Interpelacja w sprawie rozporządzenia z dnia 26 maja 2025 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności
Data wpływu: 2025-07-18
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka Marcelina Zawisza kwestionuje rozbieżności między wytycznymi pełnomocnika rządu ds. osób niepełnosprawnych a treścią rozporządzenia MRPiPS dotyczącego orzekania o niepełnosprawności, szczególnie w kontekście osób z rzadkimi chorobami genetycznymi. Pyta, dlaczego zrezygnowano z obligatoryjnych orzeczeń na stałe i czy ministerstwo planuje nowelizację rozporządzenia w kierunku wdrożenia wcześniejszych wytycznych.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie rozporządzenia z dnia 26 maja 2025 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności Interpelacja nr 11077 do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej w sprawie rozporządzenia z dnia 26 maja 2025 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności Zgłaszający: Marcelina Zawisza Data wpływu: 18-07-2025 Szanowna Pani Ministro! W dniu 26 marca 2025 r. Pan Łukasz Krasoń, pełnomocnik rządu ds. osób niepełnosprawnych, opublikował przełomowe wytyczne dla zespołów ds. orzekania o niepełnosprawności.
Dało to nadzieję wielu osobom, które spodziewały się dobrych zmian. Gdy ogłoszono rozporządzenie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 26 maja 2025 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności (Dz. U. z 2025 r., poz. 682) spodziewaliśmy się wszyscy, że będzie to dokument, który zrealizuje wytyczne Pana Łukasza Krasonia i da osobom z niepełnosprawnościami wytchnienie. Rozporządzenie wprowadza szereg zmian, w tym również takie, które nie poprawiają sytuacji na lepsze, a wręcz ją pogarszają.
Jak pokazują analizy nowe rozporządzenie MRPiPS wprowadza istotne różnice względem wcześniejszych wytycznych pełnomocnika rządu ds. osób niepełnosprawnych. Dzieci poniżej 16. roku życia, których niepełnosprawność nie jest związana z żadną z 208 chorób rzadkich ani zespołem Downa, zyskują prawo do orzeczenia o niepełnosprawności na co najmniej 3 lata. Dla osób powyżej 16.
roku życia: w przypadku zespołu Downa, rozporządzenie po raz pierwszy przewiduje orzeczenie o stopniu niepełnosprawności na minimum 7 lat, co należy ocenić pozytywnie; w przypadku jednej z 208 rzadkich chorób genetycznych – zgodnie z rozporządzeniem, orzeczenie może być wydane na co najmniej 7 lat, ale nie jest już obligatoryjnie stałe, jak sugerowały wytyczne z marca br. W konsekwencji osoby z chorobami genetycznymi o niezmiennym przebiegu traktowane są inaczej niż te, u których stwierdzono inny powód powstania niepełnosprawności, co można interpretować jako przejaw nierównego traktowania ze względu na stan zdrowia.
I mogą być zobowiązane do ponawiania procedury orzeczniczej co kilka lat – mimo braku perspektyw na poprawę stanu zdrowia. W związku z powyższym, na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 907), proszę o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania: Z czego wynika rozbieżność pomiędzy wytycznymi pełnomocnika rządu ds. osób niepełnosprawnych z marca 2025 r. a treścią opublikowanego rozporządzenia MRPiPS? Dlaczego zrezygnowano z obligatoryjnego przyznawania orzeczeń na stałe osobom powyżej 16.
roku życia z rzadkimi, trwałymi chorobami genetycznymi, mimo że wytyczne jednoznacznie przewidywały takie rozwiązanie? Czy ministerstwo planuje nowelizację rozporządzenia w kierunku wdrożenia zapisów wytycznych z marca br., w tym szczególnie przyznawania orzeczeń na stałe osobom z chorobami o nieodwracalnym przebiegu? Jakie działania podejmie ministerstwo, aby ograniczyć konieczność wielokrotnego przechodzenia przez procedurę orzeczniczą przez osoby, u których nie istnieje szansa na poprawę stanu zdrowia?
Posłanka Marcelina Zawisza wyraża zaniepokojenie planowaną likwidacją stażu lekarskiego i przeniesieniem przygotowania praktycznego na uczelnie, kwestionując gotowość uczelni do zapewnienia odpowiednich zasobów kadrowych i małych grup klinicznych. Pyta o aktualną sytuację na uczelniach i plany ministerstwa w zakresie wprowadzenia obowiązkowych, małych grup klinicznych na ostatnim roku studiów lekarskich.
