Interpelacja w sprawie decyzji rządu RP o akceptacji postanowień tzw. paktu migracyjnego Unii Europejskiej
Data wpływu: 2025-07-25
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka Barbara Bartuś wyraża zaniepokojenie akceptacją przez rząd tzw. paktu migracyjnego UE, argumentując, że narusza on suwerenność Polski i jest sprzeczny z wolą obywateli wyrażoną w referendum. Pyta, dlaczego rząd nie zaskarżył paktu do Trybunału Sprawiedliwości UE i czy planuje podjąć działania zmierzające do jego wypowiedzenia.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie decyzji rządu RP o akceptacji postanowień tzw. paktu migracyjnego Unii Europejskiej Interpelacja nr 11182 do prezesa Rady Ministrów w sprawie decyzji rządu RP o akceptacji postanowień tzw. paktu migracyjnego Unii Europejskiej Zgłaszający: Barbara Bartuś Data wpływu: 25-07-2025 Od ponad roku z niepokojem obserwujemy kolejne działania rządu Donalda Tuska zmierzające do wdrożenia tzw.
paktu migracyjnego Unii Europejskiej – dokumentu, który w sposób fundamentalny ingeruje w suwerenność państw członkowskich i przenosi kluczowe decyzje dotyczące polityki migracyjnej z poziomu krajowego na poziom instytucji unijnych. W maju 2024 r. Rada Unii Europejskiej przyjęła rozporządzenie 2024/1351 stanowiące podstawę tego paktu. Przewiduje ono obowiązkowy mechanizm „solidarności migracyjnej”, polegający w istocie na relokacji migrantów do państw członkowskich pod groźbą opłaty ryczałtowej w wysokości 20 000–22 000 euro za każdą nieprzyjętą osobę. Polska, która od 2022 r.
przyjęła ponad 3 miliony uchodźców wojennych z Ukrainy, okazując bezprecedensową solidarność bez żadnych unijnych przymusów, teraz ma być zmuszana do przyjmowania osób z krajów Afryki i Bliskiego Wschodu – osób często nielegalnie przekraczających granice, nieposiadających statusu uchodźcy w rozumieniu prawa międzynarodowego. W dodatku mamy ponosić finansowe konsekwencje, jeśli odmówimy ich przyjęcia. Gdzie tu sprawiedliwość? Nie sposób nie zauważyć, że Polska – w przeciwieństwie do wielu państw zachodnioeuropejskich – nie prowadziła kolonializmu, nie czerpała zysków z eksploatacji krajów Globalnego Południa.
To Polska była rozbierana, okupowana, wyniszczana. A dziś, mimo braku historycznego długu wobec państw migracji, mamy ponosić skutki błędnej polityki Berlina, Paryża czy Brukseli. Wspomniany pakt przyjęto bez przejrzystości, bez debaty parlamentarnej, bez konsultacji społecznych i bez realnej analizy skutków – finansowych, demograficznych, kulturowych czy związanych z bezpieczeństwem. Co więcej, Pański rząd zrezygnował z możliwości zaskarżenia tych przepisów do Trybunału Sprawiedliwości UE, nie próbował wywalczyć dla Polski klauzuli opt-out, jak zrobiły to Dania i Irlandia. Również nie podjęto próby budowy mniejszości blokującej w Radzie UE.
W poprzedniej kadencji rząd Zjednoczonej Prawicy zablokował ten pakt, a sprzeciw Polaków wobec przymusowej relokacji został potwierdzony w ogólnonarodowym referendum w październiku 2023 r. W głosowaniu referendalnym wzięło udział 40,91% uprawnionych obywateli, z czego aż 96,79% opowiedziało się przeciwko przyjmowaniu tysięcy nielegalnych migrantów – odpowiadając jednoznacznie na pytanie nr 4: ,,Czy popierasz przyjęcie tysięcy nielegalnych imigrantów z Bliskiego Wschodu i Afryki, zgodnie z przymusowym mechanizmem relokacji narzucanym przez biurokrację europejską?”.
