Interpelacja w sprawie planowanej likwidacji Oddziału Ginekologiczno-Położniczego w SPZOZ Szpitalu im. dr Józefa Dietla w Krynicy-Zdroju
Data wpływu: 2025-07-28
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka Barbara Bartuś wyraża zaniepokojenie planowaną likwidacją Oddziału Ginekologiczno-Położniczego w Krynicy-Zdroju, spowodowaną problemami finansowymi szpitala i niedoszacowaniem świadczeń przez NFZ. Pyta ministerstwo o podjęcie pilnych działań w celu uratowania oddziału i systemowe wsparcie dla szpitali powiatowych.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie planowanej likwidacji Oddziału Ginekologiczno-Położniczego w SPZOZ Szpitalu im. dr Józefa Dietla w Krynicy-Zdroju Interpelacja nr 11217 do ministra zdrowia w sprawie planowanej likwidacji Oddziału Ginekologiczno-Położniczego w SPZOZ Szpitalu im. dr Józefa Dietla w Krynicy-Zdroju Zgłaszający: Barbara Bartuś Data wpływu: 28-07-2025 Dyrektor SPZOZ Szpitala im. dr Józefa Dietla w Krynicy-Zdroju, za zgodą Zarządu Powiatu Nowosądeckiego, który jest organem prowadzącym szpital, podjął decyzję o likwidacji Oddziału Ginekologiczno‑Położniczego.
Decyzja ta została podjęta pod presją pogłębiającej się sytuacji finansowej placówki, wynikającej wprost z niedoszacowania przez Narodowy Fundusz Zdrowia świadczeń medycznych realizowanych przez szpital oraz niewypłacanie pełnych kwot za tzw. nadwykonania, w tym również za świadczenia nielimitowane, które w poprzednich latach były finansowane w 100%. Władze powiatu, jak zdecydowanie podkreślają, mimo że nie chcą likwidować porodówki i Oddziału Ginekologiczno‑Położniczego, zostały zmuszone do takiego kroku w obawie o możliwość utrzymania funkcjonowania całego szpitala.
Z informacji przekazanych przez dyrekcję szpitala wynika, że nadwykonania za ostatni kwartał roku 2024 zostały wypłacone jedynie w 70% i bieżące świadczenia nielimitowane nie są obecnie w pełni refundowane. Likwidacja oddziału w praktyce oznacza wykluczenie medyczne tysięcy kobiet z Krynicy‑Zdroju oraz okolicznych gmin, m.in. Muszyny i Łabowej. Krynica-Zdrój jest uzdrowiskiem otoczonym licznymi górskimi miejscowościami. Najbliższy szpital posiadający porodówkę znajduje się w Nowym Sączu lub w Gorlicach – są to ośrodki oddalone o 34–56 km, a w przypadku części mieszkanek dojazd w sytuacjach nagłych może trwać ponad 40 minut.
Jest to realne zagrożenie dla życia i zdrowia kobiet i ich dzieci. Zamknięcie oddziału godzi również w stabilność zawodową wykwalifikowanej kadry medycznej: lekarzy, położnych, pielęgniarek – osób, które od lat służą mieszkankom regionu. Tymczasem tylko w 2024 roku w krynickim szpitalu przyszło na świat 337 noworodków. Według dostępnych danych, w samej Krynicy-Zdroju mieszka obecnie 8 344 kobiet, a w gminie Muszyna – 5 829.
To kilkanaście tysięcy kobiet, które już za kilka dni mogą zostać pozbawione dostępu do podstawowej opieki ginekologicznej, nie tylko do porodówki, ale również do doraźnej pomocy ginekologicznej – co w oczywisty sposób narusza ich prawa konstytucyjne i godzi w bezpieczeństwo zdrowotne regionu. Nie bez znaczenia pozostaje także fakt, że Krynica-Zdrój jest miejscowością uzdrowiskową, do której co roku przyjeżdżają tysiące kuracjuszek, często kobiet starszych i schorowanych.
