Interpelacja w sprawie możliwości przywrócenia samorządom prawa do decydowania o wielkości wskaźnika parkingowego w specustawie mieszkaniowej
Data wpływu: 2025-07-17
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka pyta o uzasadnienie wprowadzonego w specustawie mieszkaniowej jednolitego wskaźnika parkingowego, kwestionując pozbawienie samorządów prawa do ustalania lokalnych norm. Domaga się przywrócenia gminom władztwa planistycznego w zakresie polityki parkingowej.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie możliwości przywrócenia samorządom prawa do decydowania o wielkości wskaźnika parkingowego w specustawie mieszkaniowej Interpelacja nr 11051 do ministra rozwoju i technologii w sprawie możliwości przywrócenia samorządom prawa do decydowania o wielkości wskaźnika parkingowego w specustawie mieszkaniowej Zgłaszający: Bożena Lisowska Data wpływu: 17-07-2025 Szanowny Panie Ministrze, w wyniku nowelizacji ustawy o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa decyzje o normach parkingowych nie będą już podejmowane na poziomie lokalnym, ponieważ samorządy zostały pozbawione prawa do indywidualnego decydowania o wielkości wskaźnika parkingowego na osiedlach mieszkaniowych wielorodzinnych powstających na mocy przepisów specustawy mieszkaniowej.
Polski Związek Firm Deweloperskich, powołując się na stanowisko Stowarzyszenia Architektów RP, wskazuje, że narzucenie jednolitego krajowego wskaźnika 1,5 miejsca parkingowego na lokal mieszkalny (1,0 w strefach śródmiejskich) znacząco utrudni zrównoważony rozwój polskich miast.
PZFD oraz SARP stoją na stanowisku, że powyższa norma narzucona przepisami ustawowymi: - pomija lokalne uwarunkowania – w przypadku miasta o prężnym transporcie publicznym i gęstej zabudowie, - podnosi koszty inwestycji mieszkaniowych wielorodzinnych - poprzez konieczność budowy drogich garaży podziemnych wielostanowiskowych zwiększa cenę lokali mieszkalnych, co szczególnie dotyka młode rodziny i gospodarstwa o niższych dochodach, - może zablokować projekty osiedli mieszkaniowych wielorodzinnych, ponieważ wiele inwestycji realizowanych z mocy ustawy „lex deweloper” stanęło w miejscu z powodu sztywnych wymagań parkingowych.
Według Stowarzyszenia Architektów RP samorządy są w stanie precyzyjnie określić normy parkingowe w specustawie mieszkaniowej. Wystarczy sprawdzić, jak to wygląda w uchwałach o lokalnych standardach urbanistycznych na przykładzie poniższych miast: - Warszawa: od 0,8 do 2 miejsc na przedmieściach (możliwe niższe parametry w ścisłym śródmieściu), - Gdańsk: nie mniej niż 0,2 w strefie śródmiejskiej i nie więcej niż 1,2 w strefie peryferyjnej, - Poznań: od 0,5 do 1,5 miejsca na lokal mieszkalny, - Wrocław: od 0,4 do 1,5 miejsca na lokal + 0,1 miejsca na rowery.
Biorąc pod uwagę powyższe, proszę o udzielenie odpowiedzi na poniższe zagadnienia: 1. Czy Ministerstwo Rozwoju i Technologii jest w posiadaniu wiarygodnych danych dowodzących, że wskazany w ustawie wskaźnik 1,5 miejsca parkingowego na lokal mieszkalny ma uzasadnienie społeczne i ekonomiczne? 2. Jeżeli tak, to proszę o przedstawienie danych uzasadniających przyjęcie sztywnego wskaźnika parkingowego. 3. SARP postuluje przywrócenie samorządom prawa do ustalania lokalnych norm parkingowych zgodnych z ich polityką urbanistyczną i transportową. Uchwalona w 2018 r.
specustawa dawała radom miast/gmin uprawnienie do ustalania lokalnych standardów urbanistycznych, w tym również miejskich wskaźników parkingowych. Czy ministerstwo, w ramach poszanowania prawa do swobodnego kształtowania polityki parkingowej, rozważa przywrócenie zasady władztwa planistycznego gmin w specustawie mieszkaniowej? Łączę wyrazy szacunku
Posłanka Bożena Lisowska interweniuje w sprawie nieszczelności systemu opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi i braku skutecznych narzędzi weryfikacji deklaracji, co obciąża samorządy. Pyta o plany Ministerstwa Klimatu i Środowiska dotyczące uszczelnienia systemu i wsparcia gmin w egzekwowaniu sprawiedliwych opłat.