Choć jego wynik został zignorowany przez obecną większość parlamentarną, nie sposób pominąć faktu, że oddane głosy jednoznacznie wykazały sprzeciw wobec paktu. Warto też przytoczyć słowa posła Marcina Przydacza z debaty sejmowej 9 lipca 2025 r.: To zmiana rządu w grudniu 2023 r. umożliwiła wejście w życie tego niebezpiecznego aktu prawnego. Polska znajduje się dziś pod presją hybrydowych ataków migracyjnych na granicy z Białorusią, ponosząc gigantyczne koszty ochrony granicy zewnętrznej UE.
W takiej sytuacji przyjmowanie przymusowych zobowiązań relokacyjnych – czy to w formie przyjmowania migrantów, czy płacenia za ich nieprzyjęcie – jest działaniem sprzecznym z polską racją stanu. Dlatego, działając jako Poseł na Sejm RP i reprezentując głos oburzonych obywateli, kieruję do Pana Premiera następujące pytania: 1. Czy decyzja o akceptacji postanowień paktu migracyjnego była przedmiotem: obrad Rady Ministrów, konsultacji z prezydentem RP, opinii Biura Analiz Sejmowych lub ekspertyz prawnych MSZ i MSWiA, dialogu z obywatelami i organizacjami społecznymi? 2.
Czy rząd RP posiada oficjalne analizy skutków wdrożenia paktu, w tym: szacunkowy koszt dla budżetu państwa (zarówno koszt relokacji, jak i opłaty za odmowę), prognozy społeczne, kulturowe i demograficzne, potencjalne skutki dla bezpieczeństwa wewnętrznego i porządku publicznego? 3. Czy podejmowano jakiekolwiek działania zmierzające do uzyskania klauzuli opt-out dla Polski, wzorem Irlandii i Danii? Jeśli nie – dlaczego zaniechano tej możliwości? 4. Dlaczego rząd RP nie zaskarżył przepisów paktu do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej mimo istnienia formalnych i prawnych możliwości? 5.
Posłowie zwracają uwagę na przestarzałą definicję urządzeń turystycznych w ustawie o ochronie gruntów rolnych i leśnych, która nie uwzględnia współczesnej infrastruktury rekreacyjnej w lasach, co skutkuje koniecznością uzyskiwania decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji leśnej. Pytają, czy ministerstwo dostrzega ten problem i rozważa zmianę przepisów w celu uwzględnienia aktualnych potrzeb w zakresie udostępniania lasów społeczeństwu.
Posłanka Barbara Bartuś wyraża zaniepokojenie pogarszającą się sytuacją oddziałów ginekologiczno-położniczych w szpitalach powiatowych oraz działaniami Ministerstwa Zdrowia, które prowadzą do ograniczenia dostępności opieki okołoporodowej. Pyta o likwidacje oddziałów, plany zwiększenia finansowania i mechanizmy wsparcia gotowości porodówek.
Posłanka Barbara Bartuś pyta o konkretne działania rządu w sprawie umowy handlowej UE-Mercosur, wskazując na brak realnych zabezpieczeń dla polskiego rolnictwa i bezpieczeństwa żywnościowego. Wyraża obawę o nieuczciwą konkurencję i destabilizację rynku rolnym w związku z niższą standardami produkcji w krajach Mercosur.
Posłowie wyrażają zaniepokojenie spadającą liczbą kontraktów NFZ na leczenie uzdrowiskowe dzieci w Ciechocinku, co zagraża funkcjonowaniu placówki specjalizującej się w leczeniu chorób dróg oddechowych. Pytają ministra zdrowia o planowane działania wspierające ten rodzaj leczenia.
Posłanka Barbara Bartuś interweniuje w sprawie zakłóceń w funkcjonowaniu Funduszu Sprawiedliwości, które doprowadziły do ograniczenia lub zawieszenia działalności ośrodków pomocy pokrzywdzonym przestępstwem z powodu opóźnień w rozstrzygnięciu konkursów. Pyta o przyczyny opóźnień, trudności w ministerstwie, powierzenie oceny ofert podmiotowi zewnętrznemu oraz planowane działania naprawcze.
Projekt ustawy zmienia ustawę o ochronie zwierząt, wprowadzając wyjątki od zakazu płoszenia i odstraszania niektórych zwierząt drapieżnych i żubrów, które weszły na teren zabudowań mieszkalnych lub gospodarskich, umożliwiając użycie broni jako zabezpieczenia. Dodatkowo, precyzuje terminologię związaną z amunicją niepenetracyjną i modyfikuje przepisy dotyczące zwierząt, które mogą być odstraszane. Celem zmian jest ochrona mieszkańców i zwierząt domowych przed atakami dzikich zwierząt oraz doprecyzowanie przepisów dotyczących interwencji w sytuacjach zagrożenia. Ustawa ma również na celu ochronę osób działających zgodnie z zezwoleniem, które przypadkowo zranią lub zabiją zwierzę chronione podczas wykonywania czynności odstraszania lub odłowu.
Projekt ustawy nowelizuje ustawę o Funduszu Ochrony Rolnictwa, dostosowując przepisy dotyczące rekompensat dla producentów rolnych i grup producentów do aktualnych regulacji UE w zakresie pomocy de minimis. Wprowadza rozróżnienie w traktowaniu rekompensat jako pomocy de minimis w rolnictwie (dla producentów) i pomocy de minimis (dla grup). Ponadto, ustawa reguluje procedury w sprawach postępowań dotyczących rekompensat wszczętych przed wejściem w życie nowelizacji oraz konsekwencje niezłożenia wymaganych dokumentów przez grupy producentów. Celem jest zapewnienie zgodności z prawem unijnym i poprawa efektywności zarządzania funduszem.
Projekt dotyczy zawiadomienia Prezesa Rady Ministrów o zamiarze przedłożenia Prezydentowi RP do ratyfikacji, bez zgody wyrażonej w ustawie, Umowy między Polską a Szwecją o wzajemnej ochronie informacji niejawnych. Komisja Spraw Zagranicznych po rozpatrzeniu zawiadomienia wnosi o przyjęcie go przez Sejm bez zastrzeżeń. Celem jest umożliwienie wzajemnej ochrony informacji niejawnych między oboma krajami na mocy umowy międzynarodowej.
Projekt ustawy ma na celu implementację dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2557 w sprawie odporności podmiotów krytycznych. Wprowadza zmiany w ustawie o zarządzaniu kryzysowym oraz w niektórych innych ustawach, definiując m.in. pojęcia takie jak 'podmiot krytyczny', 'usługa kluczowa' i 'incydent istotny'. Projekt określa nowe zadania i obowiązki organów właściwych w sprawach zarządzania kryzysowego oraz podmiotów krytycznych, a także zasady sprawowania nadzoru i kontroli. Wprowadza również dokumenty strategiczne takie jak Krajowa Ocena Ryzyka (KOR) i Krajowa Strategia Odporności Podmiotów Krytycznych (KSOPK).
Projekt ustawy wprowadza zmiany w ustawie o ochronie ludności i obronie cywilnej oraz niektórych innych ustawach, mające na celu usprawnienie systemu ochrony ludności w Polsce. Nowelizacja doprecyzowuje zadania i kompetencje różnych organów w zakresie ochrony ludności, w tym Wojskowej Ochrony Przeciwpożarowej i Państwowej Straży Pożarnej. Wprowadza definicję i zasady identyfikacji punktów schronienia, a także reguluje kwestie finansowania zadań z zakresu ochrony ludności i obrony cywilnej, w tym tworzy Program Ochrony Ludności i Obrony Cywilnej. Ustawa ma na celu zwiększenie bezpieczeństwa obywateli w obliczu zagrożeń naturalnych, terrorystycznych i wojennych.