Interpelacja w sprawie nieakceptowanej asymetrii w finansowaniu nauczania języka niemieckiego w Polsce i języka polskiego w Niemczech oraz braku uznania mniejszości polskiej przez Republikę Federalną Niemiec

Szanowni Państwo Ministrowie,

z najwyższym zaniepokojeniem zwracam się z interpelacją dotyczącą nieakceptowalnej i głęboko niesprawiedliwej asymetrii, jaka od lat utrzymuje się w relacjach polsko-niemieckich w obszarze nauczania języków mniejszości narodowych i ochrony praw mniejszości.

Z jednej strony – Polska w sposób modelowy i z pełnym poszanowaniem prawa wspiera mniejszość niemiecką , przeznaczając każdego roku dziesiątki milionów złotych na lekcje języka niemieckiego, finansowanie organizacji i instytucji kultury, granty edukacyjne oraz wsparcie systemowe. W niektórych latach środki przekraczały ponad 236 mln zł rocznie , co czyni mniejszość niemiecką najlepiej finansowaną mniejszością narodową w Polsce .

Z drugiej strony – Republika Federalna Niemiec nie tylko nie finansuje nauki języka polskiego na podobnym poziomie, ale wręcz nie uznaje Polaków za mniejszość narodową . To skandaliczna sytuacja, która trwa nieprzerwanie od 1991 roku , mimo że Polska uznała mniejszość niemiecką w sposób natychmiastowy i pełny w ramach Traktatu o dobrym sąsiedztwie.

Według szacunków nawet 2 miliony obywateli Niemiec ma polskie pochodzenie , a przynajmniej kilkaset tysięcy dzieci i młodzieży mogłoby korzystać z nauki języka ojczystego, gdyby była ona dostępna. Tymczasem dane MSZ i MEN wskazują, że:

Nie można nie dostrzegać, że taka sytuacja jest sprzeczna z europejskimi standardami ochrony mniejszości narodowych , konwencją ramową Rady Europy, a także duchem partnerskiej współpracy. Równocześnie pokazuje to rażące zaniedbania polskiej polityki zagranicznej, która nie potrafi egzekwować wzajemności i godności w relacjach z sąsiadami.

Nie może być dłużej tak, że Polska hojnie wspiera rozwój mniejszości niemieckiej, przeznaczając setki milionów złotych rocznie, a w zamian otrzymuje lekceważenie, brak wzajemności i wypieranie obecności Polaków z przestrzeni publicznej w Niemczech . Jest to nie tylko dowód słabości naszego państwa na arenie międzynarodowej, ale również zaniedbanie obowiązku konstytucyjnego chronienia Polaków za granicą i polskiego dziedzictwa kulturowego .

Apeluję o natychmiastowe działania – dyplomatyczne, budżetowe i legislacyjne – zmierzające do wyrównania tej niesprawiedliwości i ochrony polskiej tożsamości narodowej.

PYTAM W IMIENIU OBYWATELI RP: