparcie dla utworzenia oddziału chirurgii kręgosłupa.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie poprawy organizacji i finansowania oddziałów ortopedii i traumatologii narządu ruchu, ze szczególnym uwzględnieniem woj. warmińsko-mazurskiego Interpelacja nr 10545 do ministra zdrowia w sprawie poprawy organizacji i finansowania oddziałów ortopedii i traumatologii narządu ruchu, ze szczególnym uwzględnieniem woj.
warmińsko-mazurskiego Zgłaszający: Iwona Ewa Arent Data wpływu: 25-06-2025 Szanowna Pani Minister, zwracam się z interpelacją w imieniu środowiska medycznego i pacjentów regionu warmińsko-mazurskiego, którego sytuacja w zakresie leczenia ortopedycznego i urazowego wymaga pilnych działań naprawczych na poziomie centralnym. W rozmowie z lekarzem ortopedą z wieloletnim doświadczeniem klinicznym, wskazano mi szereg systemowych problemów, które negatywnie wpływają na organizację pracy oddziałów ortopedii i traumatologii narządu ruchu, dostępność świadczeń i bezpieczeństwo zdrowotne pacjentów. Poniżej przedstawiam najważniejsze z nich: 1.
Zbyt niskie roczne ryczałty i limity świadczeń ortopedycznych Obecnie planowe zabiegi ortopedyczne oraz leczenie urazów rozliczane są z jednego, wspólnego ryczałtu. Jest on jednak dalece niewystarczający, przez co dochodzi do sytuacji, w której nawet poważne złamania są odraczane w czasie z powodu wyczerpania limitów. To niezrozumiałe, że procedury ratujące sprawność są objęte ograniczeniami ilościowymi, mimo że dotyczą stanów nagłych. 2.
Niewystarczające limity na endoprotezoplastykę Liczba refundowanych zabiegów wymiany stawów biodrowych i kolanowych nie odpowiada rzeczywistym potrzebom – w niektórych ośrodkach limity są dwukrotnie niższe niż zapotrzebowanie. W efekcie pacjenci czekają miesiącami – często ponad rok – na operację, co prowadzi do trwałego pogorszenia ich stanu zdrowia i jakości życia. 3. Brak systemowej oceny jakości leczenia W przeciwieństwie do wielu krajów europejskich, w Polsce nie istnieje obowiązkowy system monitorowania jakości leczenia ortopedycznego, np. w zakresie skuteczności zabiegów, powikłań, reoperacji czy stosowanych implantów.
Tymczasem jakość usług nie jest brana pod uwagę przy kontraktowaniu świadczeń przez NFZ, co nie sprzyja budowaniu konkurencji opartej na rzetelnych danych medycznych. 4. Brak oddziału chirurgii kręgosłupa w województwie warmińsko-mazurskim Pomimo dostępnej kadry, infrastruktury oraz potrzeby zdrowotnej, w regionie nie funkcjonuje oddział chirurgii kręgosłupa. Pomysł utworzenia takiego ośrodka w Wojewódzkim Szpitalu Specjalistycznym w Olsztynie zyskał wstępne poparcie władz, lecz od ponad roku projekt pozostaje w martwym punkcie. Tymczasem pacjenci są zmuszeni do leczenia w odległych województwach. 5.
Niewykorzystane zasoby operacyjne Blok operacyjny w WSS w Olsztynie dysponuje nawet 14 salami operacyjnymi, lecz ze względu na niedobory kadrowe i limity finansowe, ortopedia korzysta z zaledwie jednej. To prowadzi do odraczania pilnych operacji pourazowych o 2–4 dni oraz przekładania planowych zabiegów nawet o kilkanaście miesięcy. Zasoby są niewykorzystywane, a pacjenci cierpią. 6. Zakaz wykonywania odpłatnych świadczeń w szpitalach publicznych Obowiązujące przepisy zakazują realizacji odpłatnych świadczeń w szpitalach publicznych, nawet jeśli pacjent wyraża zgodę na poniesienie kosztów.
W sytuacji niewydolności systemu publicznego, taki zakaz uniemożliwia choćby częściowe odciążenie kolejek i wykorzystanie niewykorzystanego potencjału szpitali. W związku z powyższym, proszę o odpowiedź na następujące pytania: Czy Ministerstwo Zdrowia planuje zwiększenie rocznych ryczałtów i oddzielenie finansowania procedur urazowych od planowych w zakresie ortopedii? Czy resort zamierza podjąć działania w celu zwiększenia limitów endoprotezoplastyk – szczególnie w regionach o największym zapotrzebowaniu?
Czy przewidywane jest wdrożenie ogólnopolskiego systemu oceny jakości leczenia ortopedycznego, wzorowanego na europejskich rejestrach i standardach? Czy Ministerstwo Zdrowia wspiera powstanie oddziału chirurgii kręgosłupa w województwie warmińsko-mazurskim oraz czy możliwe jest uruchomienie dedykowanego konkursu lub dodatkowego finansowania? Czy planowane są zmiany przepisów umożliwiające świadczenie odpłatnych usług w szpitalach publicznych, w warunkach wolnych zasobów i za zgodą pacjenta? Czy ministerstwo analizuje skalę niewykorzystania infrastruktury operacyjnej w szpitalach oraz planuje działania naprawcze w tym zakresie?
Interpelacja dotyczy tragicznej śmierci pensjonariuszki DPS, która zmarła z wychłodzenia po opuszczeniu placówki, co rodzi pytania o nadzór i bezpieczeństwo w DPS-ach. Posłowie pytają o działania ministerstwa w celu zapobiegania podobnym tragediom i wzmocnienia nadzoru nad domami pomocy społecznej.
Posłowie interweniują w sprawie braku dostępu pacjentów onkologicznych do orzeczeń lekarzy orzeczników ZUS, co opóźnia przyznawanie świadczeń rehabilitacyjnych. Kwestionują organizację pracy ZUS i pytają o działania naprawcze ministerstwa.
Posłanka Iwona Ewa Arent wyraża zaniepokojenie współpracą lokalnych władz Gołdapi z niemieckim Związkiem Wypędzonych i zarzuca staroście gołdapskiemu wprowadzenie jej w błąd w oficjalnej korespondencji. Pyta ministra o działania wyjaśniające oraz zapobiegawcze, mające na celu uniemożliwienie współpracy samorządów z organizacjami rewizjonistycznymi.
Posłowie pytają o przyczyny odmawiania zgody na modernizację obiektów rekreacyjno-wypoczynkowych dzierżawionych od Lasów Państwowych, pomimo umownych uprawnień dzierżawców. Interpelacja wyraża obawę o degradację obiektów i ograniczenie działalności gospodarczej dzierżawców.
Interpelacja dotyczy upolitycznienia przekazywania sprzętu dla OSP zakupionego ze środków KRUS przez polityków PSL, co budzi wątpliwości co do przejrzystości i wykorzystywania środków publicznych. Posłowie pytają o podstawę prawną takiego działania, procedury zapraszania gości, udostępnienie listy wspartych OSP oraz o monitoring wykorzystywania środków publicznych w celach promocyjnych.
Ustawa o Finansowym Instrumencie Zwiększenia Bezpieczeństwa SAFE ustanawia ramy prawne dla działania tego instrumentu, mającego na celu finansowanie inwestycji w europejskim przemyśle obronnym. Określa zasady kontroli i audytu wykorzystania środków z pożyczki SAFE, udzielanej na podstawie rozporządzenia UE. Tworzy FIZB w Banku Gospodarstwa Krajowego, precyzuje źródła finansowania i przeznaczenie środków, a także zasady współpracy między ministrem obrony, innymi ministrami i BGK. Ustawa wprowadza zmiany w Prawie bankowym, ustawie o finansach publicznych i ustawie o Krajowej Administracji Skarbowej, dostosowując je do funkcjonowania FIZB.
Projekt uchwały Sejmu dotyczy sfinansowania polskiego udziału w pożyczce udzielanej Ukrainie przez Unię Europejską w wysokości 90 miliardów euro. Środki na ten cel mają pochodzić z zamrożonych aktywów rosyjskich na terytorium Polski, należących do osób i podmiotów wpisanych na listę sankcyjną. Celem uchwały jest wsparcie Ukrainy oraz osłabienie Rosji, co Sejm postrzega jako polską rację stanu. Sejm wzywa Rząd RP do niezwłocznego wypracowania mechanizmów prawnych i organizacyjnych w celu realizacji tego finansowania.
Projekt ustawy dotyczy zmian w składach osobowych komisji sejmowych. Na podstawie art. 20 ust. 1 i art. 137 ust. 4 Regulaminu Sejmu, Prezydium Sejmu wnioskuje o odwołanie i powołanie posłów do różnych komisji, takich jak Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych, Komisja do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych, Komisja Finansów Publicznych, Komisja Zdrowia, Komisja Nadzwyczajna do spraw ochrony zwierząt, Komisja Nadzwyczajna do spraw zmian w kodyfikacjach oraz Komisja do Spraw Służb Specjalnych. Celem tych zmian jest dostosowanie składów komisji do bieżących potrzeb i zapewnienie efektywnej pracy parlamentarnej. Zmiany personalne mają umożliwić lepsze reprezentowanie różnych opcji politycznych w pracach legislacyjnych.
Przedstawiony tekst to fragment druku sejmowego dotyczącego ustawy budżetowej na rok 2026, po rozpatrzeniu przez Senat. Senat proponuje 10 poprawek do ustawy, obejmujących głównie przesunięcia środków między różnymi częściami budżetu państwa. Celem tych poprawek jest m.in. zwiększenie finansowania zadań własnych JST, przygotowań do Jamboree Skautowego, wsparcie Europejskiego Centrum Solidarności, Biblioteki Narodowej, Polskiej Organizacji Turystycznej, programów dla seniorów, rozbudowy szpitala w Bydgoszczy, cyberbezpieczeństwa i aktualizacja terminu wejścia w życie ustawy. Poprawki te mają na celu lepsze dostosowanie budżetu do aktualnych potrzeb i priorytetów państwa.
Projekt ustawy nowelizuje ustawę o języku polskim, wprowadzając wyjątki od obowiązku używania języka polskiego. Wyjątki te dotyczą procedur wyboru projektów finansowanych ze środków europejskich oraz konkursów na projekty badań naukowych, umożliwiając używanie języków obcych w sytuacjach uzasadnionych międzynarodowym charakterem lub koniecznością oceny przez zagranicznych ekspertów. Celem jest usprawnienie procesów związanych z projektami o charakterze międzynarodowym i badaniami naukowymi. Nowelizacja nie obejmuje konkursów i wyborów rozpoczętych przed wejściem w życie ustawy.