Likwidacja oddziału o tak doniosłym znaczeniu społecznym z pewnością wpłynie na poczucie bezpieczeństwa i jakość opieki zdrowotnej świadczonej zarówno mieszkańcom, jak i odwiedzającym. Przypadek Krynicy-Zdroju jest niestety kolejnym przykładem szerszego zjawiska. W ostatnich latach obserwujemy lawinowe zamykanie porodówek w mniejszych miejscowościach. Dochodzi do tego, pomimo szumnie głoszonych deklaracji o wspieraniu polityki prorodzinnej, przeciwdziałaniu katastrofie demograficznej i ochronie praw kobiet. Polki z gmin wiejskich i małomiasteczkowych są coraz częściej pozostawiane same sobie, bez dostępu do podstawowej opieki zdrowotnej.
Nie sposób nie przywołać tutaj analogicznej sytuacji, która miała miejsce w Lesku. Tam również planowano zamknąć porodówkę z powodu strat finansowych, jednak po protestach społeczności lokalnej i nagłośnieniu problemu, Ministerstwo Zdrowia zapowiedziało utrzymanie oddziału oraz wdrożenie specjalnego pilotażu szpitala bieszczadzkiego. Również Lesko znajdowało się w regionie oddalonym od innych porodówek – i te argumenty przekonały resort zdrowia do interwencji.
Tym bardziej niezrozumiałe i nieakceptowalne jest pozostawienie szpitala w Krynicy-Zdroju bez pomocy – mimo że argumenty i okoliczności są bardzo podobne do tych, które przemówiły za utrzymaniem porodówki w Lesku. Zgodnie z art. 68 Konstytucji RP, to państwo ma obowiązek zapewnienia obywatelom dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, a realnym wykonawcą polityki zdrowotnej jest Ministerstwo Zdrowia oraz NFZ, który wycenia i kontraktuje świadczenia. Samorządy, które prowadzą szpitale powiatowe, nie powinny być pozostawiane same z konsekwencjami tej polityki.
Posłowie zwracają uwagę na przestarzałą definicję urządzeń turystycznych w ustawie o ochronie gruntów rolnych i leśnych, która nie uwzględnia współczesnej infrastruktury rekreacyjnej w lasach, co skutkuje koniecznością uzyskiwania decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji leśnej. Pytają, czy ministerstwo dostrzega ten problem i rozważa zmianę przepisów w celu uwzględnienia aktualnych potrzeb w zakresie udostępniania lasów społeczeństwu.
Posłanka Barbara Bartuś wyraża zaniepokojenie pogarszającą się sytuacją oddziałów ginekologiczno-położniczych w szpitalach powiatowych oraz działaniami Ministerstwa Zdrowia, które prowadzą do ograniczenia dostępności opieki okołoporodowej. Pyta o likwidacje oddziałów, plany zwiększenia finansowania i mechanizmy wsparcia gotowości porodówek.
Posłanka Barbara Bartuś pyta o konkretne działania rządu w sprawie umowy handlowej UE-Mercosur, wskazując na brak realnych zabezpieczeń dla polskiego rolnictwa i bezpieczeństwa żywnościowego. Wyraża obawę o nieuczciwą konkurencję i destabilizację rynku rolnym w związku z niższą standardami produkcji w krajach Mercosur.
Posłowie wyrażają zaniepokojenie spadającą liczbą kontraktów NFZ na leczenie uzdrowiskowe dzieci w Ciechocinku, co zagraża funkcjonowaniu placówki specjalizującej się w leczeniu chorób dróg oddechowych. Pytają ministra zdrowia o planowane działania wspierające ten rodzaj leczenia.