Posłanka Zawisza interweniuje w sprawie wieloletnich naruszeń prawa w Warszawie dotyczących specjalistycznych usług opiekuńczych dla osób z zaburzeniami psychicznymi, niepełnosprawnością intelektualną i autyzmem, krytykując brak reakcji ministerstwa i zaniechania wojewody mazowieckiego. Pyta, jakie działania ministerstwo podejmuje, aby zapewnić dostęp do tych usług i wyegzekwować przestrzeganie praw osób niepełnosprawnych.
Posłanka pyta ministra o powody odmowy zwiększenia subwencji dla UAM na remont akademika "Jowita" w 2025 roku, mimo wcześniejszych obietnic finansowania. Interpelacja kwestionuje plany ministerstwa odnośnie do jednorazowego zwiększenia subwencji w 2026 roku na ten cel.
Posłanka Zawisza wyraża zaniepokojenie likwidacją oddziałów ginekologiczno-położniczych i wzrostem liczby porodów poza szpitalami, pytając o plany Ministerstwa Zdrowia dotyczące zapewnienia bezpieczeństwa rodzącym i finansowania opieki położniczej w szpitalach bez oddziałów ginekologicznych. Krytykuje przedstawianie tego zjawiska jako planowe działanie rządu.
Posłanka Marcelina Zawisza interweniuje w sprawie braku remontu drogi krajowej nr 43 na odcinku Rudniki-granica woj. opolskiego, wskazując na zagrożenie bezpieczeństwa pieszych, zwłaszcza dzieci. Pyta o postęp prac nad remontem, termin realizacji oraz możliwość skierowania środków na ten cel w roku 2026.
Projekt ustawy ma na celu zmianę w Prawie o szkolnictwie wyższym i nauce, aby umożliwić uczelniom finansowanie wsparcia dla osób niepełnosprawnych uczestniczących w studiach podyplomowych z dotacji budżetowej przeznaczonej na ten cel. Obecnie dotacja ta obejmuje tylko studentów i doktorantów, a proponowane zmiany mają na celu rozszerzenie wsparcia na uczestników studiów podyplomowych. Zmiana ta ma zapewnić równy dostęp do kształcenia podyplomowego dla wszystkich zainteresowanych, niezależnie od niepełnosprawności. Ustawa ma charakter deregulacyjny i nie wiąże się ze zwiększeniem środków na dotacje, lecz umożliwia uczelniom elastyczne gospodarowanie środkami.
Przedstawiony dokument to sprawozdanie Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka oraz Komisji Ustawodawczej w sprawie Informacji o istotnych problemach wynikających z działalności i orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego w 2024 roku. Komisje zapoznały się z informacją i przeprowadziły dyskusję na ten temat. Poseł Patryk Jaskulski został upoważniony do przedstawienia sprawozdania Komisji na posiedzeniu Sejmu. Dokument ten nie zawiera propozycji zmian prawnych, a jedynie informuje o przebiegu prac komisji sejmowych w związku z analizą działalności Trybunału Konstytucyjnego.
Projekt ustawy wprowadza zmiany w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych oraz niektórych innych ustawach. Celem jest usprawnienie procesów orzeczniczych w ZUS, doprecyzowanie odniesień prawnych oraz usunięcie zbędnych sformułowań. Senat wprowadza poprawki mające na celu poprawę komunikatywności przepisów, ułatwienie rozpatrywania skomplikowanych spraw przez lekarzy orzeczników oraz usunięcie niejasności dotyczących odesłań w ustawie. Dodatkowo, usuwane są zbędne sformułowania dotyczące przeniesienia prokuratorów w stan spoczynku.
Dokument stanowi informację o istotnych problemach wynikających z działalności i orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego w 2024 roku. Zawiera analizę pozycji ustrojowej i kompetencji TK, wybrane zagadnienia wynikające z wyroków (m.in. zasada zaufania obywateli do państwa, wolności i prawa konstytucyjne), kontrolę skarg i wniosków oraz skutki orzeczeń dla prawodawcy. Raport podkreśla problem braku publikacji orzeczeń TK w Dzienniku Ustaw i Monitorze Polskim, co jest sprzeczne z prawem.
Projekt ustawy o zmianie ustawy o Funduszu Medycznym wprowadza zmiany dotyczące finansowania ochrony zdrowia w Polsce. Ustanawia subfundusz infrastruktury na potrzeby obronne państwa oraz subfundusz chorób rzadkich u dzieci. Ustawa reguluje także finansowanie świadczeń opieki zdrowotnej, w tym leczenia chorób rzadkich u dzieci terapiami zaawansowanymi, oraz wspiera rozwój teleinformatycznej obsługi pacjentów. Dodatkowo, ustawa określa kwoty finansowania Funduszu Medycznego w latach 2026-2029 i wprowadza zmiany w procedurach związanych z dotacjami dla NFZ.