Posłanka Bożena Lisowska pyta minister edukacji o plany włączenia edukacji o rolnictwie i produkcji żywności do programów nauczania na różnych poziomach edukacji, szczególnie w kontekście reformy programowej w 2026 roku. Podkreśla konieczność wzmocnienia świadomości społecznej na temat rolnictwa i pyta o konkretne działania i finansowanie z tym związane.
Posłanka wyraża zaniepokojenie kryzysem w polskim hutnictwie stali, spowodowanym m.in. wysokimi kosztami energii i importem. Pyta ministrów o strategię rządu, działania ochronne i podział kompetencji po likwidacji Ministerstwa Przemysłu.
Posłanka wyraża zaniepokojenie kryzysem w polskim hutnictwie stali, spadkiem produkcji krajowej i wzrostem importu. Pyta o strategię rządu po likwidacji Ministerstwa Przemysłu oraz o konkretne działania mające na celu ochronę i rozwój tego sektora.
Posłanka wyraża zaniepokojenie wpływem systemu EU ETS i mechanizmu CBAM na konkurencyjność polskiego przemysłu chemicznego i hutniczego, pytając o działania rządu w celu ochrony tych sektorów i dostosowania unijnych regulacji. Pyta o konkretne kroki podjęte na forum UE, stanowisko rządu ws. wygaszania darmowych uprawnień i rekompensat, analizę wpływu CBAM oraz plan zapobiegania ucieczce emisji.
Projekt ustawy o ochronie strategicznych obiektów sportowych ma na celu zachowanie i ochronę kluczowej infrastruktury sportowej przed likwidacją, degradacją i niekontrolowanym przekształceniem wynikającym z presji inwestycyjnej. Wprowadza definicję strategicznego obiektu sportowego, tworzy Rejestr Strategicznych Obiektów Sportowych (RSOS) oraz wzmacnia ochronę w planowaniu przestrzennym. Ustawa daje gminom i Skarbowi Państwa prawo pierwokupu oraz przewiduje sankcje za nieuprawnioną zmianę sposobu użytkowania lub rozbiórkę takich obiektów. Ma to służyć realizacji konstytucyjnych zadań państwa w zakresie kultury fizycznej, zdrowia publicznego i rozwoju sportu dzieci i młodzieży.
Projekt ustawy wprowadza zmiany w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, koncentrując się na umowach urbanistycznych. Daje gminom możliwość określania zasad zawierania umów urbanistycznych poprzez uchwały, mające na celu ujednolicenie i zwiększenie transparentności. Uchwały te będą określać dopuszczalne świadczenia inwestorów, ich ustalanie, formy zabezpieczeń oraz zasady rozliczeń. Ustawa wprowadza również obowiązek prowadzenia rejestru umów urbanistycznych i ich konsultacji społecznych, a także raportowania przez ministra do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego na temat funkcjonowania tych przepisów.
Projekt ustawy nowelizuje ustawę o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, dając radom gmin możliwość ustalania, w formie uchwały będącej aktem prawa miejscowego, zasad określania postanowień umów urbanistycznych. Uchwała ta ma dotyczyć wszystkich umów urbanistycznych zawieranych przez gminę, a jej postanowienia mogą różnić się w zależności od rodzaju lub parametrów inwestycji. Ponadto, projekt zawiera przepisy przejściowe dotyczące zintegrowanych planów inwestycyjnych. Celem zmiany jest doprecyzowanie i uelastycznienie zasad zawierania umów urbanistycznych na poziomie lokalnym.
Projekt ustawy wprowadza zmiany w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz w niektórych innych ustawach. Dotyczą one m.in. definicji rzutu poziomego budynków, procedur opiniowania i uzgadniania projektów planów ogólnych gmin, minimalnego udziału powierzchni biologicznie czynnej na różnych terenach (w tym w zabudowie śródmiejskiej i na terenach z zabytkami), oraz kwestii związanych z lotnictwem i górnictwem. Celem zmian jest doprecyzowanie istniejących przepisów i usprawnienie procesu planowania przestrzennego. Ustawa wprowadza również przepisy przejściowe dotyczące postępowań w toku oraz terminów związanych z planowaniem przestrzennym.
Projekt ustawy nowelizuje ustawę o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa, mając na celu zwiększenie transparentności i uczciwości w zarządzaniu Społecznymi Inicjatywami Mieszkaniowymi (SIM). Proponowane zmiany precyzują zasady ustalania stawek czynszu w lokalach SIM, ograniczają nadmierne koszty funkcjonowania SIM i wprowadzają obowiązek publikowania informacji o kosztach. Nadwyżki z czynszów mają być przeznaczane na kapitał dodatkowy, ograniczający przyszłe podwyżki. Celem jest ochrona praw najemców i poprawa sytuacji finansowej osób wynajmujących mieszkania od SIM.