Posłanka Barbara Bartuś interweniuje w sprawie zakłóceń w funkcjonowaniu Funduszu Sprawiedliwości, które doprowadziły do ograniczenia lub zawieszenia działalności ośrodków pomocy pokrzywdzonym przestępstwem z powodu opóźnień w rozstrzygnięciu konkursów. Pyta o przyczyny opóźnień, trudności w ministerstwie, powierzenie oceny ofert podmiotowi zewnętrznemu oraz planowane działania naprawcze.
Projekt ustawy dotyczy zmian w składach osobowych komisji sejmowych. Na podstawie art. 20 ust. 1 i art. 137 ust. 4 Regulaminu Sejmu, Prezydium Sejmu wnioskuje o odwołanie i powołanie posłów do różnych komisji, takich jak Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych, Komisja do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych, Komisja Finansów Publicznych, Komisja Zdrowia, Komisja Nadzwyczajna do spraw ochrony zwierząt, Komisja Nadzwyczajna do spraw zmian w kodyfikacjach oraz Komisja do Spraw Służb Specjalnych. Celem tych zmian jest dostosowanie składów komisji do bieżących potrzeb i zapewnienie efektywnej pracy parlamentarnej. Zmiany personalne mają umożliwić lepsze reprezentowanie różnych opcji politycznych w pracach legislacyjnych.
Projekt ustawy o zmianie ustawy o Funduszu Medycznym wprowadza zmiany dotyczące finansowania ochrony zdrowia w Polsce. Ustanawia subfundusz infrastruktury na potrzeby obronne państwa oraz subfundusz chorób rzadkich u dzieci. Ustawa reguluje także finansowanie świadczeń opieki zdrowotnej, w tym leczenia chorób rzadkich u dzieci terapiami zaawansowanymi, oraz wspiera rozwój teleinformatycznej obsługi pacjentów. Dodatkowo, ustawa określa kwoty finansowania Funduszu Medycznego w latach 2026-2029 i wprowadza zmiany w procedurach związanych z dotacjami dla NFZ.
Projekt ustawy zmienia ustawę o Funduszu Medycznym, dostosowując zasady przekazywania wpłat i dotacji z Funduszu Medycznego. Głównym celem jest umożliwienie zwiększenia środków na koszty świadczeń opieki zdrowotnej udzielanych dzieciom do 18. roku życia, w zakresie tzw. nadwykonań finansowanych przez NFZ. Ustawa ma również dostosować maksymalne i minimalne limity wpłat z budżetu państwa na Fundusz Medyczny w latach 2025-2029 do realnych potrzeb funduszu, aby zapewnić jego płynność finansową w perspektywie średnioterminowej.
Projekt ustawy o zmianie ustawy o Funduszu Medycznym ma na celu zapewnienie płynności finansowej systemu ochrony zdrowia, poprawę bezpieczeństwa zdrowotnego obywateli i stabilność systemu. Proponuje się utworzenie subfunduszu infrastruktury bezpieczeństwa, który będzie finansował inwestycje związane z zapewnieniem ciągłości funkcjonowania systemu w sytuacjach kryzysowych, oraz subfunduszu chorób rzadkich u dzieci, zapewniającego stałe finansowanie leczenia pacjentów do 18. roku życia. Dodatkowo, ustawa przewiduje środki na stworzenie Centrum Obsługi Pacjenta opartego na narzędziach informatycznych oraz dostosowuje limity wpłat z budżetu państwa na Fundusz Medyczny.
Projekt ustawy zakłada zmiany w ustawie o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz ustawie o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych. Głównym celem jest zapewnienie bezpłatnego dostępu do antykoncepcji dla kobiet w wieku od 18 do 25 lat. Dodatkowo, ustawa ma na celu poszerzenie katalogu refundowanych środków antykoncepcyjnych dla wszystkich kobiet. Wprowadzenie tych zmian ma poprawić dostępność antykoncepcji, zwiększyć poczucie bezpieczeństwa kobiet oraz umożliwić im podejmowanie świadomych decyzji dotyczących macierzyństwa.